වසන්තියේ කෝ ඔබේ සිනා
මගේ හදවත පාරයි ඔබේ කතා
බතත් ඉදී ලිප නිවී ගියා
මට ඉන්න තවත් බෑ තරහ වෙලා
සුදු මෑණිකේ මගේ රත්තරං
මට රිදවූවා මදි දෝ ඉතින්
පොඩි පොඩි දේටත් හිත රිද්දාගෙන රණ්ඩුම අල්ලන්නේ
මගේ ඉවසීමෙත් සීමා නෑති වන්නේ
නිතරම කියවන මගෙ පණ නිහඩව හිටියම ගේ පාලුයි
බෑනුමක් ඈහුවත් එය මට සෑනසීමයි
මං පෑරදීල ඉන්නම් ඉතින්
තරහා වෙන්න බෑ ආයේ නම්......
හිතුවක්කාරෙට කල කී දෙයකට ඉදහිට සෑර වූවත්
නොකා නොබී මම ඒ ගෑන දුක් වෙන්නේ
ඉස්සර වාගේ ආදරේ නෑ දෑන් කියලා ඔබ කීවත්
මගේ ආදරේ හෑටි මං විතරයි දන්නේ
පණ වගේ තාම මං ආදරෙයි
වෙනසක් නෑ එදා වාගෙමයි...