චම්පික රණවකට ප්රහාරයක්
copyright - චානුක වත්තේගම,
http://maathalan.blogspot.ca/2014/08/is-lambogini-economy-not-real.html#comment-form
This is just part of the article
මේ ලංකාව දියුණු කිරීම පිණිස අමාත්ය රණවක විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලබන සත් පියවර මැජික් බුලට් විසඳුමය. (පරිවර්තනය හා පැහැදිලි කිරීම පිණිස වරහන් තුළ යොදා ඇති වචන අපෙනි.)
පළමුව විජාතික ආයෝජන හා විජාතික තාක්ෂණය භාවිතා කොට අපනයන භාණ්ඩ නිෂ්පාදන කරන්න.
දෙවනුව අපනයන වෙළඳපළ පිණිස අතරමැදි භාණ්ඩ හෝ භාණ්ඩ කොටස් නිෂ්පාදනය ජාතික ආයෝජන වලින් එහෙත් විජාතික තාක්ෂණය උපයෝගී කර ගනිමින් කරන්න.
තෙවනුව දේශීය වෙළඳපළ පිණිස ආනයනාදේශක භාණ්ඩ නිෂ්පාදනයට විජාතික තාක්ෂණය (අපට අවශ්ය ආකාරයට) හැඩගසා ගන්න.
සිව්වනුව අපනයන භාණ්ඩ නිෂ්පාදනයට ජාතික ආයෝජන යොදවා විජාතික තාක්ෂණය (අපට අවශ්ය ආකාරයට) හැඩගසා ගන්න.
පස්වනුව මුලින් විජාතිකව උකහා ගන්නා ලද තාක්ෂණයන් උපයෝගී කොට ගෙන, එහෙත් දේශීයව කරනු ලබන, පර්යේෂණ හා සංවර්ධනය (රීසර්ච් ඇන්ඩ් ඩිවලප්මන්ට්) මඟින් තාක්ෂණයන් හා ව්යාපාර පරිපාලන පද්ධතීන් (මැනේජ්මන්ට් සිස්ටම්ස්) දේශීයව ගොඩ නඟා ගන්න.
සයවනුව ජාතික ආයෝජන උපයෝගී කොට ගෙන, විදෙස් වෙළඳපළ වල තරග කළ හැකි, දියුණු භාණ්ඩ හා සේවාවන් හා ව්යාපාර පරිපාලන පද්ධතීන් (මැනේජ්මන්ට් සිස්ටම්ස්) නිර්මාණය කරන්න.
සත්වනුව නව නිපැයුම් (ඉනවේෂන්) හා දැනුම ආර්ථික වර්ධනයේ ප්රධාන සංරචකයක් කොට ගන්න.
බැලූ බැල්මට මේ මාර විසඳුමකි. එය ප්රාදේශීය පාසලක සිසුවියන් පිරිසකට “අපේ රට දියුණු රටකිය”
මාතෘකාව සිරස ඩිබේටර් හි ප්රති යෝජනා කිරීමේදී උපයෝගී කර ගත හැකි හොඳ අමුද්රව්යයක් සේ පෙනේ. ගැටළු ඇතිවන්නේ මේ පියවර ප්රායෝගිකව ක්රියාත්මක කරන්ට ගිය විටදීය.
අමාත්ය රණවක අදහස් කරන නිෂ්පාදන මොනවාද යන්න දැන ගන්ට අපට පරචිත්ත විජානන ඤාණයක් නැත. හැබැයි අන්තර්ජාතික වෙළඳපළෙහි විකුණන්ට අප නිෂ්පාදනය කරන යම් භාණ්ඩයක් හෝ සේවාවක් වෙතොත් ඒ හැම දෙයක්ම අනිවාර්යයෙන්ම තරගකාරී විය යුත්තේය. ඒ අතින් අපි දැනටමත් අපට කළ හැකි දේ කරමින් සිටිමු. අපට එතැනින් එපිටට යා නොහැකි නම් ඒ ප්රායෝගිකව බාහිර බාධාවන් රාශියක් අප වළකන නිසාය. මේ බාධාවන් ඉවත් කරන්ට පහසු නොවේ.
