යුතුකම් කලත් නොපමා
අමතකව අද නුඔට මා
සිටිනේ දුකින් කල් යවමිනා
අසරණව එක් තැනට වීලා
වැදු මව නුඔ සැතපුවා උකුලේ හොවා
පෙවූ කිරි බිදු ගනන් කල හැකිදෝ බලා
යහපත පෙරදැරිව හොද ගුණ දම් දෙවා
හැදුව රජු අද ගොහින් කොහිදෝ සිත දවා
උබත් දරු දකියි මතුයම් දිනකදී
උගන්වනු උන්ට මවට සළකනු පනදිදී
ඇතත් ආලය ලොව විවිධ වූ නම් දිදී
මව්ගෙ ආලය වටී ඉන් මුල් තැන ලැබී
