ළං ළංව සිටියාට සෙවණැල්ල සේ
වෙන් වෙන්ව ගියදාට නාඳුනන සේ
පින්වන්ත යයි සිතුව මට මා කෙරේ
දුක හිතුණා මා ගැනම මට ඒ දිනේ..//
නෙත් කෙවෙනි කකියාලා කඳුළින් පිරේ
ඒ කඳුළු රැක ගනිමි තුන් තිස් පැයේ
මඟ තොටක හමුවේද කියමින් සිතේ
හිත් කොනක ඔබ ගැනම මතකෙන් පෙළේ
නෙත් නොහැර හිටියාම සන්සුන් රැයේ
මට පුරුදු ඔය සුවඳ...