උදාහරණයක් හැටියට අමාත්ය රණවක අදහස් කරන යම් භාණ්ඩයක් (මෝටර් රථ කියමු.) මහා පරිමාණ නිෂ්පාදනය පිණිස උචිත කාර්මික ප්රතිපත්තියක් ඇති කළේය සිතමු. අප කලින් කී ලෙස අන්තර්ජාතික වෙළඳපළෙහි ඕනෑම භාණ්ඩයක් සාර්ථක වන්නේ ගුණාත්මකභාවය හා මිළ අතින් එය තරගකාරී වන්නේ නම් පමණෙකි. මේ දෙකටම හේතු කාරක වන එක් සාධකයක් නම් ශ්රමය සඳහා ගෙවනු ලබන මිළය. ලංකාවේ ශ්රමය මිළෙන් ඉහළය. ශ්රම වියදම අවමය කියන චීනය පසෙක තියමු. අපට අඩු මිළ ශ්රමය පිණිස බංග්ලාදේශය සමඟවත් තරග කළ නොහැකිය. ලංකාවට ඇඟැලුම් කර්මාන්තයේ ලැබිය යුතු අවස්ථා පවා අහිමි වී ඒවා බංග්ලාදේශයට හිමිවෙමින් පවතින්නේ එනිසාය. ඉන්දියාව, බංග්ලාදේශය හා පාකිස්තානය එකට ගතහොත් ඒවායේ ජනගහණය බිලියන 1.6 කි. මෙය ලංකාවේ ජනගහණය මෙන් අසූ ගුණයක්ද මුළු ලෝක ජනගහණයෙන් හතරෙන් එකක්ද වේ. මේ සියල්ල අඩු වියදම් ශ්රමයයි. මේ සා දැවැන්ත අඩු වියදම් ශ්රම ඉල්ලුමක් අපට ඉතා ආසන්නයේ තිබියදී මෙහි ආයෝජනය පිණිසම පැමිණෙන්නේ මොන මෝඩයාද?
මෙය විසඳා ගත හැකි ක්රමයක්ද නැතුවාම නොවේ. යටත් විජිත යුගයේදී වතු වගාව පිණිස කළාක් සේ ඉහත කී රටවලින් අපට අඩු මිළ ශ්රමය 'ආනයනය' කරන්ට පිළිවන. හැබැයි එවැනි ශ්රම ගලන ප්රතිපත්තියකට විරුද්ධ වන්නේද අමාත්ය රණවක නායකත්වය දරණ ජාතික හෙළ උරුමයමයි. එවිට නැවත අපට පටන් ගත් තැනටම පැමිණෙන්නට සිදුවේ. ලොකු ශ්රම වියදමක් දරා නිෂ්පාදනය කොට අන්තර්ජාතික වෙළඳපළෙහි විකිණිය හැක්කේ තත්ත්වයෙන් ඉහළ භාණ්ඩ අතළොස්සක් පමණෙකි. එවැනි සීමිත අවස්ථා අපි දැනමත් උපයෝගී කර ගනිමින් සිටිමු. උදාහරණයක් හැටියට අපට තත්ත්වයෙන් ඉහළ තේ සඳහා අන්තර්ජාතික වෙළඳපළක් තියේ. මෙවැනි අතළොස්සක් අවස්ථා හැරුණු විට අපට ඇත්තේ මොනවාද? තත්ත්වයෙන් පහළ භාණ්ඩයක් නම් වැඩි මිළක් ගෙවා මිළට ගන්නෝ කවරහුද?
මීට අමතරව අමාත්ය රණවක තවත් වැරදි මත ගණනාවක් තම කථාවට අඩංගු කරයි. පහත උපුටනය සලකන්න. (පරිවර්තනය අපෙනි.)
