නරලොව (කෝච්චි) පෙරේරාට දෙව්ලොවින් පණිවුඩය
කඩවර හාමුදුරුවො හිරිදිරියෙම එළකිරියට බැස්ස ගමන් නර ලොව (කෝච්චි) පෙරෙරාගෙ පණිවුඩේ දැක්කා. ඒක කොච්චර බෞද්ධද කියලා එතුමට තේරුම් කොරල දෙන්න කඩවර හාමුදුරුවන්ට ඕන වුනා. ආං ඒකයි කඩවර විමානෙ ඉඳලා මේ පෝස්ට් එක ලියන්නේ.
දැන් නර ලොව (කෝච්චි) පෙරෙරා මෙහෙම කියනවා
අදහස හොඳයි. නමුත් සහමුලින්ම වැරදියි. ඇයි ? , අපි කෙනෙක්ව සිහි කරන්නෙ ඇයි ? යමක් පෙරලා බලාපොරොත්තුවෙන් නේද ? නැත්තම් සිහි කොරනවද ? තමුංගෙ ළමිස්සිව මතක් කොරන්නෙ පෙම බලාපොරොත්තුවෙන් නේද ? අම්මව සිහි කොරන්නේ බඩගිනි වුනාම , ලෙඩක් හැදුනම ඒකට පිහිටක් බලාගෙන නේද ? තාත්තව සිහි කොරන්නෙ සල්ලි ඕන වුනාම නේද ? යාළුවෙක් මතක් වෙන්නෙ උදව්වක් ඕන වුනාම නේද ? කඩවර හාමුදුරුවො කියන්නෙ බොරුද ?
අපි යම් අයෙක්ව සිහි කොරන්නෙ යමක් පෙරලා බලාපොරොත්තුවෙන්. නැත්නම් එහෙම කොරන්නෙ නෑ.
එතකොට කුඩා දරු පැටව් ඉස්සෙල්ලම අත පොත් තබන මොහොතෙදි , අකුරු කියවන වෙලාවෙදි සැරයුත් මහ තෙරුන්ව සිහි නොකරන්නෙ ඇයි ? උන්නාන්සෙගෙ සලායතන ප්රහීනයි , එනිසා උන්නාන්සෙගෙ නාමරූප ප්රහීනයි. එනිසා උන්නාසේගෙ විඥ්ඥාණය ප්රහීනයි. කොටින්ම කිව්වොත් සාරිපුත්ත කියන නාමය පවා විඥ්ඥාණය ප්රහීන වීම නිසා නැති වෙලා තියෙන්නෙ. උන්නාන්සේගෙ ආත්මය පවතින්නෙ කාලය සහ අවකාශයට ඔබ්බෙන් , කාලය සහ අවකාශය තුල ඉන්න අයගෙ විඥ්ඥාණයට ගෝචර නොවෙන එහා සීමාවක. ඒනිසා උන්නාසේව කොච්චර සිහි කරත් උන්නාසේට නැවත පෙරලා කාලය සහ අවකාශය තුල ඉන්න අයට පිහිට වෙන්න බෑ.
ඉතිං අපි පිහිට බලාපොරොත්තුවෙන්න නම් කාලය සහ අවකාශය තුල ඉන්නාවු , එවගේම අපේ පිහිට දැනගන්න පුළුවන් වෙන කෙනෙක් සිහි කරන්න ඕනා. එතකොටයි අපේ සිහි කරල කරන පැතුම ඉෂ්ඨ වෙන්නෙ. මතක තියාගන්න සිහි කරලා ඒකෙන් ප්රතිපලයක් ලැබෙන්නෙ නැත්නම් ඒක ප්රඥාගෝචර නැත්තම් බෞද්ධ වන්නේ නෑ.
නියමාකාරයට පංචශීලය ආරක්ෂා කරමින් පිළිවෙතින් ඉන්න කෙනෙක් අල්පේශාක්ය දෙවාත්මයක ඉන්න කෙනෙක් සිහිකළ සැනින් ඒ දෙවියාගෙ අවධානය ඔහු වෙත යොමුවෙනවා. මහේශාක්ය දේවාත්මයක් නම් ඒ දෙවියට තව එක්කෙනෙක්ට වඩා අයට ( ගොඩක් දෙනෙක්ට ) අවධානය යොමු කරන්න පුළුවන්. උදාහරණයක් හැටියට ශක්ර දේවේන්ද්රයාට තමුන්ව සිහි කරන ඕනෑම කෙනෙක්ට අවධානය යොමු කිරීමේ හැකියාව තියෙනවා පිහිට වීම නොවීම කෙසේ වෙතත්. (විශ්වාස කොරන්න අමාරු වුනත් කාරණෙ හරි ).
ඉතිං පිහිටක් ඕන වුනාම පරිනිවාණයට පත්වුන කෙනෙක්ව සිහි නොකර දේවාත්මයක ඉන්න කෙනෙක් සිහි කොරන්නෙ ඇයි කියල නරලොව පෙරේරාට වැටහෙනවා ඇති. තව කිව්වොත් , "බුදු පිහිටයි" කියල නොකියා "බුදු සරණයි , සියළු දෙවි පිහිටයි" කියල කියන්නෙ ඇයි කියලා වැටහෙනවා ඇති.
පෙරේරාට දේව පණිවුඩය අවබෝධ වුනා නම් කඩවර පිදේනියක් ලෑස්ති කොරපිය.
