oya video eke inne ape gwal gawa dial tiakak, 
Hik hik okkoma un ape game, 
4denek ape ge gawama, Aththama kiuwoth nedeyo wenawa. 
Hik hik
මම මේ ත්රෙඩ් එකට අලුත් කෙනෙක්.ඒ නිසා දහා අතේ කල්පනා කරලා
පස්සේ හිතුව එක්කෝ දාන්නම් විශ්වාස කරන අය කැමති වෙන අයවත් කියවයිනේ කියල. මේක මන් අහපු කතාවක්. අපේ අඳුරන කෙනෙක්ට වෙච්ච දෙයක්.
ඔන්න ඉන්නවා අපේ අම්මිගේ හොඳ යාලුවෙක් පුෂ්පා කියල. (ඉස්සරහ නම දැම්ම කියල හෙන අව්ලක් නෑනේමෙයාල මේ කෑම අතර ඌරු මසුත් උයල තියෙනවා.
කොහොම හරි කෑම කාල සතුටින් ඉද්දි නංගි toilet1ට යන්න ගිහින් තියෙනවා. ඒ toilet 1 තියෙන්නේ ගෙදරට සම්බන්ද කරලා නමුත් එළියෙන්. toilet 1 ඉඳන් එන කෙනාව කුස්සියේ සින්ක් 1 ළඟ ඉන්න කෙනාට පේනවා ජනේලෙන්. ඔය පුෂ්පා ඇන්ටි කුස්සියේ සින්ක් 1 ළඟ වලන් හෝද හෝද ඉඳල තියෙන්නේ. නංගි එලියට එද්දී ඇන්ටි දැකල හොඳට හිටපු නංගි මෙන්න කකුලක් ඇද ඇද මහා බය හිතෙන අමුතු විදියට ඇවිදන් එළියට එනවා.
" මම උඹේ අම්මා. මතක නැද්ද උඹට. මේ හැමදේම මගේ. මතක නැද්ද උඹලට. මං උඹලට ඉන්න දෙන්නේ නෑ. මං උඹලට ඉන්න දෙන්නේ නෑ " කියල.
දැන් කට්ටියට කරගන්න දෙයක් නෑලු. පස්සේ ඇන්ටි ට තේරිලා මේ වෙලා තියෙන දේ (මීට කලිනුත් ඇන්ටි ඕව පොඩ්ඩක් අත්විඳපු කෙනෙක්ලු).(ඒ අම්මා අංශබාගෙ හැදිලා ඉද්දියි මැරිලා තියෙන්නේ. එකයි නංගි කකුල් ඇද ඇද ඇවිද්දේ අම්මා වැහුනම. ) පස්සේ ඇන්ටි කියල මේ මොන විකාරයක්ද, මේ ඉන්නේ මගේ නංගි කියල. එතකොටම අම්මා කියල (අම්මා කියුවේ නංගිගේ ඇඟට දැන් වැහිලා ඉන්න අම්මා),
" උඹ දන්න කෙහෙල් මල! උඹල ඔක්කොම මගේ දේවල් අරන් දැන් කියවන ලස්සන" කියල. පස්සේ මහා හයියෙන් කෑ ගහන්න අරන් " මං උඹලව නැති කරනවා. මං උඹලව තියන්නේ නෑ, මේවා මගේ " කියල.
පස්සේ එක පාරටම සද්දේ නැති වුනාලු. නංගි ලොකු හුස්මන් අරන් පහතට දැම්ම විතරයි ආයි නංගි කියවිල්ල පටන් ගත්තලු. එත් මේ පාර මහා අමුතු පිරිමි කටහන්ඩක්ලු.