"විවේක හා විනෝද ආර්ථිකයේ දීපව්යාප්ත විස්තාරණය නව සමාජ අර්බූදයකට මඟ පාදා තියේ. එසේම (එනිසා) සමාජයේ දූෂණය හා යහපාලනය පිළිබඳ විවේචනාත්මක කතිකාවක්ද ආරම්භ වී ඇත. පැහැදිළිවම සමාජයේ විශ්වාසය නායයෑම දැනටමත් සමාජ ප්රාග්ධනය නිර්මාණය වීමට බාධාවකි. අනෙක් අතට අවිධිමත් කාර්මීකරණ පිළිවෙත නිසා ඇතිවී තිබෙන වාච්යාර්ථයෙන්ම 'විෂකුරු' පරිසරය ආහාර නිෂ්පාදනයට හා සෞඛ්යයට අහිතකර ලෙස බලපායි. තත්ත්වය කෙතෙක් පිරිහී තිබේද කියතොත් රටේ ශිෂ්ඨාචාරයට පවා එයින් දරුණු අභියෝගයක් එල්ල වී තියේ. එහි ප්රතිඵල කොටසක් ආර්ථිකයටද දැනෙනු ඇත්තේය."
මේ කියන 'විවේක හා විනෝද ආර්ථිකය' මඟින් නිර්මාණය කරන ලද අප නොදන්නා සමාජ අර්බූදය කිමෙක්ද? එයින් අමාත්ය රණවක අදහස් කරන්නේ අපේ රටේ මිනිසුන් ජීවත් වන ආකාරය වෙනස් කොට තිබේය කියා නම් (උදාහරණයක් හැටියට වෙනදා අමුඩය හැඳ කුඹුරු කෙටූ ගොවියා දැන් ඩෙනිමක් හැඳ සංචාරකයින්ට විසිතුරු භාණ්ඩ විකුණනවා විය හැකිය.) අපට කිව හැක්කේ ආර්ථිකයේ බාහිර පෙනුම කවරක් වුවද මේවා සිදු වන්ට ඉඩ ඇති බවයි. අතට වැඩිපුර සල්ලි ලැබෙන විට මිනිස්සු තම ජීවන රටාව වෙනස් කරති. එය ස්වාභාවිකය.
නිෂ්පාදන ආර්ථිකයක් පවා මීට සමාන හෝ වෙනස් සමාජ වෙනස්කම් ඇති කරයි. උදාහරණයක් හැටියට අසූව දශකයේදී මෙරට ඇඟැලුම් කර්මාන්තය ආරම්භ වූ යුගයේදී විපක්ෂය චෝදනා කළේ ඇඟැලුම් කර්මාන්ත සේවය ගණිකාවන් බෝ කරන බවයි. මෙය ආන්තික අතිශයෝක්තියක් මුත් ඇඟැලුම් කර්මාන්තය නිසා ඇති වූ සමාජ ගැටළු අපට ප්රතික්ෂේප කළ නොහැකිය. මින් සමහරක් ඉනෝකා සත්යාංගනී සිය ‘සුළං කිරිල්ලී’ සිනමා කෘතියෙන් සාකච්ඡා කරයි. මේවා වැළකිය හැකි දේවල් නොවේ. රටක් දැවැන්ත ලෙස වෙනස් වන විට අනිවාර්යයෙන්ම සමාජයද වෙනස් වෙයි.
ඊළඟට ඊනියා 'විවේක හා විනෝද ආර්ථිකය' පමණක් යහ පාලනය විනාශ කොට දූෂණයට මඟ පාදන්නේය කියන කියමනේ හරයක් වේද? දූෂණය හෝ යහ පාලනය තීරණය වන්නේ ආර්ථිකයේ ස්වරූපය මත නොවේ. හොරා කන එකා බුදු පිළිම හැදුවත් හොරා කයි. මෙහි විහිළු සහගතම කියමන වර්තමාන ආර්ථිකයේ ස්වරූපය නිසා පරිසර දූෂණය හා සෞඛ්ය ගැටළු වැඩි වී ඇත්තේය යන්නය. දැන් අමාත්ය රණවක යෝජනා කරන්නේ පරිසරය දූෂණය නොකරන ආර්ථිකයක්ද? මහා පරිමාණ නිෂ්පාදනය පරිසරය දූෂණය කරන්නේම නැද්ද? මේවා අහන්ට චීනුන් ඇති තරම් දැන් ලංකාවේ ඇති මුත් ඔවුන් කොණ්ඩේ බැඳ නැතිවීම අභාග්යයකි.
