පින්තාරු වූ ඇස් දිගේ පෑ සෙනේ
සංසාරයේ වේදනා බෝ කළේ
අදහන්න බෑ මේ ඔබ දෝ කියා ඒ
මා විතරදෝ පෙම් කළේ
හැමතැන ඔබ සෙවු දෑස නුරා
බලාන ගත් අත හිඳියි බලා
ගැවසෙන පෙම්පත පපුව පුරා
වාද වෙලා හිමි හැරද කළා
ඇයිදෝ නොදන්නේ
කඳුළින් උපන් මේ
පෙම් හීනයේ වේදනා
ඔබම පතා මං උන්නු නිසා
හීන පවා දැන් වෙනස් වෙලා
මතකය හිතයට...