ඔලුව හන්ගපු තැන බොඩිය හැන්ගුවා නම් හරි... කෝ තාම ඔලුව හම්බුනේ නෑනේ... මට තියෙන අවුල මූ මේ කොටුවේ ඇයි මේ බෑග් එක තිබ්බේ කියලා... අනික රෑත් නෙමේ... මහ දවල් 


බෝම්බයක් කියල හිතල පුපුරවයි කියල හිතල තමා කොටුවේ දාලා ගියෙ... ඔලුව නැතුව ගෙනාවෙ අදුරගන්න බැරි වෙන්න... පිපුරුනාම ඔළුව හොයන එකක්නැහැ කියල හිතන්න ඇති..ඔලුව හන්ගපු තැන බොඩිය හැන්ගුවා නම් හරි... කෝ තාම ඔලුව හම්බුනේ නෑනේ... මට තියෙන අවුල මූ මේ කොටුවේ ඇයි මේ බෑග් එක තිබ්බේ කියලා... අනික රෑත් නෙමේ... මහ දවල්![]()
මම හිතුවෙත් ඕකම තමයි. පොඩි පොඩි කෑලි වලට කපල මිනිහෙක්ගෙ කියල අඳුනගන්න පුළුවන් කෑලි කොමඩ් එකට දාල ප්ලෂ් කරනව. ඉතුරු කෑලි මාළුන්ට කන්න දානව.කෙල්ල මැරුණ වෙලාවේ ශාක්ෂි නැතුව ගේමක් ගහන්ඩ ඔනේ නම් කරන්න තියෙන්නේ එකම වැඩේ තමයි පොඩි පොඩි කෑලි වලට කපලා කොමඩ් එකට දාන එක. ඒකට ගොඩක් කල් යනවා. ලොකු ඇට තියෙන කෑලි ඒ කියන්නේ කකුල් එහෙම 4ට කපලා පොඩි බෑග් එකට අහුරන්න පුළුවන්. ඒකට කියතක් ඔනේ වෙනවා.
එහෙම නැති නම් කාර් එකක් රෙන්ට් එකට ඇරන් බොඩි එක මිනිහා ගත්ත බෑග් එකටම දාලා යාල හරි උඩවලව හරි ගිහිල්ලා කිබුල්ලොන්ට කන්ඩ දෙන්න ඔනේ.. සාක්කි මොකුත් නැති වෙනවා.
braking bad එකේ වගේ ඇසිඩ් වලින් මිනිහෙක් දියකරන්න බැහැ. ඒක බොරු කථාවක් කියලා youtube එකේ ඔප්පු කරලා තියෙනවා. සේරම ඇසිඩ් වලට දියවෙන්නේ නැහැ.
මිනිහෙක්ගේ කොහෙන් කෑල්ලක් ගත්තත් ඒක හොයාගන්න පුළුවන් මිනිහෙක්ගේ කියලා. හැබැයි වැසිකිලි වලක අවුරුද්දක් විතර තිබුනොත් ඇට විරයි ඉතුරු වෙන්නේ. මුට තිබුනේ රෙන්ට් එකට කාර් එකක් ඇරන් ලොකු බෑග් එකත් දාගෙන උඩවලවේ ගිහින් කෑලි කෑලි වැවට දාන්න කිබුල්ලෝ දිවියෝ ඇවිල්ලා කනවා.මම හිතුවෙත් ඕකම තමයි. පොඩි පොඩි කෑලි වලට කපල මිනිහෙක්ගෙ කියල අඳුනගන්න පුළුවන් කෑලි කොමඩ් එකට දාල ප්ලෂ් කරනව. ඉතුරු කෑලි මාළුන්ට කන්න දානව.