" පුෂ්පා මගේ දුවේ, බයවෙන්න එපා පුතේ, මං උඹේ අප්පා." කියල. ඇන්ටිට බයටම කලන්තේ වගේ ආවලු. ඒ අතර නංගිගේ මහත්තයත් පිටසක්වලින් ඇවිත් වගේ
පස්සේ මෙට්චර වෙලා බලන් හිටිය නංගිගේ මහත්තයාගේ සීමාවත් පැන්නලු.එයා කෑ ගැහුවලු " මේ ඔය මොකා වුනත් කමක් නෑ, මේ මගේ ගෑනි, හොඳ හිතින් මගේ ගෑනිට ඉන්න දීල ආපු පාරක් හොයන් යන එකයි හොඳ හිතින් " කියල.
එතකොටම අම්මා ආයෙත් නංගිට වැහිලා කෑ ගහන්න ගත්තලු. " උඹ ඉන්නේ මගේ ගෙදර. උඹ මොන හයියක් අරන්ද මගේ ගෙදර කෑ ගහන්නේ. මං උඹල ඔක්කොවම බලන් ඉන්නේ. හිටපල්ලකො මං කරන්න " කියල.
එත් එක්කම ආයි
පස්සේ පුෂ්පා ඇන්ටි වැඳලා වගේ කියුවලු,අනේ තාත්තේ මගේ නංගිට ඉන්න දෙන්න, මගේ නංගිගේ ඇන්ගෙන් යන්න, එයා පව් කියල. එතකොට තාත්ත කියුවලු, " හා හා කලබල වෙන්න එපා. මං යනවා දැන්. මං මෙහෙ ඉන්නවනේ, අර ගෑනිව දැන් අල්ලගන්නත් ඕනේ. ඕනට වැඩියි ඕකි දැන් " කියල.
පස්සේ නංගි ලොකු හුස්මක් අරන් ඇහැරුනා වගේ වුනාලු. ඊට පස්සේ බඩගිනියි මට, ඉවසන්න බෑ කිය කිය අඬන්න ගත්තලු.ඇන්ටිලත් මුකුත් වැඩිය අඟවල නැතුව, ඌරුමස් නොදී
පස්සේ ඇන්ටි ඕව බලන කෙනෙක් ගාවට ගියාම කියල ඒ අම්මා මැරෙද්දි ඒ ගෙදරට ආසාවෙන්ලු මැරිලා තියෙන්නේ.පස්සේ කියල ඒ ගෙදර එක පස් මිටක් වත් ඉතුරු නොවෙන්න පස් හිටන් හාරලා අස් කරන්න කියල. ඒ අම්මගේ වෙන මුකුත්ම නොතියෙන්න ඇන්ටිලා මුලු ගේම කඩලා පස් හිටන් අස් කරලා ඉඩම විකුනුල යක්කල වෙන තැනක පදිංචියට ගියා.
එත් අර නංගිගේ ප්රශ්නේ විසඳිලා නෑලු. ගෙදර ගිය වෙලේ ඉඳන් එක එක විදියට කතා කරනවලු. පස්සේ බලද්දී ගමේ මැරිච්ච හැමෝම මෙයාගේ ඇඟට එන්න අරන්. විනාඩි පහෙන් පහට ආත්ම මාරු වෙවී කියවනවලු.එත් දෙවියන්ගේ පිහිටෙන් අද ළමයි හදන්
හොඳ සතුටෙන්
භූත කොටුව බලද්දින් මම මගෙ ඇස් දෙකෙන් හා මුළු ඇඟෙන්ම විදපු කතාවක් කියන්න හිතුනා.මේ දේ උනේ දැනට අවුරුද්දකට කලින්.හරියටම ගිය අප්රියල් මාසේ..මම හැදුනෙ වැඩුනෙ කුරුනෑගල පැත්තෙ ගමක..නිකවැරටිය ආසනේ..මේ පැත්තේ ජයටම යන රස්සාවක් තමයි කිරි ගව පාලනය.අපේ ගෙදරත් මේ කාලසීමාවෙ කිරි ගවයින් 13ක් විතර ඇතිකෙරුවා.ඒත් එක කාලසීමාවක ඒ සත්තු එකින් එක කටින් සෙම දාගෙන මැරෙන්න ගත්තා.