මින්දද හී සර වැදී සැලෙන හද
නංවන දුක් ගී ඔබට ඇසෙනවද
චන්දන මල් අතුරා ඇති යහනට
කන්ද කපා පායන් රන් පුන්සඳ
තුරඟකු පිට නැඟි නීල වළාකුළු
ගුවන් ගැබෙන් ඔඹ ඇදෙන වෙලේ
පිබිදුනු දෑසින් බලා හිඳිමි මම
කුසුම් සිනා කැන් හද පුරවාගෙන
මෙතුවක් කල් මුව මඬල වසා සිටි
අන්ධකාර සළුපටින් මුදා
නෙත්මිණි පහනින් පහන් කරනු මැන
අනාගතේ මංපෙත පාදා