කඩවර හාමුදුරුවො හිරිදිරියෙම එළකිරියට බැස්ස ගමන් නර ලොව (කෝච්චි) පෙරෙරාගෙ පණිවුඩේ දැක්කා. ඒක කොච්චර බෞද්ධද කියලා එතුමට තේරුම් කොරල දෙන්න කඩවර හාමුදුරුවන්ට ඕන වුනා. ආං ඒකයි කඩවර විමානෙ ඉඳලා මේ පෝස්ට් එක ලියන්නේ.
දැන් නර ලොව (කෝච්චි) පෙරෙරා මෙහෙම කියනවා
අදහස හොඳයි. නමුත් සහමුලින්ම වැරදියි. ඇයි ? , අපි කෙනෙක්ව සිහි කරන්නෙ ඇයි ? යමක් පෙරලා බලාපොරොත්තුවෙන් නේද ? නැත්තම් සිහි කොරනවද ? තමුංගෙ ළමිස්සිව මතක් කොරන්නෙ පෙම බලාපොරොත්තුවෙන් නේද ? අම්මව සිහි කොරන්නේ බඩගිනි වුනාම , ලෙඩක් හැදුනම ඒකට පිහිටක් බලාගෙන නේද ? තාත්තව සිහි කොරන්නෙ සල්ලි ඕන වුනාම නේද ? යාළුවෙක් මතක් වෙන්නෙ උදව්වක් ඕන වුනාම නේද ? කඩවර හාමුදුරුවො කියන්නෙ බොරුද ?
අපි යම් අයෙක්ව සිහි කොරන්නෙ යමක් පෙරලා බලාපොරොත්තුවෙන්. නැත්නම් එහෙම කොරන්නෙ නෑ.
එතකොට කුඩා දරු පැටව් ඉස්සෙල්ලම අත පොත් තබන මොහොතෙදි , අකුරු කියවන වෙලාවෙදි සැරයුත් මහ තෙරුන්ව සිහි නොකරන්නෙ ඇයි ? උන්නාන්සෙගෙ සලායතන ප්රහීනයි , එනිසා උන්නාන්සෙගෙ නාමරූප ප්රහීනයි. එනිසා උන්නාසේගෙ විඥ්ඥාණය ප්රහීනයි. කොටින්ම කිව්වොත් සාරිපුත්ත කියන නාමය පවා විඥ්ඥාණය ප්රහීන වීම නිසා නැති වෙලා තියෙන්නෙ. උන්නාන්සේගෙ ආත්මය පවතින්නෙ කාලය සහ අවකාශයට ඔබ්බෙන් , කාලය සහ අවකාශය තුල ඉන්න අයගෙ විඥ්ඥාණයට ගෝචර නොවෙන එහා සීමාවක. ඒනිසා උන්නාසේව කොච්චර සිහි කරත් උන්නාසේට නැවත පෙරලා කාලය සහ අවකාශය තුල ඉන්න අයට පිහිට වෙන්න බෑ.
ඉතිං අපි පිහිට බලාපොරොත්තුවෙන්න නම් කාලය සහ අවකාශය තුල ඉන්නාවු , එවගේම අපේ පිහිට දැනගන්න පුළුවන් වෙන කෙනෙක් සිහි කරන්න ඕනා. එතකොටයි අපේ සිහි කරල කරන පැතුම ඉෂ්ඨ වෙන්නෙ. මතක තියාගන්න සිහි කරලා ඒකෙන් ප්රතිපලයක් ලැබෙන්නෙ නැත්නම් ඒක ප්රඥාගෝචර නැත්තම් බෞද්ධ වන්නේ නෑ.
නියමාකාරයට පංචශීලය ආරක්ෂා කරමින් පිළිවෙතින් ඉන්න කෙනෙක් අල්පේශාක්ය දෙවාත්මයක ඉන්න කෙනෙක් සිහිකළ සැනින් ඒ දෙවියාගෙ අවධානය ඔහු වෙත යොමුවෙනවා. මහේශාක්ය දේවාත්මයක් නම් ඒ දෙවියට තව එක්කෙනෙක්ට වඩා අයට ( ගොඩක් දෙනෙක්ට ) අවධානය යොමු කරන්න පුළුවන්. උදාහරණයක් හැටියට ශක්ර දේවේන්ද්රයාට තමුන්ව සිහි කරන ඕනෑම කෙනෙක්ට අවධානය යොමු කිරීමේ හැකියාව තියෙනවා පිහිට වීම නොවීම කෙසේ වෙතත්. (විශ්වාස කොරන්න අමාරු වුනත් කාරණෙ හරි ).
ඉතිං පිහිටක් ඕන වුනාම පරිනිවාණයට පත්වුන කෙනෙක්ව සිහි නොකර දේවාත්මයක ඉන්න කෙනෙක් සිහි කොරන්නෙ ඇයි කියල නරලොව පෙරේරාට වැටහෙනවා ඇති. තව කිව්වොත් , "බුදු පිහිටයි" කියල නොකියා "බුදු සරණයි , සියළු දෙවි පිහිටයි" කියල කියන්නෙ ඇයි කියලා වැටහෙනවා ඇති.
පෙරේරාට දේව පණිවුඩය අවබෝධ වුනා නම් කඩවර පිදේනියක් ලෑස්ති කොරපිය.
හොර දෙවියෙක්.
, බුදුන් මතක් කරන්නෙ බුදු ගුන සිහිකරන්නෙ මොනවහරි ලබාගන්න නෙවෙයි අපිට බුදුහාමුදුරුවන් ගැන තියෙන ශ්රද්ධාවට,
