උසස් පැතුමන් සිත්හි රදවා...
කුසුම් වැනි මෘදු සිනහා නංවා...
යසස් ලබනෙමි සිත්හි බදවා...
සිප් සයුරු තෙර කිමිද යනවා......
අළුයමේ නිති අවදි වීලා...
මැදියමේ නිදි නැතිව ගෙවලා...
කුසට අහරක් සිතට නිවනක්...
නැතිව රුදු සිප් සතරෙ දුවලා....
මා පියන් සොහොයුරන් අතරේ.
සතුටු කදුලැල් පුරව පුරවා...
සරසවියෙ නව දිවි ලබන්නට...
සිහින මාලිග සිත්හි බදවා.....
යන්න සැරසුන සරසවියෙ මග.
මරු කපොල්ලක් සදා රදවා...
දෛවයත් සරදම් කලාවෙද...
අහින්සක දිවි පෙතක් පරදා...
අයදුමක් පුරවන්න ගියමග
දෙවිදු වැඩ සිට නැතිද එදිනේ...
රුදුරු මරු හා එක්ව යන්නට
ඇයට ඇයි සිදු වුනෙ අනේ...
මුදල් පසුපස හඹාගෙන යන
රුදුරු ලෝකයෙ මිනිසුනේ...
මලක් සිද බිද තලා යන්නට...
යකඩ ගොඩ ඇයි හැරවුනේ...
තෙලි තුඩග බැදි සිනිදු අතැගිලි
දෑත් එක්කර එකට බන්දා....
දෙනක් මැද ඔබ නිසල කරවා...
සුදු කඩක් සිරුරටම අන්දා......
අනේ මගෙ රත්තරං නංගියෙ..
ඔබට මේ මක් උනිද මන්දා...
පුරුදු සසරේ යලිදු හමුවෙමු
දෑත් එක්කොට මමද වැන්දා....


