අක්කලාගේ ආදරය (බුල්ටෝ කඩෙන් )

polwattacom

Well-known member
  • Jul 19, 2008
    5,983
    1,018
    113
    USA
    අක්කලාගේ ආදරය (බුල්ටෝ කඩෙන් )

    අන්තර්ජාලයේ ඉබාගාතේ ඇවිදින වෙලාවක බුල්ටෝ කඩේ බ්ලොග් එකේ තිබිල හරිම සංවේදී ලිපියක් කියවන්න ලැබුන. මේක ලියපු කෙනාට සහ බුල්ටෝ කඩේට ගෞරවයක් විදිහට එළකිරියේ යාලුවන්ට දෙන්න හිතුව.

    අපේ අම්මා මාවයි, අයියවයි අපේ අප්පච්චිවයි මේ ලෝකේ තනි කරලා නොඑනා ගමන් ගියේ මම 5වසරේ ශිෂ්‍යත්ව විභාගේ ලියලා මාසයක් යන්නත් කලින්.අම්මා නැති උනාට පස්සේ අප්පච්චිගෙයි අයියාගෙයි ජීවිතවලට වඩා අඳුරු උනේ මගේ ජීවිතේ කියලයි මට හිතෙන්නේ.මොකද අම්මා නැති වෙන්න කලින් මම පන්තියේ හැමදාම 10 වෙනියාගෙන් උඩ ඉදියා. අම්මා නැති උනත් හරි මම හැමදාම පන්තියේ අන්තිම 10 දෙනා අතරේ ඉදියා.

    මමයි අයියායි ඉගෙන ගත්තේ මහනුවර ශ්‍රී සුමංගලේ අයියා ඉස්කෝලේ ක්‍රිකට් ටීම් එකේ ඉදපු නිසා ඉදලා හිටලා මදුවිත තොල ගෑවත් සිගරට් එකක් බිව්වට ඇරෙන්න අපතයෙක් උනේ නෑ.ඒකට මම.අම්මා නැති උනත් හරි මම ඉස්කෝලේ cut කරලා රස්තියාදු ගහන්න පුරුදු උනා, සල්ලි වලට කොල්ලෝගේ රණ්ඩු වලට ගිහින් අම්බානෙකට කොල්ලොන්ට ගහලා තියනවා.

    ඔහොම ඉදලා මම 9වසරේ පන්තියේ ඉන්න කාලේ දවසක් මට ඇහුනා අප්පච්චි අයියා එක්ක කියනවා කුඩම්මා කෙනෙක් ගේන්න යනවා කියලා.එදා මට අප්පච්චි එක්ක විතරක් නෙමෙයි එන්න ඉන්න කුඩම්මා එක්කත් යකා කේන්තියි. "එද්දෙන්කෝ කුඩම්මා මම බලා ගන්න එන්නේ අපේ ගෙදරටනේ". ඔය මට එදා හිතුන හැටි.

    කුඩම්මා ඇවිල්ලා සතියක් ගියේ නෑ මගේ හිතේ තිබුන ඔක්කෝම වෙනස් උනා.කුඩම්මා අම්මා වගේම නැති උනත් මගෙයි අයියාගෙයි නොසන්ඩාල වැඩ වලට අප්පච්චිගෙන් ඇති වෙන්න බැනුම් ඇහුවා.ඒ හින්දමද කොහෙද කුඩම්මා අපේ ජීවිත වලට ගොඩක් සමීප උනා.

