හිතලා බලන්න අපේ අම්මා,තාත්තාත් මේ වගේම නේද කියලා. හැම අම්මා කෙනෙක්ම,තාත්තා කෙනෙක්ම තමන්ගේ දරුවට ගොඩක් ආදරෙයි. දරුවා පොඩිකාලේදී එකම දේ කී පාරක් ඇහුවත් දෙමව්පියෝ කේන්ති ගන්නේ නෑ..හරිම ආදරෙන් හැමදෙයක්ම කියල දෙන්නේ. ඒත් ගොඩාක් දරුවෝ ලොකු මහත් උනාට පස්සේ තමන්ගේ දෙමව්පියන්ට සලකන්නේ මේ කතාවේ විදිහට. මේ වගේ දෙයක් අපිත් කරලා ඇති. ඒත් එහෙම වෙලාවට අපේ දෙමව්පියන්ට කොච්චර දුකක් දැනෙනෙවා ඇතිද කියල හිතලා බලන්න. දරුවෝ විදිහට අපේ දෙමව්පියෝ ගැන අපි මේ කතාවේ සඳහන් වෙනවට වඩා හොද විදිහට බලමු.



පිතු සෙනෙහේ ඇති පියෙකු නොමැති ලොව
දූ දරුවන් හිනැහී ඇතිදෝ
උන්ගේ හිත රැදි තනිය මකන්නට
මවුනට කවදා හැකිවේදෝ

