මෙහෙමයි යාළුනනේ..... මමත් අවුරුදු 8 ක් 9 ක් ම ජොබ් එකට යන්නේ කෝච්චියේ. ඉස්කෝලේ ගියෙත් කෝච්චියේ. මේකයි ඇත්ත තත්වෙ. මම හැමදාම උදේට වැඩට යනනෙත්, හවසට වැඩ ඇරිලා ගෙදර යන්නෙත් එකම වෙලාවට යන කොච්චියේ එකම පෙට්ටියෙ. ඒ කෝච්චියේ ඒ පෙට්ටියෙ හැමදාම යන්නේ එකම කට්ටිය. හරියට පවුලක් වගේ. ගොඩක් එකමුතුයි. ගෑනු පිරිමි කියලා දෙකක් නෑ. ගෑනු ලමයි, ඇන්ටිලා, අංකල්ලා, කොල්ලෝ මේ ඔක්කොම එකා වගේ. මොකද මොනම හරි කරදරයකදි මේ කට්ටිය ඔක්කොම එකතු වෙනවා. කෑම බීම බෙදා හදාගෙන කනවා. කාට හරි ලෙඩක් දුකක් උනාම යනවා බලන්න. ඒක තමයි ජීවිතය. මම යන තැනත් හැමදාම ඔය කාඩ් සෙල්ලම් කරන කට්ටියක් ඉන්නවා. වැඩිහිටි තරුණ කියලා බේදයක් නෑ. සෙනග වැඩි වෙලාවට ඒ අයම ඔක නවත්වනවා. කරදරයක් නෑ. හැබැයි මම කියන්න ඕනා ඔය මේ කථාව කියුව මල්ලි කියන කරදරයක් නම් කොහෙත්ම ඒ ගොල්ලන්ගෙන් නෑ. අනික් අයටත් සීට් දීලා හරි සතුටින් තමයි යන්නේ. අනික ඒ අය ඔය කියනවා වගේ බුරු ගහන්නෑ. බුරු ගහන එකයි ඕමි ගහන එකයි අතර ලොකු වෙනසක් තියෙනවා කියලා ඔය මල්ලි දන්නැතුව ඇති. හැමෝම හිනාවෙලා සතුටින් තමතමන්ගේ ගෙවල් දොරවල් එහෙම නැත්නම් රාජකාරී ස්ථානයට යනවා. එහෙම ගියාම ඔය වැඩ කරන තැන ගෙදර එහෙම තියෙන ප්රශ්න මොහොතකට හරි නැතුව යනවා. ඔය කථාව කියපු මල්ලිත් ටික දවසක් එකම කොච්චියෙ එකම පෙට්ටියෙ හැමදාම ගියොත් ඔයාටත් කොච්චි යාළුවො ටිකක් සෙට් කර ගන්න පුළුවන්. ඒක ඔයාගෙ ශරීර සෞඛ්යටත් හොද වේවි. ඒක හිතටත් හොදයි. අපිට කරදරයක් නැත්නම් කාඩ් ගැහුවට වරදක් නම් මම දකින්නෑ. අනික මේ අය බොහොම දුර ඉදලා තමන්ගේ රක්ෂාවන්ට වලට එන අය. ඉතින් මේ ඒකාකාරී ජීවිතයෙන් මිදෙන්න පොඩ්ඩක් සෙල්ලමක් කලාට මොකද. කාටවත් මේක නීති විරෝදී කියන්න බැ. මොකද සල්ලි දාල මේ අය බුරු සෙල්ලම් කරන්නෑ.
ඒ පරයො යන්නෙ කිසිම ගානක් නැතුව. මොකද උන් යන්නෙ අනිත් මිනිස්සුන්ට හේත්තුව දාගෙන,
ඇයි යකෝ මේ පරයි බූරු ගහන්ව මදිවට අපිට හේත්තුවත් දාගෙන ආතල් එකේ යනව.උන්ගේ ඇගේ බර සම්පූර්නයෙන්ම අපේ ඇගට පටවනව. මට ඒ වෙලාවට ඔවුන්ගෙ ඇට ගලවන්න හිතෙනව බන්.
dutu thana wedi thiyapiya..!!
man danna ewunuth oka kiwwa
