වැඩිය හොඳ කෝකද?
’අපේ මහත්තයා මැරිලා අදට හරියටම අවුරුදු පහයි. එයා ජීවත් වෙලා ඉන්නකොට පොල්සම්බෝල හදලා, කරවල බැදලා බත් කන්ඩ හරිම ආසයි. පොඩ්ඩක් ඔහොම හිටපංකො. මං පොල් සම්බෝලයි, කරවලයි එක්ක බත් එකක් උඹට ගෙනැල්ලා දෙන්නං.’ පාරේ යමින් සිටි හිඟන මිනිසකුට කතාකළ රූපවතී කීවාය.
’අනේ නෝනා අද නං එපා. හොඳට අඩියක් ගහලා බුරියානි කන්න ආසාවේ ඉඳලා මැරුණු මහත්තයකුගෙ ගෙදර කෑමකට අද මම මේ යන්නෙ’ හිඟන්නා කීවේය.
නැවේ තමාට නියමිත රාජකාරියෙන් පසු ලද විරාමයකදී නැව් තට්ටුවට වී ලිපියක් කියවමින් සිටි අජිත් වෙත පැමිණි වීරකෝන් දෙස බලා අජිත් සතුටින් මෙසේ කීවේය.
’මේ ලියුම ගෙදරින්. මගේ වයිෆ්
කියල එවලා තියෙනවා එයාට පුතෙක් ලැබුණයි කියල.’
’ඒ වුණාට අන්තිමට උඹ ගෙදර ගිහින්
දැන් අවුරුද්දකට වැඩියිනෙ.’
මඳක් කල්පනා කළ වීරකෝනේ කීවේ කපටි සිනාවක් පාමිනි.
’ඒක ඇත්ත. එයා කියල තියෙනවා එයාට දරුවෙක් ලැබෙන්න යන බව මාස තුනක්ම එයා දැනගෙන හිටියේ නෑ කියල. එතකොට කාලෙ හරිනෙ.’ අජිත් පිළිතුරු දුන්නේය.
’මට ඔය අසාධාරණ, අසමජ්ජාති වැඩ පේන්ඩ බෑ.’ චන්ද්රසේන කීවේ තම සගයින් සමඟ කාර්යාලයේදී දිවා ආහාරය ගනිමින් සිටියදීය.
’දවසක් දා මං බස් එකේ යද්දි හදිස්සියෙම දැක්කා ගැටකපන්නෙක් බස් එකේ යන කෙනෙකුගෙ පොකට් එකට විදිනවා. මට ඒක බලන් ඉන්ඩ බැරුව ගියා..’ ඔහු බලවත් ආවේගයකින් කීවේය.
’උඹ ඉතින් මොනවද කළේ?’ වීරකෝන් ඇසුවේ ආහාර අනුභවය මඳකට නවතමිනි.
’ඉතින් මං අහක බලා ගත්තා’ බත් කටක් අනුභව කරමින් චන්ද්රසේන කීවේය.
සංචාරකයන් පිරිසක් රැගත් සුඛෝපභෝගී බස් රථයක් කටුනායක සිට පැමිණ කොළඹ නගරය හරහා ඔවුන් නවාතැන් ගැනීමට නියමිත හෝටලය බලා ධාවනය කරමින් තිබුණි.
’අපි දැන් කොළඹ නගරයේ තිබෙන විශාලම මත්පැන් හල පසු කරමින් ඉන්නෙ.’ මාර්ගෝපදේශකයා එක් ගොඩනැගිල්ලක් දෙසට අත දිගු කරමින් සංචාරකයන් හට පැවසීය.
’ඉතින් ඇයි පහු කරන්නෙ?’ බසයේ පිටුපස සිටි එක් සංචාරකයෙක් වහා ඇසීය.
’මේ ළඟදි ඉඳලා චමිල නිතර නිතර සිංහල චිත්රපටි බලන්න යනවා නේද?’ සති අන්තයක දී හමුවූ අවස්ථාවෙක රොෂාන් චමිල ගෙන් විමසීය.
