NIYAMAYI IMFමේක ඇත්තක්
පොඩි පොඩි තේ කඩ, ඉදි අප්ප පොට්, පොල් වගෙ විකුනන අය වැඩි වෙලා
අද ගැනු කෙනෙක් කන් කුන් මිටි 3ක් තියාගෙන පාර අයිනෙ ඉන්නව
රුපියල පා කරන්න ගත්තොත් , අප්පට හික වෙලාම යය් වගෙ
NIYAMAYI IMFමේක ඇත්තක්
පොඩි පොඩි තේ කඩ, ඉදි අප්ප පොට්, පොල් වගෙ විකුනන අය වැඩි වෙලා
අද ගැනු කෙනෙක් කන් කුන් මිටි 3ක් තියාගෙන පාර අයිනෙ ඉන්නව
රුපියල පා කරන්න ගත්තොත් , අප්පට හික වෙලාම යය් වගෙ
උඹ ඉතින් මෝඩ හුත්තෙක් වුනාට, සාමාන්ය දැනීම නැති වුනාට මට කරන්න දෙයක් නෑ ඔයි, උඹට තියෙන උකුණු පුකක් සයිස් මොළෙන් කරන්න පුළුවන් එකම දෙය ගෙදර පැත්තක ඉන්න අසරණ අම්මෙක්ට නිකරුනේ අපහාස කරන එක. උඹ හැදෙන්න ඇත්තේ කානු පල්ලක මුඩුක්කුවක, එහෙම වුනත් මම උඹ කරනවා වගේ උඹේ අම්මට බනින්නේ නැහැ, අම්මෙක් නේද කියල ගරු කරනවා. මට තේරුම් ගන්න බෑ උඹල කොහොමද ඔය තරම් ජරා යක්කු වුනේ කියල.ube ***** wikunala biz wedi karanna berida bai weige putho
spot on ...උඹ ඉතින් මෝඩ හුත්තෙක් වුනාට, සාමාන්ය දැනීම නැති වුනාට මට කරන්න දෙයක් නෑ ඔයි, උඹට තියෙන උකුණු පුකක් සයිස් මොළෙන් කරන්න පුළුවන් එකම දෙය ගෙදර පැත්තක ඉන්න අසරණ අම්මෙක්ට නිකරුනේ අපහාස කරන එක. උඹ හැදෙන්න ඇත්තේ කානු පල්ලක මුඩුක්කුවක, එහෙම වුනත් මම උඹ කරනවා වගේ උඹේ අම්මට බනින්නේ නැහැ, අම්මෙක් නේද කියල ගරු කරනවා. මට තේරුම් ගන්න බෑ උඹල කොහොමද ඔය තරම් ජරා යක්කු වුනේ කියල.
එහෙම තමා උබ ඉන්න සේෆ් සෝන් එක කැඩෙන්න ඕනි ඊළග සේෆ් සොන් එක හොයාගන්න නන්. ගොඩක් වෙලාවට සේෆ් සෝන් එක යටින් හොයාගන්න අය තමා වැඩි ඉදල හිටල උඩින් හොයාගන්න උන් දිගටම උඩට යනවඅැයි ගොඩක් අයට ලංකාවේ දෙයක් හදන්න මතක් වුනේ ඩොලර් නැති වෙලා රට බංකොලොත් වුනාට පස්සේ..