    සමහර දවස් වලට මම දැකලා තිබුනා කුඩම්මා අපිට හොරෙන් අඩනවා,ඒ එයාගේ දුව මතක් වෙලා.කුඩම්මා කලින් කසාද බැදලා ඉදලා දික්කසාද උන කෙනෙක්.එයාට ඉදියා මට වඩා අවුරුදු 3ක් වැඩිමල් දුවක්. ඒ අක්කා අපේ අයියාට වඩා අවුරුදු 2ක් බාලයි.අක්කා ඉගෙන ගත්තේ කොළඹ ලොකු ඉස්කෝලෙක ඒ නිසා එයා කුඩම්මා එක්ක අපේ ගෙදර ආවේ නෑ.මුල් කාලේ මට අක්කවත් පෙන්නන්න බැරි උනත් අක්කා පේරාදෙණිය කැම්පස් එකට සිලෙක්ට් වෙලා අපේ ගෙදර ආවට පස්සේ මට මගේ ලෝකේ මගේ අම්මට පස්සේ හම්බ උන උතුම්ම කාන්තාව ඒ අක්කා උනා.පාරේ රස්තියාදු ගහපු මාව කණෙන් ඇදන් හරි ගෙදර එක්කන් ආවේ අක්කා. මගේ අම්මියෝ අක්කා එක සැරයක් මගේ දිහා ඔරවලා බැලුවම මාව සීතල වෙලා යනවා.

    මට හවසට හවසට පාඩම් කියල දීලා ආපහු මාව පන්තියේ 10වෙනියාගෙන් උඩට ගෙනාවේ අක්කා.හැමදාම උදේටයි රෑටයි මට කැව්වේ අක්කා.අදත් රෑ කැව්වේ මට අක්කා.මගේ ඇඳුම් අදටත් හෝදන්නේ මගේ අක්කා. දැන් ඇය මගේම අක්කා වෙලා.අපේම පවුලේ ව්‍යාපාරයක් කරන නිසා මම වැඩිපුර දැන් ඉන්නේ ගෙදර. නිවාඩු කාලෙට අක්ක ඉදියෙම මගෙත් එක්ක.කුඩම්මා අපි දෙන්නට කිව්වේ ස්කූබි ශැගී (scooby & shaggy) වගේ කියලා.

    මට මතකයි දවසක් ජොලියටත් එක්ක මම සිගරට් එකක් බීලා අක්කට ඒක ආරංචි වෙලා ඔක්කොටම හොරෙන් මම වත්ත පල්ලෙහාට යනකන් ඉදලා මගේ පස්සෙන් ඇවිත් කෝටුවක් කැඩෙනකන්ම අක්කා මට ගැහුවා. ගහලා ගහලා අක්කාම ඇඩුවා.දවස් ගානක් අක්කා මගෙත් එක්ක කතා කරේ නැතුව ඉදියා.අක්කා කෑවෙත් නෑ. අක්කා බඩගින්නේ ඉද්දි මට කන්නත් බෑ බෑ වගේ.ඔක්කෝටම වඩා හපන් අක්කා කතා නොකරන එක වෙනදට ගිරවා වගේ කියව කියව ඉදපු අක්කාගේ කටහඩ ඇහෙන්නේ නැතුව මට මොකදේ මොකදේ වගේ ඒ දවස් ටිකේ.කොහොම හරි ආපහු ජීවිතේටවත් මත්පැන් දුම්වැටි කටේ තියන්නේ නෑ කියලා දිවුරලා අක්කාව යාළු කරගත්තා.

    අම්මා නැති මට අම්මා වෙන්න කුඩම්මා ගොඩක් මහන්සි උනා.ඇය අසාර්ථක නෑ ඒත් මට අම්මා උනේ මගේ අක්කා. මට නින්ද ගියාම bed sheet එකෙන් මාව පොරවලා මගේ ඔළුවත් ඉඹලා අක්කා යනවා.මමත් නිදි වගේ හොරට ඉදලා තියන නිසා ඒක හොදට දන්නවා.
    එකම අපලෙකට තිබ්බේ අක්කා එක්ක කොහෙවත් යන්න බෑ.කෙල්ලෝ මගේ දිහා බලන්නේ නෑ.හැමෝම රැවටෙනවා මේ මගේ girl friend කියලා.එපාම වෙන වැඩේ ඒක.අක්කාව බසිකල් එකෙන් කැම්පස් එකට ගෙනිහින් දාන එක තරම් එපාකරපු වැඩක් මට තවත් තිබුනේ නෑ.මෙලෝ කෙල්ලෙක් මගේ දිහා බැලුවේ නෑ. මම කුඩම්මාට හැමදාම කියනවා මට පොඩි බෝඩ් කෑල්ලක් ලියලා දෙන්න කියලා "මේ බයිසිකලේ පිටිපස්සේ සිටින්නේ මගේ අක්කාය" කියලා. කෝ අද වෙනකන් තාම ලියලා දුන්නේ නෑ.