අමාත්ය රණවකගේ උපාධිය විදිලි ඉංජිනේරු ශිල්පය වෙනුවෙනි. මගේද පළමු උපාධිය විදිලි ඉංජිනේරු ශිල්පය සඳහාම වෙයි. මේ නිසා විදිලි ඉංජිනේරු උපාධි අපේක්ෂකයකු ලබන ආර්ථික විද්යා දැනුම ගැන මම දනිමි. බෙදාහැරීම් හා සම්ප්රේෂණ ජාල පද්ධති වල වියදම් ගණනය කිරීම වැනි සරල දෙයින් එපිටට නොයන විදිලි ඉංජිනේරු සිසුවකුගේ ආර්ථික විද්යා දැනුමේ කොටසක් නොවේ, සන්සන්දනාත්මක ලාභය (කම්පැරටිව් ඇඩ්වාන්ටේජ්) වැනි සාර්වාර්ථිකවිද්යා සංකල්ප. එනිසා අමාත්ය රණවක මේ සංකල්පය නොදැන සිටියා විය හැකිය උපකල්පනය කරමි. යම් රටක් යම් භාණ්ඩයක් නිෂ්පාදනය කළ යුත්තේ ඊට කම්පැරටිව් ඇඩ්වාන්ටේජ් එකක් ඇතිනම් පමණකි. එසේ නොවේ නම් ඒ භාණ්ඩය ආනයනය වඩා යහපත්ය.
අප මෝටර් රථ නිෂ්පාදනය නොකළ යුත්තේ පවත්නා තත්ත්ව යටතේ අපට ඒ සඳහා කම්පැරටිව් ඇඩ්වාන්ටේජ් එකක් නැති නිසාය. එනිසා අපට මෝටර් රථ ආනයනය කොට ඒ වෙනුවට සංචාරක ව්යාපාරය දියුණු කිරීම ලාභදායකය. සංචාරක ව්යාපාරය පිණිස අපට ඇති කම්පැරටිව් ඇඩ්වාන්ටේජ් එක මෝටර් රථ නිෂ්පාදනයට ලබා ගැනීමට නම් අප ඒ පිණිස විශාල වෙහෙසක් දැරිය යුතු වේ. ඒ සඳහා අදාළ ආවස්ථික වියදම නැතොත් ඔපචුනිටි කොස්ට් එක මේ වෑයම සාධාරණීකරණය කරන්නක් විය යුතුය. එසේ නැතොත් අප වෙනස් වීමේ තේරුමක් නොවේ. එනිසා අප වෙනස් විය යුතුය යෝජනා කරන්නකු අනිවාර්යයෙන්ම අපට එසේ කිරීමට යන වෑයම ගැන දීර්ඝ ලෙස කථා කළ යුතු වේ. එසේ නොවන යෝජනා බස් හෝල්ට් වල සමාජයටම බණින උම්මත්තක සිඟන්නන්ගේ යෝජනා වැන්න.
ඇත්තටම අමාත්ය රණවකගේ යෝජනා සියල්ලක් කම්පැරටිව් ඇඩ්වාන්ටේජ් යන සරල සංකල්පයෙන් පමණක්ම නිෂේධ කළ හැකි තරමට බොළඳය. අධ්යයන පොදු සහතික පත්ර උසස්පෙළ විභාගයට හෝ සරසවියේ පළමු වසර පිණිස නිර්දේශිත ආර්ථික විද්යා පාඨ ග්රන්ථයක් මේ සංකල්පය නිදර්ශන සහිතව පැහැදිළිව විස්තර කරනු ඇතැයි සිතමි.
copyright - චානුක වත්තේගම,
http://maathalan.blogspot.ca/2014/08/is-lambogini-economy-not-real.html#comment-form
This is just part of the article
මේ ලංකාව දියුණු කිරීම පිණිස අමාත්ය රණවක විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලබන සත් පියවර මැජික් බුලට් විසඳුමය. (පරිවර්තනය හා පැහැදිලි කිරීම පිණිස වරහන් තුළ යොදා ඇති වචන අපෙනි.)
