මම හරි ද?

[DeeJaY101]

බලාපොරොත්තුව වේදනාවේ උල්පතයි.
බලාපොරොත්තුවලින් මිදුණු පුද්ගලයාට දුක හට නොගනී

​

 

[sachith19920726]

බලාපොරොත්තු වලින් මිදීම නිර්වානය අවබෝධ කර ගැනීමයි..

 

[crazybuddy]

හරි.. ඒ උඹ කියන විදියට බැලුවොත් නම්..
ඒත් බලාපොරොත්තු, අරමුණු නැතිව ජීවත් වෙලා වැඩක් තියෙද..?
අපි ජීවත් වෙන්නෙ අරමුණු හෝ බලාපොරොත්තු වෙනුවෙන්.. අපි අපේම අරමුණක් වෙනුවෙන් මේ ලෝකෙට ආවෙ නැතත් ලෝකයෙ එදිනෙදා සිදුවීම් අපිට බලාපොරොත්තු එකතු කරනව.. ඒ හින්ද බලාපොරොත්තු නැතුව ජීවත් වෙනව කියන එක ප්‍රායෝගික නෑ.. අපිට දුක ඇතිවෙන්නෙ බලාපොරොත්තු කඩවීම්, අහිමි වීම් වගේ දේවල් නිසා.. ඒ දේවල් විඳදරාගෙන ජීවත් වෙන්න ශක්තියක් මිනිහෙක්ට තියෙන්න ඕන.. එහෙම නැති එවුන් නම් කොහොමත් ජීවත් වෙලා වැඩක් නෑ.. ඒකනේ ඔය බූට් එක කාපු ගමන් සමහර පොන්සියො කෘමිනාශක වල එහෙම රස බලන්න යන්නෙ, කෝච්චියෙ රෝද ගණන් කරන්න යන්නෙ.. උන්ට දුකක් වේදනාවක් උහුලගන්න ශක්තියක් නෑ.. මිනිහෙක් එකම දෙයක් නිසා ජීවිත කාලෙම අඬන්නෙ නෑ.. අපේ ළඟින්ම හිටපු කෙනෙක් ජීවිතෙන් සමුගත්තත් අපි ජීවිත කාලෙම ඒ වෙනුවෙන් අඬන්නෑ.. කාලයත් එක්ක ඒ දේවල් අපේ හිත් වලින් ටිකෙන් ටික අමතක වෙලා යනවා.. ඊට පස්සෙ ඒ දේවල් මතකයට ආවත් ඉස්සර වගේ ලොකුවටම වේදනාවක් දැනෙන්නෑ.. ආයෙම අපි හිනාවෙලා සතුටින් ඉන්නවා.. ආයෙම අඬනවා.. ඒ ජීවිතේ හැටි..

මේ ජීවත් වෙන ටික කාලෙදි සතුට වගේම දුකත් ලැබෙනවා බං.. එහෙම නැති ජීවිතයක් නෑ.. ඒක හැම මිනිහටම පොදුයි.. ජීවිතේ කියන්නෙ.. මේ හැම දේකම සම්මිශ්‍රණයක්..
​

 

[Iron Monger]

බලාපොරොත්තු වලින් මිදීම නිර්වානය අවබෝධ කර ගැනීමයි..

 

[Shadow.Walker]

"බලාපොරොත්තු" කියන වචෙනට වඩා "ආශාව" / "තණ්හාව" යන වචනේ වඩා සුදුසු කියල මට හිතෙන්නේ...

 

[King GBN]

"බලාපොරොත්තු" කියන වචෙනට වඩා "ආශාව" / "තණ්හාව" යන වචනේ වඩා සුදුසු කියල මට හිතෙන්නේ...

