☣☣ මඤ්ඤං උයන ☣☣ 2 වෙනි ගමන

[dinuka rukshan]

පරදවන
සුරඟන
නිවාලයි
මා සිත..

 

[dinuka rukshan]

අපේ ප්‍රදර්ශන කුටිය පුරාම එයා ,යාළුවොත් එක්ක ඇවිද්දා.

 

[dinuka rukshan]

ඒ හැම තත්පරයක් පාසාම මගේ ඇහැ,හිතත් එක්කම එයාවම ලුහුබැන්දා.

 

[dinuka rukshan]

මගේ වයසේ වෙනත් පිරිමි ළමයි

 

[dinuka rukshan]

කරන විදියට එයාගෙ පස්සෙන් ගිහින් එයා එක්ක

 

[dinuka rukshan]

කතා කරන්නවත් ,

 

[dinuka rukshan]

මගේ ටෙලිෆෝන් නොම්මරය එයාට දෙන්නවත්

 

[dinuka rukshan]

ඕනි කියලා මට හිතුනේ නැහැ.

 

[dinuka rukshan]

මොකද ඒ වෙලාවේ මගේ හිතේ

 

[dinuka rukshan]

ඇති වුණේ උමතු ආදරයක් නෙවෙයි.

 

[dinuka rukshan]

ඒත්, අනේ මංදා.

 

[dinuka rukshan]

හිත හෙල්ලුනා , කවදාවත්ම නොවෙච්ච තරං.

 

[dinuka rukshan]

"සමහරවිට ගිය ආත්මේ මම ලඟින් ආශ්‍රය කරපු කෙනෙක් වෙන්න ඇති" ,

 

[dinuka rukshan]

එහෙම හිතලා මම සැනසුණා.

 

[dinuka rukshan]

ඒත් ඒ ලස්සන , ඒ හිනාව , ඒ ගමන .... මගේ හිතේ තැන්පත් වුණා.

 

[dinuka rukshan]

ගියේ සඳුනි ගැන හිත හිතා,

 

[dinuka rukshan]

හීන මව මවා.ඒ හීන ලස්සනයි.

 

[dinuka rukshan]

කොහොමත් , සැබෑ ලෝකෙට

 

[dinuka rukshan]

වඩා හීන ලෝක ලස්සනයි ,

 

[dinuka rukshan]

සුන්දරයි.සැබෑ ලෝකේ වගේ නෙවෙයිනේ.