වදුරා කිබුලා සහ ගිරවා
එක්තරා කැලෑවක ගං ඉවුරේ ලොකු අඹ ගසක වඳුරෙක් ජීවත් වුණා. එයාට බඩගිනි උණහම අඹ කාලා බඩ පුරවා ගත්තා.
ඔය අතර ගඟේ කිඹුලෙක් හිටියා. අඹ කන වඳුරා අඹ ගෙඩියක් කිඹුලාටත් දැම්මා.
"අනේ කොයි තරම් දෙයක්ද මට මැටි කාලම එපා වෙලා තිබුණේ. හරිම රහයි අඹ. " කිඹුලා කිව්වා.
දැන් කිඹුලයි වඳුරයි දෙන්නම හොඳම යාළුවෝ උණා. වඳුර අඹ කඩනකොට අඹ ගෙඩි දෙක තුනක් කිඹුලාටත් දැම්මා. කිඹුලා ගං ඉවුරටත් , වඳුරා ගඟේ පහල අත්තකටත් අවිත් කතා කර කර ඉන්න එක පුරුද්දක් උණා.
දවසක් දා කිඹුල් හාමි
"වඳුරු රාල මගේ හාමිනේ ඔයාව දකින්න ආශාවෙන් ඉන්නේ. බැරිද අපේ ගෙදර එන්න ? " කියලා ඇහුවා.
"පිස්සුද කිඹුල් හාමි, ඔය වතුර හරිම සීතලයි. ඊටත් මම වතුරට බයයි." වඳුරා කිව්වා.
ඔන්න ඔහොම වඳුරු රාල කිඹුල් හාමි ගේ යෝජනාව ප්රතික්ශේප කළා. හැමදාම කිඹුලා වඳුරාට කළේ අර යෝජනාවමයි. නිතර නිතර ඇවිටිලි කරපු නිසාම, බැරිම තැන වඳුරත් කැමති වුණා.
ඔන්න එදා කිඹුලා තමන්ගෙ පිට උඩ වඳුරාවත් ඉන්ඳගෙන ගඟේ මැද්දට ගියා. "වඳුරෝ ඔයා ගඟට දාන අඹ ඔය තරම් රස නම් ඔයාගෙ හදවත මොන තරම් රස ඇතිද ? ඔයාව මම එක්කන් ආවෙ ඔයාගෙ හදවත ගිල දාන්න." කිඹුලා කිව්වා.
දැන් මම කොහොමද මේ මර උගුලෙන් බේරෙන්නේ.. වඳුරා කල්පණා කරන්නට උණා.
"ඇයි ඉතින් ඕක කෙළින් නොකිව්වේ. මගෙ හදවත තියෙන්නෙ අර අඹ ගස මුදුනේ තියන බෙනේ . දවල් කාලෙට අපි හදවත බෙනේ තියනවා." වඳුරා කිව්වා.
"දැන් මොකද කරන්නේ..?" කිඹුලා ඇහුවා.
"දැන් කරන්න තියෙන්නෙ ඔයා මාව ගං ඉවුරට අරන් යන්න.මම ගහට නැගලා හදවත අරන් ඔයාට දෙන්නම්." වඳුරා කිව්වා.
කිඹුල් හාමි වදුරව ඉවුරට ගිහින් දැම්මා.
ගං ඉවුරට ගිය ගමන් වඳුරු රාල අඹ ගස උඩට නැග " කැරි ගොං අවජාතක හුත්තිගෙ පුතා තෝ හිතුවාද කැරි පොන්නයෝ මම තොගෙ ගැටේට අහුවෙයි කියල ? ගොං පොන්නයා තෝ කිඹුලෙක් උණාට තොගෙ කිඹුල් අම්මට හුකලා තියෙන්නෙ මීහරකෙක් ද කොහෙද. ගොටු කොළ කාපු හැල කිඹුලිගෙ පුතා පව් කියලා තොට අඹ දුන්නහම තෝ එනවද හුත්තිගෙ පුතෝ මට පුකේ අරින්න.. තෝ මොන ගොං පොන්නයෙක් ද බලපන් හදවතක් කොහොමද කැරි වේසිගෙ පුතෝ ගස් බෙනේක දාන්නෙ? තොගෙ දෙමවුපියො තොට පොඩි කාලෙ කියලා දුන්නෙ කොල්ලොන්ට කැරි වැඩ කරන්නද හුත්තො තොට අඳ ඉඳං අඹ දෙන්නෙත් නෑ තෝ ගිහින් තොගෙ කිඹුල් අප්පාට පුක දීපන් මුං කැවුම් පොන්නයා " කියලා කිඹුල් හාමිට බැනගෙන බැනගෙන ගියා.