 

[Ayeshlive]

හරි.. ඒ උඹ කියන විදියට බැලුවොත් නම්..
ඒත් බලාපොරොත්තු, අරමුණු නැතිව ජීවත් වෙලා වැඩක් තියෙද..?
අපි ජීවත් වෙන්නෙ අරමුණු හෝ බලාපොරොත්තු වෙනුවෙන්.. අපි අපේම අරමුණක් වෙනුවෙන් මේ ලෝකෙට ආවෙ නැතත් ලෝකයෙ එදිනෙදා සිදුවීම් අපිට බලාපොරොත්තු එකතු කරනව.. ඒ හින්ද බලාපොරොත්තු නැතුව ජීවත් වෙනව කියන එක ප්‍රායෝගික නෑ.. අපිට දුක ඇතිවෙන්නෙ බලාපොරොත්තු කඩවීම්, අහිමි වීම් වගේ දේවල් නිසා.. ඒ දේවල් විඳදරාගෙන ජීවත් වෙන්න ශක්තියක් මිනිහෙක්ට තියෙන්න ඕන.. එහෙම නැති එවුන් නම් කොහොමත් ජීවත් වෙලා වැඩක් නෑ.. ඒකනේ ඔය බූට් එක කාපු ගමන් සමහර පොන්සියො කෘමිනාශක වල එහෙම රස බලන්න යන්නෙ, කෝච්චියෙ රෝද ගණන් කරන්න යන්නෙ.. උන්ට දුකක් වේදනාවක් උහුලගන්න ශක්තියක් නෑ.. මිනිහෙක් එකම දෙයක් නිසා ජීවිත කාලෙම අඬන්නෙ නෑ.. අපේ ළඟින්ම හිටපු කෙනෙක් ජීවිතෙන් සමුගත්තත් අපි ජීවිත කාලෙම ඒ වෙනුවෙන් අඬන්නෑ.. කාලයත් එක්ක ඒ දේවල් අපේ හිත් වලින් ටිකෙන් ටික අමතක වෙලා යනවා.. ඊට පස්සෙ ඒ දේවල් මතකයට ආවත් ඉස්සර වගේ ලොකුවටම වේදනාවක් දැනෙන්නෑ.. ආයෙම අපි හිනාවෙලා සතුටින් ඉන්නවා.. ආයෙම අඬනවා.. ඒ ජීවිතේ හැටි..

මේ ජීවත් වෙන ටික කාලෙදි සතුට වගේම දුකත් ලැබෙනවා බං.. එහෙම නැති ජීවිතයක් නෑ.. ඒක හැම මිනිහටම පොදුයි.. ජීවිතේ කියන්නෙ.. මේ හැම දේකම සම්මිශ්‍රණයක්..
​

aniwa yaluwa. sirawatama api jeewath wenne balaporoththu nisa. mamath oya kiyapu de kiyannai giye. rep 3+

 

[polwattacom]

බලාපොරොත්තුව වේදනාවේ උල්පතයි.
බලාපොරොත්තුවලින් මිදුණු පුද්ගලයාට දුක හට නොගනී

​

බලාපොරොත්තු කියන්නේ ආසාවන්. ආසාවන් නැති තැන දුක හටගන්නේ නැහැ. බුදුරජානන් වහන්සේ දේශනා කරලා තියෙන්නේ ඕක තමයි. ආසාවන් නොහොත් ඇලීම නැති කරපු කෙනා තමයි රහත් වූ කෙනෙක් වෙන්නේ. ආශාව 100% ක් තුරන් කරපු කෙනා ජිවිතේ කිසිම දෙකට ඇලෙන්නේ නැහැ. ඒ හින්ද කිසි දෙයක් අහිමිඋනා කියල දුකක් දැනෙන්නේ නැහැ. ඔබ හරි.

 

[Edition]

අනේ මන්දා බන්

 

[charly123]

බලාපොරොත්තුව වේදනාවේ උල්පතයි.
බලාපොරොත්තුවලින් මිදුණු පුද්ගලයාට දුක හට නොගනී

​

 

[madura199]

ow bn.......

 

[madura199]

බලාපොරොත්තු කියන්නේ ආසාවන්. ආසාවන් නැති තැන දුක හටගන්නේ නැහැ. බුදුරජානන් වහන්සේ දේශනා කරලා තියෙන්නේ ඕක තමයි. ආසාවන් නොහොත් ඇලීම නැති කරපු කෙනා තමයි රහත් වූ කෙනෙක් වෙන්නේ. ආශාව 100% ක් තුරන් කරපු කෙනා ජිවිතේ කිසිම දෙකට ඇලෙන්නේ නැහැ. ඒ හින්ද කිසි දෙයක් අහිමිඋනා කියල දුකක් දැනෙන්නේ නැහැ. ඔබ හරි.

