මට වඩා පඩි ගන්න අය මගෙම ව්යාපාරයේ හිටියා
මට වඩා පඩි ගන්න අය මගෙම ව්යාපාරයේ හිටියා
සොෆ්ට්ලොජික් ව්යාපාර සමූහයේ සභාපති
අශෝක් පතිරගේ
වසර 20 ක සිය ඉතිහාසය තුළ රටේ ව්යාපාරික ක්ෂේත්රයේ හිනිපෙත්තටම නගින්නට සොෆ්ට්ලොජික් ව්යාපාර සමූහය සමත්ව සිටියි. පරිගණක හා ඒ ආශ්රිත ව්යාපාර තුළින් සිය ගමන ඇරැඹූ සොෆ්ට්ලොජික් අද විවිධාංගීකරණය වූ ව්යාපාර ජාලයක් බවට පත්ව තිබේ. සිය ගමනේදී අද සොෆ්ට්ලොජික් පැමිණ සිටින්නේ ශ්රී ලාංකේය ව්යාපාර ක්ෂේත්රයේ ප්රමුඛයා වීමේ දොරකඩය. වසර විස්සකට පෙර සාමාන්ය ලෙසින් ඇරැඹි එම ව්යාපාර ගමන මෙතරම් මුදුනකට නැංවීමේ නියමු කාර්ය භාරය සිදු කරන ලද්දේ, සොෆ්ට්ලොජික් ව්යාපාර සමූහයේ සභාපති හා කළමනාකාර අධ්යක්ෂ අශෝක් පතිරගේ මහතාය. සොෆ්ට්ලොජික් ව්යාපාරයේ සාඩම්බර ගමන් මඟ පිළිබඳව අශෝක් පතිරගේ මහතා සමග කළ සාකච්ඡාවයි මේ.
ඔබ ව්යාපාරික ක්ෂේත්රයට පිවිසුන තැනින් අපි කතාවට පිවිසෙමු...
මම ඉගෙන ගත්තේ කොළඹ ආනන්ද විද්යාලයෙන්. උසස් පෙළ අධ්යයන කටයුතු හැදෑරීමෙන් පසු මම අවුරුදු 17 දී රැකියාවක් සඳහා අයදුම්පත්රයක් යොමු කළා. ඒ ජෝන් කීල්ස් ආයතනයේ, තොරතුරු තාක්ෂණික අංශයට. ඒ සඳහා විභාගයක් පැවැත්වුවා, එයින් මම පළමුවැනියා ලෙස සමත් වෙලා රැකියාව ලබා ගත්තා.
දෙවැනි වර උසස් පෙළ කරන්න තියෙද්දී, නිකමට වගෙයි මම රැකියාවක් සඳහා අයදුම්පත්රයක් යොමු කළේ. කොහොමටත් විශ්වවිද්යාලයට යන්න මගේ බලාපොරොත්තුවක් තිබුණේ නැහැ. ඒ නිසා ලැබුණු රැකියාවට යන්න මම තීරණය කළා. ඒත් මම රැකියාවට යන කොට ජෝන් කීල්ස් ආයතනයෙන් ඉල්ලීමක් කළා, මට දෙවැනි වර උසස් පෙළ කරන්න නිවාඩු ලබා දෙන්න කියලා. නමුත් රැකියාවත් එක්ක මම දෙවැනි වාරයේ උසස් පෙළ විභාගය ගැන හිතුවේ නැහැ.
ජෝන් කීල්ස් ආයතනයේ වසර 9 ක් මම සේවය කළා. ජෝන් කීල්ස් කියන්නේ විශාල ආයතනයක්, සමූහ ව්යාපාරයක්. මේ නිසා සේවයේ යෙදී සිටින විට මට ව්යාපාරික තත්ත්වය ගැන අවබෝධයක් ලැබුණා. ඒ නිසා මටත් හිතුනා අලුත් ව්යාපාරයක් ආරම්භ කරන්න ඕනේ, මේ තත්ත්වයටම ගේන්න කියලා. ඒක මගේ ඔළුවේ හැම වෙලේම තිබුණා.
ඊට පස්සේ 1991 දී මම, මාත් එක්ක ජෝන් කීල්ස් එකේ වැඩ කරපු කිහිප දෙනෙකුත් එකතු කරගෙන නව ව්යාපාරයක් ආරම්භ කළා. ඒ ව්යාපාරය තමයි සොෆ්ට්ලොජික්.
