වරෙන් මහ රෑට හොල්මන් කතාවක් කියවන්න...

[sinhawanshaya]

අපේ ගමේ ගෙදර විකුණන්න ගියාම වටේ ඉන්න ඉරිසියාකාර බැල්ලිගෙ පුතාලා ගේ බලන්න එන එන උන්ට කියලා ගෙදර හොල්මන් තියෙනවා කියලා. ගොඩක් කල් ගියා විකුණගන්න.

බෞද්දයො කිව්වුවාට උන් ඔක්කොම ඔහොමයි!

 

[Besamaayam]

අපේ ගමේ ගෙදර විකුණන්න ගියාම වටේ ඉන්න ඉරිසියාකාර බැල්ලිගෙ පුතාලා ගේ බලන්න එන එන උන්ට කියලා ගෙදර හොල්මන් තියෙනවා කියලා. ගොඩක් කල් ගියා විකුණගන්න.

මෙතනත් ඕක තමයි වෙලා තියෙන්නෙ
ඉඩම් විකුනන්න ගියාමත් කියනව ඔතන කලින් තිබුනෙ කනත්තක් කියල

 

[Candid-B]

මෙතනත් ඕක තමයි වෙලා තියෙන්නෙ
ඉඩම් විකුනන්න ගියාමත් කියනව ඔතන කලින් තිබුනෙ කනත්තක් කියල

@AnuradhaRa ලෑ ඉඩමත් ඉස්සර කනත්තක්ලු. ජේවීපී කාලේ උන්ගෙ වැටේ මිනිස්සුන්ගෙ ඔලු එල්ලල තිබ්බලු. මට කලින් කියල තියෙනව ඔය සීන් එක.

 

[KDH]

Elakiri butha kotuwa

 

[baba-chuti]

මේ කොටිකාවත්තේ ගෙයක්ලු..

ammta ape area eke gyeak ne.

 

[codeforme]

මේවා බොරු බයිලා . බලන්ගොඩ doctor's Quarters තියෙන්නේ පොදු සුසාන භූමියට අල්ලපු ඉඩමේ . ගෙදර පිටිපස්ස බලපු ගමන් තාප්පයක් වත් නෑ වැටක් තියෙන්නේ. කෙලින්ම පේන්නේ සොහොන් ටික .

දන්නා තරමින් කිසිම case එකක් නෑ දොස්තරලා ඕන තරම් ඉන්නවා ඕකේ .

 

[baba-chuti]

kalin hitapu gedara oya case tibba. habai holman karada kale na. 12years api htiya. habai gedara patta mooslai. ape thattage business okkama down wuna eheta giyata passe.

 

[Lankaputhra reborn]

මේ කතාව 100%ක් ඇත්ත කතාවක් කියල ගෙදර අඳුරගෙන ඒ ගෙදර කලින් පදිංචි වෙලා හිටපු උන් කමෙන්ට් කරලා තියෙනවා. ඒ වගේම කමෙන්ට් වලත් තව හොඳ හොඳ කතා තියෙනවා කුලී ගෙවල් වල සිද්ද වෙච්ච.

මේ කතාව ඇත්ත. හොල්මන් කතන්දර හරියට කියන්න බෑ ඒත් ඔය ගෙදරට එන කිසි කෙනෙක් වැඩිකල්නම් ඉන්නෙ නැති එක ඇත්ත. තාමත් තියනව රෙන්ට් එකට දෙන්න.

 

[windows_ubuntu]

හෙෂාන් පියවි සිහියෙන් නෙවෙයි හිටියේ. එයාගේ කකුල් පණ නැතිව වගේ පන්සලේ පස් පාර දිගේ ඇදිලා ගියා. පන්සලේ පරණ ගේට්ටුව මළකඩ කාලා, ඒක ඇරෙනකොට ආපු 'කීස්...' සද්දේ හෙෂාන්ගේ හදවත පලාගෙන ගියා වගේ දැනුනා. මුළු පන්සල් වත්තම මීදුමෙන් වැහිලා, බුදු පිළිමය ගාව තිබුණ පරණ පහන් වැටේ තෙල් ඉවර වෙලා හෙමින් හෙමින් නිවී යනවා.

"ආඩම්බරකාරයා... අන්තිමට ආවා නේද?"

ඒ කටහඬ ආවේ පන්සල අයිනේ තිබුණ අඳුරු කුටිය ඇතුලෙන්. හෙෂාන් හෙමින් හෙමින් ඒ පැත්තට ගියා. කුටිය ඇතුලේ එකම එක ඉටිපන්දමක් විතරක් දැල්වෙනවා. ඒ එළියෙන් හෙෂාන් දැක්කා අරමේ ආන්ටි ඇඳේ වාඩි වෙලා ඉන්නවා. එයාගේ සුදු රෙද්ද දැන් ටිකක් බුරුල් වෙලා.

"ළඟට එන්න පුතේ..." එයා කිව්වා. ඒ කටහඬේ තිබුණේ අමුතුම සරාගී ඒත් බය හිතෙන ගතියක්.

හෙෂාන් වෙව්ලමින් කුටිය ඇතුලට ගියා. අරමේ ආන්ටි හෙමින් හිටගත්තා. එයාගේ රැලි වැටිච්ච හම ඇතුලෙන් මළගිය මිනියක සීතල හුස්ම හෙෂාන්ට දැනුනා. එයා හෙෂාන්ගේ බෙල්ල වටේ එයාගේ අයිස් වගේ සීතල අත් දෙක යැව්වා.

"ඔයා දන්නවද මම කොච්චර කල් බලාගෙන හිටියද කියලා මගේ පිපාසය නිවාගන්න? ඔයාගේ මේ තරුණ ඇඟ... මේ රස්නය..."

ආන්ටි හෙමින් එයාගේ රෙද්ද පල්ලට දැම්මා. හෙෂාන් බයෙන් ඇස් පියාගන්න හැදුවත් එයාට ඒක කරන්න බැරි වුණා. ආන්ටිගේ කකුල් දෙක අතර තිබුණේ සාමාන්‍ය දෙයක් නෙවෙයි. ඒක අඳුරු, ගැඹුරු, නපුරු බලවේගයක් වගේ පෙනුණේ. ඒකෙන් අමුතුම විදිහේ සුවඳක් සහ සද්දයක් ආවා. 'ශ්ලර්ප්... හ්ම්ම්ම්...'

"බය වෙන්න එපා මැණික... දැන් ඔයාගේ ඔළුව මෙතනට දාන්න... මගේ ඇඟ ඇතුලේ ඔයාට සදාකාලිකව ඉන්න පුළුවන්..."