මේව කරන්න බෑ. ගම් වල මිනිස්සු හෙන සොදිසියෙන් ඉන්නෙ. හෙන් ගොවිතැන් කරන මිනිස්සු කොයි වෙලෙත් කෑලෑ වල. අනික මේ කන්නෙට ගොයම් කපන කාලෙ හැම තැනම කුබුරු වැඩ. අලියගෙන් වගාව බේරගන්න කැලේ මහ රෑත් පැල් රකින මිනිස්සු ඉද්දි මිනිහෙක් කෑලි කරල හන්ගන එක ලෙසි වැඩක් නෙමේ. ගොඩක් මිනිස්සුන්ට වගාවට ඉඩම් නැති නිසා කැලේ කපල හේන් කරනව. කැලේ යනව නම් මිනිය අරන් වාහනයක යන්න ඕනෙ. ඊලගට එහෙම මහ රෑ කැලේ යන්න බෑ අලිය පාරෙ ඉන්නව. එල්ලල මරන්න කලින් අලිය ගහල මැරෙනව. අනික කිබුල වලහ දිවිය මිනිස්සු ගැවසෙන තැන් වල නෑ. උන්ට ඕව කන්න දෙන්න කැලේ ඇතුලට යන්න ඕනෙ. වාහනේ මහ පාරෙ දාල කැලේ යන්න බෑ එකෙක්ටවත් නොපෙනෙන්න. ඊලගට සත්තුන්ට බදින තුවක්කු බටේ පුකට පත්තු වෙන්නෙ නොදැන කෑලි යන එකාගෙ. දිවිය ඉන්න කැලේ ගියොත් පණ පිටින් යන එකාට එන්න වෙන්නෙ නෑ. ලේසුවඳට ශොට් එක ලැබෙනව කැලේ ගියොත් මින්නි කෑලි අරන්. මේ එකක්වත් කරන්න බෑ.මිනිහෙක්ගේ කොහෙන් කෑල්ලක් ගත්තත් ඒක හොයාගන්න පුළුවන් මිනිහෙක්ගේ කියලා. හැබැයි වැසිකිලි වලක අවුරුද්දක් විතර තිබුනොත් ඇට විරයි ඉතුරු වෙන්නේ. මුට තිබුනේ රෙන්ට් එකට කාර් එකක් ඇරන් ලොකු බෑග් එකත් දාගෙන උඩවලවේ ගිහින් කෑලි කෑලි වැවට දාන්න කිබුල්ලෝ දිවියෝ ඇවිල්ලා කනවා.
නමුත් සති කිහිපයක් යනකොට කෙල්ලගේ ගෙදර කට්ටිය හොයලා බලනකොට. පොලිසිය පරීක්ෂණ කරන්නේ sim එකෙන්. ආගිය තැන් location එක්කම කොටු වෙනවා. ඔය වෙන කොට නීතියෙන් බේරෙන්න කරන්න තියෙන එකම වැඩේ තමයි කොහෙහරි restaurant එකක හිටියා කියලා බිලක් ගන්න එක. උද- යාපනය පැත්තේ වගේ... එතකොට මුව ලංකාවේ නීතියට අනුව බේරෙනවා.
උබ ඒතන ඒ මානසිකත්වයෙන් හිටියානම් ඔක මහලොකු වැඩක් නෙවෙයි. කියතක් තිබුනා නම් මිනිහෙකුගේ ඔනේම ඇටයක් කපන්න පලුවන් විනාඩි 5න්.මේව කරන්න බෑ. ගම් වල මිනිස්සු හෙන සොදිසියෙන් ඉන්නෙ. හෙන් ගොවිතැන් කරන මිනිස්සු කොයි වෙලෙත් කෑලෑ වල. අනික මේ කන්නෙට ගොයම් කපන කාලෙ හැම තැනම කුබුරු වැඩ. අලියගෙන් වගාව බේරගන්න කැලේ මහ රෑත් පැල් රකින මිනිස්සු ඉද්දි මිනිහෙක් කෑලි කරල හන්ගන එක ලෙසි වැඩක් නෙමේ. ගොඩක් මිනිස්සුන්ට වගාවට ඉඩම් නැති නිසා කැලේ කපල හේන් කරනව. කැලේ යනව නම් මිනිය අරන් වාහනයක යන්න ඕනෙ. ඊලගට එහෙම මහ රෑ කැලේ යන්න බෑ අලිය පාරෙ ඉන්නව. එල්ලල මරන්න කලින් අලිය ගහල මැරෙනව. අනික කිබුල වලහ දිවිය මිනිස්සු ගැවසෙන තැන් වල නෑ. උන්ට ඕව කන්න දෙන්න කැලේ ඇතුලට යන්න ඕනෙ. වාහනේ මහ පාරෙ දාල කැලේ යන්න බෑ එකෙක්ටවත් නොපෙනෙන්න. ඊලගට සත්තුන්ට බදින තුවක්කු බටේ පුකට පත්තු වෙන්නෙ නොදැන කෑලි යන එකාගෙ. දිවිය ඉන්න කැලේ ගියොත් පණ පිටින් යන එකාට එන්න වෙන්නෙ නෑ. ලේසුවඳට ශොට් එක ලැබෙනව කැලේ ගියොත් මින්නි කෑලි අරන්. මේ එකක්වත් කරන්න බෑ.
අනික මිනියක් කෑලි කරන්න ආමි එකේ පොරකටත් බැරි වෙයි. මගදි ඔලුව අවුල් යන්න ඕනෙ. ඇට කපන්න බෑ මන්නෙන්. ග්රයින්ඩර්වත් කරන්න වෙයි. කුකුලෙක් කෑලි කරද්දිත් එපා වෙන එකේ ඒ වගේ 50x, 60x ගුණයක් ලොකු එකෙක් ලේ පෙරාගෙන කුනු ගද ගගහ කෑලි කරන්න යනවට වඩා ලේසියි ලියුම ලියල එල්ලෙන එක. ඔය ලේ ගද එහෙම දරන්න බෑ ලේසි මිනිහෙකුට. සිහි විකල් වෙනව.