ජෝන් කීල්ස් වගේ සුවිශාල ආයතනයක් දෙස බලාගෙන, එවැනි ව්යාපාරයක් බිහි කරන්න හදන විට පළවෙනි අභියෝගය වන්නේ ප්රාග්ධනයයි. ඒ අභියෝගයට ඔබ මුටහුණ දුන්නේ කොහොමද?
වසර ගණනක් සේවය කර ජෝන් කීල්ස් ආයතනයෙන් ඉවත් වන විට ලැබුණු මුදල තමයි එතැනදී මුල් ආයෝජනය වුණේ. ඒ මුදල රුපියල් ලක්ෂ 10 ක් විතර වුණා. ඒක තමයි සොෆ්ට්ලොජික් ව්යාපාරයේ ආරම්භක ප්රාග්ධනය. පරිගණක මෘදුකාංගවල සිට පරිගණක ආශ්රිත ව්යාපාරික කටයුතුවල තමයි අපි මුල් කාලයේ නිරත වුණේ. ඊට පස්සේ ලෝකයේ තිබෙන කීර්තිමත් භාණ්ඩවල වෙළෙඳ නියෝජිතයන් බවට අපි පත් වුණා. මෙසේ ක්රම ක්රමයෙන් අපි ආපු ගමනට අද අවුරුදු විස්සක් වෙනවා. එදා සිට අද දක්වා අපි විවිධ ව්යාපාරික ක්ෂේත්ර ගණනාවකට අවතීර්ණ වෙලා තිබෙනවා. ඒවායින් මේ රටේ ප්රමුඛතම ව්යාපාරයක් බවට සොෆAට්ලොජික් පත්වී තිබෙනවා.
පරිගණක තාක්ෂණික උපකරණ ආදියෙන් නොනැවතී, සොෆ්ට්ලොජික් ව්යාපාරය විවිධ ක්ෂේත්ර කරා පැතිරී ගොස් තිබෙන බව ඔබ පවසනවා. ඒ සඳහා යොමුවූ ආකාරය පිළිබඳව කතා කළහොත්...
ශ්රී ලංකාවේ කවුරුත් පෞද්ගලික රෝහල් කටයුතු හරියට කරන්නේ නැහැ කියලා මට තේරුණා. ඒ නිසා රටේ සෞඛ්ය ක්ෂේත්රය සම්බන්ධයෙන් පුද්ගලික අංශයෙන් විධිමත් රෝහල් සමූහයක් ඉදි කරන්නට අපි පියවර ගත්තා. අද ආසිරි රෝහල් සමූහය තමයි, ශ්රී ලංකාවේ තිබෙන විශාලතම පෞද්ගලික අංශයේ රෝහල් සමූහය. එය සොෆ්ට්ලොජික් ආයතනයට අයත් ව්යාපාරයක්. මීට පෙර ආසිරි රෝහල් සමූහය තිබුණේ මිලෙන් අඩු, තත්ත්වය පිළිබඳව එතරම්ම තැකීමක් නොකරපු තත්ත්වයක. නමුත් අපි ඒ ව්යාපාරය මිලදී ගත් පසු එහි තත්ත්වය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් කර උසස්ම තත්ත්වයකට යොමු කර තිබෙනවා. අද ආසිරි රෝහල්වල තිබෙන තත්ත්වයේ උසස් බව කාටත් දැකිය හැකියි. ඒ වගේම ද සෙන්ට්රල් රෝහලෙන් සියයට 50 ක් මාතර රෝහල් දෙකක් අපට තිබෙනවා. නුවරත් අපි නව පුද්ගලික රෝහලක් ආරම්භ කරනවා.
ව්යවසායකත්ව ඥානය කියන්නේ සහජ පිහිටීමක්. ව්යවසායකත්වය සම්බන්ධයෙන් කීර්තිමත් ව්යාපාරිකයකු ලැබූ අත් දැකීමක්, අංකුර ව්යාපාරිකයකුට තමන්ට සහජයෙන් ලැබුණු ව්යවසායකත්ව ගුණය වර්ධනය කර ගන්න වැදගත් වෙනවා. ව්යාපාර බොහොමයක් ඇරැඹෙනවා. නමුත් ඒවා ටික කලකින්ම නැති වෙනවා. ව්යාපාරයක් පවත්වගෙන යැමේදී වැදගත් වන්නේ එය මුහුණ දෙන අභියෝගය සමග නොසැලී ඉදිරියට යැමයි. මේ "අල්ලාගෙන සිටීම" කරන්නේ කොහොමද? අද ව්යාපාරය ආරම්භ කරන බොහෝ දෙනෙකුට ඔබ ඒ සම්බන්ධයෙන් ලැබූ අත්දැකීම වැදගත් වේවි...