 

[Mylover]

අනේ මන්දා බන්

 

[DeeJaY101]

හරි.. ඒ උඹ කියන විදියට බැලුවොත් නම්..
ඒත් බලාපොරොත්තු, අරමුණු නැතිව ජීවත් වෙලා වැඩක් තියෙද..?
අපි ජීවත් වෙන්නෙ අරමුණු හෝ බලාපොරොත්තු වෙනුවෙන්.. අපි අපේම අරමුණක් වෙනුවෙන් මේ ලෝකෙට ආවෙ නැතත් ලෝකයෙ එදිනෙදා සිදුවීම් අපිට බලාපොරොත්තු එකතු කරනව.. ඒ හින්ද බලාපොරොත්තු නැතුව ජීවත් වෙනව කියන එක ප්‍රායෝගික නෑ.. අපිට දුක ඇතිවෙන්නෙ බලාපොරොත්තු කඩවීම්, අහිමි වීම් වගේ දේවල් නිසා.. ඒ දේවල් විඳදරාගෙන ජීවත් වෙන්න ශක්තියක් මිනිහෙක්ට තියෙන්න ඕන.. එහෙම නැති එවුන් නම් කොහොමත් ජීවත් වෙලා වැඩක් නෑ.. ඒකනේ ඔය බූට් එක කාපු ගමන් සමහර පොන්සියො කෘමිනාශක වල එහෙම රස බලන්න යන්නෙ, කෝච්චියෙ රෝද ගණන් කරන්න යන්නෙ.. උන්ට දුකක් වේදනාවක් උහුලගන්න ශක්තියක් නෑ.. මිනිහෙක් එකම දෙයක් නිසා ජීවිත කාලෙම අඬන්නෙ නෑ.. අපේ ළඟින්ම හිටපු කෙනෙක් ජීවිතෙන් සමුගත්තත් අපි ජීවිත කාලෙම ඒ වෙනුවෙන් අඬන්නෑ.. කාලයත් එක්ක ඒ දේවල් අපේ හිත් වලින් ටිකෙන් ටික අමතක වෙලා යනවා.. ඊට පස්සෙ ඒ දේවල් මතකයට ආවත් ඉස්සර වගේ ලොකුවටම වේදනාවක් දැනෙන්නෑ.. ආයෙම අපි හිනාවෙලා සතුටින් ඉන්නවා.. ආයෙම අඬනවා.. ඒ ජීවිතේ හැටි..

මේ ජීවත් වෙන ටික කාලෙදි සතුට වගේම දුකත් ලැබෙනවා බං.. එහෙම නැති ජීවිතයක් නෑ.. ඒක හැම මිනිහටම පොදුයි.. ජීවිතේ කියන්නෙ.. මේ හැම දේකම සම්මිශ්‍රණයක්..
​

උඹ හරි සහෝ, බලාපොරොත්තු නිසා තමයි අපි ජීවත් වෙන්නේ. ඒත් මචන් ගොඩක් කට්ටිය දුක් වෙන්නේ කරන්න බැරි දෙයක් ගෙන හීන මවාගෙන ඒ හීනමාලිගා කුඩු වෙලා යනකොට. අපි දැනගන්න ඕනේ අපිට කරන්න පුළුවන් මොනවද එක නැති උනාම අපි ඒ ප්‍රශ්නයට මුහුණ දෙන්නේ කොහොමද කියල. ලංකාවේ ගොඩක් කොල්ලො කෙල්ලො නිසා පට්ට විදියට දුක් වෙනවා, ඒ කොල්ලගෙම කෙල්ල සමහරවිට තව කොල්ලෙක් එක්ක සතුටින් ඉන්න පුළුවන්. ඉතින් අපි ඇත්තට මුහුණ දීලා ජීවත් උනොත් අපේ ජීවිතත් ගොඩක් අර්ථවත් වේවි. මොනවා වුනත් අපිට ඉන්නේ අන්තිමට අපේ අම්මයි, තාත්තයි...

 

[DeeJaY101]

reply karapu hemotama thanks