වදුරු රාලට තිබ්බ ආවේගයට ටිකක් සද්දෙට ඔය ටික කියවුන නිසා එහා ඉවුරෙ නුග ගහ යට භාවනා කරන තාපසයගෙ ගිරවටත් ඒවා ඇහුනලු.
.
ඊට පස්සෙ ගිරවා අඹ ගහට ඇවිත් වදුරු රාලට " පරුස වචන කතාකරන්න එපා, කැතයි " කියලා තේරුම් කරලා දීලා,
.
ඊලගට ගිහින් මීට පස්සෙ අඹ ගෙඩියක්වත් ලැබෙන් නැති දුකට අඩන කිඹුල් රාළහමිව තාපසයා ඉන්න තැනට එක්කන් ගිහින්
" එන්න මේ පළතුරු කන්න, මේ පැන් බොන්න " කියලා කිව්වලු.
.
ඒක දැකපු වදුරා ගිරවට කිව්වලු.
.
" තොගෙ අම්මට හෑන්ඩ් බ්රේක් ගහන්න කැරි ගිරවා තෝත් ඇවිත් මෙතන කිඹුල් පකයටම පුක දෙනවා. තෝ දන්නෑ ඔය පොන්න හුකන්නා මට කරපු කැරි වැඩෙ. තෝ ගිහින් තාපසයත් එක්ක හුකාගනින්, මේක අපි දෙන්නගෙ ගේමක්. තොට අදාල නෑ තෝ බලෙන් පුක දෙන්නැතිව පාඩුවෙ පලයන් කැරි ගිරා හුත්තිගෙ පුතා ආවා මෙතන බලෙන් පුකේ ටින්කිරි ගාගන්න ඉවුරු හුකන්නා" කියලා.
ගිරව මේ සේරම බොහොම ඉවසීමෙන් අහගෙන ඉදලා, වදුරට අසභ්ය වචන තෙපලීමේ ආදීනව එකින් එක කියා දෙන්න උත්සාහවන්ත උනා.
"සබද වදුරු රාල, පරුස බස් තෙපලීම මහා පවක්, එන්න ඔබටත් දැන් බොහොම වෙහෙස පාටයි.....ඔබත් ඇවිත් මේ පැන් පානය කොට වෙහෙස නිවා ගන්න." කොහොම කිව්වත් වදුරු රාල සෙකන්ඩ් වෙන්නෙම නෑ. "
ඈ බොල පොන්න ගිරවො, තෝ හිතුවද..? අර හැල කිඹුල් වේසිගෙ පුතා වගේ, මං තොගෙ වතුර බීල සෙකන්ඩ් වෙයි කියල. මතක තියා ගනින්, තොගෙ වතුරයි, අඹයි ඕන්නෑ පකෝ මට, මේ පැත්තේ තියෙන රහම අඹ ගහ තියෙන්නේ මගෙ වත්තේ හොට රතු පොන්නයො.....
තොපි වගේ අපි කිරි මැටි ගිලින හැල කිඹුලන්ට පුක දිදී, ගං ඉවුරු ගානෙ ඇවිදින්නෙ නෑ, අපි හොද වංසක්කාර වදුරො, දැනගං තටු වේලිච්ච ගිරා පකය..
මං දන්නව තෝත් හරි හමං ජාතකයක් තියෙන එකෙක්යැ ...
තොගෙත් අම්මට හුකල ඇත්තෙ ඔය ඉවුරෙ ගහක වහපු වවුලෙක් වෙන්ටැති."
සීත සුලං හමා යන්නට විය. අහස කළු විය, මහ වැස්සක පෙර නිමිති පෙනෙන්නාක් මෙන් විය, මොහොතක නිහැඩියාවෙන් පසු, රත් පැහැ දෑස් සහිත තාපස ගිරවා වදුරා වෙතට හැරුණි."
බොල වදුරො, කට වහන් හිටියම තෝ එනවද හුත්තො, මට හුකන්න....දැන ගනින්, තපස් රැක්කට, මටත් නගිනව, රට කජු පොන්නය. දැනගිය වදුරු වේසාවා, තොගෙ මහ ලොකු උඩප්පරන් අඹ ගහ හැදුනෙ මම කාලා දාලා ගිය ඇටේකින් වග, කන බතේ පහරන හැලප වේසි..!
මං කාල වැමෑරුවෙ නැත්තන් තොට කන්න වෙන්නෙ, දෙකට නැවිල ඇට දෙක තමයි, තම්පලා කැරියා..!!
ඒ ටෝකෙන් කට උත්තර රහිත වූ වදුරා හිමීට ගහෙන් බැස, පහල අත්තකට මාරු විය.
