හිරේ ඉදලා එලියට ආවේ ඊයේ මම
මගේ නම කිබානිස් සුන්ඩානන්ද.. මම මීට අවුරුදු 55කට කලින් හිරේ ගියා අපේ ගෙවල් පල්ලෙහා හිටපු අවුරුදු 90ක ආච්චි කෙනෙක්ව දූශණය කරලා මරාදැමීමේ වරදට.
එතකොට මට වයස අවුරුදු 17යි..
ඊයේ තමයි මම හිරෙන් නිදහස් වෙලා එලියට කාරිය ආවේ..
එලියට ආවට මොකද මට දැන් නිකං පිස්සු වගේ..
පාරක එක කරත්තයක් වත් නෑ..
බෘසු බෘසු ගගා එක එක තරමේ මොනවද මංදා ජාතියක් පාර පුරාම යනවා..
ගෙවල් මහ විසාලෙට හදලා..
පාරවල් සේරම අව්වට පිච්චිලා වාගේ කලුවෙලා ගිහිල්ල..
මිනිස්සු අමුතු මොනවාදෝ මන්දා සරුවාල වගයක් ඇදලා කකුලෙත් මොනවදෝ මන්දා දාගෙන ඉන්නවා..
කවුරුවත් කන්න දෙයක් වත් දෙන්නේ නෑ මට කාසි පණම් ඉල්ලනවා..
හිරෙන් එලියට එද්දී අතට සුලු මුදලක් හම්බුනා ඒකෙන් කඩේකින් බුරියානිද මක්කද කියල කහපාට බතක් කෑවා අලී මාංස ගාතයක් එක්ක ඒ සල්ලි එකපාරින්ම ඉවර උනා..
පාරේ මොනවද එලි පත්තු වෙනවා නේක නේක වර්ණ වලින්..
රතු වැටුනාම යතෑකි මට පාර පැනල..
අනිත් එව්වාය පැන්නම අර අලුත් සද්ද එන මොඩ් කරත්ත වල යන ඇත්තේ මහා සද්දෙන් බැණ වදිනවා.. වට් ද ෆක් යූ ආර් ඩුයින් තො මැරෙන්නද හදන්නේ බල්ලෝ කියල..
ඒ කාලේ තිවුනු ටවුම නෙමෙයි දැන් තියෙන්නේ සේරෝම ඉසව් වෙනස් වෙලා.. මං මාවත් ඉදලා කාරිය හොයාගන්ට බෑ මං දැන් මේ පාරවල් වල අතරමං වෙලා..
මං අඩ අඩා බිම වාඩිවෙලා ඉද්දී එක දැරවියක් මගෙන් ඇවිත් ඇහුවා ඊස් එව්රිතින්ග් ඕල් රයිට් අංකල් කියල.. මම ඒ කියන්නේ දුවේ කියලා ඇහුව.. එතකොට ඒ දැරිවි අංකල්ට මුකුත් ප්රශ්නයක්ද ඇහුවා..
මම මගේ ප්රශ්නේ ඒ ලමයට කිව්වට පස්සේ ඒ ලමය පවුලේ කාගෙහරි පෝන් නම්බර් එකක් දෙන්න කියල මක්කද මංදා ඉල්ලුවා.. මම දන්නේ නෑ කිව්වම ඒ දැරිවි එහෙනං කරන්න දෙයක් නෑ කියල යන්න ගියා.. ඒ ලමය යන දිහාව මම ඔලුව උස්සල බැලුවා.. හම්මේ පුදුම තට්ටම් දෙකක් තමයි ඒක.. ජම්බෝල ගෙඩි දෙකක් වාගේ.. වසර ගාණකට පස්සේ එවෙලේ මගේ ශුණ්ඩාවත් මෝදුවෙලා ආවා.. ඒ ලමයා ටිකක් දුර ගිහිං ආයේ මං දිහා හැරිලා බැලුවා.. එතකොට ඒ ලමයා දැක්කා මම ආසාවෙන් ඒ ලමයගේ තට්ටම් දිහා බලාන උන්නා කියල.
එවලෙම කෝපයෙන් ආපහු හැරිලා මං ලගට ආපු ඒ ලමය තෝ මගේ පුක දිහා බලං හිටියේ ගූ කන්නද නාකි වනචර බල්ලා කියල මට කම්මුලට පාරකුත් ගහලා ආයේ යන ගියා..
මගේ උපන්ගම බත්තරමුල්ලේ..
මං හිරේ යනකොට මගේ නමට ඒ ඉසව්වේ අක්කර 15ක් තිවුනා..
මගේ හදවාපු පැල් කොටයක් කාරිය එහෙමත් තිබ්බා..
දැන් මට මේ කෙනෙක් කිව්වා ඒ හරියේ ඉඩම කඩම මහ විසාල ගාණක්ය, අකකර පහලවක් විකුණගත්තම රජෙක් වගේ ඉදත හැකිය කියලා ගෑනු එහෙම පිරිවරාගෙන.
මටත් දැන් ඕනේ කාරිය ඒක තමයි..
මගේ ඉඩම හොයාගෙන ඒක විකුණාදාලා ඒ සල්ලි අරං කිටි කිටියට ඇගටම තද වෙච්ච ඇදුම් ඇදලා ඉන්න 18ක 20ක විතර කෙල්ලො තුන් හතර දෙනෙක් එක්ක වසරක් දෙකක් හොදට කම් සැප විදලා මැරිලා යන්න තමයි මගේ කල්පනාව..
මේ සේරම කාරිය කරන්න මට මුලින්ම මගේ ඉඩම හොයාගන්න ඕනේ.. මට තියෙන තැනක් මං මාවතක් වත් හොයාගන්ට බෑ..
පුළුවන් කෙනෙක් මගේ ඉඩම මට හොයාගන්න උදව් කරන්න මම එයාටත් ඒ ඉඩම විකුනලා ගන්න මුදලින් භාගයක්ම දෙනවා...
පුළුවන් කෙනෙක් මට උදව් කරන්න..
දැන් ඔයාල බලනවා ඇති මම කොහොමද මේ සුදුපාට පෙට්ටියට මේ වචන කොටලා මගේ ප්රශ්නේ දැම්මේ කියල.
ඇත්තටම මම මගේ විස්තරේ කියද්දි මේ කොන්නිකේශන් එකේ ඉන්න කොල්ල තමයි එයාගේ එකූන්ට් එකද මොකද්ද එකකින් මේ පණිවිඩේ මේකෙ පල කෙරුවේ..
ඒ දරුවටත් බොහොම ඉස්තූතියි.
පුග්ගලිකව ඔය දරුවන්ට මට උදව් කරන්න බැරි උනත් කමක් නෑ මට කොරන්ට ඕනේ මොකද්ද කියලා උපදෙසක් හරි දෙන්න ලමයිනේ මේ වෙලාවේ..
ඉක්මනට ඉඩම විකුණගන්න ඕනේ, දැන්නං ඉන්නම බෑ දිගටම මගේ ශුණ්ඩාව මෝදුවෙනවා මේ ලස්සන ලස්සන කෙල්ලො දකිද්දි..
මේ ප්රශ්නේ විසදගන්න කරමයක් කාරිය කියන්ට මට.
මගේ නම කිබානිස් සුන්ඩානන්ද.. මම මීට අවුරුදු 55කට කලින් හිරේ ගියා අපේ ගෙවල් පල්ලෙහා හිටපු අවුරුදු 90ක ආච්චි කෙනෙක්ව දූශණය කරලා මරාදැමීමේ වරදට.
එතකොට මට වයස අවුරුදු 17යි..
ඊයේ තමයි මම හිරෙන් නිදහස් වෙලා එලියට කාරිය ආවේ..
එලියට ආවට මොකද මට දැන් නිකං පිස්සු වගේ..
පාරක එක කරත්තයක් වත් නෑ..
බෘසු බෘසු ගගා එක එක තරමේ මොනවද මංදා ජාතියක් පාර පුරාම යනවා..
ගෙවල් මහ විසාලෙට හදලා..
පාරවල් සේරම අව්වට පිච්චිලා වාගේ කලුවෙලා ගිහිල්ල..
මිනිස්සු අමුතු මොනවාදෝ මන්දා සරුවාල වගයක් ඇදලා කකුලෙත් මොනවදෝ මන්දා දාගෙන ඉන්නවා..
කවුරුවත් කන්න දෙයක් වත් දෙන්නේ නෑ මට කාසි පණම් ඉල්ලනවා..
හිරෙන් එලියට එද්දී අතට සුලු මුදලක් හම්බුනා ඒකෙන් කඩේකින් බුරියානිද මක්කද කියල කහපාට බතක් කෑවා අලී මාංස ගාතයක් එක්ක ඒ සල්ලි එකපාරින්ම ඉවර උනා..
පාරේ මොනවද එලි පත්තු වෙනවා නේක නේක වර්ණ වලින්..
රතු වැටුනාම යතෑකි මට පාර පැනල..
අනිත් එව්වාය පැන්නම අර අලුත් සද්ද එන මොඩ් කරත්ත වල යන ඇත්තේ මහා සද්දෙන් බැණ වදිනවා.. වට් ද ෆක් යූ ආර් ඩුයින් තො මැරෙන්නද හදන්නේ බල්ලෝ කියල..
ඒ කාලේ තිවුනු ටවුම නෙමෙයි දැන් තියෙන්නේ සේරෝම ඉසව් වෙනස් වෙලා.. මං මාවත් ඉදලා කාරිය හොයාගන්ට බෑ මං දැන් මේ පාරවල් වල අතරමං වෙලා..
මං අඩ අඩා බිම වාඩිවෙලා ඉද්දී එක දැරවියක් මගෙන් ඇවිත් ඇහුවා ඊස් එව්රිතින්ග් ඕල් රයිට් අංකල් කියල.. මම ඒ කියන්නේ දුවේ කියලා ඇහුව.. එතකොට ඒ දැරිවි අංකල්ට මුකුත් ප්රශ්නයක්ද ඇහුවා..
මම මගේ ප්රශ්නේ ඒ ලමයට කිව්වට පස්සේ ඒ ලමය පවුලේ කාගෙහරි පෝන් නම්බර් එකක් දෙන්න කියල මක්කද මංදා ඉල්ලුවා.. මම දන්නේ නෑ කිව්වම ඒ දැරිවි එහෙනං කරන්න දෙයක් නෑ කියල යන්න ගියා.. ඒ ලමය යන දිහාව මම ඔලුව උස්සල බැලුවා.. හම්මේ පුදුම තට්ටම් දෙකක් තමයි ඒක.. ජම්බෝල ගෙඩි දෙකක් වාගේ.. වසර ගාණකට පස්සේ එවෙලේ මගේ ශුණ්ඩාවත් මෝදුවෙලා ආවා.. ඒ ලමයා ටිකක් දුර ගිහිං ආයේ මං දිහා හැරිලා බැලුවා.. එතකොට ඒ ලමයා දැක්කා මම ආසාවෙන් ඒ ලමයගේ තට්ටම් දිහා බලාන උන්නා කියල.
එවලෙම කෝපයෙන් ආපහු හැරිලා මං ලගට ආපු ඒ ලමය තෝ මගේ පුක දිහා බලං හිටියේ ගූ කන්නද නාකි වනචර බල්ලා කියල මට කම්මුලට පාරකුත් ගහලා ආයේ යන ගියා..
මගේ උපන්ගම බත්තරමුල්ලේ..
මං හිරේ යනකොට මගේ නමට ඒ ඉසව්වේ අක්කර 15ක් තිවුනා..
මගේ හදවාපු පැල් කොටයක් කාරිය එහෙමත් තිබ්බා..
දැන් මට මේ කෙනෙක් කිව්වා ඒ හරියේ ඉඩම කඩම මහ විසාල ගාණක්ය, අකකර පහලවක් විකුණගත්තම රජෙක් වගේ ඉදත හැකිය කියලා ගෑනු එහෙම පිරිවරාගෙන.
මටත් දැන් ඕනේ කාරිය ඒක තමයි..
මගේ ඉඩම හොයාගෙන ඒක විකුණාදාලා ඒ සල්ලි අරං කිටි කිටියට ඇගටම තද වෙච්ච ඇදුම් ඇදලා ඉන්න 18ක 20ක විතර කෙල්ලො තුන් හතර දෙනෙක් එක්ක වසරක් දෙකක් හොදට කම් සැප විදලා මැරිලා යන්න තමයි මගේ කල්පනාව..
මේ සේරම කාරිය කරන්න මට මුලින්ම මගේ ඉඩම හොයාගන්න ඕනේ.. මට තියෙන තැනක් මං මාවතක් වත් හොයාගන්ට බෑ..
පුළුවන් කෙනෙක් මගේ ඉඩම මට හොයාගන්න උදව් කරන්න මම එයාටත් ඒ ඉඩම විකුනලා ගන්න මුදලින් භාගයක්ම දෙනවා...
පුළුවන් කෙනෙක් මට උදව් කරන්න..
දැන් ඔයාල බලනවා ඇති මම කොහොමද මේ සුදුපාට පෙට්ටියට මේ වචන කොටලා මගේ ප්රශ්නේ දැම්මේ කියල.
ඇත්තටම මම මගේ විස්තරේ කියද්දි මේ කොන්නිකේශන් එකේ ඉන්න කොල්ල තමයි එයාගේ එකූන්ට් එකද මොකද්ද එකකින් මේ පණිවිඩේ මේකෙ පල කෙරුවේ..
ඒ දරුවටත් බොහොම ඉස්තූතියි.
පුග්ගලිකව ඔය දරුවන්ට මට උදව් කරන්න බැරි උනත් කමක් නෑ මට කොරන්ට ඕනේ මොකද්ද කියලා උපදෙසක් හරි දෙන්න ලමයිනේ මේ වෙලාවේ..
ඉක්මනට ඉඩම විකුණගන්න ඕනේ, දැන්නං ඉන්නම බෑ දිගටම මගේ ශුණ්ඩාව මෝදුවෙනවා මේ ලස්සන ලස්සන කෙල්ලො දකිද්දි..
මේ ප්රශ්නේ විසදගන්න කරමයක් කාරිය කියන්ට මට.
මට මතකයි අපේ ආච්චි කියනව ආත ගැන 
මම තමා දැන් ඒ අක්කර පහලවේ පදිංචි වෙලා ඉන්නෙ. 
