ප්රවීණ පවුල් උපදේශක, ගාමිණී මහතාගෙන් ඔවදනක් 
හප්පටසිරි, කතාවෙන්ම තේරෙනවා වෙනදේ හොඳටම මළ පැනලා ඉන්නේ කියලා!
හැබැයි ඔය ප්රශ්නය උඹට විතරක් තියෙන එකක් නෙවෙයි, ලෝකයේම පිරිමි ඕකට එක එක විදියට මූණ දෙනවා.
ඔය අම්මා සහ ලේලි අතර තියෙන අර්බුදය පිටිපස්සේ හැංගිච්ච ටිකක් ගැඹුරු මනෝවිද්යාත්මක සහ සමාජීය හේතු කීපයක් තියෙනවා:
1. බලපෑම සහ භූමිකාවන් අතර සටන (Power Dynamics)
අම්මාගේ පැත්තෙන්: ඇය මෙතෙක් කල් ගෙදර ප්රධාන ගැහැනිය විදිහට, උඹේ ජීවිතයේ පළමු තැන අරන් හිටියේ. එකපාරටම තවත් ගැහැනියක් ඇවිත් ඒ තැන ගන්නකොට අම්මාට නොදැනීම අහිමිවීමක් සහ බයක් දැනෙනවා.
බිරිඳගේ පැත්තෙන්: ඇයට ඕන තමන්ගේම කියලා පවුලක් සහ පාලනයක් ගොඩනඟාගන්න. අම්මා උපදෙස් දෙනකොට ඇයට හිතෙන්නේ අම්මා ඇගේ සීමාවන් පැනලා එනවා කියලයි.
2. දෙදෙනාගේම අවධානය "උඹ" වීම
දෙන්නම ආදරේ කරන්නේ එක්කෙනෙක්ට — ඒ උඹට!
බිරිඳ බලන්නේ උඹේ ජීවිතයේ #1 priority එක ඇය වෙන්න ඕන කියලා.
අම්මාගේ පැත්තෙනුත් ඒ අවධානය අඩුවෙනකොට කේන්ති යනවා.
ඉතින් බිරිඳට අම්මා කරන පුංචි දෙයක් පවා පේන්නේ තමන්ගේ ආදරයට වෙන තර්ජනයක් විදිහට.
3. පරම්පරා දෙකක සංස්කෘතික වෙනස (Generation Gap)
අම්මා හැදී වැඩුණු විදියයි, බිරිඳ හැදී වැඩුණු විදියයි සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස්.
උයන පිහින විදිය, ගෙවල් අස්පස් කරන විදිය, කතාබහ කරන විදිය පවා වෙනස්.
අම්මාගේ පුරුදු "පරණ වැඩි" කියලා බිරිඳට හිතෙද්දී, බිරිඳගේ ක්රම "වැරදියි" කියලා අම්මාට හිතෙනවා.
4. "මගේ අම්මා" කියන පක්ෂපාතීත්වය
ගොඩක් වෙලාවට කොල්ලෝ විදිහට අපි අම්මාගේ වැරදි දකින්නේ නැහැ (නැත්නම් දැක්කත් ගණන් ගන්නේ නැහැ, මොකද පුංචි කාලේ ඉඳන් අම්මාගේ හැටි දන්න නිසා). හැබැයි පිටින් ආපු කෙනෙක්ට (බිරිඳට) ඒ වැරදි ඉතා පැහැදිලිව, ඉක්මනින්ම පෙනෙන්න ගන්නවා.
ප්රායෝගික උපදෙසක්:
"කනවා හොදටම" කියලා එකපාරටම රණ්ඩු වෙන්න යන්න එපා, මචං. මොකද ඔතනින් පාඩුවෙන්නේ උඹටමයි — මැද ඉඳන් තැලෙන්නේ උඹ.
පැත්තක් ගන්න එපා: දෙන්නා රණ්ඩු වෙන වෙලාවට එක්කෙනෙක්ගේ පැත්තක් අරන් අනිත් කෙනාට බනින්න යන්න එපා.
සීමාවන් තියන්න (Boundaries): බිරිඳට ඇගේම නිදහස දෙන්න. ඒ වගේම අම්මාට හිමි වෙනිය යුතු ගෞරවය අම්මාට දෙන්න.
තනිවම කතා කරන්න: බිරිඳට තරහ ගිහින් ඉන්න වෙලාවට නෙවෙයි, යම් ප්රශ්නයක් වුණාම පස්සේ හෙමින් සැරේ අහන්න "ඇයි එහෙම හිතුණේ?" කියලා. ඇගේ පැත්තෙනුත් හිතලා බලන්න.
