පොලිස් ජීප් රථය නොපෙනී යනතුරු පත්තර කොළය තදින් අල්ලාගෙන ගල් ගැසී සිටි අනුරාධ, ඉන්පසු හෙමින් සීරුවේ අඳුරු පටුමගක් දෙසට රිංගා ගත්තේය. මහ වැස්සට තෙමී, ගරා වැටුණු පත්තර කොළය දැන් ඔහුගේ ඇඟටම ඇලී තිබුණි. සීතල නිසාම ඔහුගේ ඒ සෙන්ටිමීටර 1.2 ශිෂ්ණය තවත් හැකිළී ගොස්ය. ඒත් ඔහුගේ හිතට ඊට වඩා ලොකු වේදනාවක් ගෙන දුන්නේ ගේෂිගේ දෑස් වල තිබූ ඒ විස්මිත බැල්මය. වළතරගේ අඟල් 20 දැවැන්ත අවයවය දැකීමෙන් ගේෂි අමන්දානන්දයට පත් වූ අයුරු අනුරාධගේ මනසේ යළි යළිත් දෝංකාර දුන්නේය.
"අනේ මගේ ගේෂි... මම ත්රෙඩ් එකක් දාලා වීරයෙක් වෙන්න ගිහින් අන්තිමට ඔක්කොම නැති කරගත්තා. දැන් එයා ස්කවියා එක්ක මොනවා කරනවා ඇද්ද?" අනුරාධ පාර අයිනේ තිබූ කොමර්ෂල් බැංකුවේ ATM කුටියකට රිංගා ගත්තේ සීතලෙන් බේරීමටය. ඔහු ඒ කුටියේ මුල්ලක ගුලි වී, තම ජංගම දුරකථනයෙන් එළකිරියට පිවිසුණේය. වළතර සහ ගේෂි එකට සිටින සෙල්ෆිය දුටු අනුරාධගේ දෙනෙතින් උණු කඳුළු ගලාගොස්, ඔහු වසාගෙන සිටි පත්තර කොළය මතට වැටුණි. මේ තරම් දුකක් මැද වුවත්, බැංකු කුටිය අසලින් ආ අපිරිසිදු කාණු ගඳක් නිසා අනුරාධගේ විකෘති මනස යළිත් අවදි විය. "කක්කා ටිකක්... කක්කා ටිකක් කන්න ඇත්නම් මේ දුක නිවෙයි..." ඔහු තමාටම මුමුණමින් කට වටේ දිව ගෑවේය.
මේ අතරතුර, තවත් පසෙක වෙනත් නාටකයක් දිග හැරෙමින් තිබුණි. ඒ, එළකිරියේ අංක එකේ අවධාන ගණිකාව, ලෝකයේ සියල්ලො තමාට එරෙහිව කුමන්ත්රණය කරනවා යැයි සිතන නඳුන් ගේ නිවසයි.
නඳුන්ගේ කාමරය අතිශයින්ම පිළිවෙළය. හරියටම රෝහල් වාට්ටුවක් මෙනි. වයස අවුරුදු හතලිහ ඉක්ම වුවද, ඔහු තවමත් ජීවත් වූයේ තමන්ගේ අම්මාගේ තුරුල්ලේය.
"නඳුන්... කාමරයේ දොර සෙමෙන් විවර කරගෙන නඳුන්ගේ මව ඇතුළට පැමිණියාය. ඇගේ අතේ උණුසුම් කිරි වීදුරුවක් විය. "තාමත් නිදි නැද්ද ? ඇස් දෙකත් රතු වෙලා. කම්පියුටරේ දිහාම බලන් ඉඳලා ලෙඩ වෙයි."