ව්යාපාරයක් කරද්දී සැලසුම් කළ යුතුයි. තමන් ව්යාපාරයක් කරන්න පටන් ගෙන පළවෙනි අවුරුද්දේ ගෙවල් හදලා, කාර් අරගෙන, පුද්ගලික සුඛ විහරණයට මුල්තැන දීලා කටයුතු කළොත් ඒ ව්යාපාරය කරගෙන යන්න බැහැ. එහෙම නැතුව තමන් කැපවීමෙන්, උපායශීලීව සැලසුම්සහගතව ව්යාපාරය වෙනුවෙන් වැඩ කළ යුතුයි. මුල් කාලයේදී මගේ පුද්ගලික කාර් එක තමයි ව්යාපාරික කටයුතුවලට යෙදෙව්වේ.
මම ගන්නවට වඩා වැඩි මුදල් දීලා, මගේ ව්යාපාරය වෙනුවෙන් පඩි ගෙවලා මම මිනිස්සු අරගෙන තිබෙනවා. මගේ දැක්ම තිබුණේ කෙටි කාලීනව නොවෙයි. ඒ නිසා මම මේ ව්යාපාරයට අවශ්ය දක්ෂයන්ගේ සේවය හොඳ මිලක් දීලා ලබා ගත්තා. එහෙම කැපවීමක් ඇතිව ඉවසීමෙන් තමයි ව්යාපාරිකයකු තම ගමන යා යුත්තේ.
මට නම් පේන්නේ ලංකාවේ හොඳ ව්යාපාරික අවස්ථා තිබෙන බවයි. හොඳට බත් කඩයක් දාලා මිනිස්සුන්ට පිරිසිදුව, පිළිවෙළට කෑම එකක් දුන්නොත් එතැන හොඳ අවස්ථාවක් තිබෙනවා. නමුත් අපේ අය එහෙම නෙමෙයි වැඩ කරන්නේ. මුලදී හොඳට කෑම ටික දෙනවා. පස්සේ ලාභය වැඩි කර ගන්න තත්ත්වය බාල කරනවා. ඊළඟට ගාන වැඩි කරනවා. එතකොට මිනිස්සු කඩේට එන්නේ නැහැ. ඉතිං, එතැනින්ම ව්යාපාරය ඉවර වෙලා යනවා.
ව්යාපාරිකයකු ලෙස ඔබගේ ගමනේ සාරය කෙටියෙන් අපට සඳහන් කළොත්, එය මේ රටේ අනාගත, වර්තමාන ව්යාපාරිකයන්ට පමණක් නොව සාමාන්ය පුරවැසියන්ටත් වැදගත් වේවි.
ව්යාපාරයක් කියන්නේ වගකීමක්. මගේ ගාව අද පන්දහසක් වැඩ කරනවා. අවසානයේදී මේ සියල්ලේම වගකීම තියෙන්නේ මගේ අතේනෙ. හොඳ කාල තියෙනවා, නරක කාල තියෙනවා. ඒ ඒ කාලය අනුව අපි වගකීම් දරමින් කටයුතු කරන්න ඕනේ.
මේ සමාගම කටයුතු කරල තියෙන්නේ රටේ යුද්ධයක් තිබුණු කාලයක. අපේ සමාගමට දැන් වසර විස්සයි. ඒ කියන්නේ ආරම්භයේ සිට වසර දහ අටහමාරක් මේ සමාගම දිව්වේ. රටේ දැවෙන යුද්ධයක් තියෙද්දී. සමහර කාලවල අපේ ආර්ථිකය පහළට වැඩිලා තිබුණා. එතකොට බැංකු පොලී අනුපාත වැටිලා වුණා. එහෙම තියෙද්දියි අපි මේ ව්යාපාරය ගොඩනැගුවේ. ඒ තමයි වගකීම.