එක්තරා කැලෑවක ගං ඉවුරේ ලොකු අඹ ගසක වඳුරෙක් ජීවත් වුණා. එයාට බඩගිනි උණහම අඹ කාලා බඩ පුරවා ගත්තා.
ඔය අතර ගඟේ කිඹුලෙක් හිටියා. අඹ කන වඳුරා අඹ ගෙඩියක් කිඹුලාටත් දැම්මා.
"අනේ කොයි තරම් දෙයක්ද මට මැටි කාලම එපා වෙලා තිබුණේ. හරිම රහයි අඹ. " කිඹුලා කිව්වා.
දැන් කිඹුලයි වඳුරයි දෙන්නම හොඳම යාළුවෝ උණා. වඳුර අඹ කඩනකොට අඹ ගෙඩි දෙක තුනක් කිඹුලාටත් දැම්මා. කිඹුලා ගං ඉවුරටත් , වඳුරා ගඟේ පහල අත්තකටත් අවිත් කතා කර කර ඉන්න එක පුරුද්දක් උණා.
දවසක් දා කිඹුල් හාමි
"වඳුරු රාල මගේ හාමිනේ ඔයාව දකින්න ආශාවෙන් ඉන්නේ. බැරිද අපේ ගෙදර එන්න ? " කියලා ඇහුවා.
"පිස්සුද කිඹුල් හාමි, ඔය වතුර හරිම සීතලයි. ඊටත් මම වතුරට බයයි." වඳුරා කිව්වා.
ඔන්න ඔහොම වඳුරු රාල කිඹුල් හාමි ගේ යෝජනාව ප්රතික්ශේප කළා. හැමදාම කිඹුලා වඳුරාට කළේ අර යෝජනාවමයි. නිතර නිතර ඇවිටිලි කරපු නිසාම, බැරිම තැන වඳුරත් කැමති වුණා.
ඔන්න එදා කිඹුලා තමන්ගෙ පිට උඩ වඳුරාවත් ඉන්ඳගෙන ගඟේ මැද්දට ගියා. "වඳුරෝ ඔයා ගඟට දාන අඹ ඔය තරම් රස නම් ඔයාගෙ හදවත මොන තරම් රස ඇතිද ? ඔයාව මම එක්කන් ආවෙ ඔයාගෙ හදවත ගිල දාන්න." කිඹුලා කිව්වා.
දැන් මම කොහොමද මේ මර උගුලෙන් බේරෙන්නේ.. වඳුරා කල්පණා කරන්නට උණා.
"ඇයි ඉතින් ඕක කෙළින් නොකිව්වේ. මගෙ හදවත තියෙන්නෙ අර අඹ ගස මුදුනේ තියන බෙනේ . දවල් කාලෙට අපි හදවත බෙනේ තියනවා." වඳුරා කිව්වා.
"දැන් මොකද කරන්නේ..?" කිඹුලා ඇහුවා.
"දැන් කරන්න තියෙන්නෙ ඔයා මාව ගං ඉවුරට අරන් යන්න.මම ගහට නැගලා හදවත අරන් ඔයාට දෙන්නම්." වඳුරා කිව්වා.
කිඹුල් හාමි වදුරව ඉවුරට ගිහින් දැම්මා.
ගං ඉවුරට ගිය ගමන් වඳුරු රාල අඹ ගස උඩට නැග " කැරි ගොං අවජාතක හුත්තිගෙ පුතා තෝ හිතුවාද කැරි පොන්නයෝ මම තොගෙ ගැටේට අහුවෙයි කියල ? ගොං පොන්නයා තෝ කිඹුලෙක් උණාට තොගෙ කිඹුල් අම්මට හුකලා තියෙන්නෙ මීහරකෙක් ද කොහෙද. ගොටු කොළ කාපු හැල කිඹුලිගෙ පුතා පව් කියලා තොට අඹ දුන්නහම තෝ එනවද හුත්තිගෙ පුතෝ මට පුකේ අරින්න.. තෝ මොන ගොං පොන්නයෙක් ද බලපන් හදවතක් කොහොමද කැරි වේසිගෙ පුතෝ ගස් බෙනේක දාන්නෙ? තොගෙ දෙමවුපියො තොට පොඩි කාලෙ කියලා දුන්නෙ කොල්ලොන්ට කැරි වැඩ කරන්නද හුත්තො තොට අඳ ඉඳං අඹ දෙන්නෙත් නෑ තෝ ගිහින් තොගෙ කිඹුල් අප්පාට පුක දීපන් මුං කැවුම් පොන්නයා " කියලා කිඹුල් හාමිට බැනගෙන බැනගෙන ගියා.
