දහවෙනිදා මමත් ගියා ගෝල්ෆේස් එකට අරගලයට හයියක් වෙන්න හිතාගෙන.කොහොම හරි එදා එතනදි මම ලබපු ජීවිතේ කලින් නොවිඳපු අත්දැකීම් කීපයක් මට මෙහෙම කියන්න හිතුනා. එදා මම පැයක විතර ගමනකින් වැස්සෙ තෙමීගෙන තමා බයික් එකේ ගියේ ගෝල්පේස් එකට ගියේ. යනකොට මට සීතලයි හොඳටම වතුර තිබහයි. ගිය වෙලේ ඉදන් යන අඩියක් අඩියක් පාසා සටන් පාටවලට අමතරව මට ඇහුනෙ, "මල්ලි තේකක් බීලා යමුද","කෝපි එකක් බොනවද" වගේ දේවල් ඒ හැමදේම ඒගොල්ලෝ දුන්න නිකං නෙමේ අඩුම තරමේ බිස්කට් එකක්වත් එක්ක. එවෙලෙ තිබහට කිරි පැකට් එකක් අරන් බීපු මම පස්සෙ නෙස්කැෆේ එකකුයි කෝපි එකකුයි බීලා දැම්මා සීතලටයි පෙරේතකමටයි
සමහර මිනිස්සු ඒ අතරින් එළවලු රොටි බනිස් වගේ දේවල් කමුද කියලා අහ අහා හැමෝටම අල්ල අල්ල ගියා. සමහරක් මිනිස්සු දවල් කෑමට ෆ්රයිඩ් රයිස් පවා එතන හිටපු අයට දුන්නා.
සේරටම වඩා මම එතනදි පුදුම උන දේ එකක්වත් නෙවේ. මම වැස්සෙ තෙමි තෙමි ඉන්නකොට එතනට ආපු නැන්දා කෙනෙක් මගෙ අතට අලුතෙන්ම ගත්ත පැකින්වත් කඩලා නැති කුඩයක් දීලා ගියා...
දෙයියනේ මේ තරමටම මේ අරගලේ දිනන්න එකතු වෙන්න අපේ මිනිස්සු කොච්චර පීඩනයක් හිතේ හිර කරන් ඉදලද?
මෙච්චර එකමුතුවක් මෙච්චර සහෝදරකමක් කොහෙද අපේ මිනිස්සුන්ගෙ හැන්ගිලා තිබ්බෙ? එදා දෙපැත්තට බෙදිලා මරාගත්ත අපේම සිංහල මුස්ලිම් උන් එකට සටන් පාට කියනවා. මුස්ලිම් උන් යාඥා කරනකොට අපේ සිංහල උන් ඉඩ හදලා දීලා උන්ව ආරක්ෂා කරනවා. දෙයියනේ කොච්චර ලස්සන මනුස්සකමක්ද අර ජාතිවාදී දේශපාලුවො අපෙන් ඈත් කරලා තිබිලා තියෙන්නෙ
ඉතින් මන් අහන්නෙ උඹ තාමත් හිතනවාද අපි මේ අරගලේ පරාදයි කියලා? අපිට දිනන්න බෑ කියලා? නෑ බන් මේ අරගලේදි දැනටමත් අපි දිනාගත්ත දේවල් මහ ගොඩයි... දැනටත් අපි දිනලා බන්...
අරගලයට ජය ❤
~Copied from Tharindu Prabhashwara ~
ඇත්තටම මිනිස්සුන්ගෙ මනුස්සකමත් තුඡ්ඡ දේශපාලනයට යට වෙලා තිබිල නේද?
ශ්රී ලාංකිකයන් ලෙස එකතු උනාම සියල්ල යටත් බව පසක් වී හමාරයි.
https://www.facebook.com/groups/1215321695516361?multi_permalinks=1567205923661268
Manoj Dissanayake