අනිත් එක තමයි විශ්වාසය. කවදාවත් ව්යාපාරිකයකු තමන් කෙරෙහි තියෙන විශ්වාසය පළුදු කර ගන්න හොඳ නැහැ. තමන්ගේ නම කැත කරගත්තට පස්සේ ව්යාපාර කරන්න බැහැ.
ඉවසීමෙන් ඉලක්කයට යැමයි ඊළඟ කාරණය. ඒ කියන්නේ කවදාවත් හිතන්න නරකයි, මට අවුරුදු පහෙන් ලංකාවේ ඉන්න ලොකුම කෝටිපතියා වෙන්න පුළුවන් කියලා. එහෙම වෙන්න බැහැ. එතැනට යැම බොහොම අමාරු ගමනක්. මිනිසුන්ගේ හිත් දිනා ගන්න ඕනේ. ගෞරවනීය පුද්ගලයෙක් වෙන්න ඕනේ. එහෙමයි ව්යාපාරිකයකු ගමන යා යුත්තේ.
මේ තමයි, මම හිතන විදියට නම් ව්යාපාරිකයකු තුළ තිබිය යුතු ප්රධාන මූලධර්ම.ඊට අමතරව ව්යාපාරයක් ආරම්භ කරන්න පෙර තමන්ට එයින් තෘප්තියක් තියෙනවද කියලා බැලිය යුතුයි. එක් කෙනෙක් කැමති වෙයි, හොඳ වාහනයක උදේ අට සවස පහ වෙනකං වැඩ කරලා, ගෙදර ගිහිල්ලා නාට්ය බලලා සති අන්තය විවේකීව ගත කරලා මාසේ අන්තිමට පඩියක් අරගන්න. ඒ එක විදිහක්. ඒකත් හොඳයි. ඒ එක්කෙනෙක් සතුටු වෙන විදිහ. නමුත් මට ඒක කරන්න බැහැ. මගේ තෘප්තිය කියන්නේ ව්යාපාරය. ව්යාපාර කියන්නේ, ව්යාපාරයේ තියෙන අභියෝග ජය ගැනීම. ඒ අභියෝග ජයගෙන ඒවා ඉහළ මට්ටමකින් පවත්වාගෙන යනකොට මම තවත් අභියෝගයකට යොමු වෙනවා. එතැනදී මට නිවාඩු ගැන හිතන්නත් බැහැ.
දැන් මේ දවස්වල මම බාර අරගෙන තියෙන අභියෝගය තමයි ඇඳුම්. ලෝකයේ තිබෙන ඉහළම ඇඟලුම් නාම වන ලෙවයිස්, නයිකි, මැන්ගෝ, ජොර්ඩානෝ වගේ ඇඟලුම්, පාවහන් අපි අලෙවි කරනවා. ඒවායේ අලෙවි නියෝජිත අයිතිය තියෙන්නේ අපිට. සාප්පු සංකීර්ණවලට දැන් අපි නැතුව බැහැ. මොකද, ලෝකයේ ඉහළම ඇඟලුම් නාම තියෙන්නේ අපි යටතේ. ඒවා මිලදී ගන්න ජනතාවට අවශ්යයි. එහෙනම් ඒ අයට සෙනඟ තමන්ගේ සාප්පු සංකීර්ණයට ගෙන්වා ගන්න අපිව අවශ්ය වෙනවා. මෙතැනයි, දැන් මගේ අභියෝගය තියෙන්නේ. ඒ තමයි ව්යාපාරිකයකුගේ හැටි.
ඊළඟට අපි හෝටල් ක්ෂේත්රයට දැන් පිවිසිලා තිබෙනවා. සීසෑන්ඩ් හෝටලය අපි ගත්තා. තරු පහේ මහල් 24 කින් සමන්විත හෝටලයක් කොළඹ අපි ඉදිකරනවා. අපි එතැනින් නවතින්නෙත් නැහැ.
සංචාරක ක්ෂේත්රය, මූල්ය ක්ෂේත්රය ආදී ක්ෂේත්ර ගණනාවකට අපි යොමු වෙලා තියෙනවා. ශ්රී ලංකවේ දැවැන්තම සමාගම බවට පත්වෙන ඉලක්කය ඇතුව අපි අපේ ගමන යනවා.