පළමුව විජාතික ආයෝජන හා විජාතික තාක්ෂණය භාවිතා කොට අපනයන භාණ්ඩ නිෂ්පාදන කරන්න.
දෙවනුව අපනයන වෙළඳපළ පිණිස අතරමැදි භාණ්ඩ හෝ භාණ්ඩ කොටස් නිෂ්පාදනය ජාතික ආයෝජන වලින් එහෙත් විජාතික තාක්ෂණය උපයෝගී කර ගනිමින් කරන්න.
තෙවනුව දේශීය වෙළඳපළ පිණිස ආනයනාදේශක භාණ්ඩ නිෂ්පාදනයට විජාතික තාක්ෂණය (අපට අවශ්ය ආකාරයට) හැඩගසා ගන්න.
සිව්වනුව අපනයන භාණ්ඩ නිෂ්පාදනයට ජාතික ආයෝජන යොදවා විජාතික තාක්ෂණය (අපට අවශ්ය ආකාරයට) හැඩගසා ගන්න.
පස්වනුව මුලින් විජාතිකව උකහා ගන්නා ලද තාක්ෂණයන් උපයෝගී කොට ගෙන, එහෙත් දේශීයව කරනු ලබන, පර්යේෂණ හා සංවර්ධනය (රීසර්ච් ඇන්ඩ් ඩිවලප්මන්ට්) මඟින් තාක්ෂණයන් හා ව්යාපාර පරිපාලන පද්ධතීන් (මැනේජ්මන්ට් සිස්ටම්ස්) දේශීයව ගොඩ නඟා ගන්න.
සයවනුව ජාතික ආයෝජන උපයෝගී කොට ගෙන, විදෙස් වෙළඳපළ වල තරග කළ හැකි, දියුණු භාණ්ඩ හා සේවාවන් හා ව්යාපාර පරිපාලන පද්ධතීන් (මැනේජ්මන්ට් සිස්ටම්ස්) නිර්මාණය කරන්න.
සත්වනුව නව නිපැයුම් (ඉනවේෂන්) හා දැනුම ආර්ථික වර්ධනයේ ප්රධාන සංරචකයක් කොට ගන්න.
බැලූ බැල්මට මේ මාර විසඳුමකි. එය ප්රාදේශීය පාසලක සිසුවියන් පිරිසකට “අපේ රට දියුණු රටකිය”
මාතෘකාව සිරස ඩිබේටර් හි ප්රති යෝජනා කිරීමේදී උපයෝගී කර ගත හැකි හොඳ අමුද්රව්යයක් සේ පෙනේ. ගැටළු ඇතිවන්නේ මේ පියවර ප්රායෝගිකව ක්රියාත්මක කරන්ට ගිය විටදීය.
අමාත්ය රණවක අදහස් කරන නිෂ්පාදන මොනවාද යන්න දැන ගන්ට අපට පරචිත්ත විජානන ඤාණයක් නැත. හැබැයි අන්තර්ජාතික වෙළඳපළෙහි විකුණන්ට අප නිෂ්පාදනය කරන යම් භාණ්ඩයක් හෝ සේවාවක් වෙතොත් ඒ හැම දෙයක්ම අනිවාර්යයෙන්ම තරගකාරී විය යුත්තේය. ඒ අතින් අපි දැනටමත් අපට කළ හැකි දේ කරමින් සිටිමු. අපට එතැනින් එපිටට යා නොහැකි නම් ඒ ප්රායෝගිකව බාහිර බාධාවන් රාශියක් අප වළකන නිසාය. මේ බාධාවන් ඉවත් කරන්ට පහසු නොවේ.