ආන්ටි හෙෂාන්ගේ ඔළුවෙන් අල්ලලා පහත් කරන්න ගත්තා. හෙෂාන්ගේ මුළු ඇඟම ගල් ගැහිලා. එයාට පෙනුනේ ආන්ටිගේ ඒ නපුරු අවයවය ලොකු වෙලා, එයාගේ ඔළුව ගිලගන්න වගේ ලං වෙනවා විතරයි.

"අහ්හ්... හ්ම්ම්ම්... ඔව්... එන්න..." ආන්ටි කෙඳිරි ගාන්න ගත්තා.

හෙෂාන්ගේ ඔළුව දැන් ඒ අඳුරු ගුහාව වගේ තියෙන ආන්ටිගේ කකුල් අතරට තද වෙනවා. එයාට දැනුනේ මස් වැදලි වල තෙතමනය සහ ඒ නපුරු උණුසුම.

"තවත් ඇතුලට... තවත් ඇතුලට..." ආන්ටි කෑගැහුවා. හෙෂාන්ගේ හුස්ම හිරවෙන්න ගත්තා. එයාගේ මුළු ඔළුවම දැන් ඒ රහස් ප්‍රදේශය ඇතුලේ. අරමේ ආන්ටිගේ හිනා සද්දේ මුළු පන්සල පුරාම රැව් දුන්නා.

මැවිලා පෙනුනා තට්ට හෙශාන්ව ඇතුලට ඇදීලා යනවා

 

[sinhawanshaya]

පිරිත් දාගෙන ලස්සනට ඉන්න බැරිද ඔහොම ගෙදරක?

 

[Peace for All]

මේවා බොරු බයිලා . බලන්ගොඩ doctor's Quarters තියෙන්නේ පොදු සුසාන භූමියට අල්ලපු ඉඩමේ . ගෙදර පිටිපස්ස බලපු ගමන් තාප්පයක් වත් නෑ වැටක් තියෙන්නේ. කෙලින්ම පේන්නේ සොහොන් ටික .

දන්නා තරමින් කිසිම case එකක් නෑ දොස්තරලා ඕන තරම් ඉන්නවා ඕකේ .

There's a difference between buried to R.I.P. in a common cemetery vs someone's soul still stuck in a property they dwelled.. - I believe I may have encountered few of such sub-humans, who are unbelievably irrational, cruel, greedy, always angry and growl when speaking..

If 100 years from now, none of our asses gonna be present in this planet earth, it makes sense to prudently distribute what you have than just horading.. - as a matter of fact, Celebrities supposed to donate heaps for charity, which uplift their reputation in return..

Always remember, when you reach old age, you will for sure, settle into less than a 3 course meal and reminisce on your good deeds, if you ever had, written in your little diary of merit (පින් පොත)..

When people who did good deeds die, they only leave a beautiful memory.. - I slept, in the rooms of my cool paternal grandpa and paternal grandma's younger sis for ages, to never feel scared..

To the contrary, I believe my paternal grandma, did not meet a good end for numerous reasons.. - about 10 years later, my little daughter, would wake up in the middle of the night, in that not so pleasant house and just cry none stop, just like in the shared story by OP Heshan..

 

[rumesh.fbi]

මේ කොටිකාවත්තේ ගෙයක්ලු..

Ehenam eka nemei ban. Habai mama Balapu ekath me type. Kisima wenasak na. Athulai eliyai me wagemai.

 

[රෝසි ආච්චි]

පරිච්ඡේදය 01: මළගිය ප්‍රේතයෝ සහ පණ ඇති පෙරේතයෝ

රෑ බෝ වී ගෙන එද්දී මුළු ගමම ගිලී තිබුණේ මූසල අඳුරකය. හඳ පායන්නට තිබුණත්, වළාකුළු වලට මුවා වී තිබුණු හඳ එළිය හරියට නාකි ගෑනියෙක් මූණට පවුඩර් උරගා ගත්තා වගේ බොඳ වී පෙනුනි. ගමේ සුසාන භූමිය පැත්තෙන් හමන හුළඟේ තිබුණේ පිච්චුනු මළකඳන් වල අළු ගඳ නොව, ඊටත් වඩා දරුණු ගඳකි. ඒ, කාලෙගානගේ කටින් එන කසිප්පු ගඳ ය.
කාලෙගාන, ගමේම ඉන්න නොම්මර එකේ බේබද්දා, එදා රෑත් සුපුරුදු පරිදි කාණුවක් අයිනේ ඩෝප් එකේ වැතිරී සිටියේය. මිනිහාගේ කටේ කෙළ බේරෙමින් තිබුණු අතර, ඇඳගෙන හිටපු සරම බඩටත් උඩින් ඉස්සී තිබුණේ ගමේ ඉන්න බැල්ලිගෙ පුතාලට නොමිලේම දර්ශනයක් ලබා දෙමිනි.

"අඩෝ... මේ... කවුද යකෝ මගේ බෝතලේට වතුර දැම්මේ?" කාලෙගාන තනිවම දොඩවමින්, පාර අයිනේ තිබුණු කරුවල ගසක් දිහා බලා කෑගැසුවේය. ඌට පෙනුනේ ගහක් නොව, උගේ ඔළුව ඇතුලේ මැවෙන යක්ෂයෙකි. "වරෙන් යකෝ එළියට... තොගේ අක්මාව ගලවලා මම බයිට් එකට ගන්නවා!"

මේ අතර, ගමේ අනිත් කෙළවරේ, හේෂාන් හෙවත් 'ආඩම්බරකාරයා' තමන්ගේ සුපුරුදු රහසිගත මෙහෙයුමට සූදානම් වෙමින් සිටියේය. හේෂාන් කියන්නේ නිකම්ම නිකම් කොල්ලෙක් නොවේ. ඌට තිබුණේ අමුතුම රහකි. ගමේ කෙල්ලෝ ඕන තරම් ඉද්දී, මූට හිත ගියේ පන්සලේ ආරාමෙට වෙලා ඉන්න, වයස හැත්තෑව පැනපු 'ආරාමෙ ඇන්ටි' ට ය. හේෂාන් කණ්ණාඩිය ඉස්සරහට ගිහින් කොණ්ඩේ දස පාරක් විතර පීරා, මූණට 'ෆෙයාර් ඇන්ඩ් ලව්ලි' ටියුබ් එකම උලා ගත්තේය.

