මට දැන් වයස 22.ඒත් මට ජීවිතේ තරුන කාලේ කරන දේවල් එකකටවත් ආසාවක් නෑ.කෙල්ලෙක් අද වෙනකන් දාගත්තේ නෑ.ඔය ආගමික දේවල් වලට ආසවකුත් නෑ.රස්සාවට යන්නත් ආසාවක් නෑ.ඉස්කෝලේ යන කාලෙ මන් බාහිර දේවල් වැඩිය කරෙ නෑ.සෙල්ලන් කරන්න සහ වෙන දෙයක් ඉගෙනගන්න ආසාවකුත් නෑ.මන් වෙනස් වෙන්න හැදුවත් එකත් වැඩිකල් කෙරෙන්නේ නෑ.මට දැන් කාලකණ්නියෙක් වගේ දැනෙනවා. ජීවිතේ හොන්දම කාලේ නාස්ති කරගන්නව වගේ දැනෙනවා.ෆේස්බුක් එකෙ යාලුවොන්ගෙ ෆොටෝ දැක්කම උන් කරන දේවල් දැක්කම මට මන් ගැනම කලකිරෙනව.ඉස්සර මන් මෙහෙම නෑ.මටත් හිතාගන්න බෑ මන් කොහොම මෙහෙම උනාද කියලා?මට දැන් දෙමව්පියන්ගේ ආදරේ දැනෙන්නෙත් නෑ.මල ගෙදරකදි මට දුකක් දැනෙන්නෙත් නෑ.පාර්ටියකට ගියාම සන්තෝසයක් දැනෙන්නෙත් නෑ.මන් කොහේ ගියත් මිනිස්සුන්ගෙන් වෙන් වෙලා ඉන්න බලන්නේ.
උබලත් මන් වගේද?මේක සාමානයයි ද?මන් වගේ ඉදලා වෙනස් වෙලා හොද ජීවිත ගතකරන අය ඉන්නවද?
යා..