අපි සත්තුන්ට පුදුම විදිහ්ට ආදරේ කරන පිරිසක්.මහ රෑ ඇහැරගෙන බලාගෙන හිටියේ සත්තුන්ට කවුරු හරි වස දෙනවද කියලා දැන ගන්න.ඒත් එහෙම දෙයක් උනේ නෑ.ඒත් ඒ අපි නැගිටලා හිටපු හැම රෑකම 12ට 12.30ට විතර සත්තු පුඳුම විදිහට කලබල වෙනවා.උන් යටිගිරියෙන් කෑ ගහනවා.කඹ කඩා ගන්න හදනවා.ඔහොම සත්තු 7ක් විතරම මාසෙ ගානෙ මැරිලා ගියා.ඒ අතර පොඩි පැටවුන් විශාල ප්රමානෙකුත් ඉන්නවා.ඔහොම ඉද්දින් මට අපේ ගෙදර මනුස්සයන්ව පෙන්නන්න බැරුව ගියා.මොනවා හරි ප්රශ්නයක් උනු ගමන් මරාගෙන කන්න හිතෙනවා.
අපේ කිරි අම්මා ඔය යන්ත්ර මන්ත්ර කටයුතු හුගක් විශ්වාස කරන කෙනෙක්.ඒත් මට නම් තඹ සතේක විශ්වාසයක් තිබුනේ නෑ.මේ වෙන්නෙ මොනවද කියලා බලවන්න කිරි අම්මා අඳුනක් බලන්න ගියා.නිකවැරටියේ අප්රසිද්ධ ස්ථානෙකට.එතනින් වෙද මහත්තයා කියලා තියනවා මාව එක්කන් එන්න කියලා කෙම්මුර දවසක.මමත් බෑ කියද්දින් කොහොම හරි එතනට එක්කන් ගියා.ගියාට පස්සෙ සේරම වෙදමහත්තයා සන්සුන් සිතින් ඇහුවා.අහලා කාමරේකට එක්කන් ගියා.බුදු පිළිමයක් වටා හොද පැත්තට අධිපති දේව රූප හොඩක් තිබුනා..(විශ්නු.පත්තිනි.)ඒ වගේ ඒවා.එතනම තිබුනා පොල් ගෙඩියක්.ලෙලි ගහපු එකක්..ඒ පොල් ගෙඩිය අතර අරගෙන වෙදමහත්තයා මොනවද මැතිරුවා.පොල්ගෙඩිය කාමරේට කහ වතුර ඉහලා බිමින් තිබ්බා.කොල කෑලි වගයක් පොල් ගෙඩිය වටේව දැම්මා.මට ඒ පොල්ගෙඩිය උඩට නගින්න කීවා.මමත් පොල් ගෙඩිය උඩට නැගලා ඉන්නවා.අහස පොලොව කැරකෙනවා වගේ පොල් ගෙඩියත් මාත් එක්ක කැරකෙන්න පටන්ගත්තා.මටම විශ්වාස කරගන්න බැරුව ගියා
කොච්චර වෙලා කැරකුනාද කියන්න නම් මට මතක නෑ.ඒ පුදුමෙට මම වශී වෙලා හිටියේ.එක පැත්තකට කැරකිලා එක කොලයක් ලගින් නැවතුනා..වෙද මහත්තයා ඒ කොලේ බලලා,කිරි අම්මටත් පෙන්නුවා. ආයෙත් කොලටික වෙන වෙනම කවලම් කරලා පොල් ගෙඩිය වටේට දැම්මා.දාලා ආයෙත් ඉඳගන්න කීවා.දැන් කැරකෙන්නෙ ඉස්සරලා කැරකුනු පැත්තෙන් අනිත් පැත්තට.එහෙම කැරකිලා අයෙත් ඒ කොලේ ලගින්ම නැවතුනා.බලද්දින් ගෙදරට බහිරව කරදරයක්ලු.දවසක් දාගෙන වෙදමහත්තයා ආවා.ඇවිත් බහිරව පූජාවක් තිබුනා.දෙහි කපලා මොනවද තෙල් වගයක් අතට ගත්තා.මුළු අතම ලේ.එච්චරයි මම දැක්කෙ මට ලේ බලන්න බෑ.කලන්තෙ දාලා වැටුනා.කොහොම හරි මම සිහිය ඇවිත් මහන්සියට එහෙමම නිදාගත්තා.හොඳ හොඳ සෙල්ලම් තිබිලා තියනවා.කරුමෙකට බලාගන්න නම් හම්බුනේ නෑ.ඒත් එදයින් පස්සෙ මුළු ගෙදරම එලිය උනා.සත්තුන්ගෙ උනත් ගෙදර මනුස්සයින්ගෙ සමගිය උනත් මාර විදිහේ වෙනසක් පෙනුනා.මෙච්චර කල් ඒ දේවල් අවිශ්වාස කරපු මම දැන් ඒ දෙවල් විශ්වාස කරනවා
