මේක චර්මපත්රගේ සාධාරණවාදයට අතිශය සම්බන්ධයි. බෝ ඒකෙ කියල තිබුනේ මෙහෙම...
"ඔවු එක අතකට සාධාරණ වාදය කියන්නෙ නියතියක් වගේ දෙයක් කියලයි මට හැගෙන්නෙ.
කලත් ඒකයි නොකලාත් ඒකයි.
මෙහෙම දෙයක් හිතුනා මට
තමන්ගෙ හිතට එකගව කිසිදු පසුතැවීමක් නැතිව වැඩිදුර හිතීමක් නැතිව(අපි වතුර ටිකක් බොනව වගේ) අපරාධයක් කරන කෙනෙක් ජීවිත කාලෙම සැහැල්ලුවෙන් ඉන්න පුලුවන්.
නමුත් සමහර විට පින් පවු කිරා මැන බලා ඒ පසු පස හබා යන කෙනෙක් ජීවිත කාලෙම කිසිම සැනසීමක් නැතිව පසුතැවීමෙන් කළකිරීමෙන් බියෙන් ඉන්න පුලුවන්. වැරදීවමන් පයට කූඹීයෙක් පෑගුනත් සිතින් වැටෙන්න පුලුවන්.,
නැවත උත්පත්තියකුත් නැතිනම් මෙලොවින් එපිට නිරයක් හෝ දෙවුලොවක් නැතිනම්(එසේ නැතැයි කියලා අපි ගත්තොත්) මේ පුද්ගලයන් දෙදෙනාගෙන් පුද්ගලික වශයෙන් දිනලා තියෙන්නෙ 1 වැනි පුද්ගලය නේද?"
මේ අනුව තමන්ගෙ ශරීරය කියන ආභරණය හරහා ගැහැණියක් තමන්ගෙ සිහින සැබෑ කරගැනීම උදෙසා ඕනම දෙයක් කිරීම සාධාරණයි ඒක මිනී මැරුමක් නොවෙන නිසා... සහ එතෙන්දි ගැහැණියට තියෙන එකම බාධාව මනසින් ගොඩනගාගෙන ඉන්න සංස්කෘතික බැඳීම් විතරයි...