දෙවන ලෝක යුද්ධය අවසන් වීමට ආසන්නව 1945 මැයි මාසයේදී නාසි ජර්මනිය යටත් වීමෙන් පසුව, එක් අතකින් එක්සත් ජනපදය සහ මහා බ්රිතාන්යය සහ අනෙක් පැත්තෙන් සෝවියට් සංගමය අතර ඇති වූ නොසන්සුන් යුද කාලීන සන්ධානය දිග හැරීමට පටන් ගත්තේය. 1948 වන විට සෝවියට්වරු රතු හමුදාව විසින් නිදහස් කරන ලද නැගෙනහිර යුරෝපයේ රටවල වාමාංශික ආණ්ඩු පිහිටුවා තිබුණි. නැගෙනහිර යුරෝපයේ ස්ථිර සෝවියට් ආධිපත්යය සහ බටහිර යුරෝපයේ ප්රජාතන්ත්රවාදී රටවල සෝවියට් බලපෑමට ලක් වූ කොමියුනිස්ට් පක්ෂ බලයට පත්වීමේ තර්ජනය ගැන ඇමරිකානුවන් හා බ්රිතාන්යයෝ බිය වූහ. අනෙක් අතට, සෝවියට්වරු ජර්මනියෙන් අළුත් විය හැකි තර්ජනයකින් ආරක්ෂා වීම සඳහා නැගෙනහිර යුරෝපයේ පාලනය පවත්වා ගැනීමට අධිෂ් were ාන කරගෙන සිටි අතර, ඔවුන් අදහස් කළේ කොමියුනිස්ට්වාදය ලොව පුරා ව්යාප්ත කිරීමට ය, බොහෝ දුරට දෘෂ්ටිවාදාත්මක හේතූන් මත ය. බටහිර යුරෝපයට මාෂල් සැලැස්ම යටතේ සපයන ලද එක්සත් ජනපද ආධාර එම රටවල් ඇමරිකානු බලපෑමට යටත් කර සෝවියට්වරු නැගෙනහිර යුරෝපයේ විවෘතව කොමියුනිස්ට් පාලන තන්ත්රයන් ස්ථාපනය කිරීමත් සමඟ 1947-48 වන විට සීතල යුද්ධය ශක්තිමත් විය.
සුපිරි බලවතුන් අතර අරගලය
සීතල යුද්ධය උපරිමයට පැමිණියේ 1948–53 දීය. මෙම කාල පරිච්ඡේදයේදී සෝවියට්වරු බටහිර බර්ලිනයේ බටහිර පාලන අංශ අවහිර කළහ (1948-49); එක්සත් ජනපදය සහ එහි යුරෝපීය සහචරයින් උතුරු අත්ලාන්තික් ගිවිසුම් සංවිධානය (නේටෝ) පිහිටුවා ගත් අතර, යුරෝපයේ සෝවියට් දේශයට එරෙහි වීම සඳහා එක්සත් හමුදා විධානයක් (1949); සෝවියට්වරු ඔවුන්ගේ පළමු පරමාණුක යුධ නෞකාව (1949) පුපුරා ගිය අතර පරමාණු බෝම්බයේ ඇමරිකානු ඒකාධිකාරය අවසන් කළහ. චීන කොමියුනිස්ට්වාදීන් චීනයට පැමිණියේ (1949); සෝවියට් සහාය ලබන උතුරු කොරියාවේ කොමියුනිස්ට් රජය 1950 දී එක්සත් ජනපදයට සහාය දුන් දකුණු කොරියාව ආක්රමණය කරමින් 1953 දක්වා පැවති අවිනිශ්චිත කොරියානු යුද්ධයක් ආරම්භ කළේය.
1953 සිට 1957 දක්වා සීතල යුද්ධ ආතතීන් යම් දුරකට ලිහිල් විය. බොහෝ දුරට 1953 දී සෝවියට් ආ ict ාදායක ජෝසප් ස්ටාලින්ගේ මරණය හේතුවෙන්; එසේ වුවද, ස්ථාවරය පැවතුනි. සෝවියට් සමූහාණ්ඩුවේ රටවල් අතර එක්සත් හමුදා සංවිධානයක් වන වෝර්සෝ ගිවිසුම 1955 දී පිහිටුවන ලදී. එම වසරේම බටහිර ජර්මනිය නේටෝවට ඇතුළත් විය. සීතල යුද්ධයේ තවත් තීව්ර අවධියක් වූයේ 1958-62 දී ය. එක්සත් ජනපදය සහ සෝවියට් සංගමය අන්තර් මහද්වීපික බැලස්ටික් මිසයිල නිපදවීමට පටන් ගත් අතර 1962 දී සෝවියට්වරු කියුබාවේ රහසිගතව මිසයිල ස්ථාපනය කිරීමට පටන් ගත්හ. ඒවා එක්සත් ජනපද නගරවලට න්යෂ්ටික ප්රහාර එල්ල කිරීමට යොදා ගත හැකිය. මෙය කියුබානු මිසයිල අර්බුදයට (1962) හේතු විය. මෙය සුපිරි බලවතුන් දෙදෙනා යුද්ධයේ අද්දරට ගෙන ආ ගැටුමකි. මිසයිල ඉවත් කර ගැනීමට එකඟතාවකට පැමිණියේය.
1991 දෙසැම්බර් 25 වන දින සෝවියට් ධජය මොස්කව්හි ක්රෙම්ලිනයට ඉහළින් අවසන් වරට ඔසවන ලදී. සෝවියට් සමූහාණ්ඩුවේ (යුක්රේනය, ජෝර්ජියාව, බෙලාරුස්, ආර්මේනියාව, අසර්බයිජානය, කසකස්තානය, කිර්ගිස්තානය, මෝල්ඩෝවා, ටර්ක්මෙනිස්තානය, ටජිකිස්තානය සහ උස්බෙකිස්තානය) හි නියෝජිතයින් තමන් තවදුරටත් සෝවියට් සංගමයේ කොටසක් නොවන බව දැනටමත් ප්රකාශ කර තිබුණි. ඒ වෙනුවට ඔවුන් ප්රකාශ කළේ තමන් පොදු රාජ්ය මණ්ඩලීය ස්වාධීන රාජ්යයක් පිහිටුවන බවයි.
1991 නත්තල් දිනයේදී ගොර්බචෙව් සිය ධුරය අත්හැර “අපි දැන් නව ලෝකයක ජීවත් වෙමු” යනුවෙන් පැවසීය. සීතල යුද්ධය සහ ආයුධ තරඟය මෙන්ම රට හමුදාකරණය කිරීම ද අවසන් කර ඇත. එය අපගේ ආර්ථිකය, මහජන ආකල්ප සහ සදාචාරය අඩපණ කර තිබේ. ” බලවත් සෝවියට් සංගමය බිඳ වැටී ඇත.
සෝවියට් සමූහාණ්ඩුවේ බිඳවැටීම, එක්සත් ජනපදය ලෝකයේ එකම සැබෑ සුපිරි බලවතා ය.
