උණුහුමේ පීදුනු හිනාවට
මග හැර නොයා උන්නාට
අසපුවේ කඳුළු මිස හීතලට
සකි සඳුනි හිනා නැත මා ගාව...
නුඹේ පන්හිඳ අගට දුක දෙවන
මගේ රුව පින්මදය හැමදාට
පව්කාර ඇසක් යට හුල්ලන
කඳුලකට වාරුවක් නොවෙන් නුඹ...
බිඳුණු හිත පිරිමදින හීන්වට
තාල නැති නැවුම් පෙම් කවියකට
නුඹ සොඳුරු වෙන තාල හැදුවාට
මං කොහොම ඒ කවිය කියන්නද...
ඉඳ හිටක සීරුවට ගෙවී යයි
අතවනා දුර ඇදෙන හැන්දෑව
නුඹේ හිතේ සිත්තමක විතරක්ම
හිඳින්නම් අමනාප නොවෙන් නුඹ...
මග හැර නොයා උන්නාට
අසපුවේ කඳුළු මිස හීතලට
සකි සඳුනි හිනා නැත මා ගාව...
නුඹේ පන්හිඳ අගට දුක දෙවන
මගේ රුව පින්මදය හැමදාට
පව්කාර ඇසක් යට හුල්ලන
කඳුලකට වාරුවක් නොවෙන් නුඹ...
බිඳුණු හිත පිරිමදින හීන්වට
තාල නැති නැවුම් පෙම් කවියකට
නුඹ සොඳුරු වෙන තාල හැදුවාට
මං කොහොම ඒ කවිය කියන්නද...
ඉඳ හිටක සීරුවට ගෙවී යයි
අතවනා දුර ඇදෙන හැන්දෑව
නුඹේ හිතේ සිත්තමක විතරක්ම
හිඳින්නම් අමනාප නොවෙන් නුඹ...