’මං මේ අවුරුද්දෙ කසාද බඳින්නනෙ ඉන්නෙ, ඒකයි.’
’ඉතින් කෙලවරක් නැතුව සිංහල චිත්රපටි බලන්නෙ මොනවටද?’ රොෂාන් විමසුවේ විමතියෙනි.
’ඉතින් හලෝ බැන්දයින් පස්සෙ ඕනම ජරාවක් ඉවසන්න දැන් ඉඳලම පුරුදු වෙන්න එපායැ.’ චමිල කීවේය.
’මේරි අද උදේ මම බලාගෙන කිරිකාරයා උඹට හාද්දක් දෙනවා. මීට පස්සෙ උදේට කිරි බෝතලේ ගන්ඩ උඹ යන්නෙ නෑ, තේරුණා ද? හෙට ඉඳල මමයි යන්නෙ.’
අනෝමා තම තරුණ මෙහෙකාරිය වෙත රෞද්ර බැල්මක් හෙළමින් තරවටුවක ස්වරූපයෙන් කීවාය.
’වැඩක් වෙන්නෙ නෑ නෝනා.’ මේරි සාවඥ ලෙස සිනාසී යටසින් තම ස්වාමිදුව දෙස බලා මෙසේ කීවාය.
’කිරිකාරයා කිව්වා එයා මට මිසක් වෙන කාටවත් හාදු දෙන්නේ නෑ කියල.’
’කොහොමද තමුසෙගෙ කසාද ගෑනු දෙන්නම මළේ?’ ප්රියන්ත, සුගත් ගෙන් ඇසුවේ කාර්යාලයේ විවේකයේදී තේ බොමින් සිටියදීය.
’පළවැනි පවුල මළේ හතු වගයක් කාලා. දෙවැනි පවුල ඔළුව පැලිලා මළා..’ සුගත් කීවේය.
’කොහොමද එයාගෙ ඔළුව පැලුණේ?’ ප්රියන්ත ඇසුවේ ශෝකයෙනි.
’එයා හතු කන්න බෑ කිව්වා..’ සුගත් පිළිතුරු දුන්නේ ය.
මහාචාර්යවරයාගේ තරුණ බිරිඳට දරුවකු ලැබුණේත් ඔහුගේ අලුත්ම පර්යේෂණ කෘතිය එළිදැක්වුණේත් එකම සතියේය. තම සමීප ගෝලයකු ගේ ද සහායෙන් සාර්ථකව නිම කළ පර්යේෂණ කෘතිය පිළිබඳව මහාචාර්යවරයා සිටියේ දැඩි තෘප්තියකිනි.
අලුත උපන් දරුවා බැලීමට මහාචාර්ය වරයාගේ බිරිඳගේ ළඟ ඥාතීන් පිරිසක් නිවෙසට ගොඩ වූයේ මේ අතරවාරයේ දී ය.
’සුබ ආරංචියක් ලැබුණා. ඒකයි අපි මේ තකහනියක් ආවේ. ඉතින් ප්රොෆෙසර්, අපේ සුබපැතුම් පිළිගන්න.’ ඥාතීහු දරු උපත නිමිතිකොට සුබ පැතූහ.
’ඇත්තම කියනවා නං, ඔය වැඩේ කොහොමටවත් තනියම කරගන්ඩ පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි. මගෙ ගෝලයට තමයි ඒකෙ ගෞරවයෙන් වැඩි කොටසක් අයිති වෙන්ඩ ඕනෙ. මිනිහා තමයි ඕකට හුඟක්ම මහන්සි වුණේ’ මහාචාර්යවරයා කීවේය.
වැඩිය හොඳ කෝකද?
’අපේ මහත්තයා මැරිලා අදට හරියටම අවුරුදු පහයි. එයා ජීවත් වෙලා ඉන්නකොට පොල්සම්බෝල හදලා, කරවල බැදලා බත් කන්ඩ හරිම ආසයි. පොඩ්ඩක් ඔහොම හිටපංකො. මං පොල් සම්බෝලයි, කරවලයි එක්ක බත් එකක් උඹට ගෙනැල්ලා දෙන්නං.’ පාරේ යමින් සිටි හිඟන මිනිසකුට කතාකළ රූපවතී කීවාය.
’අනේ නෝනා අද නං එපා. හොඳට අඩියක් ගහලා බුරියානි කන්න ආසාවේ ඉඳලා මැරුණු මහත්තයකුගෙ ගෙදර කෑමකට අද මම මේ යන්නෙ’ හිඟන්නා කීවේය.
--- --- --- ---
හේතුව මේකයි
හේතුව මේකයි
නැවේ තමාට නියමිත රාජකාරියෙන් පසු ලද විරාමයකදී නැව් තට්ටුවට වී ලිපියක් කියවමින් සිටි අජිත් වෙත පැමිණි වීරකෝන් දෙස බලා අජිත් සතුටින් මෙසේ කීවේය.
’මේ ලියුම ගෙදරින්. මගේ වයිෆ්
කියල එවලා තියෙනවා එයාට පුතෙක් ලැබුණයි කියල.’
’ඒ වුණාට අන්තිමට උඹ ගෙදර ගිහින්
දැන් අවුරුද්දකට වැඩියිනෙ.’
මඳක් කල්පනා කළ වීරකෝනේ කීවේ කපටි සිනාවක් පාමිනි.
’ඒක ඇත්ත. එයා කියල තියෙනවා එයාට දරුවෙක් ලැබෙන්න යන බව මාස තුනක්ම එයා දැනගෙන හිටියේ නෑ කියල. එතකොට කාලෙ හරිනෙ.’ අජිත් පිළිතුරු දුන්නේය.
--- --- --- ---
බලන් ඉන්ඩ බෑ
බලන් ඉන්ඩ බෑ
’මට ඔය අසාධාරණ, අසමජ්ජාති වැඩ පේන්ඩ බෑ.’ චන්ද්රසේන කීවේ තම සගයින් සමඟ කාර්යාලයේදී දිවා ආහාරය ගනිමින් සිටියදීය.
’දවසක් දා මං බස් එකේ යද්දි හදිස්සියෙම දැක්කා ගැටකපන්නෙක් බස් එකේ යන කෙනෙකුගෙ පොකට් එකට විදිනවා. මට ඒක බලන් ඉන්ඩ බැරුව ගියා..’ ඔහු බලවත් ආවේගයකින් කීවේය.
’උඹ ඉතින් මොනවද කළේ?’ වීරකෝන් ඇසුවේ ආහාර අනුභවය මඳකට නවතමිනි.
’ඉතින් මං අහක බලා ගත්තා’ බත් කටක් අනුභව කරමින් චන්ද්රසේන කීවේය.
--- --- --- ---
පහු කරන්නෙ මොකටද?
පහු කරන්නෙ මොකටද?
සංචාරකයන් පිරිසක් රැගත් සුඛෝපභෝගී බස් රථයක් කටුනායක සිට පැමිණ කොළඹ නගරය හරහා ඔවුන් නවාතැන් ගැනීමට නියමිත හෝටලය බලා ධාවනය කරමින් තිබුණි.
’අපි දැන් කොළඹ නගරයේ තිබෙන විශාලම මත්පැන් හල පසු කරමින් ඉන්නෙ.’ මාර්ගෝපදේශකයා එක් ගොඩනැගිල්ලක් දෙසට අත දිගු කරමින් සංචාරකයන් හට පැවසීය.
’ඉතින් ඇයි පහු කරන්නෙ?’ බසයේ පිටුපස සිටි එක් සංචාරකයෙක් වහා ඇසීය.
--- --- --- ---
ඉවසීමට පුහුණුව
ඉවසීමට පුහුණුව
’මේ ළඟදි ඉඳලා චමිල නිතර නිතර සිංහල චිත්රපටි බලන්න යනවා නේද?’ සති අන්තයක දී හමුවූ අවස්ථාවෙක රොෂාන් චමිල ගෙන් විමසීය.
