කිරිබත් - ගොඩයා ගේ අහගෙන, ඒ විදිහටම කොරගෙන, අනේ සදු කියාගෙන ඔහේ කිසි රහක් නැතුව ජිවත් වෙන්න තමයි ගොඩක් එවුන්ට ඕන.
කොහොමත් එක හාමුදුරුවෙක් ගේ බණක් විතරක් අහල කවදාවට් විචාර බුද්දිය දියුණු කරගන්න බැහැ. විවිද මත ඔලුවට එන්න ඕන.
සිරිසමන්තබද හාමුදුරුවෝ කියන දේවල් අනික් හාමුදුරුවෝ කියන දේවල් සමග සසන්දනකොට, සහ විචාර බුද්දියෙන් බලනකොට ඒ හමුදුරුවොන්ගේ අදහස් අර ගොඩේ හමුදුරුවොන්ගේ අදහස් වලට වඩා කිලෝමීටර් ගානක් ඉස්සරහින් කියල ඉතා පැහැදිලිව පේනවා.
නමුත් කෙලින්ම එකෙක්ට ඒ කියන දේවල් ඔලුවට ගන්න මිනිස්සුන්ට අමාරුයි. මට තේරෙන විදිහට හේතුව තමයි ලිඳේ ඇතුලේ ඉඳගෙන ඉන්න කෙනාට ලින් කටින් එහා ලෝකය ගැන විස්තර කරාට කවදාවත් පිළිගන්නේ නැති එක. එහෙම වෙන්න නම් ලිඳේ පතුලේ සිට ලින් කට දක්වා ඉනි මගක් හදන්න අවශ්යයි. මෙන්න මේ ඉනිමග කියන්නේ ඔය ලෝක දෙකේ අතරමැදි අදියරවල් ටික. ඕව ඉතා වැදගත් මිනිහෙකුගේ මොලේ වර්ධනයට අර එලිය ලෝකේ දක්වා ගමන් කරන්න. සාමාන්ය කෙනෙකුට එක පාර එලියට එන්න අමාරුයි. මොකද මේ ලෝකේ ගොඩක් දේවල් වැහිලා තියෙන්නේ, වියාජ trends වලින්. ඔය සමන්තබද්ද හමුදුරුවොන්ට බනින එකත් එක්තරා ට්රේන්ඩ් එකක්. සමහරුන්ට කිසි තේරුමක් නැහැ රැල්ලට බනිනවා සමාජයෙන් කොන් වෙයි කියල බයට. නැතුව කිසිම විචාර බුද්දියක් ඇතුව කම්පෙයා කරලා තෝරලා බේරලා බලන්න පුළුවන් කමක් තියෙන එවුන් අඩුයි ඔතන. බැන්නට කමක් නැහැ හමුදුරුවොන්ට වෙන්න ඕනෙත් ඕකම තමයි මම හිතන්නේ. හැබැයි අර ඉනිමගේ ස්ටෙප් ටික මිසින් වෙලා තියෙන හින්ද තමයි ගොඩක් අය එකම සම්ප්රදාය එක්ක ඇලිලා ඉන්නේ. උන්ට වෙනස් වෙන්න අමාරුයි.
ඕක ගොඩක් ලස්සනට පෙන්නනවා අර maze runner කියන ෆිල්ම් එකේ. කවුරු හරි ඔය ෆිල්ම් එකවත් බලලා තේරුම් ගන්න බලපන් මගේ පොස්ට් එක කියවනකොට නිකන් ඇඟට ඉදිකටු වලින් අනිනවා වගේ දැනෙන එවුන් ඉන්නවනම්.