දෙසැම්බරයේ හික්කඩුවේ කරණම්ගහන තල්මසුන් &
දෙසැම්බරයේ හික්කඩුවේ කරණම්ගහන තල්මසුන් බලන්න
නිල් තල්මසා... මේ තමයි ලෝකයේ ඉන්න ලොකුම ක්ෂීරපායි සතා. ක්ෂීරපායි සතුන් අතර විතරක් නොවෙයි අනෙක් සෑම සතුන් අතරත් ලොකුම සතා නිල් තල්මසා කිව්වොත් ඒක හරි. ඉතින් මේ නිල් තල්මසුන්ව දෑසින්ම දැක ගන්න පුළුවන් නම් ඒක කොච්චර ලොකු වාසනාවක්ද?
ඒ අවස්ථාව අපට පසුගියදා උදාවුණා. ඒ දකුණු මුහුදු තීරයේදී. මීට පෙරත් මම එක් වතාවක් නිල් තල්මසුන් බලන්න ගිහින් තියෙනවා. ඒ ගාලු වරායෙන් පිටත්වන නාවික හමුදාවට අයත් නෞකාවෙන්. ඒ නෞකාව සකසලා තියෙන්නේ තල්මසුන් බලන්න යන චාරිකා සඳහාමයි. හැබැයි අපි මේ පාර තල්මසුන් බලන්න මුහුදු ගියේ නැවකින් නම් නොවෙයි. බෝට්ටුවකින්. හික්කඩුවේ ඩායා ට්රාන්ස් හෝටලයේ නැවතිලා හිටපු අපිත් එක්ක තල්මසුන් බලන්න යන්න, එහි පරිසරවේදී සම්පතුත් එකතු වුණා.
හික්කඩුවෙන් ගමන් ඇරැඹූ අපි මිරිස්ස දක්වා අපේ වෑන් එකෙන් ගියා. මිරිස්සෙදී තමයි අපි බෝට්ටුවට ගොඩවුණේ. රළ ගහන මහ මුහුදේ බෝට්ටුවකින් තල්මසුන් බලන්න යන එක අවදානම්ද කියලත් වෙලාවකට හිතුණා. මොකද තල්මසෙක්වත් ඇවිත් බෝට්ටුවේ වැදුණොත් අපි කාටවත් පීනන්නවත් බැහැ. ඒත් ජීවිතාරක්ෂක කබා පැලැඳ සිටි නිසා කිසිම අවදානමක් නැහැ. අනිත් එක, අපිව ගැඹුරු මුහුදට එක්කන් යන බෝට්ටුවේ කප්පිත්තා බොහොම පළපුරුදු කෙනෙක්.
ඔන්න දැන් අපි මුහුදු රැලි අතරින් හිමින් හිමින් අෑත දියඹට යාත්රා කරනවා. උදයෙම පිටත් වුණු නිසා තවම හිරු රශ්මිය දැඩි වෙලා නැහැ. මුහුදු සුළඟ ඇඟේ දැවටෙන්නේ දිවගට ලුණු රසයක් එකතු කරමින්.
අන්න... අන්න... වතුර මලක් තිස්ස කෑ ගැහුවා. ඇත්තටම ඒ වතුර මලක් නෙවෙයි. තල්මසුන් ඉන්න බවට හොඳ සලකුණක්. උන් හුස්ම ගනිද්දී ඔය විදියට වතුර මලක් වගේ උඩට විසි කරනවා. ඒ කියන්නේ වතුර මල පේන හරියේ නිල් තල්මසා ඉන්නවා. ඒ වගේ වතුර මල් දෙක තුනක්ම දැන් අපට වරින් වර අප අවට තැනින් තැන දකින්න ලැබෙනවා. ඒ කියන්නේ තල්මස් පවුලක්ම ඉන්නවද දන්නේ නැහැ.
අන්න.. පැන්නා.... අන්න පැන්නා...හසිතගේ කෑ ගැසීමත් එක්ක හැමෝම ඒ පැත්ත බැලුවා. මහ මුහුදේ දැවැන්තයා අපව පිළිගන්නද මන්දා මහා සාගරය මැද හොඳ පිම්මක් පැන්නා මම හැරෙනකොට ඔළුව යට ගිහින්. කඳ හරිය විතරයි දැක්කේ. ඊට පස්සේ වලිගය මුහුදෙන් උඩට මතු වෙලා තත්පර 15ක් විතර තිබුණා. නිල් තල්මසා දන්නවද දන්නේ නැහැ එයාගේ පින්තූර 'මව්බිමේ පළ වෙනවා කියලා. එහෙම දන්නවා නම් මීට වඩා ලොකු පිමි දෙක තුනක් පැනලා පෙන්නයි.
අර ඕෂන් ගර්ල් කතාවේ දැරියට වගේ තල්මසුන් එක්ක කතා කරන්න අපටත් පුළුවන්කම තිබ්බා නම් අපටත් තිබ්බා තල්මසාගෙන් විස්තර ටිකක් දැන ගන්න. කොහොම වුණත් දියඹට ආපු ගමන්ම නිල් තල්මසකු දැක ගන්න ලැබීම අපේ ලොකු වාසනාවක් කියලයි අපිත් එක්ක ගිය සම්පත් කිව්වේ.
හැබැයි මම නම් දන්නවා අපි කොහොමත් වාසනාවන්තයි කියලා. අපි කිව්වේ තිස්සයි මමයි. මොකද මාස තුන හතරකට කලින් යාල ගිහින් කොටි බලන්න යද්දී සෆාරි ජීප් එකේදී නින්ද ගිය මටයි තිස්සටයි හරියටම කොටියා ආපු වෙලාවේදී ඇහැරුණේ වාසනාව නිසා නොවෙයිද? කොටි බලන්න ආපු සුද්දියොත් තිස්සවයි මාවයි පෙන්න පෙන්නා හිනා වෙවී ගියා කියලා කිව්වේ හසිත. ඒ අය හිතන්න ඇති අපි පිටරටවල ඉඳන් යාල එනවා කොටි බලන්න ඒත් මේ ලංකාවේ ගොබිලෝ දෙන්නා කොටි බලන්නේ නැතිව නිදි කියලා. ඉතින් එදා ඒ විදියට කොටි බලන්න අපි දෙන්නා වාසනාවන්ත වුණා වගේ දියඹට ආපු ගමන් නිල් තල්මසුන් බලන්න වාසනාව ලැබණේ තිස්සගෙයි මගෙයි වාසනා ශක්තිය නිසා කියලයි අවසානයේදී හැමෝම තීන්දු කළේ.
නිල් තල්මසා... මේ තමයි ලෝකයේ ඉන්න ලොකුම ක්ෂීරපායි සතා. ක්ෂීරපායි සතුන් අතර විතරක් නොවෙයි අනෙක් සෑම සතුන් අතරත් ලොකුම සතා නිල් තල්මසා කිව්වොත් ඒක හරි. ඉතින් මේ නිල් තල්මසුන්ව දෑසින්ම දැක ගන්න පුළුවන් නම් ඒක කොච්චර ලොකු වාසනාවක්ද?
ඒ අවස්ථාව අපට පසුගියදා උදාවුණා. ඒ දකුණු මුහුදු තීරයේදී. මීට පෙරත් මම එක් වතාවක් නිල් තල්මසුන් බලන්න ගිහින් තියෙනවා. ඒ ගාලු වරායෙන් පිටත්වන නාවික හමුදාවට අයත් නෞකාවෙන්. ඒ නෞකාව සකසලා තියෙන්නේ තල්මසුන් බලන්න යන චාරිකා සඳහාමයි. හැබැයි අපි මේ පාර තල්මසුන් බලන්න මුහුදු ගියේ නැවකින් නම් නොවෙයි. බෝට්ටුවකින්. හික්කඩුවේ ඩායා ට්රාන්ස් හෝටලයේ නැවතිලා හිටපු අපිත් එක්ක තල්මසුන් බලන්න යන්න, එහි පරිසරවේදී සම්පතුත් එකතු වුණා.
හික්කඩුවෙන් ගමන් ඇරැඹූ අපි මිරිස්ස දක්වා අපේ වෑන් එකෙන් ගියා. මිරිස්සෙදී තමයි අපි බෝට්ටුවට ගොඩවුණේ. රළ ගහන මහ මුහුදේ බෝට්ටුවකින් තල්මසුන් බලන්න යන එක අවදානම්ද කියලත් වෙලාවකට හිතුණා. මොකද තල්මසෙක්වත් ඇවිත් බෝට්ටුවේ වැදුණොත් අපි කාටවත් පීනන්නවත් බැහැ. ඒත් ජීවිතාරක්ෂක කබා පැලැඳ සිටි නිසා කිසිම අවදානමක් නැහැ. අනිත් එක, අපිව ගැඹුරු මුහුදට එක්කන් යන බෝට්ටුවේ කප්පිත්තා බොහොම පළපුරුදු කෙනෙක්.
ඔන්න දැන් අපි මුහුදු රැලි අතරින් හිමින් හිමින් අෑත දියඹට යාත්රා කරනවා. උදයෙම පිටත් වුණු නිසා තවම හිරු රශ්මිය දැඩි වෙලා නැහැ. මුහුදු සුළඟ ඇඟේ දැවටෙන්නේ දිවගට ලුණු රසයක් එකතු කරමින්.
අන්න... අන්න... වතුර මලක් තිස්ස කෑ ගැහුවා. ඇත්තටම ඒ වතුර මලක් නෙවෙයි. තල්මසුන් ඉන්න බවට හොඳ සලකුණක්. උන් හුස්ම ගනිද්දී ඔය විදියට වතුර මලක් වගේ උඩට විසි කරනවා. ඒ කියන්නේ වතුර මල පේන හරියේ නිල් තල්මසා ඉන්නවා. ඒ වගේ වතුර මල් දෙක තුනක්ම දැන් අපට වරින් වර අප අවට තැනින් තැන දකින්න ලැබෙනවා. ඒ කියන්නේ තල්මස් පවුලක්ම ඉන්නවද දන්නේ නැහැ.
අන්න.. පැන්නා.... අන්න පැන්නා...හසිතගේ කෑ ගැසීමත් එක්ක හැමෝම ඒ පැත්ත බැලුවා. මහ මුහුදේ දැවැන්තයා අපව පිළිගන්නද මන්දා මහා සාගරය මැද හොඳ පිම්මක් පැන්නා මම හැරෙනකොට ඔළුව යට ගිහින්. කඳ හරිය විතරයි දැක්කේ. ඊට පස්සේ වලිගය මුහුදෙන් උඩට මතු වෙලා තත්පර 15ක් විතර තිබුණා. නිල් තල්මසා දන්නවද දන්නේ නැහැ එයාගේ පින්තූර 'මව්බිමේ පළ වෙනවා කියලා. එහෙම දන්නවා නම් මීට වඩා ලොකු පිමි දෙක තුනක් පැනලා පෙන්නයි.
අර ඕෂන් ගර්ල් කතාවේ දැරියට වගේ තල්මසුන් එක්ක කතා කරන්න අපටත් පුළුවන්කම තිබ්බා නම් අපටත් තිබ්බා තල්මසාගෙන් විස්තර ටිකක් දැන ගන්න. කොහොම වුණත් දියඹට ආපු ගමන්ම නිල් තල්මසකු දැක ගන්න ලැබීම අපේ ලොකු වාසනාවක් කියලයි අපිත් එක්ක ගිය සම්පත් කිව්වේ.
හැබැයි මම නම් දන්නවා අපි කොහොමත් වාසනාවන්තයි කියලා. අපි කිව්වේ තිස්සයි මමයි. මොකද මාස තුන හතරකට කලින් යාල ගිහින් කොටි බලන්න යද්දී සෆාරි ජීප් එකේදී නින්ද ගිය මටයි තිස්සටයි හරියටම කොටියා ආපු වෙලාවේදී ඇහැරුණේ වාසනාව නිසා නොවෙයිද? කොටි බලන්න ආපු සුද්දියොත් තිස්සවයි මාවයි පෙන්න පෙන්නා හිනා වෙවී ගියා කියලා කිව්වේ හසිත. ඒ අය හිතන්න ඇති අපි පිටරටවල ඉඳන් යාල එනවා කොටි බලන්න ඒත් මේ ලංකාවේ ගොබිලෝ දෙන්නා කොටි බලන්නේ නැතිව නිදි කියලා. ඉතින් එදා ඒ විදියට කොටි බලන්න අපි දෙන්නා වාසනාවන්ත වුණා වගේ දියඹට ආපු ගමන් නිල් තල්මසුන් බලන්න වාසනාව ලැබණේ තිස්සගෙයි මගෙයි වාසනා ශක්තිය නිසා කියලයි අවසානයේදී හැමෝම තීන්දු කළේ.
හොදනම් Rep දිලා යන්න තව කෙනේකුට බලන්න Bump එකක් දාගෙන යන්න
මම මේක උපුටා ගත්තේ මෙතනින්
මම මේක උපුටා ගත්තේ මෙතනින්