    අප්පච්චි,අයියායි හවසට ගෙදර එද්දි කන්න දෙයක් ගෙනාවම කුඩම්මා ඒක 5ට බෙදලා ලොකුම පංගුව දෙන්නේ මට. අක්කා එයාගේ පංගුවෙනුත් කොටසක් මගේ කටේ ඔබලා යන්නේ හොදම දේ මල්ලිටයි කියලා. අක්කා මගෙත් එක්ක බෙදාගත්තෙ නැත්තේ අයිස් ක්‍රීම් විතරයි. අක්කා අයිස් ක්‍රීම් වලට නම් පුදුම පෙරේතයි.

    මෙච්චර දවසක් මගේ ළග මගේ අම්මා වගේ මගෙත් එක්ක මගේ ඔක්කොම දුක සැප බෙදා ගත්ත මගේ ආදරණීය අක්කා හෙට මනමාලියෙක් වෙලා අපේ ගෙදරින් යනවා.හෙට ඉදන් සමහරවිට මම මගේ ලෝකේ ආපහු තනිවේවි.අම්මා නැති අඩුව මට හෙට ඉදලා ආයෙත් දැනේවි.(ඔන්න කුඩම්මේ හෙට ඉදලා පොඩි පුතා ඔයාට බාරයි)

    ඒත් මගේ අක්කේ ඔයාට සුභ විවාහ දිවියකට මම මුළු හදින්ම සුභ පතනවා!!!!!!
    සත්‍ය සිද්ධියක් ඇසුරිනි ..ඔයාට මොනවම හරි හිතට දැනුන නම් බුල්ටෝ කඩේට ගිහින් ලියල යන්න අමතක කරන්න එපා..ඒ කමෙන්ට්ස් එයාලට වටිනවා ....
     

    Error365!

    Well-known member
  • Jun 27, 2012
    10,663
    5,642
    113
    එක තැනක නෑ
    පට්ට මචන්. නියම කතාවක්. හැමෝම දන්න කුඩම්මා කියන චරිතේන් ඔබ්බට ගියපු වෙනස්ම කුඩම්මා කෙනෙක්. සත්ටුයි මේක ඇත්ත කතාවක් වුන එකට. තැන්ක්ස් මචන් අපිත් එක්ක බෙදාගත්තට රේප් + :)
     

    Posthuman

    Well-known member
  • Aug 21, 2013
    1,813
    96
    48
    never had a sister :sad:
    2.gif
     

    dinchad

    Well-known member
  • Jul 31, 2007
    6,927
    606
    113
    මේක ඇත්තම කතාවක්ද බන් ....කොහොම උනත් ලස්සනයි 7+
     

    polwattacom

    Well-known member
  • Jul 19, 2008
    5,983
    1,018
    113
    USA

    මේකත් තිබුනේ බුල්ටෝ කඩේ බ්ලොග් එකේම තමයි.



    මීට අවුරුදු 27කට විතර කලින් අපේ ආත්තම්මා ඇහැලේපොල කුමාරිහාමිට අයිතිවෙලා තිබුනා කියන මාතලේ මඩවල පැත්තේ වලව්වක් සල්ලි වලට ගත්ත දවස වෙන්න ඕන මගේ ජීවිතේ කනකොකා හඩලන්න පටන් ගත්ත දවස.

