බටහිර රටවල්වලට සාප්ක්ෂ්ව ඇයි අපි "ඔයා ඉගෙන ගත්තේ මොන ස්කූල් එකේද?" කියන ප්රශ්නෙට ඇබ්බැහි වෙලා තියෙන්නේ ? පොඩි කාලේ ඉඳන්ම අපි හිතනවා, අපේ ස්කූල් අනන්යතාව ජීවිත කාලෙම අපිත් එක්කම එනවා කියලා. අලුත් කෙනෙක්ව මුණගැහුණු ගමන්ම අපි අහන්නේ "ඔයා කොහෙද ස්කූල් ගියේ ?" කියලා, නැත්නම් "කීවෙනි බැච් එකද?" කියලා.
බටහිර රටවල ඉන්න අයට නම් තමන් ගියේ මොන ස්කූල් එකටද කියන එක ගැන කිසිම උනන්දුවක් නෑ. එහේ කවුරුවත් තමන්ගේ පාසැලේ නම සමාජ තත්ත්වයක් විදියට සලකන්නේ නැහැ.
මට හිතෙන විදියට මේකට හේතු කීපයක් තියෙනවා.
පළවෙනි එක, අපේ රටේ "හොඳ ස්කූල්" සහ "නම ගිය නැති ස්කූල් " කියලා පැහැදිලි බෙදීමක් තියෙනවා
දෙවෙනි එක, අපේ ස්කූල්වලට ලොකු ඉතිහාසයක් තියෙනවා. අවුරුදු සීයක් දෙසීයක් පරණ ඒවා, තමන්ගේම පාසල් ගීත, තමන්ගේම පාසැල් සම්ප්රදාය , බිග් මැච්, හවුස් මීට් එක වගේ දේවල් අපේ මතකයේ ගැඹුරින් පිහිටලා තියෙනවා. බටහිර රටවල ස්කූල් බොහොමයක් සාමාන්යයෙන් ලඟම තියෙන එකට යන එකක්, ඒවා අතර ලොකු පරතරයක් නෑ, ඒ නිසා ස්කූල් එකේ අනන්යතාවය එච්චර තදින් හැදෙන්නේ නෑ.
තුන්වෙනි එක, networking. "අපි ගියේ එකම ස්කූල් එකට " කියලා දැනගත්තම ඉබේම විශ්වාසයක් ඇතිවෙනවා. රස්සාවක් හොයද්දී, ව්යාපාරයක් කරද්දී, බැංකුවේ හෝ රජයේ කාර්යාලයක වැඩක් කරගද්දී පවා old boys / old girls කියන සම්බන්ධය වැඩ කරනවා. හැමෝම ඒක පිළිගන්තේ නැතත්, එහෙම තත්වයක් තියෙනවා කියන එක අපිට පිළිගන්න සිද්ධ වෙනවා
හතරවෙනි එක, පන්තිය සහ සමාජ තත්ත්වය. ස්කූල් එක බොහෝ වෙලාවට ඔයාගේ පවුල ගැන, ඔයාගේ පසුබිම ගැන, ඔයාට තිබුණු අවස්ථා ගැන වක්රව කියන දෙයක් වගේ. මේක වැරදයි කියලා දැන දැනත් ලංකාවේ මිනිස්සු පාසැල් වල නම් තමන් අඳුරන පුද්ගලයන්ගේ සමාජ තත්වය මනින්න භාවිතා කරනවා
හැබැයි මේකේ අඳුරු පැත්තත් තියෙනවා. ලොකු නම් තියෙන ස්කූල් එකක ඉගෙන ගත්ත නැති කෙනෙකුට මේ ක්රමය සාධාරණ නැහැ කියලා දැනෙන්න පුළුවන්. දක්ෂයෙක් වුණත් "ඉගෙන ගත්තේ හොඳ ස්කූල් එකක නෙවෙයි" කියලා අවතක්සේරුවකට ලක්වෙන්නත් පුළුවන්. ඒත් මේකේ හොඳ පැත්තකුත් තියෙනවා. එකම ස්කූල් එකේ අය විදෙස් රටක දැකලා එකපාරටම යාළුවෝ වෙනවා, අමාරු වෙලාවට උදව් කරගන්නවා. ඒ සමාජ බැඳීම අපේ සංස්කෘතියේ තියෙන ලස්සන පැත්තක්. ස්කූල් එක මිනිස්සු මනින මිනුම් දණ්ඩක් පත්වෙලා තියෙන එක ගැන ඔයගොල්ලෝ මොනවද හිතන්නේ ?
