පියමැන්නේ ඇයිද එසේ රිදවාලා ඔබ මසිත මෙසේ
දුර ගවුවේ මා ඉන්නෙ මතකෙ රැදුනා එ සිතුවිල්ලේ
සෙවනැලි මාවතේ ඇදි ඒ ජීවිතේ
රැලි මත සගරේ මතුවේවා
සදා ඒ සිහිනේ
සියුමැලි ඔබෙ වත රැදි ඒ දෙකොපුල කි කතා
ඇසේ සවන් පුරවා මගෙ දහනේ
අත්වැල් බැද ගෙන වැල්ලේ ඇදි එ රූ රටා
මැකී ගියා රැල්ලෙන් නිසල රැයේ
සිත ගත්තේ නැතුව නොවේ...