නඳුන් කෝපයෙන් හැරී බැලුවේය. "අම්මේ මට වද දෙන්න එපා! මට නිදාගන්න බෑ. අද අර හැටන් නැෂනල් බැංකුවේ (HNB) උන් මගේ එකවුන්ට් එකෙන් රුපියල් 25ක් කපාගෙන! SMS Alert වලටලු! මුන් මේ මාව බංකොලොත් කරන්න හදන්නේ. හංඳියෙ ගියාම උනුත් මගෙන් ෂොපින් බෑග් එකට රුපියල් පහක් ගත්තා. මුළු ලෝකෙම මට විරුද්ධයි අම්මේ! මම මේක එළකිරියේ දානවා, බැංකුවට විරුද්ධව නඩු දාන්න ඕනේ!"
මව කලබල වී "පුතාට හැමෝම ඉරිසියයි. ඔයා ඔය එළියට යන එක නවත්තන්න. ගෙදරට වෙලා ඉන්න. ඔන්න මම අද පුතාගේ ඇඟේ ගාන්න බේබි පවුඩර් එකකුත් ගෙනාවා."
"හ්ම්... අම්මා මගේ පිටේ පවුඩර් ටිකක් ගාන්නකෝ, මට බැංකුව මතක් වෙද්දි ඇඟ කසනවා වගේ..." යැයි පවසමින් නඳුන් එළකිරියේ තමාගේ නවතම ත්රෙඩ් එක ටයිප් කරන්නට විය:
එක්තරා බැංකුවකින් මගෙ සල්ලි හොරකම් කරනවා! මහ කාලකන්නි බෑන්ක් එකක්! මම CBSL කම්ප්ලේන් කරනවා!
නඳුන්ගේ මෙම විලාපය එළකිරියේ පළ වී තත්පර කිහිපයක් යන්නට මත්තෙන්, මැදපෙරදිග කාන්තාරයක, වායුසමීකරණය කළ අඳුරු කාමරයක සිට අයෙකු ඊට ප්රතිචාර දක්වන්නට විය. ඒ, එළකිරියේ තමා වැදගත් මහත්මයෙකු යැයි පෙන්වීමට උත්සාහ කරන 'කාලෙගාන' ය.
බොහෝ දෙනා සිතා සිටියේ 'කාලෙගාන' යනු ගාල්ලේ කාලේගාන ප්රදේශයෙන් ආ අයෙකු කියාය. ඔහුද ඒ නම තමන්ගේ ප්රෞඪත්වය පෙන්වීමට පාවිච්චි කළේය. නමුත් ඔහුගේ සැබෑ අතීතය ඊට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස්, අතිශය දුෂිත එකක් විය. ඔහු ගිහි ගෙය හැර දමා මහණ වී සිටියේ 'කලගෙඩිහේනේ හාමුදුරුවෝ' ලෙසය. අම්ඹකිස්ස පන්සලේ වැඩ වාසය කළ නිසා ගම්මුන් ආදරයට ඔහුට කීවේ 'කලේ හාමුදුරුවෝ' කියාය. නමුත් සිවුරට මුවා වී ඔහු කළේ මහා පරිමාණ නීතිවිරෝධී කසිප්පු පෙරීමකි. පන්සලේ බුදු පිළිමය යට රහස් කුටියක් සාදා එහි කසිප්පු බැරල් සඟවා තිබුණි. ඊටත් වඩා දරුණු කරුණ නම්, ඔහු පාකිස්තානයෙන් ගණිකාවන් ගෙන්වාගෙන පන්සලේ ආවාස ගෙයි රහසින් තබාගෙන සිටීමයි. දිනක් ගම්මුන්ට මේ බව අසු වී, ආවාස ගෙට පනිද්දී, පාකිස්තානු කාන්තාවන් සිවුරු පොරවාගෙන කෑගසමින් දිව ගිය අතර, කැලේ හාමුදුරුවෝ කසිප්පු බැරලයක්ද පෙරළාගෙන පාරට පැන දිව්වේය. එදායින් පසු ගම්මුන් ඔහුව හැඳින්වූයේ 'කලේ ගණයා' ලෙසයි. ගමෙන් පැන මැදපෙරදිගට පැන ගත් ඔහුට, එළකිරියේදී කිසිවෙකු 'කලේ ගණයා' යන්න වැරදියට තේරුම් ගෙන 'කාලෙගාන' යැයි කී පසු, තමන්ගේ කැත අතීතය වසා ගැනීමට ඔහු ඒ නමම පාවිච්චි කරන්නට විය.
දුම්වැටියක් උරමින්, තමන්ගේ පැරණි කසිප්පු සුවඳ සහ පාකිස්තානු ගණිකාවන්ගේ පහස සිහිපත් කරන අතරතුර, කලේගාන නඳුන්ගේ ත්රෙඩ් එකට රිප්ලයි එකක් දැමුවේය:
@Kalegana: රුපියල් 30ක් කැපුවට අඬන්න පකෝ පකටෙයි යකෝ ත්රෙඩ් එකක් දැම්මේ??? තෝ නම් මහ මෝඩ වේසිගෙ පොන්නයෙක් බන් . තොගේ මොලේ ගුද පොන්නයෝ. මුළු ලෝකෙම තොට විරුද්ධයිලු, ෆේල් පොන්නයෙක්නේ තෝ මහ...
@AnuradhaRa මෙන්න මූට බැංකුවෙන් ඇවිත් මූණට හුජ්ජ කරල රෙනවලු. නියම තැනක් උබට යන්න. ගු නාන්න පුළුවන්. උඹ රින්ගුවනේද මේකට? රිංගල කට ඇරන් හිටියනේද බිම හාන්සිවෙලා? එහෙම බිම හාන්සිවෙලා කක්ක කෑවනේද? වරෙන් පොන්නය දෙන්නම් රෙන බෙට්ටක් උඹට!
අද හොදට බාගයක් විතර ගහල බුදියන්න ඕන. මිසයිල සද්ද වලට නින්ද යන්නේ නෑ.
මේ රිප්ලයි එක දුටු නඳුන්ට යකා ආරූඪ විය. මව ඔහුට පවුඩර් ගාන එකද පසෙකට තල්ලු කර දැමූ ඔහු කෑගැසුවේය, "අම්මේ අර කාලෙගාන කියන එකා මට අපහාස කරනවා! බැංකුව වගේම තමයි උනුත්! මම දැන්ම යනවා ATM එකට ගිහින් මගේ ඉතුරු සල්ලි ඔක්කොම ගන්න. බැංකුව මේ රෑට මගේ සල්ලි තව කපයිද දන්නේ නෑ!"
මවගේ විලාපයද නොතකා, ධාරානිපාත වර්ෂාව මැදම කුඩයකුත් ඉහළාගෙන නඳුන් පාරට බැස්සේය. ඔහුට අවශ්ය වූයේ කෙසේ හෝ කොමර්ෂල් බැංකුවේ ATM එකෙන් තම ගිණුමේ ඇති රුපියල් 4300ම අතට ගැනීමටය. ඔහු මහ පාරේ අඩි තබමින් ගියේ වටපිට බලමිනි. හැම ගසක්ම, හැම සෙවණැල්ලක්ම ඔහුට පෙනුණේ තමන්ව මංකොල්ල කන්නට ආ බැංකු කළමනාකරුවන් ලෙසටය.
නඳුන් වෙව්ලමින් කොමර්ෂල් බැංකුවේ ATM කුටිය අසලට ළඟා විය. කුටියේ වීදුරු දොරෙන් ඇතුළට බැලූ ඔහුගේ හුස්ම හිර විය.
කුටියේ මුල්ලක, බිම වාඩි වී, තෙත පත්තර කොළයකින් ඇඟ වසාගත් අමුතුම ජීවියෙක් සිටියේය! ඒ වෙන කවුරුත් නොව, ගේෂිව අහිමි වීමේ දුකින් සහ කක්කා කෑමේ ආශාවෙන් පීඩිතව සිටි අනුරාධරාය. අනුරාධගේ ඇස් රතුවී තිබූ අතර, ඔහු සීතලට ගැහෙමින් තමාටම මොනවාදෝ මුමුණමින් සිටියේය.
