මම මේ නූල දමන්න හිතුවේ ගොඩක් කල් ඉදන්. ටික ටික ඉඩ ලැබෙන විදියට update කරන්නම්.
අපි ඉගෙනගත් සම්ප්රදායික විද්යාව
අපි ඉස්කෝලේ ඉගෙන ගන්න physics අයිතිවෙන්නේ classical physics වලට. එකේ ආරම්භය අයිසැක් නිව්ටන් ගේ කාලයට විහිදෙනවා. ඒ කියන්නේ ක්රිස්තු වර්ෂ 1643-1727. සාපේක්ෂතාවාදය සහ quantum physics කියන්නේ ලෝකෙම හෙල්ලපු මතවාද දෙකක්. නුතන විද්යාව කියන්නේ අපිට හුරුපුරුදු සම්ප්රදායික විද්යාවට වඩා වෙනස් පිස්සු හැදෙන science fiction එකක් වගේ දෙයක්. මුලින් විශේෂ සාපේක්ෂතාවාදය ගැන කතා කරමු.
අපි ඉගෙනගත්ත දෙයක් තමයි සාපේක්ෂතාව. උදාහරනයක් ගත්තොත් වාහනයක් පැයට 100 km/h එලවනවා කියමු . තව එකෙක් 120 km/h ඒ දිශාවටම එලවනවා. එතකොට මුල් වාහනයට සාපේක්ෂව දෙවැනි වාහනය 20 km/h වේගෙන් යනවා (= 120-100). එක පැහැදිලිනේ.
සම්ප්රදායික විද්යාවේ සිමාවන්
නමුත් 19 ශතවර්ෂයේ මුල් කාලේ ප්රශ්නයක් අවා ආලෝකය ගැන. ආලෝකයේ වේගය C එහෙම නැතිනම් 299 792 458 m / s . අපි හිතමු කවුරු හරි ටෝර්ච් එකක් පත්තු කලා කියල. එතකොට ආලෝකය C වේගයෙන් ඉවතට යනවා. තව මනුස්සයෙක් ඒ දිශාවට C/2 වේගයෙන් යනවා කියමු. එහෙමනම් ටෝර්ච් එකේ ආලෝකය ඒ මනුස්සයාට සාපේක්ෂව C/2 යන්න ඕනේ නේද (= C-C/2)?. එහෙම වෙන්නේ නැහැ. අපි මොන වේගයෙන් ආලෝකය පසුපස ගියත්, අපිට සාපේක්ෂව ආලෝකයේ වේගය C මයි.
ආලෝකයේ වේගය කොහේ ඉදන් මැන්නත් C මයි. මේක පැහැදිලි කරන්න කොහොමද? අයිස්ටයින් මේක ගැන ගොඩක් හිතුවා. අපි උදාහරණයක් ගමු.
සරල උදාහරණයක්
(AI generated)
(1) යානය ඇතුළේ ඉන්න කෙනාට:
Mirror 1
|
|
| d
|
*
Mirror 2
ආලෝකය සෘජුව ඉහළට සහ පහළට යනවා. ආලෝකය බිම ඉදන් උඩට ගතවන කාලය:
t 1= d/C
(2) දැන් යානය වමෙන් දකුණට වේගය V න් යනවා කියලා හිතමු. බිම මත ඉන්න නිරීක්ෂකයාට ආලෝකය සෘජුව ඉහළට යනවා වගේ නොපෙනේ. යානය ඉදිරියට ගමන් කරන නිසා ආලෝකය diagonal path එකක් අනුගමනය කරනවා.
Mirror 1
Mirror 2
( V*t යානය ගමන් කල දුර මේ දිශාවට --> )
බිම මත ඉන්න නිරීක්ෂකයාට පෙනේනේ ආලෝකය D දුරක් ගමන් කරනවා (D > d)
t 2 = D/C
D>d නිසා, t2 > t1 වෙන්න ඕනේ
එනම් බිම මත observer ට spaceship එකේ clock එක slow වෙලා වගේ පේනවා. මේකම තමයි Time Dilation.
අපි ඉගෙනගත් සම්ප්රදායික විද්යාව
අපි ඉස්කෝලේ ඉගෙන ගන්න physics අයිතිවෙන්නේ classical physics වලට. එකේ ආරම්භය අයිසැක් නිව්ටන් ගේ කාලයට විහිදෙනවා. ඒ කියන්නේ ක්රිස්තු වර්ෂ 1643-1727. සාපේක්ෂතාවාදය සහ quantum physics කියන්නේ ලෝකෙම හෙල්ලපු මතවාද දෙකක්. නුතන විද්යාව කියන්නේ අපිට හුරුපුරුදු සම්ප්රදායික විද්යාවට වඩා වෙනස් පිස්සු හැදෙන science fiction එකක් වගේ දෙයක්. මුලින් විශේෂ සාපේක්ෂතාවාදය ගැන කතා කරමු.
අපි ඉගෙනගත්ත දෙයක් තමයි සාපේක්ෂතාව. උදාහරනයක් ගත්තොත් වාහනයක් පැයට 100 km/h එලවනවා කියමු . තව එකෙක් 120 km/h ඒ දිශාවටම එලවනවා. එතකොට මුල් වාහනයට සාපේක්ෂව දෙවැනි වාහනය 20 km/h වේගෙන් යනවා (= 120-100). එක පැහැදිලිනේ.
සම්ප්රදායික විද්යාවේ සිමාවන්
නමුත් 19 ශතවර්ෂයේ මුල් කාලේ ප්රශ්නයක් අවා ආලෝකය ගැන. ආලෝකයේ වේගය C එහෙම නැතිනම් 299 792 458 m / s . අපි හිතමු කවුරු හරි ටෝර්ච් එකක් පත්තු කලා කියල. එතකොට ආලෝකය C වේගයෙන් ඉවතට යනවා. තව මනුස්සයෙක් ඒ දිශාවට C/2 වේගයෙන් යනවා කියමු. එහෙමනම් ටෝර්ච් එකේ ආලෝකය ඒ මනුස්සයාට සාපේක්ෂව C/2 යන්න ඕනේ නේද (= C-C/2)?. එහෙම වෙන්නේ නැහැ. අපි මොන වේගයෙන් ආලෝකය පසුපස ගියත්, අපිට සාපේක්ෂව ආලෝකයේ වේගය C මයි.
ආලෝකයේ වේගය කොහේ ඉදන් මැන්නත් C මයි. මේක පැහැදිලි කරන්න කොහොමද? අයිස්ටයින් මේක ගැන ගොඩක් හිතුවා. අපි උදාහරණයක් ගමු.
සරල උදාහරණයක්
(AI generated)
- අභ්යවකාශ යානයක් තුළ mirror දෙකක් තිබෙනවා.
- Mirror අතර දුර = d
- ආලෝක කිරණක් පහළ mirror එකෙන් ඉහළ mirror එකට ගිහින් ආපහු එනවා.
(1) යානය ඇතුළේ ඉන්න කෙනාට:
Mirror 1
|
|
| d
|
*
Mirror 2
ආලෝකය සෘජුව ඉහළට සහ පහළට යනවා. ආලෝකය බිම ඉදන් උඩට ගතවන කාලය:
t 1= d/C
(2) දැන් යානය වමෙන් දකුණට වේගය V න් යනවා කියලා හිතමු. බිම මත ඉන්න නිරීක්ෂකයාට ආලෝකය සෘජුව ඉහළට යනවා වගේ නොපෙනේ. යානය ඉදිරියට ගමන් කරන නිසා ආලෝකය diagonal path එකක් අනුගමනය කරනවා.
Mirror 1
Mirror 2
( V*t යානය ගමන් කල දුර මේ දිශාවට --> )
බිම මත ඉන්න නිරීක්ෂකයාට පෙනේනේ ආලෝකය D දුරක් ගමන් කරනවා (D > d)
t 2 = D/C
D>d නිසා, t2 > t1 වෙන්න ඕනේ
එනම් බිම මත observer ට spaceship එකේ clock එක slow වෙලා වගේ පේනවා. මේකම තමයි Time Dilation.
Last edited:
