අවුරුදු 2ක් විතර වෙනවා ඔයා මට මැසේජ් එකක් එවලා ඔයා ගැන තියෙන අදහස හිතින් අතාරින්න කියලා. එක අදහසකට වඩා බලාපොරොත්තුවක් කියලයි මට හිතෙන්නේ.මොකද ඔයා මට හීනයක් මැව්ව නිසා. මම සෑහෙන්න හීන මැව්වා අනගතේ ගැන තනියෙන්. එක ලස්සන හීන පෝළිමක් එකකට එකක් සම්බන්ද වුන, ඒ හැම හීනයක් ගැනම බලාපොරොත්තු තියාගන්න පුළුවන් එකක් ඇරෙන්න, ඒ ඔයා...
දන්න දන්න හැමොම කිව්වේ ඔක ගැන අදහස අත් අරින්න කියලා. මට ඔයා ගැන තිබුන අදහස ගැන විශ්වාස තිබුනේ නෑ.. ඒත් මම බලාපොරොත්තු අත් ඇරියේ නෑ...
මටත් ජීවත්නෙන සීමා මායිම් තිබ්බා. මට ඔයා ගැන හිතන්න වගේම අම්මලා ගැනත් හිතන්න තිබ්බා, මං ගැන, ව්භාගේ ගැන. ඒ හැම වෙලාවෙම ඔයා හිත ඇතුලේ සැරි සැරුවා.මේ නිසා මට ඔයාගේ සම්බන්දතා අඩූම කරන්න වුනා.. ඒ ඔයා ගැන හිතලා. මම ගෙදරින් පිට හිටියට ඔයා හිටියේ ගෙදරනිසා.. ගෙදර පොඩි එකි නිසා. මට බැ වීරයා වෙලා ඔයාව ප්රයශ්න ගොඩකට ඇදලා දාන්න.
ඒත් ඒ හැම කාලේම හිතේ හිටියේ ඔයා විතරයි. ටික දවසකට හරි ඔයාව හම්බුනාම මම හිතුවේ ඔයා ඉන්නේ මට විතරමයි කියලා.මොකද මම හිටියේ ඔයා වෙනුවෙන්ම නිසා. මයා නොදන්නවා උනාට මම ඔයාගේ ආරක්ෂාවට ලග්න් ඉන්න පුළුවන් හැම වෙලේම හිටියා. සැකය කියන එක මහා දරුණු දෙයක් . එක ආවොත් කවදාවත් හරියට යවන්න අමාරුයි.
ඒත් ඔයා එක මගේ හිතට ගෙනාවා..නොහිතපු විදියට.. නොහිතපු වෙලාවක....
එදා ඉදලා මම දන්න මගේ පැත්තෙන් අපේ ආදරේට වුනේ බාදාමයි. ඒ හන්දා මම ඔයාට නිවි සැනසිල්ලේ ඉන්න ඉඩ ඇරියා , හිතින් දුක් විද විද.
ඔයා කිව්ව සමහරක් දේවල් ඒ දවස් වල මම ගනන්ගත්තේ නැති වුනාට මගේ හිතේ ඒවා මටම හිනාවෙනවා තේරුනා.
මාව ඇතැරියේ ඇයි කියලා මම තාම හොයනවා හිතනවා
මාව රැවැට්ටුවේ ඇයි කියලා , මම මාවම රවට්ටගත්තේ ඇයි කියලා හිතා ගන්න බැ..
ඔයා යනවනම් මට කියන්න තිබුනා..
කොහොම වුනත් මගේ හොදම කාල පරිචේජේද 2ක්ම ඔයා වෙනුවෙන් ගියා..... මට ඒක අයේ ගන්න බැ.... හිතින් විදවන්න විතරයි මම දන්නේ... අවු 4ක්
මම හිනයක... 4ක්..! තට්ට තනියම... තව අවු 2ක්..
දැන් වුනත් මගේ හිතේ පුංචි තැනක ඔයා ඉන්නවා... කොච්චර අමතක කරන්න හැදුවත් බෑ ඒක කරන්න.
ඒක ඔයාට බාරයි..
ඒත් මම බෝසත් කුලේ උපන්න , බොළද නවකතා වල ඉන්න කොල්ලෙක් නෙමෙයි. එක පදනම් වෙන්නේ විශ්වාසය මතයි....