බටහිර රටවල ඉන්න අයට නම් තමන් ගියේ මොන ස්කූල් එකටද කියන එක ගැන කිසිම උනන්දුවක් නෑ. එහේ කවුරුවත් තමන්ගේ පාසැලේ නම සමාජ තත්ත්වයක් විදියට සලකන්නේ නැහැ.
මට හිතෙන විදියට මේකට හේතු කීපයක් තියෙනවා.
පළවෙනි එක, අපේ රටේ "හොඳ ස්කූල්" සහ "නම ගිය නැති ස්කූල් " කියලා පැහැදිලි බෙදීමක් තියෙනවා
දෙවෙනි එක, අපේ ස්කූල්වලට ලොකු ඉතිහාසයක් තියෙනවා. අවුරුදු සීයක් දෙසීයක් පරණ ඒවා, තමන්ගේම පාසල් ගීත, තමන්ගේම පාසැල් සම්ප්රදාය , බිග් මැච්, හවුස් මීට් එක වගේ දේවල් අපේ මතකයේ ගැඹුරින් පිහිටලා තියෙනවා. බටහිර රටවල ස්කූල් බොහොමයක් සාමාන්යයෙන් ලඟම තියෙන එකට යන එකක්, ඒවා අතර ලොකු පරතරයක් නෑ, ඒ නිසා ස්කූල් එකේ අනන්යතාවය එච්චර තදින් හැදෙන්නේ නෑ.
තුන්වෙනි එක, networking. "අපි ගියේ එකම ස්කූල් එකට " කියලා දැනගත්තම ඉබේම විශ්වාසයක් ඇතිවෙනවා. රස්සාවක් හොයද්දී, ව්යාපාරයක් කරද්දී, බැංකුවේ හෝ රජයේ කාර්යාලයක වැඩක් කරගද්දී පවා old boys / old girls කියන සම්බන්ධය වැඩ කරනවා. හැමෝම ඒක පිළිගන්තේ නැතත්, එහෙම තත්වයක් තියෙනවා කියන එක අපිට පිළිගන්න සිද්ධ වෙනවා
හතරවෙනි එක, පන්තිය සහ සමාජ තත්ත්වය. ස්කූල් එක බොහෝ වෙලාවට ඔයාගේ පවුල ගැන, ඔයාගේ පසුබිම ගැන, ඔයාට තිබුණු අවස්ථා ගැන වක්රව කියන දෙයක් වගේ. මේක වැරදයි කියලා දැන දැනත් ලංකාවේ මිනිස්සු පාසැල් වල නම් තමන් අඳුරන පුද්ගලයන්ගේ සමාජ තත්වය මනින්න භාවිතා කරනවා
හැබැයි මේකේ අඳුරු පැත්තත් තියෙනවා. ලොකු නම් තියෙන ස්කූල් එකක ඉගෙන ගත්ත නැති කෙනෙකුට මේ ක්රමය සාධාරණ නැහැ කියලා දැනෙන්න පුළුවන්. දක්ෂයෙක් වුණත් "ඉගෙන ගත්තේ හොඳ ස්කූල් එකක නෙවෙයි" කියලා අවතක්සේරුවකට ලක්වෙන්නත් පුළුවන්. ඒත් මේකේ හොඳ පැත්තකුත් තියෙනවා. එකම ස්කූල් එකේ අය විදෙස් රටක දැකලා එකපාරටම යාළුවෝ වෙනවා, අමාරු වෙලාවට උදව් කරගන්නවා. ඒ සමාජ බැඳීම අපේ සංස්කෘතියේ තියෙන ලස්සන පැත්තක්. ස්කූල් එක මිනිස්සු මනින මිනුම් දණ්ඩක් පත්වෙලා තියෙන එක ගැන ඔයගොල්ලෝ මොනවද හිතන්නේ ?
Last edited:

