Sri Lanka by Tuk Tuk!

[Podi Silva - පොඩි සිල්වා]

Podi Silva tawath Podi wuna

 

[Djwathila]

ගොන් පකය මම හිතුවෙ මොකක් හරි ආතල් එකක් ඇති කියල නෙදකින් තුහ්...........

 

[upulpdn]

Bump​

 

[scurvy]

dfdsfs

 

[RottenCOLT]

ත්‍රිවිල් එකක ගියා කිව්වනං ඉවරනේ.අපරාදේ වීඩියෝ හැදුවේ

 

[sachith19920726]

ගමෙහ් ටුවරිස්ට්

 

[GMC]

thoge funny videos hadapan ponnayo. api balala subscribe karanna. ube amma kwwa uba junda gahila gihillalu dn.

 

[scurvy]

Combo

 

[priyade]

ස්ථානය: පානදුර වෙරළ තීරය අසල සෙවන සහිත තැනක් (පොල් අතු මඩුවක් යට).

වෙලාව: අව්ව ටිකක් තියෙන දවල් වරුවක්.

අනුරාධ ළඟ ලොකු බෑග් එකක් තියෙනවා (ඒකෙ කන්න බීමට මොනවා හරි ඇති). ස්කර්වි අතේ ෂර්ට් එකක් නැතිව (නැත්නම් පරණ ටී ෂර්ට් එකක් ඇඳලා) ගල් බංකුවක වාඩි වෙලා බැන බැන ඉන්නවා.

අනුරාධ: (ගස් යටට පය තබමින්, දහඩිය පිසදා ගනිමින්)

"අම්මෝ... ස්කර්වි අයියේ, මේ අව්වේ කොළඹ ඉඳන් පානදුරට බස් එකේ එන්න ගිහින් මගේ පණ ගියා බං. මම කිව්වේ නැද්ද වෙන දවසක යමු කියලා?"

ස්කර්වි: (කකුල් දෙක මාරු කරමින්, කේන්තියෙන් කෑගසමින්)

"තෝ දන්න පික්නික් එක! මම අද උදේ ඉඳන් බඩගින්නේ බං. තෝ ගෙනාවද බන් කන්න මොනවා හරි? මාව මේ පානදුරේ රස්නෙට කරවන්නද එක්කන් ආවේ? තොගේ මොළේ කුණු වෙලාද අනුරාධ?"

අනුරාධ: (බෑගයෙන් පාර්සලයක් එළියට ගනිමින්)

"ඉවසිල්ලක් නැහැ නේ බං උඹට කවදත්. මම අද ගෙදරින් පරිප්පුයි බතුයි බැදුම් ටිකකුයි ඔතන් ආවා. අනික මම බෝතලෙකට වතුරත් දාලා ගෙනාවා."

ස්කර්වි: (කට කොනකටින සිනාසෙමින්, මුහුණ අකුලවා ගනිමින්)

"පරිප්පුයි බතුයි?! තෝ මාව හිතුවද හිඟන්නෙක් කියලා? මම කෝටිපතියෙක් බං, මම අහස උසට බිල්ඩින් හදන එකෙක්. මට ගෙනැත් දෙනවා පරිප්පු බත්! මම මේක මුහුදට විසි කරනවා බලාපන්!"

අනුරාධ: (හිනා වෙමින්)

"අපෝ උඹේ හැමදාම ඔය කතාව තමයි. කෝටිපතියා වගේ පෙන්නුවට උඹ නේ බං එදා එළකිරි එකේ ත්‍රෙඩ් එකක් දාලා කිව්වේ 'අනේ මට කන්න කවුරුත් නැහැ' කියලා. කෝ කාලා බලපන්, අම්ම උයපු හැබැයි පට්ට රසයි."

ස්කර්වි: (බත් එක උදුරා ගනිමින්)

"දෙයි බලන්න ඕක... (කටකට දමාගෙන) 으음... මක්කෙයි මේ ලුණු වැඩිද මන්දා? තෝ නම් මට වින කරන්නමයි හැදිලා තියෙන්නේ. ඒ වුණත් කමක් නැහැ, බඩගින්නට අයිස්ක්‍රීම් එකක් වගේ වැදුනා."

අනුරාධ: (මුහුදු වෙරළ දිහා බලාගෙන දිග සුසුමක් හෙළමින්)

"ස්කර්වි අයියේ... මේ මුහුදු හුළඟ වගේම තමයි බං එළකිරි එකේ ඉන්නකොට අපිට ලැබෙන සැනසීමත්. කොච්චර කුණුහරුප කිව්වත්, රණ්ඩු වුණත්, අපි වගේ යාළුවෝ වෙන කොහෙන්ද බං?"

ස්කර්වි: (බත් කටක් කන ගමන් හයියෙන් හිනා වෙමින්)

"අන්න අන්න ආයෙත් දර්ශනිකයෙක් වගේ කතා කරන්න පටන් ගත්තා! තෝ මාව සත පහකට ගණන් ගන්නේ නැහැ, මම දන්නවා. ඒ වුණත් අද නම් මේ පානදුරේ මුහුදු වෙරළේ තොත් එක්ක ඉඳලා හිතට මාර නිදහසක් දැනෙනවා බං."

අනුරාධ: "ඒක තමයි මම කිව්වේ. කෝ බීජ් එකට බැහැලා වතුරේ පොඩ්ඩක් නාගන්න යමුද?"

ස්කර්වි: (ඇස් ලොකු කරමින්)

"පිස්සුද බං? මාව මුහුදු රැල්ලකට අරන් යන්නද හදන්නේ? මම වතුරට බයයි! මම මේ ගස් සෙවණට වෙලා ඉතුරු බත් ටික කනවා. තෝ ඕන නම් ගිහිල්ලා නාගෙන වරෙන්!"

අනුරාධ: "එහෙනම් ඉඳපන්කෝ ඔතනම, මම ගිහිල්ල එන්නම්. පරිස්සමින් බත් එක කනවා, කපුටෙක් ඇවිත් උදුරන් යයි!"

ස්කර්වි: "යනවා යෝදයෝ යන්න... මම කපුවෝ බලාගන්නම්!"

දෙදෙනාම පානදුර වෙරළ තීරයේ තල මළුවක ඉඳගෙන, එකිනෙකාට බැන ගනිමින් එළකිරි එකේ පරණ මතක අවදි කරමින් සතුටින් දවස ගත කරන්නට වූහ.