මගේ පැත්තෙන් මම සාධාරණයි..
ඔයාගේ පැත්තෙන්?
ඒකත් හීනයක්....
එක් පෙති මලක් විය නුඹ මගේ අත් දෙකට...
නෙලා නොගත්තේ මගේ බෝසත්* කමට.... *(ඇති ගොන් )
සමාවෙන්න... මේක රචනයක්
දන්න දන්න හැමොම කිව්වේ ඔක ගැන අදහස අත් අරින්න කියලා. මට ඔයා ගැන තිබුන අදහස ගැන විශ්වාස තිබුනේ නෑ.. ඒත් මම බලාපොරොත්තු අත් ඇරියේ නෑ...
මටත් ජීවත්නෙන සීමා මායිම් තිබ්බා. මට ඔයා ගැන හිතන්න වගේම අම්මලා ගැනත් හිතන්න තිබ්බා, මං ගැන, ව්භාගේ ගැන. ඒ හැම වෙලාවෙම ඔයා හිත ඇතුලේ සැරි සැරුවා.මේ නිසා මට ඔයාගේ සම්බන්දතා අඩූම කරන්න වුනා.. ඒ ඔයා ගැන හිතලා. මම ගෙදරින් පිට හිටියට ඔයා හිටියේ ගෙදරනිසා.. ගෙදර පොඩි එකි නිසා. මට බැ වීරයා වෙලා ඔයාව ප්රයශ්න ගොඩකට ඇදලා දාන්න.
ඒත් ඒ හැම කාලේම හිතේ හිටියේ ඔයා විතරයි. ටික දවසකට හරි ඔයාව හම්බුනාම මම හිතුවේ ඔයා ඉන්නේ මට විතරමයි කියලා.මොකද මම හිටියේ ඔයා වෙනුවෙන්ම නිසා. මයා නොදන්නවා උනාට මම ඔයාගේ ආරක්ෂාවට ලග්න් ඉන්න පුළුවන් හැම වෙලේම හිටියා. සැකය කියන එක මහා දරුණු දෙයක් . එක ආවොත් කවදාවත් හරියට යවන්න අමාරුයි.
ඒත් ඔයා එක මගේ හිතට ගෙනාවා..නොහිතපු විදියට.. නොහිතපු වෙලාවක....
එදා ඉදලා මම දන්න මගේ පැත්තෙන් අපේ ආදරේට වුනේ බාදාමයි. ඒ හන්දා මම ඔයාට නිවි සැනසිල්ලේ ඉන්න ඉඩ ඇරියා , හිතින් දුක් විද විද.
ඔයා කිව්ව සමහරක් දේවල් ඒ දවස් වල මම ගනන්ගත්තේ නැති වුනාට මගේ හිතේ ඒවා මටම හිනාවෙනවා තේරුනා.
මාව ඇතැරියේ ඇයි කියලා මම තාම හොයනවා හිතනවා
මාව රැවැට්ටුවේ ඇයි කියලා , මම මාවම රවට්ටගත්තේ ඇයි කියලා හිතා ගන්න බැ..
ඔයා යනවනම් මට කියන්න තිබුනා..
කොහොම වුනත් මගේ හොදම කාල පරිචේජේද 2ක්ම ඔයා වෙනුවෙන් ගියා..... මට ඒක අයේ ගන්න බැ.... හිතින් විදවන්න විතරයි මම දන්නේ... අවු 4ක්
මම හිනයක... 4ක්..! තට්ට තනියම... තව අවු 2ක්..
දැන් වුනත් මගේ හිතේ පුංචි තැනක ඔයා ඉන්නවා... කොච්චර අමතක කරන්න හැදුවත් බෑ ඒක කරන්න.
ඒක ඔයාට බාරයි..
ඒත් මම බෝසත් කුලේ උපන්න , බොළද නවකතා වල ඉන්න කොල්ලෙක් නෙමෙයි. එක පදනම් වෙන්නේ විශ්වාසය මතයි....
මගේ පැත්තෙන් මම සාධාරණයි..
ඔයාගේ පැත්තෙන්?
ඒකත් හීනයක්....
එක් පෙති මලක් විය නුඹ මගේ අත් දෙකට...
නෙලා නොගත්තේ මගේ බෝසත්* කමට.... *(ඇති ගොන් )
සමාවෙන්න... මේක රචනයක්
Last edited:
