මාර සීන් එක මචන්ලා,
අඩෝ මම දැන් වැඩ කරන තැනයි, කලින් වැඩ කරන තැනයි තියෙන්නෙ මිටර් 500ක් වගේ දුරක. මන් එතනින් අයින් වෙලා දැන් අවුරුදු 7ක් විතර ඇති. හැබැයි එතන ඉන්න උන් එක්ක තාම මට කනෙක්ශන් එක තියනවා. ඒකෙ එවුනුයි අපියි බස් එකට නගින්න යන්නෙ එකම බස් හෝල්ට් එකට. දැන් මාස ගානකට කලින් ඒ ඔෆිස් එකේ එක ගෑනු ලමයෙක්, මන් යන බස් එකේම ඇවිත්, මන් යන Train එකේම යන්න ගත්ත, ලොකු ලස්සනක් නම් නෑ . හැබැයි හරිම ප්රියමනාප ලමයෙක්, ඒ ලමයත් දැකපු දවසෙ ඉදන් හරි මෙව්ව එකක් දැනුනා.
අපි දෙන්නම Train එක එනකන් ෆ්ලට්ෆොර්ම් එකෙ ඉන්නෙ එකම තැන. Train එකට නගින්නෙත් එකම පෙට්ටියට. මුල් ටිකේ ඒක අහම්බෙන් සිද්ද උනත් පස්සෙ එයා ඉන්නවද , නැත්තන් එයිද කියලා බලන් හිටියා. මේක මට විතරක් වෙන දෙයක් නෙමෙයි කියල මට තේරුනා. එක නිසා දවසක් දෙකක් මම එයාට කලින් Station එකට ගිහින් ඈතට වෙලා බලාන හිටියා. එතකොටයි මම දැක්කෙ එයත් Train එක එනකන් නෙමේ, මම එනවද කියල බලාන ඉන්න බව. මොකද එයා බලාන හිටියෙ Train එක එන පැත්ත නෙමෙයි, ගාඩර් එකෙ මිනිස්සු එන දිහා. මම දැක්ක ගමන් බිම බලන් හිනා වෙලා Train එක එන දිහා බලනවා,
තව දෙයක් එයා මන් එක්කවත් මන් එයා එක්කවත් කවදාවත් කතා කලේ නෑ. මොකද මන් එනකන් එයා බලන් හිටියත් මාව දැක්කම එයා හැසිරෙන්නෙ ජිවිතේට දැකලා නෑ වගේ. සමහර වෙලාවට මම එකපරට එයා දිහා බලද්දි එයත් මන් දිහා බලන් ඉන්නව, ඒත් එක්කම එය හනිකට අහක බලා ගන්නව ලොකු වරදක් කලා වගේ.
ඔහොම යද්දි තව දෙයක් උනා. ඒ එයා ඉස්සෙල්ල Train එකට නැග්ගොත් මම එයා ඉන්න තැනටත් මන් ඉස්සෙල්ල Train එකට නැග්ගොත් එයා මන් ඉන්න තැනටත් එන්න පුරුදු උනා. එත් තාම හිතා ගන්න බෑ ඇයි මන් එයා එක්කවත් එයා මන් එක්කවත් කතා නොකලේ කියලා. ඒකට එක හේතුවක් කොච්චර එයා මට ක්ලෝස් වගේ හිටියත් එයා මන් ලග ඉන්නකොට හිටියෙ ඩොන්'ට් කෙයාර් මෝඩ් එකේ. උරුමයෙන් මට පිහිටල තියන සෙකන්ඩ් නොවෙන ගතිය නිසාද මන්ද මමත් කතා කලේ නෑ.
කතා නොකලට අපි දෙන්න ලගට වෙලා ගියා.'
ඔහොම යද්දි එයාගේ යාලුවො වෙන කෙල්ලො දෙන්නෙකුත් එයත් එක්ක Train එක යන්න සෙට් උනා. උන් දෙන්න හැමදාම එන්නෙ නෑ. එත් මට හොදට තේරුනා, එයා උන් එනවට අකමැති කියලා.
කාලයක් යද්දි ඇත්තටම මට එයාව නොදැක බැරි උනා. එත් සත්තයි , මට ඕනෙ උනේ නෑ එයා එක්ක යාලු වෙලා ආතල් ගන්නවත්, එයාව මැරිකරන්නවත්. මොකද අපි දෙන්නම බැදපු අය. ඇත්තටම මට ඕනෙ උනේ එයා එක්ක කතා කර කර යන්න විතරයි.
ඒත් දැනට මාසෙකට විතර උඩදි මට හිතුනා මම කරන්නෙ වැරදි වැඩක් කියලා මම ටික ටික එයාව මුන ගැහෙන එක මග හැරිය. සතියක් මම Train එකෙ යන පෙට්ටිය මාරු කලා, එත් ඊලග සතියෙ මම ආයෙත් එයා හිටිය තැනට ගියා. සත්තයි විස්වාස කරපල්ලා, වෙනදට මම බැලුවම අහක බලා ගන්න කෙනා මගෙ ඇස් දෙක දිහා බලාගෙන හිටියා. ඇයි අවේ නැත්තෙ අහනව වගේ. එත් එදාම මගෙ යාලුවො සෙට් එකක් එතනදි හම්බ උනා, උන් නිසාම එදත් එයා යන තැන යන්න මට බැරි උනා. පස්සෙ ගෙදර ගියාම මට හිතුනෙ මම අයෙත් එයා ගවට යනවා නේද කියලා.
ඉතින් මම තිරනය කලා අයෙත් යන්නෙ නැතිව ඉන්න.
අදට දවස් 16ක් මම එයාව දකින්න නොගිහින්, මම කලින් වැඩ කරපු තැන යාලුවො සෙට් එක හදපු වට්සැප් ගෘප් එකක් තියනවා. මමත් ඒ ගෘප් එකේ ඉන්නවා. අද ඒ ගෘප් එකට මේ පොටෝ එක දාල තිබුනා. බලද්දි මේක දාල තියෙන්නෙ එයා. එයත් ඒ ගෘප් එකේ ඉදලා. එයා කවදාවත් ඒ ගෘප් එකට මොකුත් දාපු කෙනෙක් නෙමෙයි.
ඒත් අද මේක දාල තිබුන......
අඩෝ මම දැන් වැඩ කරන තැනයි, කලින් වැඩ කරන තැනයි තියෙන්නෙ මිටර් 500ක් වගේ දුරක. මන් එතනින් අයින් වෙලා දැන් අවුරුදු 7ක් විතර ඇති. හැබැයි එතන ඉන්න උන් එක්ක තාම මට කනෙක්ශන් එක තියනවා. ඒකෙ එවුනුයි අපියි බස් එකට නගින්න යන්නෙ එකම බස් හෝල්ට් එකට. දැන් මාස ගානකට කලින් ඒ ඔෆිස් එකේ එක ගෑනු ලමයෙක්, මන් යන බස් එකේම ඇවිත්, මන් යන Train එකේම යන්න ගත්ත, ලොකු ලස්සනක් නම් නෑ . හැබැයි හරිම ප්රියමනාප ලමයෙක්, ඒ ලමයත් දැකපු දවසෙ ඉදන් හරි මෙව්ව එකක් දැනුනා.
අපි දෙන්නම Train එක එනකන් ෆ්ලට්ෆොර්ම් එකෙ ඉන්නෙ එකම තැන. Train එකට නගින්නෙත් එකම පෙට්ටියට. මුල් ටිකේ ඒක අහම්බෙන් සිද්ද උනත් පස්සෙ එයා ඉන්නවද , නැත්තන් එයිද කියලා බලන් හිටියා. මේක මට විතරක් වෙන දෙයක් නෙමෙයි කියල මට තේරුනා. එක නිසා දවසක් දෙකක් මම එයාට කලින් Station එකට ගිහින් ඈතට වෙලා බලාන හිටියා. එතකොටයි මම දැක්කෙ එයත් Train එක එනකන් නෙමේ, මම එනවද කියල බලාන ඉන්න බව. මොකද එයා බලාන හිටියෙ Train එක එන පැත්ත නෙමෙයි, ගාඩර් එකෙ මිනිස්සු එන දිහා. මම දැක්ක ගමන් බිම බලන් හිනා වෙලා Train එක එන දිහා බලනවා,
තව දෙයක් එයා මන් එක්කවත් මන් එයා එක්කවත් කවදාවත් කතා කලේ නෑ. මොකද මන් එනකන් එයා බලන් හිටියත් මාව දැක්කම එයා හැසිරෙන්නෙ ජිවිතේට දැකලා නෑ වගේ. සමහර වෙලාවට මම එකපරට එයා දිහා බලද්දි එයත් මන් දිහා බලන් ඉන්නව, ඒත් එක්කම එය හනිකට අහක බලා ගන්නව ලොකු වරදක් කලා වගේ.
ඔහොම යද්දි තව දෙයක් උනා. ඒ එයා ඉස්සෙල්ල Train එකට නැග්ගොත් මම එයා ඉන්න තැනටත් මන් ඉස්සෙල්ල Train එකට නැග්ගොත් එයා මන් ඉන්න තැනටත් එන්න පුරුදු උනා. එත් තාම හිතා ගන්න බෑ ඇයි මන් එයා එක්කවත් එයා මන් එක්කවත් කතා නොකලේ කියලා. ඒකට එක හේතුවක් කොච්චර එයා මට ක්ලෝස් වගේ හිටියත් එයා මන් ලග ඉන්නකොට හිටියෙ ඩොන්'ට් කෙයාර් මෝඩ් එකේ. උරුමයෙන් මට පිහිටල තියන සෙකන්ඩ් නොවෙන ගතිය නිසාද මන්ද මමත් කතා කලේ නෑ.
කතා නොකලට අපි දෙන්න ලගට වෙලා ගියා.'
ඔහොම යද්දි එයාගේ යාලුවො වෙන කෙල්ලො දෙන්නෙකුත් එයත් එක්ක Train එක යන්න සෙට් උනා. උන් දෙන්න හැමදාම එන්නෙ නෑ. එත් මට හොදට තේරුනා, එයා උන් එනවට අකමැති කියලා.
කාලයක් යද්දි ඇත්තටම මට එයාව නොදැක බැරි උනා. එත් සත්තයි , මට ඕනෙ උනේ නෑ එයා එක්ක යාලු වෙලා ආතල් ගන්නවත්, එයාව මැරිකරන්නවත්. මොකද අපි දෙන්නම බැදපු අය. ඇත්තටම මට ඕනෙ උනේ එයා එක්ක කතා කර කර යන්න විතරයි.
ඒත් දැනට මාසෙකට විතර උඩදි මට හිතුනා මම කරන්නෙ වැරදි වැඩක් කියලා මම ටික ටික එයාව මුන ගැහෙන එක මග හැරිය. සතියක් මම Train එකෙ යන පෙට්ටිය මාරු කලා, එත් ඊලග සතියෙ මම ආයෙත් එයා හිටිය තැනට ගියා. සත්තයි විස්වාස කරපල්ලා, වෙනදට මම බැලුවම අහක බලා ගන්න කෙනා මගෙ ඇස් දෙක දිහා බලාගෙන හිටියා. ඇයි අවේ නැත්තෙ අහනව වගේ. එත් එදාම මගෙ යාලුවො සෙට් එකක් එතනදි හම්බ උනා, උන් නිසාම එදත් එයා යන තැන යන්න මට බැරි උනා. පස්සෙ ගෙදර ගියාම මට හිතුනෙ මම අයෙත් එයා ගවට යනවා නේද කියලා.
ඉතින් මම තිරනය කලා අයෙත් යන්නෙ නැතිව ඉන්න.
අදට දවස් 16ක් මම එයාව දකින්න නොගිහින්, මම කලින් වැඩ කරපු තැන යාලුවො සෙට් එක හදපු වට්සැප් ගෘප් එකක් තියනවා. මමත් ඒ ගෘප් එකේ ඉන්නවා. අද ඒ ගෘප් එකට මේ පොටෝ එක දාල තිබුනා. බලද්දි මේක දාල තියෙන්නෙ එයා. එයත් ඒ ගෘප් එකේ ඉදලා. එයා කවදාවත් ඒ ගෘප් එකට මොකුත් දාපු කෙනෙක් නෙමෙයි.
ඒත් අද මේක දාල තිබුන......
