agreed, true. Sex life කියන්නේ හරිම පුදුම දෙයක්. කෙල්ලෝ කවදාවත් ඒ ගැන ඕපන් වෙන්නේ නෑ.අපි ඕපන් කරගන්න ඕන . මම නම් කියන්නේ ඒකට සාහිත්ය ලස්සනට පාවිච්චි කරන්න ඕන. සෝමාලියාවට පාන් දැම්මම හැසිරෙන්නේ නැතුව ඒක ටික ටික විදින්න ඕන. සමහර පිරිමි වැඩේ කරගත්තට පස්සේ බුදි. අනෙකා ගැන හිතන්නෑ..අන්න එතකොට තමයි සෙක්ස් හැගිම කෙල්ලට නැතිවෙන්නේ. ඕක ලස්සන සබ්ජෙක්ට් එකක්. රෙස්පෙක්ට් කරන්න ඕන. විදින්න ඕන. දෙයක්..සෙක්ස් හරි මාත්රාවට නියමිත ප්රමාණය ගත්තොත් ලොවෙත් ගැනු වෙන උන් හොයන්නෑ..අද කාලේ ආර්ථිකය එක්ක පිරිමියා සටන් කරන්කොට සෙක්ස් කියන එක පෑල දොරින් පැනලා යනවා...ඊට පස්සේ ඒ ගැප් එක පුරවන්න වාමනයෝ ලං වෙනවා...ආන් එතකොට පිරිමියා චෝදනා කරන්නේ ගෑනිට..ගෑනි පිටගියා කියලා. ඕකයි තිත්ත ඇත්ත
ආර්ථිකය එක්ක සටන් කරන එක නෙමෙයි මචන් ප්රශ්නෙ. මුදල් කියල දෙයක් ලෝකෙ ඇති වෙන්න පටන් ගත්තට පස්සෙ කොයි කාටත් මුදල් ඇති වෙලා නෑ. මොකද මනුස්සය කියන්නෙම, මනස උසස් කියන්නෙම හොයන්න පුරුදු වෙලයි ඉන්නෙ. අලුත් අත්දැකීම ලබන්නමයි මේ මනසක් කියල එකක් තියෙන්නෙ.
එතනදි ජීවිතාවබෝදය නැති එකයි ප්රශ්නය. පිරිමියෙක් නං, ආයෙ කතා දෙකක් නෑ කසාද බැඳල දරුවො හදනව නම්, දරුවො නැතත් තමන්ගෙ බිරිඳව ලස්සනට තියෙන්න නං ඌ මහන්සි වෙන්නම ඕන. නැතුව ඒක කරන්න බෑ සාදාරණව. හැබැයි එතනදි තමන්ගෙ බිරිඳව අමතක කරල නං, බිරිඳගෙ දායකත්වය අමතක කරල නං දුවන්නෙ.... වැඩි දුරක් දුවන්න වෙන්නෙ නෑ. මොකද,
"දවසක් පැල නැති හේනේ, අකාල මහ වැහි වැස්සා, තුරුලේ හන්ගාගෙන මා, උඹ තෙමුනා අම්මේ, පායන තුරු සිටි පියවර මතකයි මට අම්මේ....."
මිනිහෙක් නැති ගෙදරක මිනිහත් එක්ක එකතු වෙලා හදපු මේ දරුව වෙනුවෙන් අම්ම කෙනෙක්, වෙන මිනිස්සු ඇඟෑලුම් කම් පාන්න එද්දි, එහෙම මහන්සියක් වෙනව නම්..........
අපේ හැතිකරේට බැරිද, තමන්ගෙ බිරිඳව සතුටින් තියාගන්න වැඩ ටික කළමනාකරණය කරගන්න?
හුඟක් එවුන් කැමති උදේ ඉඳන් රෑ වෙනකන් තමන්ගෙ වැඩ කරල ගෙදර ගිහිල්ලත් ටීවී එක බල බල ඉඳල නින්දට යන්න විතරයි. නිකමට හිතන්නෙ නෑ තමන්ගෙ බිරිඳ දවසකට කතා කරන වචන කෝට එක කොහොමද ඉවර වුණේ කියල. කා කා එක්කද වචන 0 - 30,000ක් විතර කතා කළේ කියල. ඔය විදියට හිතන්න ඔලුව පුරුදු කර නොගත්ත සල්ලි හොයන එඩියුකේටඩ් ලේබරර්ස්ල පස්සෙ තමන්ව විශ්වාස කරල, තමන්ගෙ මුළු ලෝකෙම අමතක කරල, පෝරුවෙ තමන්ට වැඳල තමන් එක්ක ආව අර කාන්තාවට බඩුව කියල ලේබලයක් ගහනවා.
මතක් වෙන්නෙ නෑ ඒත් ලේ මස් ඇට නහර වලින් හැදුනු මනුස්සයෙක් කියල....