මම කියන්නෙ කොච්චර බෝඩ් ගහගෙන වෙද්දු විදිහට පෙනුමට හිටියත් උන්ගේ බොරු ශෝබන විතරයි,ඒත් නමක් ගන්න හිතන්නෙ නැති අර වගේ මනුස්සයෝ බෝධිසත්වයෝ..මොකද කී දාහකට උදව් වෙනවද..මගෙ පලවෙනි රට යෑම සිද්ද උනේ ඩුබායි වලට.ඒ වෙද මහත්තා පොල්ගෙඩියටම නග්ගලා බලලා කීවා යන්න එපා පුතේ උබට කරදර වෙලා මිසක් එන්නෙ නෑ.උබ මාස දෙකක් ඇතුලත කාලසීමාවක ආපහු උපන් දේශයට එනවා කියලා.අයේ දෙකක් නෑ මම ආවේ වතුර උගුරක් නැතුව.ඒ තරම් දුක් වින්ඳා.තවමත් මේ රටේ විශ්වාස කරන්න පුළුවන් යන්ත්ර මන්ත්ර ගුරුකම් තියනවා කියන එක නම් දැන් මට විශ්වාසයි
භූත කොටුවේ සිටින ඔයාලට සදා ජය..බුදු සරණයි!
මේකේ සම්පුර්ණ කතාව දැන් කොටන්න බෑ වීස්තරේ අහපුහාම තේරුම ගන්න පුළුවන් නේ
http://www.4shared.com/mp3/ILwJ_Oh9/031014002400.html
http://www.4shared.com/mp3/pvRQmDza/031014033900.html
http://www.4shared.com/mp3/LpG9DnUe/031014195100.html
http://www.4shared.com/mp3/ShH5jjT_/031014302100.html
http://www.4shared.com/mp3/VMsU9xQS/031014442300.html
. . බල්ලා බුරාගෙන වත්තේ වැට පැත්තට දුවයි. හොල්මන වත්තට ඇතුළු වූ බව බල්ලාගේ හැසිරීමෙන් කවුරුත් දැන ගනිති. බළලා 'C¹ව්' කියාගෙන කුස්සිය පැත්තට යයි. හොල්මන කුස්සියේ ඉහුම් පිහුම් වැඩ අරඹයි. පොල්ගාන ශබ්දය හා මිරිස් අඹරන ශබ්දය ද මිදුලේ සිටින අයට ඇසෙයි. දර මිටිය බිමට දමන ශබ්දය පවා කුස්සිය පැත්තෙන් එයි. වළං සේදීමද හොල්මනට පැවරී ඇති කාර්යයක් බැව් මිදුලේ සිටින ගැමියන් දන්නා කාරණයකි. ශබ්ද මිසක් කුස්සියේ කිසිවකු පෙනෙන්නට නැති බව ද ඔවුහු දනිති. කටහඬ ද ඇසුණි නම් මෙදා ගුවන් විදුලි නාට්යයකින් ලැබිය හැකි විනෝදස්වාදය විඳින්නට එදා ගැමියන්ට ද හැකිවනු ඇත. කෙසේ වෙත් පාළු ගෙදරට ආ 'හොල්මනේ' සේවය කෙටි කාලයකට සීමා වූයේ මියගිය තැනැත්තියගේ ඥාති පවුලක් ඒ ගෙදර පදිංචි වූ නිසා ය.
කඩවත - ගණේමුල්ල පාරේ පොකුණෙ හන්දියට කිට්ටු නිවාසයක වූ 'හොල්මන් සිද්ධිය' වසර සියයකටත් වඩා අතීතයට දිවෙන කතාවකි. මහලු වියේදී ඇය ජීවත් වී ඇත්තේ තනිවමය. අගහිඟකම් නැති ජීවිතයක් ඇය ගත කළාය. හදිසියේ රෝගාතුර වූ ඕ දින කිහිපයක් ඇවෑමෙන් මිය ගියාය. සතියකට පමණ පසු ඇය ජීවත් වූ ගෙදරට ආ හොල්මන ගැන පුවත ගම් ප්රදේශයේ පැතිර ගියේය
සන්ධ්යා භාගයේදී ගෙමිදුළට රැස්වන ගැමියෝ හොල්මන එනතුරු බලා සිටිති
අද බෑ මචන්
මචන් පුලුවන් නම් මට පොඩි උදවුවක් කරපන්......... මම අවුරුදු 7-8 කට ඉස්සෙල්ල පොතක් කියවෙවුව ඩොකෙක් ලියපු ඇත්ත අත්දැකීමක්......... මට පොතේ නම මතකත් නෑ ලියපු ඩොකාගෙ නම මතකත් නෑ.
රොබොට් අයියා....
මචන් මෙහෙමයි........ අමනුශ්යයෙක්ට අපි කියන දේ නිවැරදිව ග්රහණයකරගන්න විවිද ක්රමවේද තියෙනව
එහෙම එඩ්රස් ඉල්ලන්නෙ චන්ඩියෙක්ට ඕඩරේ දුන්නොත් විතරනෙ.......
(අදාල කෙනාව අමනුශ්යයින් ටක්කෙටම හොයාගන්න විදිය ඔවුන් භාවිතාකරන ක්රමවේද අනුව ගැඹුරින් තේරුම්කරල දෙන්න පුලුවන් වුනත්, මම වැඩිය කතාව දික්ගස්සන්නැතිව පොඩි පැහැදිලිකිරීමක් පමණක් කරන්නම්..........
ඉහත කියපු විදියට, මම උඹට ගේමක් දෙන්න කට්ටඩියට කිව්වහම, කට්ටඩියගේ භූතයො ටික මගේ මනසට ඇතුලුවෙලා මනස කියවල හිතේ තියෙන එකා හරියට තිතට ගලපල ගන්නව....... උන් මගේ හිතේ උඹ ගැන මට අමතක සිද්දි පවා ලබාගෙන තමයි ටක්කෙටම උඹගැන විස්ස්තරේ එකතුකරගන්නෙ...........
මම ඔය භූතයො හිතට වැදිල හිතේ තියෙන දේ ගන්නව කියන එක ඉතා සරලව ඔප්පු කරන්න පොඩි දෙයක් කියන්නම්...........
