තැටිය මැද්දෙ කළු කරාපු
පහන් තිරය මැදට ආපු
හනුමන්තත් පුදුම හිතනවා....
රාමටත් බැරි වුනා වු
මහ වැඩකට පෙළඹුනා වු
මාව දැකල ඔයා හඬනවා....
ඇයි මොකද ඔයා...
නෑ නෑ දැන් ඔයා මෙහේ නෑ...
ඉරට එළිය අඩු වුනාට
සඳට එළිය අඩු වුනාට
අපිට මොටද කනා මැදිරියෝ....
මදුරු තුඩට අහු වුනාට
ඇඟෙන් බිඳක් අඩු වුනාට
නෑ නෑ නෑනේ දෙනෙත් අඬන්නෙ....