මේ පොස්ට් එකේ ඔරිගීනල් පොයින්ට් එක ඕක නෙමේ ලොක්කා. උබ කියන එක මම නැ කියන්නේ නැඇත්තට කිව්වේ. එක රස්සාවක ආදායම මදි නිසා රස්සාවල් දෙකක් කරන මිනිස්සු ඉන්නවා බටහිර රටවල, ජපානේ එහෙම. මම මේ කියන්නේ වයිට් කොලර් ජොබ් ගැන නෙවෙයි. සාමාන්ය උගත්කමක් ඒ කියන්නේ උසස්පෙළට වඩා අඩු උගත්කමක් තියෙන මිනිස්සුන්ගේ ආදායම අඩුයි. ඉතින් ඒ මිනිස්සුන්ට සහනාධාරයක් දෙනවට වැඩිය අමතර ආදායමක් කරන්න මගපෙන්වීමක් ඕන. මේකේ ඔපොචුනිටි එකක් තියෙනවා, ලැජ්ජාව පැත්තක තියල සර්වයිව් වෙන්න උත්සාහ කරන, මොලේ තියෙන උන් ගේමක් ගහගනීවී. ලජ්ජාවෙන්න මොකක්ද තියෙන්නේ? ලැජ්ජාව හිඟා කන එක. වෙදෙස් රටවලින් හිඟමන් සහන ඉල්ලන එක. රටක දේශීය නිෂ්පාදිතය නිෂ්පාදන සහ සේවා වල මූල්ය වටිනාකම එකතුව ජනගහනයෙන් බෙදුවම තමයි GDPPP එන්නේ, දැන් රටක ගෘහස්ත කර්මාන්ත වුනත් මේකට එකතු වෙනවා. හොඳ දළ දේශීය නිෂ්පාදනයක්, එහි වර්ධනයක් තියෙනවා කියන්නේ ඒ රට හොඳ ස්ථාවර රටක් වෙනවා. අතිරික්තය තමයි විදේශීය වෙළෙඳපොළට විකුනන්නේ, දැන් රෝල්ස් හදල යුරෝපයට යවන එක ගැන අහන්න එපා. එක නෙවේ මෙතන හරය. එකෙන් කියන්න පුළුවන් රටක මිලදීගැනීමේ හැකියාව, පොඩි මිනිහාගේ ආදායම ඉහල යනවා නම් ඔහු ඒවා වියදම් කරනවා, වෙනත් භාණ්ඩ සහ සේවා වලට. මිලදී ගැනීමේ හැකියාව වැඩි වෙලා. පොඩි ගෘහස්ත කර්මාන්තයක් පසුව වෙනත් උසස් මට්ටමේ කර්මාන්ත වලට හරවන්න පුළුවන්, ගෙදර පොඩි කම්මලක නට් එකක් බෝල්ට් එකක්, අසව්වක්, බුෂ් එකක් හදන්න පුළුවන්, ගෙදර පොඩි අවන් එකක රෝල්ස් එකක් හදන්න පුළුවන් පොල් රොටී එක්ක පෝක්, ඇඳුම් මේ ඕන දෙයක් කරන්න පුළුවන්. මේකෙන් රටක ආර්ථිකය හැසිරෙන ආකාරය ගැන නිගමන ගන්න පුළුවන්, නිෂ්පාදනය අතිරික්තය නිසා උද්ධමනය අඩු වෙනවා, මුදල් ප්රවාහය ක්රමානුකූල වෙනවා, ඉතිරිකිරීම් වැඩි වෙනවා. ලෝකයේ මේ සම්බන්ධ උදාහරණ තියෙනවා, ජපානයේ, දකුණු කොරියාවේ බොහොම ප්රසිද්ධ උදාහරණ තියෙනවා. ආර්ථික අර්බුදය කියන්නේ ඔපොචුනිටි එකක් කරගන්න පුළුවන්, එහෙම නැත්නම් හැමදාමත් රෝලක් ගහගෙන හිඟා කකා ඉන්නත් පුළුවන්.
හෑලි ලියන්න බෑ සහෝ, එත් මේක vicious circle එකක්, එක බිඳින්න තියෙන එකම විදිහ අභ්යන්තරයෙන් හරි බාහිර බලපෑමකින් හරි විතරයි, එහෙම බිඳින විදිහ බොහෝ වෙලාවට ඉතා කටුක, අමාරු දෙයක්, නමුත් එහෙම නොකර ෆීඩ්බැක් ලූප් එකක් වගේ අපිට පුළුවන් මේක අස්සෙම ඉන්න, එත් එකෙන් වෙන්නේ අපේ දරුවන්, උන්ගේත් දරුවන් මේ හැමෝම දුකට පත්වෙන එක, අමාරුම ප්රශ්නයක් අනාගත පරපුරට බාර කරන එක. ඉතින් මොකද කරන්නේ? සිස්ටම් එක නඩත්තු කරනවද? නැත්නම් බිඳිනවා ද? මේක එක පක්ෂයක හෝ කණ්ඩායමක සීමාවුණු ගැටළුවක් නෙවේ. කවුරු ආවත් කට්ට කන්න ඕන. මේකෙන් වැඩියෙන් අමාරුවේ වැටිලා ඉන්නේ අඩු ආදායම් තියෙන මිනිස්සු, ඉතින් ඒ මිනිස්සු පුළුවන් විදිහට සයිඩ් බිස්නස් එකක් කරන එක දුකට කාරණයක් නෙවේ, මට ඒ පොඩි බිස්නස් දැක්කම සතුටුයි, ආඩම්බරයි, ඒ මින්ස්සුන්ගේ කොන්ද දිග ඇරිලා. මම ලොකු බේකරි වලින් ශොට් ඊට්ස් ගන්නේ නැතිව දැන් මේ පෙට්ටි කඩේකින් රුපියල් 60 රෝල්ස් ටිකක්, රුපියල් 20 ආප්ප ටිකක් හවසට අරගෙන යනවා.මේ පොස්ට් එකේ ඔරිගීනල් පොයින්ට් එක ඕක නෙමේ ලොක්කා. උබ කියන එක මම නැ කියන්නේ නැ
ජපානේ නෙමේ මේ යුරෝප රටවල පවා ඔය වගේ පොඩි පොඩි කඩ තියනවා හැබැයි උන් එක කරන්නේ ලංකාවේ වගේ කන්න බොන්න නැති ගානට වැටුන නිසා නෙමේ. එක්කෝ සයිඩ් බිස්නස් එකක්. එක්කෝ හොබී එකක් විදිහට. නැතුව ගෙදර කන්න නැතුව කොළ මිටි තුනක් විකුණලා හාල 500 ගන්න සින් එකේ නෙමේ නේ උන් කරන්නේ
හරි බන් උබ ඔය කියන එක මට තේරෙනවා. මේ පොස්ට් එකේ ටොපික් එක වෙලා තියෙන්නේ ඕක නෙමේ. හරියට පොස්ට් එකේ මිනින්ග් එක කියවන්න. වසයසක අම්මා කෙනෙක් කොළ මිටි විකුනන්න ඕනේ නැ . ඔයා වෙන රටවල් වලට කම්පෙයා කරනවා නම් ඒවගේ වයසක යට පැන්ෂන් එක හෝ සුබසදනයක් තියනවා. ඔතන තමා ප්රශ්නේ තියෙන්නේ කියල. නැතුව ඔය වගේ බිස්නස් එකක් කරන එකේ ප්රශ්නයක් නෙමේ මේ පොස්ට් එකේ කියන්නේහෑලි ලියන්න බෑ සහෝ, එත් මේක vicious circle එකක්, එක බිඳින්න තියෙන එකම විදිහ අභ්යන්තරයෙන් හරි බාහිර බලපෑමකින් හරි විතරයි, එහෙම බිඳින විදිහ බොහෝ වෙලාවට ඉතා කටුක, අමාරු දෙයක්, නමුත් එහෙම නොකර ෆීඩ්බැක් ලූප් එකක් වගේ අපිට පුළුවන් මේක අස්සෙම ඉන්න, එත් එකෙන් වෙන්නේ අපේ දරුවන්, උන්ගේත් දරුවන් මේ හැමෝම දුකට පත්වෙන එක, අමාරුම ප්රශ්නයක් අනාගත පරපුරට බාර කරන එක. ඉතින් මොකද කරන්නේ? සිස්ටම් එක නඩත්තු කරනවද? නැත්නම් බිඳිනවා ද? මේක එක පක්ෂයක හෝ කණ්ඩායමක සීමාවුණු ගැටළුවක් නෙවේ. කවුරු ආවත් කට්ට කන්න ඕන. මේකෙන් වැඩියෙන් අමාරුවේ වැටිලා ඉන්නේ අඩු ආදායම් තියෙන මිනිස්සු, ඉතින් ඒ මිනිස්සු පුළුවන් විදිහට සයිඩ් බිස්නස් එකක් කරන එක දුකට කාරණයක් නෙවේ, මට ඒ පොඩි බිස්නස් දැක්කම සතුටුයි, ආඩම්බරයි, ඒ මින්ස්සුන්ගේ කොන්ද දිග ඇරිලා. මම ලොකු බේකරි වලින් ශොට් ඊට්ස් ගන්නේ නැතිව දැන් මේ පෙට්ටි කඩේකින් රුපියල් 60 රෝල්ස් ටිකක්, රුපියල් 20 ආප්ප ටිකක් හවසට අරගෙන යනවා.
එකෙක් තර්ක කරාම හොඳින් කියනවා දැක්කමයි මේකෙ.හරි බන් උබ ඔය කියන එක මට තේරෙනවා. මේ පොස්ට් එකේ ටොපික් එක වෙලා තියෙන්නේ ඕක නෙමේ. හරියට පොස්ට් එකේ මිනින්ග් එක කියවන්න. වසයසක අම්මා කෙනෙක් කොළ මිටි විකුනන්න ඕනේ නැ . ඔයා වෙන රටවල් වලට කම්පෙයා කරනවා නම් ඒවගේ වයසක යට පැන්ෂන් එක හෝ සුබසදනයක් තියනවා. ඔතන තමා ප්රශ්නේ තියෙන්නේ කියල. නැතුව ඔය වගේ බිස්නස් එකක් කරන එකේ ප්රශ්නයක් නෙමේ මේ පොස්ට් එකේ කියන්නේ
එක හරි, සුබ සාධනයක් සලස්වන්න පුළුවන් ආර්ථිකයක් ඒ රටවල තියෙනවා, උන් super rich රටවල්. එත් අපි? සුබසාධනයක් දෙන්න පුළුවන් නම්, විශ්රාම වයසේ හැමෝටම විශ්රාම වැටුපක් දෙන්න පුළුවන් නම් ඉතා හොඳයි. එත් කෝ සල්ලි? ටැක්ස් වැඩි කරන්න ඕන, නැත්නම් ලෝන් එකක්? රාජ්ය දේපලක් විකුණන එක. දීර්ඝකාලීනව හොඳම විසඳුම ප්ලෑන් එකක් හදාගෙන ආර්ථිකය හදන එකත් පුළුවන්, එත් අවුරුදු 10ක් 20 ක් වගේ දිග කාලයක් ඕන. මොකද ඉතින් කරන්න පුළුවන්? ක්ෂණික විසඳුම් එකක්වත් නැහැ. ඒ ඔක්කොම ඉවරයි.හරි බන් උබ ඔය කියන එක මට තේරෙනවා. මේ පොස්ට් එකේ ටොපික් එක වෙලා තියෙන්නේ ඕක නෙමේ. හරියට පොස්ට් එකේ මිනින්ග් එක කියවන්න. වසයසක අම්මා කෙනෙක් කොළ මිටි විකුනන්න ඕනේ නැ . ඔයා වෙන රටවල් වලට කම්පෙයා කරනවා නම් ඒවගේ වයසක යට පැන්ෂන් එක හෝ සුබසදනයක් තියනවා. ඔතන තමා ප්රශ්නේ තියෙන්නේ කියල. නැතුව ඔය වගේ බිස්නස් එකක් කරන එකේ ප්රශ්නයක් නෙමේ මේ පොස්ට් එකේ කියන්නේ
උඹ ඉතින් මෝඩ හුත්තෙක් වුනාට, සාමාන්ය දැනීම නැති වුනාට මට කරන්න දෙයක් නෑ ඔයි, උඹට තියෙන උකුණු පුකක් සයිස් මොළෙන් කරන්න පුළුවන් එකම දෙය ගෙදර පැත්තක ඉන්න අසරණ අම්මෙක්ට නිකරුනේ අපහාස කරන එක. උඹ හැදෙන්න ඇත්තේ කානු පල්ලක මුඩුක්කුවක, එහෙම වුනත් මම උඹ කරනවා වගේ උඹේ අම්මට බනින්නේ නැහැ, අම්මෙක් නේද කියල ගරු කරනවා. මට තේරුම් ගන්න බෑ උඹල කොහොමද ඔය තරම් ජරා යක්කු වුනේ කියල.
එකෙක් තර්ක කරාම හොඳින් කියනවා දැක්කමයි මේකෙ.
මෙ වගෙ මීහරක්ට උත්තර නොදි සිටිමම මහත්මා ගුනයකිane awajathaka ponnayo, ube amma wesa baduwak nisa neda tho, original account eken enne nethuwa fake atawan puka denne??