කූල් එකේ වැඩේ විසඳගන්න බලපං, නැත්නම් ඉතින් උඹට ගෙදර යන්න වෙන්නේ යුද පිටියකට තමා!
ඔය අම්මා සහ ලේලි අතර තියෙන අර්බුදය පිටිපස්සේ හැංගිච්ච ටිකක් ගැඹුරු මනෝවිද්යාත්මක සහ සමාජීය හේතු කීපයක් තියෙනවා:
1. බලපෑම සහ භූමිකාවන් අතර සටන (Power Dynamics)
අම්මාගේ පැත්තෙන්: ඇය මෙතෙක් කල් ගෙදර ප්රධාන ගැහැනිය විදිහට, උඹේ ජීවිතයේ පළමු තැන අරන් හිටියේ. එකපාරටම තවත් ගැහැනියක් ඇවිත් ඒ තැන ගන්නකොට අම්මාට නොදැනීම අහිමිවීමක් සහ බයක් දැනෙනවා.
බිරිඳගේ පැත්තෙන්: ඇයට ඕන තමන්ගේම කියලා පවුලක් සහ පාලනයක් ගොඩනඟාගන්න. අම්මා උපදෙස් දෙනකොට ඇයට හිතෙන්නේ අම්මා ඇගේ සීමාවන් පැනලා එනවා කියලයි.
2. දෙදෙනාගේම අවධානය "උඹ" වීම
දෙන්නම ආදරේ කරන්නේ එක්කෙනෙක්ට — ඒ උඹට!
බිරිඳ බලන්නේ උඹේ ජීවිතයේ #1 priority එක ඇය වෙන්න ඕන කියලා.
අම්මාගේ පැත්තෙනුත් ඒ අවධානය අඩුවෙනකොට කේන්ති යනවා.
ඉතින් බිරිඳට අම්මා කරන පුංචි දෙයක් පවා පේන්නේ තමන්ගේ ආදරයට වෙන තර්ජනයක් විදිහට.
3. පරම්පරා දෙකක සංස්කෘතික වෙනස (Generation Gap)
අම්මා හැදී වැඩුණු විදියයි, බිරිඳ හැදී වැඩුණු විදියයි සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස්.
උයන පිහින විදිය, ගෙවල් අස්පස් කරන විදිය, කතාබහ කරන විදිය පවා වෙනස්.
අම්මාගේ පුරුදු "පරණ වැඩි" කියලා බිරිඳට හිතෙද්දී, බිරිඳගේ ක්රම "වැරදියි" කියලා අම්මාට හිතෙනවා.
4. "මගේ අම්මා" කියන පක්ෂපාතීත්වය
ගොඩක් වෙලාවට කොල්ලෝ විදිහට අපි අම්මාගේ වැරදි දකින්නේ නැහැ (නැත්නම් දැක්කත් ගණන් ගන්නේ නැහැ, මොකද පුංචි කාලේ ඉඳන් අම්මාගේ හැටි දන්න නිසා). හැබැයි පිටින් ආපු කෙනෙක්ට (බිරිඳට) ඒ වැරදි ඉතා පැහැදිලිව, ඉක්මනින්ම පෙනෙන්න ගන්නවා.
"කනවා හොදටම" කියලා එකපාරටම රණ්ඩු වෙන්න යන්න එපා, මචං. මොකද ඔතනින් පාඩුවෙන්නේ උඹටමයි — මැද ඉඳන් තැලෙන්නේ උඹ.
පැත්තක් ගන්න එපා: දෙන්නා රණ්ඩු වෙන වෙලාවට එක්කෙනෙක්ගේ පැත්තක් අරන් අනිත් කෙනාට බනින්න යන්න එපා.
සීමාවන් තියන්න (Boundaries): බිරිඳට ඇගේම නිදහස දෙන්න. ඒ වගේම අම්මාට හිමි වෙනිය යුතු ගෞරවය අම්මාට දෙන්න.
තනිවම කතා කරන්න: බිරිඳට තරහ ගිහින් ඉන්න වෙලාවට නෙවෙයි, යම් ප්රශ්නයක් වුණාම පස්සේ හෙමින් සැරේ අහන්න "ඇයි එහෙම හිතුණේ?" කියලා. ඇගේ පැත්තෙනුත් හිතලා බලන්න.
කූල් එකේ වැඩේ විසඳගන්න බලපං, නැත්නම් ඉතින් උඹට ගෙදර යන්න වෙන්නේ යුද පිටියකට තමා!