මේ ත්රෙඩ් එක බලන මොකෙක් හරි එකෙක් නුවර පලාතෙ ඉන්නවනම් අතේ රුපියල් 50ක් 100ක් තියාගෙන (ඊට වඩා එක සතයක් හන්ගගෙනවත් ගෙනියන්න එපා--බුවා ඔක්කෝම උඹටත් නොදැනි සුද්දකරනව
ඌ උඹලට 10ට අඩු ඉලක්කමක් හංගගෙන අතේ ලියන්න කියල, මූ ඒ ඉලක්කම අපේ අනික් අතේ ලියනව......... මම කට්ටකමට බෑග් එක අස්සෙ අතදාගෙන 13 කියල ලිව්ව........ මූ ඇහුව...... මහත්තය ඉස්කෝලෙ කීයට යනකම් ගියාද කියල...... විලිලැජ්ජාවෙ බෑ..... මූ කියපි 13න 10ට වඩා වැඩියි මහත්තයො කියල.......
ඕකෙ සීන් එක....... අරූට සේවය කරන අමනුශ්යය අපේ හිතට එබිකම්කරල ඕන දේ ඒ මිනිහට අදහස් විදියට ලබාදෙනව.........
මම කියපු දේ ටිකක් අවුල් සහගත වුනාට ටිකක් හරි අදහසක් ආව යැයි සිතමි......
[/SIZE]
හීනෙන් වගේ මන් කෑ ගැහුව "අම්මේ...." කියල සද්දෙ පිට වෙන්නෙත් නැහැ කටින්, කලබලේට. කොහොම හරි දෙවෙනි තුන්වෙනි පාර කෑ ගහනකොට සද්දෙ පිට උනා, (මේ ඔක්කොම වෙන්න තත්පර 20ක් යන්න ඇති ) අම්ම ආව දුවගෙන ලඟට. මන් කිව්ව කවුද මගෙ කකුලෙන් ඇද්ද කියල. ඔය වෙනකොට අක්කත් ඇවිල්ල ලඟට. මන් එදා ඉතුරු ටික නිදා ගත්තෙ අම්ම ලඟ. හැබැයි ගෙදර අයට නන් මේක විහිලුවක් උනා මැරිච්ච සර් අවිත් මගෙ කකුල අතගාල කියල. (අනේ අහිංසක මනුස්සය හෝමෙක් එහෙම නෙමෙයි කීයටවත්)
මේක කියවන ගමන් මාත් දහ අතේ කල්පනා කලා මටත් වෙච්ච දෙයක් උඹලත් එක්ක බෙදා ගන්න. පොඩි පොඩි සීන් වෙච්ච බව දන්නව උනත් මතක් උනේ නැහැ. හැබැයි මේ දැන් සීන් දෙක තුනක්ම මතක් උනා.
බොහොම පොඩි එකකින් පටන් ගන්නන්. හැබැයි දරුනු සීන් එකක් නෙමෙයි. මම 8 වසරෙ විතර ඉගෙන ගන්න කාලෙ අපේ ගෙදරට ආව වයසක ඉන්ග්ලිශ් මාස්ටර් කෙනෙක්. මට ඉන්ග්රීසි උගන්නන්න. හරි හොඳ මිනිහ. නිකන් නත්තල් සීය වගේ පෙනුම (එච්චර මහත නැහැ ). ඔහොම යන අතරෙ එක දවසක් මෙසේජ් එකක් ආව මිනිහ හාට් ඇටෑක් එකක් ඇවිත් මැරිල කියල. මාත් ගියා මල ගෙදර.
එදා රෑ තමා මේ සීන් එක උනේ. මන් නිදා ගන්නෙ තනියම. මදුරු දැලකුත් දාල තියෙන්ව එක පාරටම මට ඇහරුනා කවුරු හරි කකුලෙන් අදිනව වගේ දැනිල. ඇහැරෙනකොටත් මාව අදිනව. කට්ට කරුවලේ මෙලෝ දෙයක් පේන්නෙ නැහැ.
හැබැයි මට සුවර් ඒක හීනයක් නෙමෙයි කියල.
ඔන්න ඕකයි කතාව.