’මං මේ අවුරුද්දෙ කසාද බඳින්නනෙ ඉන්නෙ, ඒකයි.’
’ඉතින් කෙලවරක් නැතුව සිංහල චිත්රපටි බලන්නෙ මොනවටද?’ රොෂාන් විමසුවේ විමතියෙනි.
’ඉතින් හලෝ බැන්දයින් පස්සෙ ඕනම ජරාවක් ඉවසන්න දැන් ඉඳලම පුරුදු වෙන්න එපායැ.’ චමිල කීවේය.
--- --- --- ---
වෙන කාටවත්
වෙන කාටවත්
’මේරි අද උදේ මම බලාගෙන කිරිකාරයා උඹට හාද්දක් දෙනවා. මීට පස්සෙ උදේට කිරි බෝතලේ ගන්ඩ උඹ යන්නෙ නෑ, තේරුණා ද? හෙට ඉඳල මමයි යන්නෙ.’
අනෝමා තම තරුණ මෙහෙකාරිය වෙත රෞද්ර බැල්මක් හෙළමින් තරවටුවක ස්වරූපයෙන් කීවාය.
’වැඩක් වෙන්නෙ නෑ නෝනා.’ මේරි සාවඥ ලෙස සිනාසී යටසින් තම ස්වාමිදුව දෙස බලා මෙසේ කීවාය.
’කිරිකාරයා කිව්වා එයා මට මිසක් වෙන කාටවත් හාදු දෙන්නේ නෑ කියල.’
--- --- --- ---
මළේ කොහොමද?
මළේ කොහොමද?
’කොහොමද තමුසෙගෙ කසාද ගෑනු දෙන්නම මළේ?’ ප්රියන්ත, සුගත් ගෙන් ඇසුවේ කාර්යාලයේ විවේකයේදී තේ බොමින් සිටියදීය.
’පළවැනි පවුල මළේ හතු වගයක් කාලා. දෙවැනි පවුල ඔළුව පැලිලා මළා..’ සුගත් කීවේය.
’කොහොමද එයාගෙ ඔළුව පැලුණේ?’ ප්රියන්ත ඇසුවේ ශෝකයෙනි.
’එයා හතු කන්න බෑ කිව්වා..’ සුගත් පිළිතුරු දුන්නේ ය.
--- --- --- ---
ගෞරවය කාටද?
ගෞරවය කාටද?
මහාචාර්යවරයාගේ තරුණ බිරිඳට දරුවකු ලැබුණේත් ඔහුගේ අලුත්ම පර්යේෂණ කෘතිය එළිදැක්වුණේත් එකම සතියේය. තම සමීප ගෝලයකු ගේ ද සහායෙන් සාර්ථකව නිම කළ පර්යේෂණ කෘතිය පිළිබඳව මහාචාර්යවරයා සිටියේ දැඩි තෘප්තියකිනි.
අලුත උපන් දරුවා බැලීමට මහාචාර්ය වරයාගේ බිරිඳගේ ළඟ ඥාතීන් පිරිසක් නිවෙසට ගොඩ වූයේ මේ අතරවාරයේ දී ය.
’සුබ ආරංචියක් ලැබුණා. ඒකයි අපි මේ තකහනියක් ආවේ. ඉතින් ප්රොෆෙසර්, අපේ සුබපැතුම් පිළිගන්න.’ ඥාතීහු දරු උපත නිමිතිකොට සුබ පැතූහ.
’ඇත්තම කියනවා නං, ඔය වැඩේ කොහොමටවත් තනියම කරගන්ඩ පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි. මගෙ ගෝලයට තමයි ඒකෙ ගෞරවයෙන් වැඩි කොටසක් අයිති වෙන්ඩ ඕනෙ. මිනිහා තමයි ඕකට හුඟක්ම මහන්සි වුණේ’ මහාචාර්යවරයා කීවේය.
Last edited:
