පෝස්ටුවෙහි ඇති ඡායාරූපය හොදින් බලන්න. මීට දින කිහිපයකට පෙර මේ කුඩා දැරියගේ ශෝකාන්තය පිළිබදව මම ඔබට කියූ අයුරු මතක ඇති.
මේ දැරිය ඉරාක දේශ සීමාවේ නැගෙනහිර සිරියාවේ ඩියෙර් එස් සෝර් ප්රදේශයේ තම දෙමාපියන් සමග පදිංචිව උන්නාය. ඇය විසූ පෙදෙසට මුස්ලිම් අන්තවාදීන් වන සිරියානු නිදහස් හමුදාව පැමිණ ඇය සුන්නි මුස්ලිමෙකු නොවීම හේතුවෙන් මේ කුඩා දැරියව වැටට තබා බැද දමා ඇගේ දෙමාපියන්ව බෙලි කපා ඝාතනය කරන අයුරු නරඹන්නට සැලැස්වූහ.
තිරිසන් ලේ පිපාසාව එතැනින්ද හමාර නොවුනු මේ මුසල්මානු අන්තවාදීන් කළේ ඇගේ පුංචි බිදුනු හදවත පපුව පලා එළියට ගැනීමයි.
මේ දැක ඔබට දැනෙන කම්පනය කෙතරම්ද?. මා හටද එසේමය. තවත් මේ ගැන කතා කරන්නට තරම්වත් වචන ගොනු කරගත නොහැකි තරම්ය.
තිරිසන් ගෝත්රික ආගමක් ගැන හයක් හතරක් නොදත් මේ පුංචි මල් කැකුල ඒ ලේ පිපාසිත නරුමයින් ඉදිරියේ කොතරම් අසරණ වෙන්නට ඇතිද?.
බියෙන් ශෝකයෙන් තැවුණු ඇගේ පුංචි මුහුණ දුටු විට ඔබට සිතෙන්නේ මොනවාද?.
මල්, සමනලුන්, බෝනික්කන් ගැන හැරෙන්නට ලෝකයේ කුරිරුකම් පිළිබද හැගීමක් නැති ඔබේ කුඩා දරුවාගේ මුහුණ දෙස බලන්න. මේත් එවැනිම දරුවෙකි. මේ අහිංසක කෙලි පොඩිත්තියගේ මුහුණ තුලින් ඔබේ දරුවාගේ මුහුණ ඔබට මැවී නොපෙනේද?.
මේ වන විටත් ලංකාවටත් පැමිණ ඇති මුසල්මානු අන්තවාදයේ ලේ පිපාසිත හස්තය ඔබේ දරුවාට ලං නොවෙතැයි ඔබට සහතිකයක් දෙන්නට හැකිද?.
මේ තිරිසන් ලේ පිපාසිතයින් මැද ඔබේ දරුවා අසරණ වෙන දිනක් ගැන ඔබට සිතා ගන්නට හැකිද?.
මිනිස් කම නොහදුනන ගෝත්රික මිනී කන්නන් මැද තනිව ඔබේ දරුවා හඩන දිනක් ගැන සිතන්නට ඔබට හැකිද?.
ඔබේ දරුවාටත් මේ ඉරණම අත් වෙන්නට ඔබ ඉඩ තියනවාද?.
මේ තිරිසන් මුසල්මානු ව්යාප්තවාදයට එරෙහිව අප නැගී සිටිය යුත්තේ ඔබේත් මගේත් දරුවන්ගේ හෙට දිනය වෙනුවෙනි. ඔවුන්ගේ ජීවිතාරක්ෂාව වෙනුවෙනි.
මෙතන එකෙක්ට එකෙක් වෙනස්