සාකච්ඡා කළේ - ප්රභාත් විතාන
ඡායාරූපය - නදුන් බදුගේ
වෙනම ත්රෙඩ් එකක් විදියට දාන්න ඕනේ නිසයි මෙතන දැම්මේ
මුලින්ම දැම්මේ
http://www.elakiri.com/forum/showthread.php?t=1588766&page=5
සොෆ්ට්ලොජික් ව්යාපාර සමූහයේ සභාපති
අශෝක් පතිරගේ
වසර 20 ක සිය ඉතිහාසය තුළ රටේ ව්යාපාරික ක්ෂේත්රයේ හිනිපෙත්තටම නගින්නට සොෆ්ට්ලොජික් ව්යාපාර සමූහය සමත්ව සිටියි. පරිගණක හා ඒ ආශ්රිත ව්යාපාර තුළින් සිය ගමන ඇරැඹූ සොෆ්ට්ලොජික් අද විවිධාංගීකරණය වූ ව්යාපාර ජාලයක් බවට පත්ව තිබේ. සිය ගමනේදී අද සොෆ්ට්ලොජික් පැමිණ සිටින්නේ ශ්රී ලාංකේය ව්යාපාර ක්ෂේත්රයේ ප්රමුඛයා වීමේ දොරකඩය. වසර විස්සකට පෙර සාමාන්ය ලෙසින් ඇරැඹි එම ව්යාපාර ගමන මෙතරම් මුදුනකට නැංවීමේ නියමු කාර්ය භාරය සිදු කරන ලද්දේ, සොෆ්ට්ලොජික් ව්යාපාර සමූහයේ සභාපති හා කළමනාකාර අධ්යක්ෂ අශෝක් පතිරගේ මහතාය. සොෆ්ට්ලොජික් ව්යාපාරයේ සාඩම්බර ගමන් මඟ පිළිබඳව අශෝක් පතිරගේ මහතා සමග කළ සාකච්ඡාවයි මේ.
ඔබ ව්යාපාරික ක්ෂේත්රයට පිවිසුන තැනින් අපි කතාවට පිවිසෙමු...
මම ඉගෙන ගත්තේ කොළඹ ආනන්ද විද්යාලයෙන්. උසස් පෙළ අධ්යයන කටයුතු හැදෑරීමෙන් පසු මම අවුරුදු 17 දී රැකියාවක් සඳහා අයදුම්පත්රයක් යොමු කළා. ඒ ජෝන් කීල්ස් ආයතනයේ, තොරතුරු තාක්ෂණික අංශයට. ඒ සඳහා විභාගයක් පැවැත්වුවා, එයින් මම පළමුවැනියා ලෙස සමත් වෙලා රැකියාව ලබා ගත්තා.
දෙවැනි වර උසස් පෙළ කරන්න තියෙද්දී, නිකමට වගෙයි මම රැකියාවක් සඳහා අයදුම්පත්රයක් යොමු කළේ. කොහොමටත් විශ්වවිද්යාලයට යන්න මගේ බලාපොරොත්තුවක් තිබුණේ නැහැ. ඒ නිසා ලැබුණු රැකියාවට යන්න මම තීරණය කළා. ඒත් මම රැකියාවට යන කොට ජෝන් කීල්ස් ආයතනයෙන් ඉල්ලීමක් කළා, මට දෙවැනි වර උසස් පෙළ කරන්න නිවාඩු ලබා දෙන්න කියලා. නමුත් රැකියාවත් එක්ක මම දෙවැනි වාරයේ උසස් පෙළ විභාගය ගැන හිතුවේ නැහැ.
ජෝන් කීල්ස් ආයතනයේ වසර 9 ක් මම සේවය කළා. ජෝන් කීල්ස් කියන්නේ විශාල ආයතනයක්, සමූහ ව්යාපාරයක්. මේ නිසා සේවයේ යෙදී සිටින විට මට ව්යාපාරික තත්ත්වය ගැන අවබෝධයක් ලැබුණා. ඒ නිසා මටත් හිතුනා අලුත් ව්යාපාරයක් ආරම්භ කරන්න ඕනේ, මේ තත්ත්වයටම ගේන්න කියලා. ඒක මගේ ඔළුවේ හැම වෙලේම තිබුණා.
ඊට පස්සේ 1991 දී මම, මාත් එක්ක ජෝන් කීල්ස් එකේ වැඩ කරපු කිහිප දෙනෙකුත් එකතු කරගෙන නව ව්යාපාරයක් ආරම්භ කළා. ඒ ව්යාපාරය තමයි සොෆ්ට්ලොජික්.
ජෝන් කීල්ස් වගේ සුවිශාල ආයතනයක් දෙස බලාගෙන, එවැනි ව්යාපාරයක් බිහි කරන්න හදන විට පළවෙනි අභියෝගය වන්නේ ප්රාග්ධනයයි. ඒ අභියෝගයට ඔබ මුටහුණ දුන්නේ කොහොමද?
වසර ගණනක් සේවය කර ජෝන් කීල්ස් ආයතනයෙන් ඉවත් වන විට ලැබුණු මුදල තමයි එතැනදී මුල් ආයෝජනය වුණේ. ඒ මුදල රුපියල් ලක්ෂ 10 ක් විතර වුණා. ඒක තමයි සොෆ්ට්ලොජික් ව්යාපාරයේ ආරම්භක ප්රාග්ධනය. පරිගණක මෘදුකාංගවල සිට පරිගණක ආශ්රිත ව්යාපාරික කටයුතුවල තමයි අපි මුල් කාලයේ නිරත වුණේ. ඊට පස්සේ ලෝකයේ තිබෙන කීර්තිමත් භාණ්ඩවල වෙළෙඳ නියෝජිතයන් බවට අපි පත් වුණා. මෙසේ ක්රම ක්රමයෙන් අපි ආපු ගමනට අද අවුරුදු විස්සක් වෙනවා. එදා සිට අද දක්වා අපි විවිධ ව්යාපාරික ක්ෂේත්ර ගණනාවකට අවතීර්ණ වෙලා තිබෙනවා. ඒවායින් මේ රටේ ප්රමුඛතම ව්යාපාරයක් බවට සොෆAට්ලොජික් පත්වී තිබෙනවා.
පරිගණක තාක්ෂණික උපකරණ ආදියෙන් නොනැවතී, සොෆ්ට්ලොජික් ව්යාපාරය විවිධ ක්ෂේත්ර කරා පැතිරී ගොස් තිබෙන බව ඔබ පවසනවා. ඒ සඳහා යොමුවූ ආකාරය පිළිබඳව කතා කළහොත්...
ශ්රී ලංකාවේ කවුරුත් පෞද්ගලික රෝහල් කටයුතු හරියට කරන්නේ නැහැ කියලා මට තේරුණා. ඒ නිසා රටේ සෞඛ්ය ක්ෂේත්රය සම්බන්ධයෙන් පුද්ගලික අංශයෙන් විධිමත් රෝහල් සමූහයක් ඉදි කරන්නට අපි පියවර ගත්තා. අද ආසිරි රෝහල් සමූහය තමයි, ශ්රී ලංකාවේ තිබෙන විශාලතම පෞද්ගලික අංශයේ රෝහල් සමූහය. එය සොෆ්ට්ලොජික් ආයතනයට අයත් ව්යාපාරයක්. මීට පෙර ආසිරි රෝහල් සමූහය තිබුණේ මිලෙන් අඩු, තත්ත්වය පිළිබඳව එතරම්ම තැකීමක් නොකරපු තත්ත්වයක. නමුත් අපි ඒ ව්යාපාරය මිලදී ගත් පසු එහි තත්ත්වය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් කර උසස්ම තත්ත්වයකට යොමු කර තිබෙනවා. අද ආසිරි රෝහල්වල තිබෙන තත්ත්වයේ උසස් බව කාටත් දැකිය හැකියි. ඒ වගේම ද සෙන්ට්රල් රෝහලෙන් සියයට 50 ක් මාතර රෝහල් දෙකක් අපට තිබෙනවා. නුවරත් අපි නව පුද්ගලික රෝහලක් ආරම්භ කරනවා.
ව්යවසායකත්ව ඥානය කියන්නේ සහජ පිහිටීමක්. ව්යවසායකත්වය සම්බන්ධයෙන් කීර්තිමත් ව්යාපාරිකයකු ලැබූ අත් දැකීමක්, අංකුර ව්යාපාරිකයකුට තමන්ට සහජයෙන් ලැබුණු ව්යවසායකත්ව ගුණය වර්ධනය කර ගන්න වැදගත් වෙනවා. ව්යාපාර බොහොමයක් ඇරැඹෙනවා. නමුත් ඒවා ටික කලකින්ම නැති වෙනවා. ව්යාපාරයක් පවත්වගෙන යැමේදී වැදගත් වන්නේ එය මුහුණ දෙන අභියෝගය සමග නොසැලී ඉදිරියට යැමයි. මේ "අල්ලාගෙන සිටීම" කරන්නේ කොහොමද? අද ව්යාපාරය ආරම්භ කරන බොහෝ දෙනෙකුට ඔබ ඒ සම්බන්ධයෙන් ලැබූ අත්දැකීම වැදගත් වේවි...
ව්යාපාරයක් කරද්දී සැලසුම් කළ යුතුයි. තමන් ව්යාපාරයක් කරන්න පටන් ගෙන පළවෙනි අවුරුද්දේ ගෙවල් හදලා, කාර් අරගෙන, පුද්ගලික සුඛ විහරණයට මුල්තැන දීලා කටයුතු කළොත් ඒ ව්යාපාරය කරගෙන යන්න බැහැ. එහෙම නැතුව තමන් කැපවීමෙන්, උපායශීලීව සැලසුම්සහගතව ව්යාපාරය වෙනුවෙන් වැඩ කළ යුතුයි. මුල් කාලයේදී මගේ පුද්ගලික කාර් එක තමයි ව්යාපාරික කටයුතුවලට යෙදෙව්වේ.
මම ගන්නවට වඩා වැඩි මුදල් දීලා, මගේ ව්යාපාරය වෙනුවෙන් පඩි ගෙවලා මම මිනිස්සු අරගෙන තිබෙනවා. මගේ දැක්ම තිබුණේ කෙටි කාලීනව නොවෙයි. ඒ නිසා මම මේ ව්යාපාරයට අවශ්ය දක්ෂයන්ගේ සේවය හොඳ මිලක් දීලා ලබා ගත්තා. එහෙම කැපවීමක් ඇතිව ඉවසීමෙන් තමයි ව්යාපාරිකයකු තම ගමන යා යුත්තේ.
මට නම් පේන්නේ ලංකාවේ හොඳ ව්යාපාරික අවස්ථා තිබෙන බවයි. හොඳට බත් කඩයක් දාලා මිනිස්සුන්ට පිරිසිදුව, පිළිවෙළට කෑම එකක් දුන්නොත් එතැන හොඳ අවස්ථාවක් තිබෙනවා. නමුත් අපේ අය එහෙම නෙමෙයි වැඩ කරන්නේ. මුලදී හොඳට කෑම ටික දෙනවා. පස්සේ ලාභය වැඩි කර ගන්න තත්ත්වය බාල කරනවා. ඊළඟට ගාන වැඩි කරනවා. එතකොට මිනිස්සු කඩේට එන්නේ නැහැ. ඉතිං, එතැනින්ම ව්යාපාරය ඉවර වෙලා යනවා.
ව්යාපාරිකයකු ලෙස ඔබගේ ගමනේ සාරය කෙටියෙන් අපට සඳහන් කළොත්, එය මේ රටේ අනාගත, වර්තමාන ව්යාපාරිකයන්ට පමණක් නොව සාමාන්ය පුරවැසියන්ටත් වැදගත් වේවි.
ව්යාපාරයක් කියන්නේ වගකීමක්. මගේ ගාව අද පන්දහසක් වැඩ කරනවා. අවසානයේදී මේ සියල්ලේම වගකීම තියෙන්නේ මගේ අතේනෙ. හොඳ කාල තියෙනවා, නරක කාල තියෙනවා. ඒ ඒ කාලය අනුව අපි වගකීම් දරමින් කටයුතු කරන්න ඕනේ.
මේ සමාගම කටයුතු කරල තියෙන්නේ රටේ යුද්ධයක් තිබුණු කාලයක. අපේ සමාගමට දැන් වසර විස්සයි. ඒ කියන්නේ ආරම්භයේ සිට වසර දහ අටහමාරක් මේ සමාගම දිව්වේ. රටේ දැවෙන යුද්ධයක් තියෙද්දී. සමහර කාලවල අපේ ආර්ථිකය පහළට වැඩිලා තිබුණා. එතකොට බැංකු පොලී අනුපාත වැටිලා වුණා. එහෙම තියෙද්දියි අපි මේ ව්යාපාරය ගොඩනැගුවේ. ඒ තමයි වගකීම.
අනිත් එක තමයි විශ්වාසය. කවදාවත් ව්යාපාරිකයකු තමන් කෙරෙහි තියෙන විශ්වාසය පළුදු කර ගන්න හොඳ නැහැ. තමන්ගේ නම කැත කරගත්තට පස්සේ ව්යාපාර කරන්න බැහැ.
