දෙමව්පියන් නිසා මානසිකව අපහරණය (abuse) උන ළමයි ගැන අදහස් බෙදාගන්න හිතුනා..
ගෙදර අම්මා හෝ තාත්තා මානසික අවුලක් නිසා හෝ එසේ නොමැතිව ගෙදර රණ්ඩු කරනව නම්.. ළමයට පොඩිකාලේ ඉඳන්ම සමාජයට යන්න ලැජ්ජයි..
අඩු තරමින් ගෙදරින් එලියට යන්න ලැජ්ජයි (රන්ඩු වටේ ගෙවල්වලට ඇහෙන නිසා).
එලියට යද්දී මම බිම බලාගෙන යන්නෙ, වයස කොච්චර ගියත් අදටත් මට ඒ පුරුද්ද තියෙනවා.. (පෞර්ෂත්වය පිරිහිලා..)
අපේ දෙමව්පියෝ අසීමිතව පන්සල් අස්සේ රිංගපු අය (බොරු සිල්වත් බව).
දැන් වයස 75-80 වෙලා TV එකේ යන බාල බොළඳ ඒවා සද්දෙ අඩුකරගෙන හොරෙන් බලනවා (ඇරියස් කවර කරනවා).
අන්තිමේ ළමයාගෙ ඔලුවත් විනාසයි.. දෙමව්පියොත් ඇරියස් පිටින් ජීවත් වෙනවා..
අනික් එක තමයි ළමයා කසාද බැන්දත් අසීමිතව ඇඟිලි ගහල, හොයල බලල ජීවිතේ සතුට නැති කරනවා, ඒකෙනුත් ඒ අය සතුටක් ලබන බව පේනවා.
හරියට නිකන් තමන්ට විඳින්න බැරිවුණ ජීවිතේ ළමයටත් නැතිකරන පහත් ආශාවන් ඒ අයට ඇතිවෙනවා.
මේ වගේ මානසික හිංසන ගැන උඹලට මොකද හිතෙන්නෙ?
(මෙහෙම නැති ගෙවල්වල අයට මේක තේරෙන එකක් නැහැ)
ගෙදර අම්මා හෝ තාත්තා මානසික අවුලක් නිසා හෝ එසේ නොමැතිව ගෙදර රණ්ඩු කරනව නම්.. ළමයට පොඩිකාලේ ඉඳන්ම සමාජයට යන්න ලැජ්ජයි..
අඩු තරමින් ගෙදරින් එලියට යන්න ලැජ්ජයි (රන්ඩු වටේ ගෙවල්වලට ඇහෙන නිසා).
එලියට යද්දී මම බිම බලාගෙන යන්නෙ, වයස කොච්චර ගියත් අදටත් මට ඒ පුරුද්ද තියෙනවා.. (පෞර්ෂත්වය පිරිහිලා..)
අපේ දෙමව්පියෝ අසීමිතව පන්සල් අස්සේ රිංගපු අය (බොරු සිල්වත් බව).
දැන් වයස 75-80 වෙලා TV එකේ යන බාල බොළඳ ඒවා සද්දෙ අඩුකරගෙන හොරෙන් බලනවා (ඇරියස් කවර කරනවා).
අන්තිමේ ළමයාගෙ ඔලුවත් විනාසයි.. දෙමව්පියොත් ඇරියස් පිටින් ජීවත් වෙනවා..
අනික් එක තමයි ළමයා කසාද බැන්දත් අසීමිතව ඇඟිලි ගහල, හොයල බලල ජීවිතේ සතුට නැති කරනවා, ඒකෙනුත් ඒ අය සතුටක් ලබන බව පේනවා.
හරියට නිකන් තමන්ට විඳින්න බැරිවුණ ජීවිතේ ළමයටත් නැතිකරන පහත් ආශාවන් ඒ අයට ඇතිවෙනවා.
මේ වගේ මානසික හිංසන ගැන උඹලට මොකද හිතෙන්නෙ?
(මෙහෙම නැති ගෙවල්වල අයට මේක තේරෙන එකක් නැහැ)