උදාහරණයක් හැටියට අමාත්ය රණවක අදහස් කරන යම් භාණ්ඩයක් (මෝටර් රථ කියමු.) මහා පරිමාණ නිෂ්පාදනය පිණිස උචිත කාර්මික ප්රතිපත්තියක් ඇති කළේය සිතමු. අප කලින් කී ලෙස අන්තර්ජාතික වෙළඳපළෙහි ඕනෑම භාණ්ඩයක් සාර්ථක වන්නේ ගුණාත්මකභාවය හා මිළ අතින් එය තරගකාරී වන්නේ නම් පමණෙකි. මේ දෙකටම හේතු කාරක වන එක් සාධකයක් නම් ශ්රමය සඳහා ගෙවනු ලබන මිළය. ලංකාවේ ශ්රමය මිළෙන් ඉහළය. ශ්රම වියදම අවමය කියන චීනය පසෙක තියමු. අපට අඩු මිළ ශ්රමය පිණිස බංග්ලාදේශය සමඟවත් තරග කළ නොහැකිය. ලංකාවට ඇඟැලුම් කර්මාන්තයේ ලැබිය යුතු අවස්ථා පවා අහිමි වී ඒවා බංග්ලාදේශයට හිමිවෙමින් පවතින්නේ එනිසාය. ඉන්දියාව, බංග්ලාදේශය හා පාකිස්තානය එකට ගතහොත් ඒවායේ ජනගහණය බිලියන 1.6 කි. මෙය ලංකාවේ ජනගහණය මෙන් අසූ ගුණයක්ද මුළු ලෝක ජනගහණයෙන් හතරෙන් එකක්ද වේ. මේ සියල්ල අඩු වියදම් ශ්රමයයි. මේ සා දැවැන්ත අඩු වියදම් ශ්රම ඉල්ලුමක් අපට ඉතා ආසන්නයේ තිබියදී මෙහි ආයෝජනය පිණිසම පැමිණෙන්නේ මොන මෝඩයාද?
මෙය විසඳා ගත හැකි ක්රමයක්ද නැතුවාම නොවේ. යටත් විජිත යුගයේදී වතු වගාව පිණිස කළාක් සේ ඉහත කී රටවලින් අපට අඩු මිළ ශ්රමය 'ආනයනය' කරන්ට පිළිවන. හැබැයි එවැනි ශ්රම ගලන ප්රතිපත්තියකට විරුද්ධ වන්නේද අමාත්ය රණවක නායකත්වය දරණ ජාතික හෙළ උරුමයමයි. එවිට නැවත අපට පටන් ගත් තැනටම පැමිණෙන්නට සිදුවේ. ලොකු ශ්රම වියදමක් දරා නිෂ්පාදනය කොට අන්තර්ජාතික වෙළඳපළෙහි විකිණිය හැක්කේ තත්ත්වයෙන් ඉහළ භාණ්ඩ අතළොස්සක් පමණෙකි. එවැනි සීමිත අවස්ථා අපි දැනමත් උපයෝගී කර ගනිමින් සිටිමු. උදාහරණයක් හැටියට අපට තත්ත්වයෙන් ඉහළ තේ සඳහා අන්තර්ජාතික වෙළඳපළක් තියේ. මෙවැනි අතළොස්සක් අවස්ථා හැරුණු විට අපට ඇත්තේ මොනවාද? තත්ත්වයෙන් පහළ භාණ්ඩයක් නම් වැඩි මිළක් ගෙවා මිළට ගන්නෝ කවරහුද?
මීට අමතරව අමාත්ය රණවක තවත් වැරදි මත ගණනාවක් තම කථාවට අඩංගු කරයි. පහත උපුටනය සලකන්න. (පරිවර්තනය අපෙනි.)
"විවේක හා විනෝද ආර්ථිකයේ දීපව්යාප්ත විස්තාරණය නව සමාජ අර්බූදයකට මඟ පාදා තියේ. එසේම (එනිසා) සමාජයේ දූෂණය හා යහපාලනය පිළිබඳ විවේචනාත්මක කතිකාවක්ද ආරම්භ වී ඇත. පැහැදිළිවම සමාජයේ විශ්වාසය නායයෑම දැනටමත් සමාජ ප්රාග්ධනය නිර්මාණය වීමට බාධාවකි. අනෙක් අතට අවිධිමත් කාර්මීකරණ පිළිවෙත නිසා ඇතිවී තිබෙන වාච්යාර්ථයෙන්ම 'විෂකුරු' පරිසරය ආහාර නිෂ්පාදනයට හා සෞඛ්යයට අහිතකර ලෙස බලපායි. තත්ත්වය කෙතෙක් පිරිහී තිබේද කියතොත් රටේ ශිෂ්ඨාචාරයට පවා එයින් දරුණු අභියෝගයක් එල්ල වී තියේ. එහි ප්රතිඵල කොටසක් ආර්ථිකයටද දැනෙනු ඇත්තේය."
මේ කියන 'විවේක හා විනෝද ආර්ථිකය' මඟින් නිර්මාණය කරන ලද අප නොදන්නා සමාජ අර්බූදය කිමෙක්ද? එයින් අමාත්ය රණවක අදහස් කරන්නේ අපේ රටේ මිනිසුන් ජීවත් වන ආකාරය වෙනස් කොට තිබේය කියා නම් (උදාහරණයක් හැටියට වෙනදා අමුඩය හැඳ කුඹුරු කෙටූ ගොවියා දැන් ඩෙනිමක් හැඳ සංචාරකයින්ට විසිතුරු භාණ්ඩ විකුණනවා විය හැකිය.) අපට කිව හැක්කේ ආර්ථිකයේ බාහිර පෙනුම කවරක් වුවද මේවා සිදු වන්ට ඉඩ ඇති බවයි. අතට වැඩිපුර සල්ලි ලැබෙන විට මිනිස්සු තම ජීවන රටාව වෙනස් කරති. එය ස්වාභාවිකය.
නිෂ්පාදන ආර්ථිකයක් පවා මීට සමාන හෝ වෙනස් සමාජ වෙනස්කම් ඇති කරයි. උදාහරණයක් හැටියට අසූව දශකයේදී මෙරට ඇඟැලුම් කර්මාන්තය ආරම්භ වූ යුගයේදී විපක්ෂය චෝදනා කළේ ඇඟැලුම් කර්මාන්ත සේවය ගණිකාවන් බෝ කරන බවයි. මෙය ආන්තික අතිශයෝක්තියක් මුත් ඇඟැලුම් කර්මාන්තය නිසා ඇති වූ සමාජ ගැටළු අපට ප්රතික්ෂේප කළ නොහැකිය. මින් සමහරක් ඉනෝකා සත්යාංගනී සිය ‘සුළං කිරිල්ලී’ සිනමා කෘතියෙන් සාකච්ඡා කරයි. මේවා වැළකිය හැකි දේවල් නොවේ. රටක් දැවැන්ත ලෙස වෙනස් වන විට අනිවාර්යයෙන්ම සමාජයද වෙනස් වෙයි.
ඊළඟට ඊනියා 'විවේක හා විනෝද ආර්ථිකය' පමණක් යහ පාලනය විනාශ කොට දූෂණයට මඟ පාදන්නේය කියන කියමනේ හරයක් වේද? දූෂණය හෝ යහ පාලනය තීරණය වන්නේ ආර්ථිකයේ ස්වරූපය මත නොවේ. හොරා කන එකා බුදු පිළිම හැදුවත් හොරා කයි. මෙහි විහිළු සහගතම කියමන වර්තමාන ආර්ථිකයේ ස්වරූපය නිසා පරිසර දූෂණය හා සෞඛ්ය ගැටළු වැඩි වී ඇත්තේය යන්නය. දැන් අමාත්ය රණවක යෝජනා කරන්නේ පරිසරය දූෂණය නොකරන ආර්ථිකයක්ද? මහා පරිමාණ නිෂ්පාදනය පරිසරය දූෂණය කරන්නේම නැද්ද? මේවා අහන්ට චීනුන් ඇති තරම් දැන් ලංකාවේ ඇති මුත් ඔවුන් කොණ්ඩේ බැඳ නැතිවීම අභාග්යයකි.
අමාත්ය රණවකගේ උපාධිය විදිලි ඉංජිනේරු ශිල්පය වෙනුවෙනි. මගේද පළමු උපාධිය විදිලි ඉංජිනේරු ශිල්පය සඳහාම වෙයි. මේ නිසා විදිලි ඉංජිනේරු උපාධි අපේක්ෂකයකු ලබන ආර්ථික විද්යා දැනුම ගැන මම දනිමි. බෙදාහැරීම් හා සම්ප්රේෂණ ජාල පද්ධති වල වියදම් ගණනය කිරීම වැනි සරල දෙයින් එපිටට නොයන විදිලි ඉංජිනේරු සිසුවකුගේ ආර්ථික විද්යා දැනුමේ කොටසක් නොවේ, සන්සන්දනාත්මක ලාභය (කම්පැරටිව් ඇඩ්වාන්ටේජ්) වැනි සාර්වාර්ථිකවිද්යා සංකල්ප. එනිසා අමාත්ය රණවක මේ සංකල්පය නොදැන සිටියා විය හැකිය උපකල්පනය කරමි. යම් රටක් යම් භාණ්ඩයක් නිෂ්පාදනය කළ යුත්තේ ඊට කම්පැරටිව් ඇඩ්වාන්ටේජ් එකක් ඇතිනම් පමණකි. එසේ නොවේ නම් ඒ භාණ්ඩය ආනයනය වඩා යහපත්ය.
අප මෝටර් රථ නිෂ්පාදනය නොකළ යුත්තේ පවත්නා තත්ත්ව යටතේ අපට ඒ සඳහා කම්පැරටිව් ඇඩ්වාන්ටේජ් එකක් නැති නිසාය. එනිසා අපට මෝටර් රථ ආනයනය කොට ඒ වෙනුවට සංචාරක ව්යාපාරය දියුණු කිරීම ලාභදායකය. සංචාරක ව්යාපාරය පිණිස අපට ඇති කම්පැරටිව් ඇඩ්වාන්ටේජ් එක මෝටර් රථ නිෂ්පාදනයට ලබා ගැනීමට නම් අප ඒ පිණිස විශාල වෙහෙසක් දැරිය යුතු වේ. ඒ සඳහා අදාළ ආවස්ථික වියදම නැතොත් ඔපචුනිටි කොස්ට් එක මේ වෑයම සාධාරණීකරණය කරන්නක් විය යුතුය. එසේ නැතොත් අප වෙනස් වීමේ තේරුමක් නොවේ. එනිසා අප වෙනස් විය යුතුය යෝජනා කරන්නකු අනිවාර්යයෙන්ම අපට එසේ කිරීමට යන වෑයම ගැන දීර්ඝ ලෙස කථා කළ යුතු වේ. එසේ නොවන යෝජනා බස් හෝල්ට් වල සමාජයටම බණින උම්මත්තක සිඟන්නන්ගේ යෝජනා වැන්න.
ඇත්තටම අමාත්ය රණවකගේ යෝජනා සියල්ලක් කම්පැරටිව් ඇඩ්වාන්ටේජ් යන සරල සංකල්පයෙන් පමණක්ම නිෂේධ කළ හැකි තරමට බොළඳය. අධ්යයන පොදු සහතික පත්ර උසස්පෙළ විභාගයට හෝ සරසවියේ පළමු වසර පිණිස නිර්දේශිත ආර්ථික විද්යා පාඨ ග්රන්ථයක් මේ සංකල්පය නිදර්ශන සහිතව පැහැදිළිව විස්තර කරනු ඇතැයි සිතමි.