නඳුන්ගේ 'Psycho' මනස වහාම ක්රියාත්මක විය. "අම්මටසිරි! මේකා මේ බැංකුවෙන් දාලා ඉන්න ඔත්තුකාරයෙක්! මම සල්ලි ගන්න ආවම මගේ පින් නම්බර් එක බලන්න බැංකුවේ මැනේජර් එවපු එකෙක් මේ. අර බලපන්කො ඌ පත්තරේකුත් අරන් මූණ වහගෙන ඉන්න හැටි!"
නඳුන් කුඩයද අතැතිව දොර ඇරගෙන කුටියට කඩා වැදුණේය. "ඒයි! තෝ කවුද? තෝ හැටන් නැෂනල් බැංකුවෙන්ද ආවේ? මගේ පින් නම්බර් එක හොරකම් කරන්නද හැදුවේ? මම දන්නවා උඹලගේ කුමන්ත්රණ!"
අනුරාධ තිගැස්සී හිස ඔසවා බැලුවේය. මේ කෑගසන මනුස්සයා කවුදැයි ඔහුට සිතාගත නොහැකි විය. අනුරාධ තමන්ගේ පත්තර කොළය තවත් තදකර ගත්තේ තමන්ගේ නිරුවත වසා ගැනීමටය.
"අනේ මම බැංකුවෙන් නෙමෙයි...මට ABCD" අනුරාධ හඬන ස්වරයෙන් කීවේය. "වළතර මට මන්නෙන් කොටන්න ආවා... මගේ ගේෂිව ස්කවියා ගත්තා..."
"නඳුන්ගේ ඇස් විශාල විය. ඔහු අනුරාධ දෙස තියුණු ලෙස බැලුවේය. "උඹ කිරියෙ අනුරාධරාද? තෝ මේ මගේ සල්ලි ගරන්න නේද මේ මවාපෑම් කරන්නේ? තෝ අර ත්රෙඩ් දාදා මිනිස්සුන්ගෙන් සල්ලි හිඟාකනවා, දැන් මගේ සල්ලි ගන්න මේ ATM එක අස්සට රිංගලා! තොට ABCD නෑ, තෝ මහා බොරුකාරයෙක්!"
"අනේ නෑ නඳුන් මල්ලි... මට ඇත්තටම සල්ලි එපා. මට... මට ඕනේ වෙන දෙයක්..." අනුරාධ අමුතු බැල්මකින් නඳුන් දෙස බැලුවේය. අනුරාධගේ නහයට නඳුන්ගේ ඇඟෙන් එන බේබි පවුඩර් සුවඳ දැනෙන්නට විය. "නඳුන් අයියේ... අයියට බැරිද මට පොඩි උදව්වක් කරන්න... ඔයාට පුළුවන්ද මට..." අනුරාධ කටින් කෙළ පෙරාගෙන නඳුන්ගේ කකුල දෙසට අත දිගු කළේය.
නඳුන්ට තරු පෙනුණි. මේ පත්තර කෑල්ලක් ඔතාගත් පිස්සා මේ මොකද කරන්නෙ!
"අම්මෝ! මුන් මාව මරලා මගේ සල්ලිත් අරන් මාව කන්න හදන්නේ!" නඳුන් මහ හඬින් කෑගසමින්, තම කුඩයෙන් අනුරාධගේ ඔළුවට එක පහරක් එල්ල කර, ATM කුටියෙන් එළියට පැන මරහඬ තලමින් තම නිවස දෙසට දිව යන්නට විය. "අම්මේ! අම්මේ! බැංකුවේ උන් ගූ කන යක්ෂයෙක්ව එවලා මාව මරන්න! මගේ රුපියල් 25ට මුන් මාව කන්න හදනවා අම්මේ!"
අනුරාධ හිස අතගාමින්, ඉරා ගිය පත්තර කොළයත් අතැතිව ATM කුටියේ තනි විය. ලෝකය කෙතරම් කෲරද යන්න ඔහුට තේරුම් ගියේය. ඔහුට ගේෂිත් නැත, ඉතිරි වී ඇත්තේ මේ තෙත පත්තර කොළය පමණි.
