ලෙන්ගතුයි කියලා මටත් සැක
බෝම හිත් පෑරෙයි
ලඳේ නුඹ නෝක්කාඩු බැල්මක් හෙලනවිට
ඔය මුව තව එළියයි
ගෝමර බඳවට කරන සේල පට
ලැසි ගමනට බාදයි
බැද්දෙ පිපුණු තනි පින්න මලට විස
බඹර බැල්ම නාකයි
සුකුමල පා පොඩිත්තට නොයන්න බැරි රුව
යන්න හිතුනු සේමයි
අපට කොයිබ වෙද යන්ට තිරික්කල
යන්නට දුර බෝමයි
නෙතු හී සරය හිත්...