පෙම් කවක් ලිවු නුබ සිත් අහසේ එය මකා දමා ගිය හෑටි රහසේ නුබ මෙතෙක් රෑදී උන් මා මනසේ පෙම් පුරා වතක්.. නිමා කරන්නද මා කෙලෙසේ....// නුබ යන්නම යන්නම යනවානම් මට ඉන්න කියන්නට බෑනේ ඉතින්...// යලි එන්නම එන්නම හිතුනේනම් නුබ එන්න එපා මගේ හිත තහනම්... හුරතලෙන් දෑවටිලා මගේ ලගින් දුන් සතුට එපමනද මට පවසන්...// සද එලිය පොලොවටයි හිමි වූයේ සද අහසේ රෑදුනාට රත්තරනේ...