"අද නම් ඇන්ටිව බලන්නම ඕනේ... ඊයේ රෑ ගෙනාපු බුලත් විට එක දෙන්නත් බැරි වුණානේ..." හේෂාන් තොල් ලෙවකමින් තනිවම මුමුණා ගත්තේය. මූට ආරාමෙ ඇන්ටීගේ රැලි වැටුනු හමයි, කටේ දත් නැති හිනාවයි මතක් වෙනකොට ඇඟේ මයිල් කෙලින් වෙන්නේ හරියට කරන්ට් එක වැදුනා වගේ ය. "මගේ මැණික... මගේ චූටි ආච්චි..." ඌ ආදරෙන් හිතුවා.

හේෂාන් ගෙදරින් එළියට බැස්සේ පූසෙක් වගේ සද්ද නැතුවය. අතේ තිබුණේ රෝස මලකුත්, සිද්ධාලේප පොඩි හුලකුත් ය. මොකද ආරාමෙ ඇන්ටීට රෑට දණිස් පාරේ කැක්කුම එන බව ඌ දන්නා නිසාය. මූ මහ පුදුම ලව් කාරයෙකි.

මේ වෙලාවේම, වරුණ, ගමේ ඉන්න අමුතුම ජාතියේ මනමාලයා, තමන්ගේ ගෙදර කාමරේට වෙලා ජනේලයෙන් එළිය බලාගෙන හිටියේය. වරුණ කියන්නේ නිකම්ම අම්මාගේ පුතෙක් නෙවෙයි, ඌ 'අම්මාගේම' පුතෙකි. ගමේ උන් මූට කියන්නේ 'ඉන්සෙස්ට් වරුණා' කියලා ය. මූට ගෑනුන්ගෙන් ඕන කරන දේවල් සාමාන්‍ය කොල්ලෙක්ට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස් ය.

වරුණ කාමරේ ඇතුලේ එහාට මෙහාට ඇවිදින ගමන්, අම්මාගේ පරණ සාරි හැට්ටයක් අතේ තියාගෙන ඉව කරමින් හිටියේය. "අම්මේ... ඔයාගේ උයන කරවල හොද්දේ සුවඳ..." ඌ ඇස් පියාගෙන විකාරෙන් වගේ දොඩවයි. ගමේ උන් කියන කතාව ඇත්ත ය. මූට තියෙන්නේ මහ ජරා හිතකි. මූ හිතාගෙන ඉන්නේ මුගේ අම්මා තරම් සරාගී කෙනෙක් ලෝකෙවත් නෑ කියලා ය.

"අද රෑට අම්මා නිදාගත්තම මම ගිහින් බලන්න ඕනේ..." වරුණගේ හිතේ තිබුණේ අමුතුම කුපාඩි ප්ලෑන් එකකි. ඌ ජනේලයෙන් එළියට බැස්සේ ගෙදර බල්ලාටත් හොරෙනි. ඌට ඕන වුනේ රෑට ගමේ ඇවිදින ගමන් කාගේ හරි ජනේලයකින් එබිලා බලන්න ය. හැබැයි ඌ වැඩියෙන්ම ආස තමන්ගේම ගෙදර ජනේලෙන් එබෙන්නට ය. ඒ තරමට මූ මනසින් විකෘති වූ එකෙකි.

දැන් මේ තුන්දෙනාම එකම වෙලාවක ගමේ පාරට බැස ඇත.

හේෂාන් ආරාමය පැත්තට යන අඩි පාරේ යද්දී, ඌට ඉස්සරහින් කවුරු හරි එනවා වගේ පෙනුනි. අඳුරේ හරියටම පෙනුනේ නැතත්, ඒ රූපය ටිකක් අමුතුය.

"කවුද යකෝ මේ වෙලාවේ? ආරාමෙ ඇන්ටි වත් මාව බලන්න එනවද?" හේෂාන්ගේ හිත පිරී ගියේ බලාපොරොත්තුවෙනි. "මගේ මැණික මම එනකන් ඉවසුමක් නැතුව පාරට ඇවිත්ද කොහෙද."

හැබැයි ඒ ආවේ ආරාමෙ ඇන්ටි නොවේ. ඒ ආවේ බීපු වෙරි මතේ පාරේ වැනි වැනි ආපු කාලෙගාන ය. කාලෙගානට හේෂාන්ව පෙනුනේ සුදු ඇඳගත්ත මළ යකෙක් වගේ ය.

"අඩෝ! තෝ මොකෙද්ද?" කාලෙගාන කෑගැසුවේය. උගේ කටින් ආපු කසිප්පු ගඳට හේෂාන්ගේ අතේ තිබුනු රෝස මලත් පරවී ගියේය. "මම යකෝ කාලෙගාන! තෝ මළ යකෙක් වුනාට මට කමක් නෑ... වරෙන් එකට ෂොට් එකක් දාන්න!"

හේෂාන් බය වුනේ නැත. ඌට තිබුනේ එකම අරමුණයි. "අයින් වෙයන් පරයෝ... මම මේ හදිස්සි ගමනක් යන්නේ." හේෂාන් ටිකක් ගැම්මෙන් කිව්වේය.

"හදිස්සි ගමනක්? කොහෙද යකෝ යන්නේ? ආ... උඹ අර පන්සලේ නාකි ඇටේ බලන්න නේද යන්නේ?" කාලෙගානට වෙරි මරගාතේ වුනත් ගමේ ඕපාදූප මතකය තිබුණි. "අඩෝ... උඹට ලැජ්ජා නැද්ද යකෝ... අරකට දත් නෑ... හම රැලි වැටිලා... උඹට පිස්සුද?"

"කට වහපන් කාලෙගාන! උඹ දන්නේ නෑ ආදරේ ගැන. පරණ වෙන්න වෙන්න තමයි වටිනාකම වැඩි!" හේෂාන් ආඩම්බරෙන් කිව්වේය. "ඇන්ටිගේ එක හිනාවකට මම මගේ ජීවිතේ වුනත් දෙනවා."

මේ දෙන්නා මෙහෙම රණ්ඩු වෙද්දී, පඳුරක් අස්සෙන් 'කුරු කුරු' ගාන සද්දයක් ඇහුණි. දෙන්නම එකපාරටම සද්දේ නැවැත්තුවා.
"මොකෙද්ද යකෝ ඒ?" කාලෙගාන ඇහුවා. "මට පේන්නේ උඹේ ආච්චි වලෙන් නැගිටලා ඇවිත් වගේ."

හේෂාන් ටෝච් එක පඳුර පැත්තට ගැහුවා. එතකොට දැක්කේ වරුණව. වරුණ පඳුර අස්සේ ඉඳගෙන, ගෙදරකින් උස්සපු ගෑනු යට ඇඳුමක් ඔළුවේ දාගෙන, අමුතු ආතල් එකක් ගනිමින් හිටියේය.

"අම්මට හුඩු! වරුණයා!" කාලෙගාන හිනා වුනේ බඩ අල්ලගෙනය. "බලපන් මුගේ වැඩ... අඩෝ වරුණ, උඹේ අම්මගේ රෙද්දක්ද යකෝ ඔය ඔළුවේ දාගෙන ඉන්නේ?"

වරුණ ගැස්සිලා ගියා. ඌ හිතුවේ කවුරුත් ඌව දකින එකක් නෑ කියලා. "නෑ නෑ... මේ... මේ... මම නිකන්..." වරුණ ගොත ගැහුවා. මූට තිබුණේ මාරම විකෘති පෙනුමකි. ඇස් ගෙඩි දෙක එළියට පැනලා, කටින් කෙල බේරෙනවා.

"තොපි වගේ පෙරේතයෝ තුන්දෙනෙක් එක තැනකට සෙට් වුනාම, ගමේ ඉන්න ඇත්ත හොල්මන් වලටත් රෙවෙනවා ඇති යකෝ," කාලෙගාන කිව්වේ කසිප්පු බෝතලේ කටේ තියාගන්න ගමන්.

ඒ වෙලාවෙම තමයි නියම වැඩේ වුනේ.

එකපාරටම පන්සල පැත්තෙන් මහ හයියෙන් ඝණ්ඨාරේ ගහන සද්දයක් ඇහුණා. ඒක සාමාන්‍ය සද්දයක් නෙවෙයි. හරියට කවුරුහරි පිස්සුවෙන් වගේ ඝණ්ඨාරේ ගහනවා වගේ.

"මොකද යකෝ ඒ?" හේෂාන් බය වුනා. "මගේ මැණිකට කරදරයක්වත්ද?"

"පිස්සුද බං," කාලෙගාන කිව්වා. "ඔය ලොකු හාමුදුරුවෝ රෑට බඩේ අමාරුවට නැගිටලා වැරදිලා වැලක එල්ලිලාද දන්නේ නෑ."
හැබැයි ඊට පස්සේ ඇහුනේ ඊටත් වඩා භයානක සද්දයක්. හූ හඬක්! ඒක නිකම්ම හූවක් නෙවෙයි. නාකි ගැහැනියක් වේදනාවෙන් කෑගහන හූවක්.

"අම්මට සිරි! ඒ ආරාමෙ ඇන්ටිගේ සද්දේ!" හේෂාන්ගේ ඇස් උඩ ගියා. "කවුරු හරි එයාට කරදර කරනවා!"
"කරදර කරන්න? යකෝ ඒ නාකි හම හූරන්න කවුද කැමති?" කාලෙගාන සරදම් කළා.
හේෂාන් ඉවසුමක් නැතුව පන්සල පැත්තට දුවන්න ගත්තා. "මම එනවා මගේ පණ... මම එනවා!"
වරුණත් හෙමින් සැරේ පඳුර අස්සෙන් එළියට බැස්සේ කුතුහලය දරාගන්න බැරුව. "මාත් එනවා... සමහර විට අම්මා වගේ කෙනෙක් එතන ඇති..." මූ තාමත් දොඩවන්නේ උගේ විකෘති ලෝකේ ගැනමයි.

කාලෙගානට මේක මාර ආතල් එකක් වුනා. "යමන් යමන්... අද රෑ හොඳ ෂෝ එකක් බලන්න පුළුවන් වෙයි. මළ යක්කුයි, නාකි ගෑනුයි, අම්මගේ පුතාලයි ඔක්කොම එකට!"

තුන්දෙනාම පන්සලේ තාප්පේ ලඟට ගියා. තාප්පේ උඩින් පනින්න හදනකොටම, කාලෙගාන දැක්කේ ඇඟ හිරිවැටෙන දෙයක්.
ආරාමෙ ඉස්සරහ තියෙන අරලිය ගහ යට, සුදු රෙද්දක් පොරවාගත්තු රූපයක් හිටගෙන ඉන්නවා. ඒ රූපය ටිකක් උසයි, කෙට්ටුයි. හැබැයි මූණ පේන්න නෑ.

"අඩෝ හේෂාන්... අන්න උඹේ නාකි මනමාලි ඉන්නවා," කාලෙගාන කිව්වා.

හේෂාන් සතුටින් උඩ පැන්නා. "ආන්ටී! මම ආවා!" කියලා ඌ තාප්පෙන් පැන්නා. පැනලා අර රූපේ ගාවට ගිහින් බදාගත්තා.

"මගේ රත්තරන්... මම ඔයාට සිද්ධාලේප ගෙනාවා..." හේෂාන් අර රූපේ බදාගෙන ඉඹින්න හැදුවා.

හැබැයි ඒ රූපේ එකපාරටම හැරුණා.
ඒ ආරාමෙ ඇන්ටි නෙවෙයි!

ඒ හිටියේ ෂෙනාට්! ගමේ වැසිකිලි හෝදන එකා. මූ රෑට පන්සලේ වැසිකිලි හෝදන්න ඇවිත්, ඇඟේ වතුර වැටෙයි කියලා බයට සුදු රෙද්දක් පොරවාගෙන හිටියේ. මූගේ අතේ තිබුනේ වැසිකිලි හෝදන බ්‍රෂ් එක.

හේෂාන් බදාගෙන හිටියේ ෂෙනාට්ව. ෂෙනාට්ගේ මූණේ තිබුනේ ගූ සහ මඩ.

"අඩෝ! තොට පිස්සුද යකෝ?" ෂෙනාට් කෑගැහුවා. උගේ කටින් ආපු කුණුහරුප වැලට පන්සලේ බෝ ගහත් හෙලවුනා. "තෝ මාව බදාගෙන මොකද කරන්නේ? මම යකෝ කක්කුස්සි හෝදන ගමන් හිටියේ!"

හේෂාන් එකපාරටම ඈත් වුනා. "ඊයා! තෝ මොකෙද්ද මේ කරන්නේ? කෝ මගේ ඇන්ටි?"