වදුරු රාලට තිබ්බ ආවේගයට ටිකක් සද්දෙට ඔය ටික කියවුන නිසා එහා ඉවුරෙ නුග ගහ යට භාවනා කරන තාපසයගෙ ගිරවටත් ඒවා ඇහුනලු.
.
ඊට පස්සෙ ගිරවා අඹ ගහට ඇවිත් වදුරු රාලට " පරුස වචන කතාකරන්න එපා, කැතයි " කියලා තේරුම් කරලා දීලා,
.
ඊලගට ගිහින් මීට පස්සෙ අඹ ගෙඩියක්වත් ලැබෙන් නැති දුකට අඩන කිඹුල් රාළහමිව තාපසයා ඉන්න තැනට එක්කන් ගිහින්
" එන්න මේ පළතුරු කන්න, මේ පැන් බොන්න " කියලා කිව්වලු.
.
ඒක දැකපු වදුරා ගිරවට කිව්වලු.
.
" තොගෙ අම්මට හෑන්ඩ් බ්රේක් ගහන්න කැරි ගිරවා තෝත් ඇවිත් මෙතන කිඹුල් පකයටම පුක දෙනවා. තෝ දන්නෑ ඔය පොන්න හුකන්නා මට කරපු කැරි වැඩෙ. තෝ ගිහින් තාපසයත් එක්ක හුකාගනින්, මේක අපි දෙන්නගෙ ගේමක්. තොට අදාල නෑ තෝ බලෙන් පුක දෙන්නැතිව පාඩුවෙ පලයන් කැරි ගිරා හුත්තිගෙ පුතා ආවා මෙතන බලෙන් පුකේ ටින්කිරි ගාගන්න ඉවුරු හුකන්නා" කියලා.
ගිරව මේ සේරම බොහොම ඉවසීමෙන් අහගෙන ඉදලා, වදුරට අසභ්ය වචන තෙපලීමේ ආදීනව එකින් එක කියා දෙන්න උත්සාහවන්ත උනා.
"සබද වදුරු රාල, පරුස බස් තෙපලීම මහා පවක්, එන්න ඔබටත් දැන් බොහොම වෙහෙස පාටයි.....ඔබත් ඇවිත් මේ පැන් පානය කොට වෙහෙස නිවා ගන්න." කොහොම කිව්වත් වදුරු රාල සෙකන්ඩ් වෙන්නෙම නෑ. "
ඈ බොල පොන්න ගිරවො, තෝ හිතුවද..? අර හැල කිඹුල් වේසිගෙ පුතා වගේ, මං තොගෙ වතුර බීල සෙකන්ඩ් වෙයි කියල. මතක තියා ගනින්, තොගෙ වතුරයි, අඹයි ඕන්නෑ පකෝ මට, මේ පැත්තේ තියෙන රහම අඹ ගහ තියෙන්නේ මගෙ වත්තේ හොට රතු පොන්නයො.....
තොපි වගේ අපි කිරි මැටි ගිලින හැල කිඹුලන්ට පුක දිදී, ගං ඉවුරු ගානෙ ඇවිදින්නෙ නෑ, අපි හොද වංසක්කාර වදුරො, දැනගං තටු වේලිච්ච ගිරා පකය..
මං දන්නව තෝත් හරි හමං ජාතකයක් තියෙන එකෙක්යැ ...
තොගෙත් අම්මට හුකල ඇත්තෙ ඔය ඉවුරෙ ගහක වහපු වවුලෙක් වෙන්ටැති."
සීත සුලං හමා යන්නට විය. අහස කළු විය, මහ වැස්සක පෙර නිමිති පෙනෙන්නාක් මෙන් විය, මොහොතක නිහැඩියාවෙන් පසු, රත් පැහැ දෑස් සහිත තාපස ගිරවා වදුරා වෙතට හැරුණි."
බොල වදුරො, කට වහන් හිටියම තෝ එනවද හුත්තො, මට හුකන්න....දැන ගනින්, තපස් රැක්කට, මටත් නගිනව, රට කජු පොන්නය. දැනගිය වදුරු වේසාවා, තොගෙ මහ ලොකු උඩප්පරන් අඹ ගහ හැදුනෙ මම කාලා දාලා ගිය ඇටේකින් වග, කන බතේ පහරන හැලප වේසි..!
මං කාල වැමෑරුවෙ නැත්තන් තොට කන්න වෙන්නෙ, දෙකට නැවිල ඇට දෙක තමයි, තම්පලා කැරියා..!!
ඒ ටෝකෙන් කට උත්තර රහිත වූ වදුරා හිමීට ගහෙන් බැස, පහල අත්තකට මාරු විය.
Last edited:
