පින්වතුනේ,පින්වත් දරුවනේ, පින් රැස් කිරීම ඔනෑම නුවණැති කෙනෙකුට කරන්න පුළුවනි.ඔබට ඔබ සමාදන් වෙන සිල් පද පහ රැක ගන්න පුළුවන් නමි,ඵ්කත් පිනක්.පොඩි පිනක් නොවෙයි. ඵ්ක ලොකු පිනක්.ඵ් වාගේම පොහොය දවසට උපෝසථ සිල් ආරක්ෂා කරනවා නමි,ඵ් රැස් කරන පිනත් මෙපමණයි කියලා කියන්න බැරි තරමි විශාලයි.දිනක් බුදුරජාණන් වහන්සේ කිඹුල්වත් නුවර නිග්*රෝධාරාමයට වැඩම කළ වෙලාවෙ උන්වහන්සේගේ ඥාතීන් වන ශාක්*ය වංශිකයින් පිරිසක් උන්වහන්සේව බැහැ දකින්න ආවා. “පින්වත් ශාක්*යවරැනි, ඔබ උපෝසථ දවසට,ඵ් කියන්*නේ පොහොය දවසට සිල් ආරක්ෂා කරනවා ද?” “අනේ ස්වාමීනී,අපට ඵ්කට වෙලාවක් නැහැ නෙ. මෙ වැඩපළ වල අවසානයක් වෙන්නෙ නැහැ නෙ. පොහොය දවසට වුනත් මොකක් හරි වැඩක් යෙදෙනවා.ඵතකොට සිල් සමාදන් වෙන්න ලැබෙන්නේ නැහැ.” “පින්වත් ශාක්*යවරැනි..... ඵ්ක ඔබ සියලු දෙනාට ම විශාල අලාභයක්මයි.මහත් ම පාඩුවක් ම යි. පින්වත්ශාක්*යවරැනි,මෙහෙම හිතන්න.ඔන්න කෙනෙක් රස්සාවකට යනවා.දවසම මහන්සි වෙලා වැඩ කළ විට පඩිය හැටියට රන්කහවනුවක් ලැබෙනවා. ඵතකොට ඵ්ක ලොකු ගණනක් නේද?” “ඵහෙමයි ස්වාමීනී”“ඉතින්තවකෙනෙක්වෙනරස්සාවක්කරනවා. ඵයාට දවසට කහවනු සියයක පඩියක් ලැබෙනවා. තවකෙනෙකුට තව රස්සාවක් ලැබෙනවා. ඵයාට කහවනු දහසක පඩියක් ලැබෙනවා. තවකෙනෙකුට ඉතාම හොද රස්සාවක් ලැබෙනවා. ඵයාගේ පඩිය දිනකට කහවනු ලක්ෂය යි. පින්වත්ශාක්*යවරැනි, දැන් මොකද හිතෙන්නේ? ඵහෙම කෙනෙක් අවුරැදු සියයක් මුළුල්ලේ දිනපතා කහවනු ලක්ෂයක් ලැබෙන රස්සාවක් කළොත් මොන විදිහේ ධනවතෙක් වෙවිද?”
අර ශාක්*යවරැ පුදුම වුණා.ඇස් ලොකු වුණා.උගුර පෑදුවා.හිනහ වෙවී පිළිතුරැ දුන්නා. “හප්පා... ස්වාමීනී,ඉතින් කහවනු ලක්ෂයක් දිනකට පඩිය හැටියට ලැබෙන රස්සාවක් කර ගන්න පුළුවන් නමි ආයෙ වෙන මොකවත් ඔන නැහැ. අවුරැදු සියයක් රස්සාවක් කළොතින් ඵයා ඉතින් සිටුවරයෙක්ම යි.නිකං සිටුවරයෙක් නෙවෙයි,මහා සිටුවරයෙක්.” “පින්වත් ශාක්*යවරැනි,නෑ.ඇත්තෙන්ම ඵයාට ලොකු මුදලක් නෑ කියන්න පුළුවනි.යමි කෙනෙක් පොහොය දවසට හිරැ නැගෙන වෙලෙ ඉදලා,පසුදා හිරැ නැගෙන තුරාවට දවසක් පුරාවට අට සිල් ආරක්ෂා කළොත් ඵයා ලබන ධනය ඔයිට වඩා ගොඩක් වැඩියි.ඵ් නිසා පින්වත් ශාක්*යවරැනි, සිල් රැකීම කියන්නේ සැප ලැබෙන දෙයක්මයි.” “ස්වාමීනී,ඵහෙනමි අපි හැකි හැම දව*සෙ ම සිල් රකින ඵක අත්හරින්නේ නැහැ.
පින්වතුනේ,පින්වත් දරුවනේ,අපේ ජීවිතයේ වැඩි වශයෙන් ම කෙරෙන්නේ කාලය නාස්ති වීමයි.තේරැමක් නැති දේවල් වෙනුවෙන් අපි පුදුම විධියට කාලය වනසනවා. සිල් රකින්න කාලය ගන්නේ ඉතාමත්ම අඩුවෙනි.තාවකාලික සතුට වෙනුවෙන් නමි ඔනෑතරමි කල්මරාවි.ඵ් නිසා අපට මෙ ලැබෙන කාල*යෙන් ප්*රයෝජන ලැබීමට නමි සීලය නැමති පින රැස් කරන්න ඔනැ.ඵ් වාගෙම දන් දීම නැමති පින රැස් කරන්නත් ඔනැ. ඵ් වාගෙම භාවනා කිරීම නැමති පින රැස් කරන්නත් ඔනැ. අපට නිරතුරැව ම මෛත්*රී භාවනාව කළ හැකි නමි,ඵ් හැම මොහොතක ම රැස් වන පින මෙතැකැ යි කියා ප්*රමාණ කරන්න බැහැ. ඵ් නිසා පින රැස් කරන මිනිස් ජීවිතය අපට ලැබිලා තියෙනවා.බුද්ධ ශාසනය පවතින කාලයකුත් ලැබිලා තියෙනවා.උතුමි ධර්මයත් ලැබිලා තියෙනවා. අපි සැප ලබා දෙන පින් හැකිතාක් රැස් කර ගනිමු.