mathakada uba kalin pili gaththa uba jathaka une, ube amma handiye redda ussala iyala
ඇත්තට කිව්වේ. එක රස්සාවක ආදායම මදි නිසා රස්සාවල් දෙකක් කරන මිනිස්සු ඉන්නවා බටහිර රටවල, ජපානේ එහෙම. මම මේ කියන්නේ වයිට් කොලර් ජොබ් ගැන නෙවෙයි. සාමාන්ය උගත්කමක් ඒ කියන්නේ උසස්පෙළට වඩා අඩු උගත්කමක් තියෙන මිනිස්සුන්ගේ ආදායම අඩුයි. ඉතින් ඒ මිනිස්සුන්ට සහනාධාරයක් දෙනවට වැඩිය අමතර ආදායමක් කරන්න මගපෙන්වීමක් ඕන. මේකේ ඔපොචුනිටි එකක් තියෙනවා, ලැජ්ජාව පැත්තක තියල සර්වයිව් වෙන්න උත්සාහ කරන, මොලේ තියෙන උන් ගේමක් ගහගනීවී. ලජ්ජාවෙන්න මොකක්ද තියෙන්නේ? ලැජ්ජාව හිඟා කන එක. වෙදෙස් රටවලින් හිඟමන් සහන ඉල්ලන එක. රටක දේශීය නිෂ්පාදිතය නිෂ්පාදන සහ සේවා වල මූල්ය වටිනාකම එකතුව ජනගහනයෙන් බෙදුවම තමයි GDPPP එන්නේ, දැන් රටක ගෘහස්ත කර්මාන්ත වුනත් මේකට එකතු වෙනවා. හොඳ දළ දේශීය නිෂ්පාදනයක්, එහි වර්ධනයක් තියෙනවා කියන්නේ ඒ රට හොඳ ස්ථාවර රටක් වෙනවා. අතිරික්තය තමයි විදේශීය වෙළෙඳපොළට විකුනන්නේ, දැන් රෝල්ස් හදල යුරෝපයට යවන එක ගැන අහන්න එපා. එක නෙවේ මෙතන හරය. එකෙන් කියන්න පුළුවන් රටක මිලදීගැනීමේ හැකියාව, පොඩි මිනිහාගේ ආදායම ඉහල යනවා නම් ඔහු ඒවා වියදම් කරනවා, වෙනත් භාණ්ඩ සහ සේවා වලට. මිලදී ගැනීමේ හැකියාව වැඩි වෙලා. පොඩි ගෘහස්ත කර්මාන්තයක් පසුව වෙනත් උසස් මට්ටමේ කර්මාන්ත වලට හරවන්න පුළුවන්, ගෙදර පොඩි කම්මලක නට් එකක් බෝල්ට් එකක්, අසව්වක්, බුෂ් එකක් හදන්න පුළුවන්, ගෙදර පොඩි අවන් එකක රෝල්ස් එකක් හදන්න පුළුවන් පොල් රොටී එක්ක පෝක්, ඇඳුම් මේ ඕන දෙයක් කරන්න පුළුවන්. මේකෙන් රටක ආර්ථිකය හැසිරෙන ආකාරය ගැන නිගමන ගන්න පුළුවන්, නිෂ්පාදනය අතිරික්තය නිසා උද්ධමනය අඩු වෙනවා, මුදල් ප්රවාහය ක්රමානුකූල වෙනවා, ඉතිරිකිරීම් වැඩි වෙනවා. ලෝකයේ මේ සම්බන්ධ උදාහරණ තියෙනවා, ජපානයේ, දකුණු කොරියාවේ බොහොම ප්රසිද්ධ උදාහරණ තියෙනවා. ආර්ථික අර්බුදය කියන්නේ ඔපොචුනිටි එකක් කරගන්න පුළුවන්, එහෙම නැත්නම් හැමදාමත් රෝලක් ගහගෙන හිඟා කකා ඉන්නත් පුළුවන්.
![]()
![]()
මෙ වගෙ මීහරක්ට උත්තර නොදි සිටිමම මහත්මා ගුනයකි
අනිවා! ලංකාවේ ඉන්න කම්මැලි, නුගත් පහල මද්යමපන්තික, ගතානුගතික ගන් කබර හැත්ත ක්රියාශිලිව ආර්ථිකයට දායක උනහම තමයි රට නැගිටින්න පටන්න් ගන්නේ.ඔය ස්ටෙප් එකට බහුතරය ආවට පස්සෙ තමා මේ වැටෙන එක රිවස් වෙන්න පටන් ගන්නෙ.
Lankawe un wishrama yanne wade patan gaddima .....supiri welfare state ekakඑක හරි, සුබ සාධනයක් සලස්වන්න පුළුවන් ආර්ථිකයක් ඒ රටවල තියෙනවා, උන් super rich රටවල්. එත් අපි? සුබසාධනයක් දෙන්න පුළුවන් නම්, විශ්රාම වයසේ හැමෝටම විශ්රාම වැටුපක් දෙන්න පුළුවන් නම් ඉතා හොඳයි. එත් කෝ සල්ලි? ටැක්ස් වැඩි කරන්න ඕන, නැත්නම් ලෝන් එකක්? රාජ්ය දේපලක් විකුණන එක. දීර්ඝකාලීනව හොඳම විසඳුම ප්ලෑන් එකක් හදාගෙන ආර්ථිකය හදන එකත් පුළුවන්, එත් අවුරුදු 10ක් 20 ක් වගේ දිග කාලයක් ඕන. මොකද ඉතින් කරන්න පුළුවන්? ක්ෂණික විසඳුම් එකක්වත් නැහැ. ඒ ඔක්කොම ඉවරයි.