ඉවසීමෙන් ඉලක්කයට යැමයි ඊළඟ කාරණය. ඒ කියන්නේ කවදාවත් හිතන්න නරකයි, මට අවුරුදු පහෙන් ලංකාවේ ඉන්න ලොකුම කෝටිපතියා වෙන්න පුළුවන් කියලා. එහෙම වෙන්න බැහැ. එතැනට යැම බොහොම අමාරු ගමනක්. මිනිසුන්ගේ හිත් දිනා ගන්න ඕනේ. ගෞරවනීය පුද්ගලයෙක් වෙන්න ඕනේ. එහෙමයි ව්යාපාරිකයකු ගමන යා යුත්තේ.
මේ තමයි, මම හිතන විදියට නම් ව්යාපාරිකයකු තුළ තිබිය යුතු ප්රධාන මූලධර්ම.ඊට අමතරව ව්යාපාරයක් ආරම්භ කරන්න පෙර තමන්ට එයින් තෘප්තියක් තියෙනවද කියලා බැලිය යුතුයි. එක් කෙනෙක් කැමති වෙයි, හොඳ වාහනයක උදේ අට සවස පහ වෙනකං වැඩ කරලා, ගෙදර ගිහිල්ලා නාට්ය බලලා සති අන්තය විවේකීව ගත කරලා මාසේ අන්තිමට පඩියක් අරගන්න. ඒ එක විදිහක්. ඒකත් හොඳයි. ඒ එක්කෙනෙක් සතුටු වෙන විදිහ. නමුත් මට ඒක කරන්න බැහැ. මගේ තෘප්තිය කියන්නේ ව්යාපාරය. ව්යාපාර කියන්නේ, ව්යාපාරයේ තියෙන අභියෝග ජය ගැනීම. ඒ අභියෝග ජයගෙන ඒවා ඉහළ මට්ටමකින් පවත්වාගෙන යනකොට මම තවත් අභියෝගයකට යොමු වෙනවා. එතැනදී මට නිවාඩු ගැන හිතන්නත් බැහැ.
දැන් මේ දවස්වල මම බාර අරගෙන තියෙන අභියෝගය තමයි ඇඳුම්. ලෝකයේ තිබෙන ඉහළම ඇඟලුම් නාම වන ලෙවයිස්, නයිකි, මැන්ගෝ, ජොර්ඩානෝ වගේ ඇඟලුම්, පාවහන් අපි අලෙවි කරනවා. ඒවායේ අලෙවි නියෝජිත අයිතිය තියෙන්නේ අපිට. සාප්පු සංකීර්ණවලට දැන් අපි නැතුව බැහැ. මොකද, ලෝකයේ ඉහළම ඇඟලුම් නාම තියෙන්නේ අපි යටතේ. ඒවා මිලදී ගන්න ජනතාවට අවශ්යයි. එහෙනම් ඒ අයට සෙනඟ තමන්ගේ සාප්පු සංකීර්ණයට ගෙන්වා ගන්න අපිව අවශ්ය වෙනවා. මෙතැනයි, දැන් මගේ අභියෝගය තියෙන්නේ. ඒ තමයි ව්යාපාරිකයකුගේ හැටි.
ඊළඟට අපි හෝටල් ක්ෂේත්රයට දැන් පිවිසිලා තිබෙනවා. සීසෑන්ඩ් හෝටලය අපි ගත්තා. තරු පහේ මහල් 24 කින් සමන්විත හෝටලයක් කොළඹ අපි ඉදිකරනවා. අපි එතැනින් නවතින්නෙත් නැහැ.
සංචාරක ක්ෂේත්රය, මූල්ය ක්ෂේත්රය ආදී ක්ෂේත්ර ගණනාවකට අපි යොමු වෙලා තියෙනවා. ශ්රී ලංකවේ දැවැන්තම සමාගම බවට පත්වෙන ඉලක්කය ඇතුව අපි අපේ ගමන යනවා.
සාකච්ඡා කළේ - ප්රභාත් විතාන
ඡායාරූපය - නදුන් බදුගේ
වෙනම ත්රෙඩ් එකක් විදියට දාන්න ඕනේ නිසයි මෙතන දැම්මේ
මුලින්ම දැම්මේ
http://www.elakiri.com/forum/showthread.php?t=1588766&page=5
