මම බන්ඩාරවෙල සෙන්ට්රල් එකේ ඉගෙන ගන්න කාලේ මට වයස 16යි. අවුරුදු 15ක ලස්සන පොඩි කෙල්ලෙක් මට හෝ ගාල දෙනවා ඒ කාලේ..මේකි මට වඩා අවුරුද්දක් පහල පංතියේ.මම 11 වසර.ඒකි 10 වසර.අපි දෙන්නා ඉස්කෝලේ ඉවරවෙලා එක බස් එකේ ගෙදර යන්නේ.බස් එක දෙකට පිටත් වෙන්නේ. දවසක මගේ පූරූවේ පිනකට දෙයියො මගේ මූන බැලුවා.හෙන තඩි පට්ට බෝම්බයක් උදේම රෂ් හවර් එකේ කොලඹ ගිහිල්ල බර ගානක් මැරිලා.ප්රින්සිපල් 11ට ඉස්කොලේ වහලා සේරම ගෙවල් වලට යන්න කීවා.බස් එක දෙකට යන නිසා මේකියි මායි දෙක වෙනකම් ඉස්කොලේ ඉන්න ඕන. අපි කතා කර කර හිටියා.හවස එක වෙනකොට ඉස්කොලේ බලු බල්ලෙක් නෑ.ඇව්දිදලා බලනකොට අපි දෙන්න විතරයි.ටීචර්ල සර්ලාත් නෑ.පස්සෙ දෙන්නටම තේරුන මාර චාන්ස් කියලා.දෙන්නම තොල් කිස් කර කර එකීව මිරිකා මිරිකා හිටියා.දැන් ඉනම බෑ.පංතියේ ඇතුලේ කාමරයක් තියෙනවා.මම මේකිව ඒක ඇතුලට ඇදගෙන ගිහින් ගවුම උස්සල ජංගිය ඇතුලට අත දාලා තොල් කිස් කිස් කර හිටියා.කටට දුන්නා.ඒකි ජීවිතෙට මයිල් කපලා නෑ. පුසී එකේ හෙන මයිල්.පූසි එක මාර ලස්සනයි.පස්සෙ ජංගිය ගලවලා පය්ය හිලේ අතුල්ල අතුල්ල කැරි යැව්වා.කැරි තුන් පාරක් යැව්වා.පස්සේ තුනට විතර ටවුමට ඇවිල්ලා ඊලඟ බස් එකේ ගෙදර ආවා.