"තොගේ ඇන්ටි? අර නාකි පරට්ටිද? ඒ ගෑනි අද හවසම ගියා දුවගේ ගෙදර!" ෂෙනාට් කිව්වා. "තෝ වගේ මෝඩ හරකෙක් යකෝ... නාකි ගෑනු පස්සේ යන්නේ නැතුව වරෙන් මාත් එක්ක පක්ෂේ මීටින් එකකට. රට හදන්න!" ෂෙනාට් පටන් ගත්තේ උගේ සුපුරුදු දේශපාලන බයිලාව.

කාලෙගාන තාප්පේ උඩ ඉඳන් හිනා වුනා. "අඩෝ හේෂාන්! උඹේ ලව් එක ඉවරයි බං. දැන් ඉතින් ෂෙනාට් එක්කම කක්කුස්සි හෝදපන්!"
වරුණ නම් තාමත් තාප්පේ අයිනේ ඉඳන් අරලිය ගහ දිහා බලාගෙන හිටියේ අමුතු බැල්මකින්. "ෂෙනාට්ගේ ඇඳුම... හරියට අම්මා රෑට අඳින නයිටිය වගේ..." මූ තාමත් උගේ ලෝකේ.

මේ කලබල අස්සේ, ඇත්තටම අරලිය ගහ උඩ ඉඳන් කවුරු හරි බලාගෙන හිටියා. ඒ වෙන කවුරුත් නෙවෙයි, එමිල් හෙවත් වළතර මුදලාලි. මිනිහා ගහ උඩ හිටියේ අතේ මන්නෙත් තියාගෙන. ඌ හිතාගෙන හිටියේ ගහ උඩ ඉඳන් එන එන එකාට බය කරන්න.
"ආ... පොන්නයෝ ටික..." එමිල් ගහ උඩ ඉඳන් ගොරහැඩි කටහඬින් කිව්වා. "තොපි හිතුවද මේක තොපේ අප්පගේ වලව්ව කියලා? අද තොපි ඔක්කොම ඉවරයි!"

හේෂාන්, කාලෙගාන, වරුණ සහ ෂෙනාට් හතර දෙනාම එකපාරටම උඩ බැලුවා. ගහ උඩ ඉඳන් එමිල් මන්නෙත් වන වනා පහළට පනින්න ලෑස්ති වුනා.

හැබැයි එමිල්ට පැන්නුනේ නෑ. එමිල්ගේ සරම අරලිය අත්තේ පැටලුණා. මිනිහා දැන් ගහේ එල්ලිලා වවුලෙක් වගේ පැද්දෙනවා.
"අඩෝ! මාව බාපියව් පරයෝ!" එමිල් කෑගැහුවා. "නැත්නම් තොපි ඔක්කොගෙම බෙලි කපනවා!"

කාලෙගානට නම් මේක දැකලා හිනාව නවත්තගන්න බැරි වුනා. "අන්න අපේ ගමේ දෙයියෝ ගහේ එල්ලිලා! වරෙල්ලා වඳින්න!"
මේ ඔක්කොම අස්සේ, අරලිය ගහේ අනිත් පැත්තේ අත්තක ඇත්තටම සුදු පාට දුමාරයක් වගේ දෙයක් මැවෙන්න ගත්තා.


(මතු සම්බන්ධයි...)

 

[Nadun26]

ගෙයක් ගන්නකොට අසල් වැසියන්ගෙන් නම් අහලා වැඩක් නෑ , වටේ උන් තරහයි ගොඩක් තැන් කුලියට දෙන නිසා එක නිසා බොරු කියනවා. එහෙම නැතිනම් වටේ උන් කුලියට දෙන එකා එක්ක හොදම හොදයි එහෙම වුනාම ඇත්ත කියනවා අඩුයි ලගම ගෙවල් වලින් අහන්නේ නැතුව ගෙවල් 5-6 ඇතින් වත් තියෙන ගෙවල් වලින් අහන එක හොදයි එතකොට ටිකක් එහෙම කෙස් එනවා අඩුයි.

 

[Moon In The Sky]

අපේ ගෙවල් පැත්තෙත් ඔහොම ගෙයක් තිබුන එන එන අය සතියයි දෙකයි යනව. දැන්නම් ඒක කඩල දාල කඩ පේලියක් හදල.

 

[windows_ubuntu]

පරිච්ඡේදය 01: මළගිය ප්‍රේතයෝ සහ පණ ඇති පෙරේතයෝ

රෑ බෝ වී ගෙන එද්දී මුළු ගමම ගිලී තිබුණේ මූසල අඳුරකය. හඳ පායන්නට තිබුණත්, වළාකුළු වලට මුවා වී තිබුණු හඳ එළිය හරියට නාකි ගෑනියෙක් මූණට පවුඩර් උරගා ගත්තා වගේ බොඳ වී පෙනුනි. ගමේ සුසාන භූමිය පැත්තෙන් හමන හුළඟේ තිබුණේ පිච්චුනු මළකඳන් වල අළු ගඳ නොව, ඊටත් වඩා දරුණු ගඳකි. ඒ, කාලෙගානගේ කටින් එන කසිප්පු ගඳ ය.
කාලෙගාන, ගමේම ඉන්න නොම්මර එකේ බේබද්දා, එදා රෑත් සුපුරුදු පරිදි කාණුවක් අයිනේ ඩෝප් එකේ වැතිරී සිටියේය. මිනිහාගේ කටේ කෙළ බේරෙමින් තිබුණු අතර, ඇඳගෙන හිටපු සරම බඩටත් උඩින් ඉස්සී තිබුණේ ගමේ ඉන්න බැල්ලිගෙ පුතාලට නොමිලේම දර්ශනයක් ලබා දෙමිනි.

"අඩෝ... මේ... කවුද යකෝ මගේ බෝතලේට වතුර දැම්මේ?" කාලෙගාන තනිවම දොඩවමින්, පාර අයිනේ තිබුණු කරුවල ගසක් දිහා බලා කෑගැසුවේය. ඌට පෙනුනේ ගහක් නොව, උගේ ඔළුව ඇතුලේ මැවෙන යක්ෂයෙකි. "වරෙන් යකෝ එළියට... තොගේ අක්මාව ගලවලා මම බයිට් එකට ගන්නවා!"

මේ අතර, ගමේ අනිත් කෙළවරේ, හේෂාන් හෙවත් 'ආඩම්බරකාරයා' තමන්ගේ සුපුරුදු රහසිගත මෙහෙයුමට සූදානම් වෙමින් සිටියේය. හේෂාන් කියන්නේ නිකම්ම නිකම් කොල්ලෙක් නොවේ. ඌට තිබුණේ අමුතුම රහකි. ගමේ කෙල්ලෝ ඕන තරම් ඉද්දී, මූට හිත ගියේ පන්සලේ ආරාමෙට වෙලා ඉන්න, වයස හැත්තෑව පැනපු 'ආරාමෙ ඇන්ටි' ට ය. හේෂාන් කණ්ණාඩිය ඉස්සරහට ගිහින් කොණ්ඩේ දස පාරක් විතර පීරා, මූණට 'ෆෙයාර් ඇන්ඩ් ලව්ලි' ටියුබ් එකම උලා ගත්තේය.

"අද නම් ඇන්ටිව බලන්නම ඕනේ... ඊයේ රෑ ගෙනාපු බුලත් විට එක දෙන්නත් බැරි වුණානේ..." හේෂාන් තොල් ලෙවකමින් තනිවම මුමුණා ගත්තේය. මූට ආරාමෙ ඇන්ටීගේ රැලි වැටුනු හමයි, කටේ දත් නැති හිනාවයි මතක් වෙනකොට ඇඟේ මයිල් කෙලින් වෙන්නේ හරියට කරන්ට් එක වැදුනා වගේ ය. "මගේ මැණික... මගේ චූටි ආච්චි..." ඌ ආදරෙන් හිතුවා.

හේෂාන් ගෙදරින් එළියට බැස්සේ පූසෙක් වගේ සද්ද නැතුවය. අතේ තිබුණේ රෝස මලකුත්, සිද්ධාලේප පොඩි හුලකුත් ය. මොකද ආරාමෙ ඇන්ටීට රෑට දණිස් පාරේ කැක්කුම එන බව ඌ දන්නා නිසාය. මූ මහ පුදුම ලව් කාරයෙකි.

මේ වෙලාවේම, වරුණ, ගමේ ඉන්න අමුතුම ජාතියේ මනමාලයා, තමන්ගේ ගෙදර කාමරේට වෙලා ජනේලයෙන් එළිය බලාගෙන හිටියේය. වරුණ කියන්නේ නිකම්ම අම්මාගේ පුතෙක් නෙවෙයි, ඌ 'අම්මාගේම' පුතෙකි. ගමේ උන් මූට කියන්නේ 'ඉන්සෙස්ට් වරුණා' කියලා ය. මූට ගෑනුන්ගෙන් ඕන කරන දේවල් සාමාන්‍ය කොල්ලෙක්ට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස් ය.

වරුණ කාමරේ ඇතුලේ එහාට මෙහාට ඇවිදින ගමන්, අම්මාගේ පරණ සාරි හැට්ටයක් අතේ තියාගෙන ඉව කරමින් හිටියේය. "අම්මේ... ඔයාගේ උයන කරවල හොද්දේ සුවඳ..." ඌ ඇස් පියාගෙන විකාරෙන් වගේ දොඩවයි. ගමේ උන් කියන කතාව ඇත්ත ය. මූට තියෙන්නේ මහ ජරා හිතකි. මූ හිතාගෙන ඉන්නේ මුගේ අම්මා තරම් සරාගී කෙනෙක් ලෝකෙවත් නෑ කියලා ය.

"අද රෑට අම්මා නිදාගත්තම මම ගිහින් බලන්න ඕනේ..." වරුණගේ හිතේ තිබුණේ අමුතුම කුපාඩි ප්ලෑන් එකකි. ඌ ජනේලයෙන් එළියට බැස්සේ ගෙදර බල්ලාටත් හොරෙනි. ඌට ඕන වුනේ රෑට ගමේ ඇවිදින ගමන් කාගේ හරි ජනේලයකින් එබිලා බලන්න ය. හැබැයි ඌ වැඩියෙන්ම ආස තමන්ගේම ගෙදර ජනේලෙන් එබෙන්නට ය. ඒ තරමට මූ මනසින් විකෘති වූ එකෙකි.

දැන් මේ තුන්දෙනාම එකම වෙලාවක ගමේ පාරට බැස ඇත.

හේෂාන් ආරාමය පැත්තට යන අඩි පාරේ යද්දී, ඌට ඉස්සරහින් කවුරු හරි එනවා වගේ පෙනුනි. අඳුරේ හරියටම පෙනුනේ නැතත්, ඒ රූපය ටිකක් අමුතුය.

"කවුද යකෝ මේ වෙලාවේ? ආරාමෙ ඇන්ටි වත් මාව බලන්න එනවද?" හේෂාන්ගේ හිත පිරී ගියේ බලාපොරොත්තුවෙනි. "මගේ මැණික මම එනකන් ඉවසුමක් නැතුව පාරට ඇවිත්ද කොහෙද."

හැබැයි ඒ ආවේ ආරාමෙ ඇන්ටි නොවේ. ඒ ආවේ බීපු වෙරි මතේ පාරේ වැනි වැනි ආපු කාලෙගාන ය. කාලෙගානට හේෂාන්ව පෙනුනේ සුදු ඇඳගත්ත මළ යකෙක් වගේ ය.

"අඩෝ! තෝ මොකෙද්ද?" කාලෙගාන කෑගැසුවේය. උගේ කටින් ආපු කසිප්පු ගඳට හේෂාන්ගේ අතේ තිබුනු රෝස මලත් පරවී ගියේය. "මම යකෝ කාලෙගාන! තෝ මළ යකෙක් වුනාට මට කමක් නෑ... වරෙන් එකට ෂොට් එකක් දාන්න!"

හේෂාන් බය වුනේ නැත. ඌට තිබුනේ එකම අරමුණයි. "අයින් වෙයන් පරයෝ... මම මේ හදිස්සි ගමනක් යන්නේ." හේෂාන් ටිකක් ගැම්මෙන් කිව්වේය.

"හදිස්සි ගමනක්? කොහෙද යකෝ යන්නේ? ආ... උඹ අර පන්සලේ නාකි ඇටේ බලන්න නේද යන්නේ?" කාලෙගානට වෙරි මරගාතේ වුනත් ගමේ ඕපාදූප මතකය තිබුණි. "අඩෝ... උඹට ලැජ්ජා නැද්ද යකෝ... අරකට දත් නෑ... හම රැලි වැටිලා... උඹට පිස්සුද?"

"කට වහපන් කාලෙගාන! උඹ දන්නේ නෑ ආදරේ ගැන. පරණ වෙන්න වෙන්න තමයි වටිනාකම වැඩි!" හේෂාන් ආඩම්බරෙන් කිව්වේය. "ඇන්ටිගේ එක හිනාවකට මම මගේ ජීවිතේ වුනත් දෙනවා."

මේ දෙන්නා මෙහෙම රණ්ඩු වෙද්දී, පඳුරක් අස්සෙන් 'කුරු කුරු' ගාන සද්දයක් ඇහුණි. දෙන්නම එකපාරටම සද්දේ නැවැත්තුවා.
"මොකෙද්ද යකෝ ඒ?" කාලෙගාන ඇහුවා. "මට පේන්නේ උඹේ ආච්චි වලෙන් නැගිටලා ඇවිත් වගේ."

හේෂාන් ටෝච් එක පඳුර පැත්තට ගැහුවා. එතකොට දැක්කේ වරුණව. වරුණ පඳුර අස්සේ ඉඳගෙන, ගෙදරකින් උස්සපු ගෑනු යට ඇඳුමක් ඔළුවේ දාගෙන, අමුතු ආතල් එකක් ගනිමින් හිටියේය.

"අම්මට හුඩු! වරුණයා!" කාලෙගාන හිනා වුනේ බඩ අල්ලගෙනය. "බලපන් මුගේ වැඩ... අඩෝ වරුණ, උඹේ අම්මගේ රෙද්දක්ද යකෝ ඔය ඔළුවේ දාගෙන ඉන්නේ?"

වරුණ ගැස්සිලා ගියා. ඌ හිතුවේ කවුරුත් ඌව දකින එකක් නෑ කියලා. "නෑ නෑ... මේ... මේ... මම නිකන්..." වරුණ ගොත ගැහුවා. මූට තිබුණේ මාරම විකෘති පෙනුමකි. ඇස් ගෙඩි දෙක එළියට පැනලා, කටින් කෙල බේරෙනවා.

"තොපි වගේ පෙරේතයෝ තුන්දෙනෙක් එක තැනකට සෙට් වුනාම, ගමේ ඉන්න ඇත්ත හොල්මන් වලටත් රෙවෙනවා ඇති යකෝ," කාලෙගාන කිව්වේ කසිප්පු බෝතලේ කටේ තියාගන්න ගමන්.

ඒ වෙලාවෙම තමයි නියම වැඩේ වුනේ.

එකපාරටම පන්සල පැත්තෙන් මහ හයියෙන් ඝණ්ඨාරේ ගහන සද්දයක් ඇහුණා. ඒක සාමාන්‍ය සද්දයක් නෙවෙයි. හරියට කවුරුහරි පිස්සුවෙන් වගේ ඝණ්ඨාරේ ගහනවා වගේ.

"මොකද යකෝ ඒ?" හේෂාන් බය වුනා. "මගේ මැණිකට කරදරයක්වත්ද?"

"පිස්සුද බං," කාලෙගාන කිව්වා. "ඔය ලොකු හාමුදුරුවෝ රෑට බඩේ අමාරුවට නැගිටලා වැරදිලා වැලක එල්ලිලාද දන්නේ නෑ."
හැබැයි ඊට පස්සේ ඇහුනේ ඊටත් වඩා භයානක සද්දයක්. හූ හඬක්! ඒක නිකම්ම හූවක් නෙවෙයි. නාකි ගැහැනියක් වේදනාවෙන් කෑගහන හූවක්.

"අම්මට සිරි! ඒ ආරාමෙ ඇන්ටිගේ සද්දේ!" හේෂාන්ගේ ඇස් උඩ ගියා. "කවුරු හරි එයාට කරදර කරනවා!"
"කරදර කරන්න? යකෝ ඒ නාකි හම හූරන්න කවුද කැමති?" කාලෙගාන සරදම් කළා.
හේෂාන් ඉවසුමක් නැතුව පන්සල පැත්තට දුවන්න ගත්තා. "මම එනවා මගේ පණ... මම එනවා!"
වරුණත් හෙමින් සැරේ පඳුර අස්සෙන් එළියට බැස්සේ කුතුහලය දරාගන්න බැරුව. "මාත් එනවා... සමහර විට අම්මා වගේ කෙනෙක් එතන ඇති..." මූ තාමත් දොඩවන්නේ උගේ විකෘති ලෝකේ ගැනමයි.

කාලෙගානට මේක මාර ආතල් එකක් වුනා. "යමන් යමන්... අද රෑ හොඳ ෂෝ එකක් බලන්න පුළුවන් වෙයි. මළ යක්කුයි, නාකි ගෑනුයි, අම්මගේ පුතාලයි ඔක්කොම එකට!"

තුන්දෙනාම පන්සලේ තාප්පේ ලඟට ගියා. තාප්පේ උඩින් පනින්න හදනකොටම, කාලෙගාන දැක්කේ ඇඟ හිරිවැටෙන දෙයක්.
ආරාමෙ ඉස්සරහ තියෙන අරලිය ගහ යට, සුදු රෙද්දක් පොරවාගත්තු රූපයක් හිටගෙන ඉන්නවා. ඒ රූපය ටිකක් උසයි, කෙට්ටුයි. හැබැයි මූණ පේන්න නෑ.

"අඩෝ හේෂාන්... අන්න උඹේ නාකි මනමාලි ඉන්නවා," කාලෙගාන කිව්වා.

හේෂාන් සතුටින් උඩ පැන්නා. "ආන්ටී! මම ආවා!" කියලා ඌ තාප්පෙන් පැන්නා. පැනලා අර රූපේ ගාවට ගිහින් බදාගත්තා.

"මගේ රත්තරන්... මම ඔයාට සිද්ධාලේප ගෙනාවා..." හේෂාන් අර රූපේ බදාගෙන ඉඹින්න හැදුවා.

හැබැයි ඒ රූපේ එකපාරටම හැරුණා.
ඒ ආරාමෙ ඇන්ටි නෙවෙයි!

ඒ හිටියේ ෂෙනාට්! ගමේ වැසිකිලි හෝදන එකා. මූ රෑට පන්සලේ වැසිකිලි හෝදන්න ඇවිත්, ඇඟේ වතුර වැටෙයි කියලා බයට සුදු රෙද්දක් පොරවාගෙන හිටියේ. මූගේ අතේ තිබුනේ වැසිකිලි හෝදන බ්‍රෂ් එක.

හේෂාන් බදාගෙන හිටියේ ෂෙනාට්ව. ෂෙනාට්ගේ මූණේ තිබුනේ ගූ සහ මඩ.

"අඩෝ! තොට පිස්සුද යකෝ?" ෂෙනාට් කෑගැහුවා. උගේ කටින් ආපු කුණුහරුප වැලට පන්සලේ බෝ ගහත් හෙලවුනා. "තෝ මාව බදාගෙන මොකද කරන්නේ? මම යකෝ කක්කුස්සි හෝදන ගමන් හිටියේ!"

හේෂාන් එකපාරටම ඈත් වුනා. "ඊයා! තෝ මොකෙද්ද මේ කරන්නේ? කෝ මගේ ඇන්ටි?"

"තොගේ ඇන්ටි? අර නාකි පරට්ටිද? ඒ ගෑනි අද හවසම ගියා දුවගේ ගෙදර!" ෂෙනාට් කිව්වා. "තෝ වගේ මෝඩ හරකෙක් යකෝ... නාකි ගෑනු පස්සේ යන්නේ නැතුව වරෙන් මාත් එක්ක පක්ෂේ මීටින් එකකට. රට හදන්න!" ෂෙනාට් පටන් ගත්තේ උගේ සුපුරුදු දේශපාලන බයිලාව.

කාලෙගාන තාප්පේ උඩ ඉඳන් හිනා වුනා. "අඩෝ හේෂාන්! උඹේ ලව් එක ඉවරයි බං. දැන් ඉතින් ෂෙනාට් එක්කම කක්කුස්සි හෝදපන්!"
වරුණ නම් තාමත් තාප්පේ අයිනේ ඉඳන් අරලිය ගහ දිහා බලාගෙන හිටියේ අමුතු බැල්මකින්. "ෂෙනාට්ගේ ඇඳුම... හරියට අම්මා රෑට අඳින නයිටිය වගේ..." මූ තාමත් උගේ ලෝකේ.

මේ කලබල අස්සේ, ඇත්තටම අරලිය ගහ උඩ ඉඳන් කවුරු හරි බලාගෙන හිටියා. ඒ වෙන කවුරුත් නෙවෙයි, එමිල් හෙවත් වළතර මුදලාලි. මිනිහා ගහ උඩ හිටියේ අතේ මන්නෙත් තියාගෙන. ඌ හිතාගෙන හිටියේ ගහ උඩ ඉඳන් එන එන එකාට බය කරන්න.
"ආ... පොන්නයෝ ටික..." එමිල් ගහ උඩ ඉඳන් ගොරහැඩි කටහඬින් කිව්වා. "තොපි හිතුවද මේක තොපේ අප්පගේ වලව්ව කියලා? අද තොපි ඔක්කොම ඉවරයි!"

හේෂාන්, කාලෙගාන, වරුණ සහ ෂෙනාට් හතර දෙනාම එකපාරටම උඩ බැලුවා. ගහ උඩ ඉඳන් එමිල් මන්නෙත් වන වනා පහළට පනින්න ලෑස්ති වුනා.

හැබැයි එමිල්ට පැන්නුනේ නෑ. එමිල්ගේ සරම අරලිය අත්තේ පැටලුණා. මිනිහා දැන් ගහේ එල්ලිලා වවුලෙක් වගේ පැද්දෙනවා.
"අඩෝ! මාව බාපියව් පරයෝ!" එමිල් කෑගැහුවා. "නැත්නම් තොපි ඔක්කොගෙම බෙලි කපනවා!"

කාලෙගානට නම් මේක දැකලා හිනාව නවත්තගන්න බැරි වුනා. "අන්න අපේ ගමේ දෙයියෝ ගහේ එල්ලිලා! වරෙල්ලා වඳින්න!"
මේ ඔක්කොම අස්සේ, අරලිය ගහේ අනිත් පැත්තේ අත්තක ඇත්තටම සුදු පාට දුමාරයක් වගේ දෙයක් මැවෙන්න ගත්තා.


(මතු සම්බන්ධයි...)

ලංකාවේ ලියවුනු සහ ලියවෙන වැල කතා සම්පූර්නයෙන් කරන්නේ එළකිරියෙ සෙට් එකක් කියන කතාව ප්‍රත්‍යක්ශ උනා.

 

[රෝසි ආච්චි]

ලංකාවේ ලියවුනු සහ ලියවෙන වැල කතා සම්පූර්නයෙන් කරන්නේ එළකිරියෙ සෙට් එකක් කියන කතාව ප්‍රත්‍යක්ශ උනා.

අනවශ්‍ය දේවල් කියවන්න එපා, ඊලඟ කොටසට උඹව දානවා ගමේ සමලිංගිකයා විදිහට

 

[redux]

කුලියට ඉන්න ගේක බූතයෙක් ඉන්නවනං කනට එකක් ගහල කුලිය ඉල්ලගනින් බන්

අපි කුලී ගෙවන්නයි ඌ නිකන් ඉන්නයි බෑනේ

---

මේවා බොරු බයිලා . බලන්ගොඩ doctor's Quarters තියෙන්නේ පොදු සුසාන භූමියට අල්ලපු ඉඩමේ . ගෙදර පිටිපස්ස බලපු ගමන් තාප්පයක් වත් නෑ වැටක් තියෙන්නේ. කෙලින්ම පේන්නේ සොහොන් ටික .

දන්නා තරමින් කිසිම case එකක් නෑ දොස්තරලා ඕන තරම් ඉන්නවා ඕකේ .

උගේ පොස්ට් එක කියෙව්වම තේරෙන්නේ උගේ පවුලේ උන්ට track කියල

මානසික රෝග තියෙන උන් අවධානෙට ගෙදර උන්ට හොරෙන් ඔය වගේ වැඩ කරනවා, වලන් පිගන් පොලේ ගහනව, බත් වලට වැලි දානවා වහලෙට ගල් ගහනවා

රුපියල් 2000ටත් cctv camera තියෙන කාලේ මුට බැරිද camera එකක් අටෝලා මොනාද වෙන්නේ බලන්න. අනේ හුකේ
------ Post added on Jan 30, 2026 at 7:42 PM

 

[dayt0na]

Adath beri una…hetama balenewa

 

[MARADANA1]

අපිත් එක පාරක් කුලියට ඉන්න ගෙයක් හොයන් ගියා අසු ගානට හෙයක් සෙට් උනා ඒ පාර රෑ ගියා ගේ අස්කරන්න ඒ ගෙදර එක කාමරයක් තියෙනවා පට්ට ලොක් ගොඩක් දාල වහල, ගෙදර ඕනර් ගෙන් ඇහුවාම කියනවා ඒකේ එයාලගෙ බඩු ලු තියෙන්නේ, ඒ පාර සැකේට විපරම් කරල බලද්දී ඒ කාමරේ හෙන හොල්මන් සීන්ලු ඒකලු වහල ර්හියෙන්නේ අම්මෝ හෙවල් එපා කියල අපි මාරු උනා....