    ඒත් ඒ වෙද්දී මම ඉපදිලාත් නෑ.අපේ අම්මට මාව හම්බ වෙන්න ඉදිද්දිලු ආත්තම්මා ඔය වලව්ව අපේ මාමාගේ නමට ලියන්න හැදුවේ.අම්මලා පුතාලාට ටිකක් වැඩිපුර ආදරේ හින්දා වෙන්න ඇති දුවට නැතුව පුතාගේ නමට වලව්ව ලියන්න හැඩුවේ.ඒත් ඉඩම් තණ්හාවෙන් හිදපු අපේ අප්පච්චි ඒ ගැන බහින් බස් වෙලා පටන් ගත්ත රණ්ඩුව දුර දිග ගිහින්ලු අපේ අම්මාවයි ඉපදෙන්න ඉදපු මාවයි දාලා යන්න ගියේ.තිබුන වාසනාකවකට නීතියෙන් වෙන් වෙද්දි දීපු තීරණය නිසා අප්පච්චිට එයාගේ වාසගම මට දෙන්න උනාලු.ඒ වගේම උප්පැන්න සහතිකේ පියා විදිහට නම දෙන්නත් කැමති උනාලු.ඒත් අවාසනාවකට ඒ වලව්වත් ආත්තම්මා කාටවත්ම ලියලා දීලත් නෑ ඒ සිද්ධියෙන් පස්සේ.

    මම කවදාවත් අප්පච්චි දැකලා තිබුනෙත් නෑ මට දකින්න උවමනාවක් තිබුනෙත් නෑ,මම අම්මගෙන් අද වෙනකන් අප්පච්චි ඉන්නේ කොහෙද දැන් කරන්නේ මොනවද වත් අහල නෑ.ඒ තරමට මම ඒ අප්පච්චිට වෛර කරා. ඒකට මට සාදාරණ හේතුත් තිබුනා.උප්පැන්න සහතිකේට නම දුන්නට අප්පච්චි කෙනෙක් වෙන්න බෑ කියලා ඒ මනුස්සයාට එදා හිතෙන්න නැතුව ඇති.පොඩි කාලේ මාව හැමදාම ඉස්කෝලේ එක්කන් ගියේ අම්මා.මම බලාගෙන ඉදලා තියෙනවා අනිත් ළමයි එයාලගේ අප්පච්චිලාගේ අතේ එල්ලිලා ඉස්කෝලේ එන හැටිත් ඉස්කෝලේ ඇරිලා යන හැටිත්.ඒත් මාව එක්කන් යන්නත් එක්කන් එන්නත් ආවේ අම්මා විතරයි.දෙමාපිය රැස්වීමට ආවෙත් අම්මා.පාසල් සතියට ඉස්කෝලේ පවිත්‍ර කරන්න අප්පච්චිලාට එන්න කියන්න කියල ඉස්කෝලෙදි මිස්ලා කිව්වට හැමදාම මම වෙනුවෙන් ආවේ අම්මා.ඒ හින්දාම මට ඉස්කෝලේ ළමයි අප්පච්චි නැති ළමයා කියලා හිනා උනා.

    මහනුවර ප්‍රසිද්දම බාලිකා පාසලක් උන නිසා අපේ ඉස්කෝලේ හිටීයෙ ලොකු ලොකු පවුල් වලින් ආපු ළමයි.එයාලා මාව කොන් කරා අප්පච්චි නැති ළමයෙක් කියලා.ඒත් අනිත් අයට වගේම මටත් හොද යාලුවෝ 3දෙනෙක් හිටියා ඒ නිරාෂායි, දර්ශියි, සුමේරායි. සුමේරා මුස්ලිම්. කවුරුහරි මට 'අප්පච්චි නැති ළමයා'කිව්වම මටත් වඩා තරහා ගියේ සුමේරාට.එහෙම කියනවා ඇහුන ගමන් සුමේරා කියපු කෙනා කවුරු උනත් ඒ ගෑණු ළමයට ගිහින් බැන්නා.

    මම 9වසරේ විතර ඉදිද්දි අපේ ආත්තම්මා අපේ අම්මව දෙවැනි සැරෙට කසාද බන්දලා දීපු දවසේ එයාලට වඩා සතුටු උනේ මම.ඒ මට ආපහු අප්පච්ච් කෙනෙක් ලැබුන නිසා අඩුගානේ දැන්වත් මට "අප්පච්චි නැති කෙල්ල" කියන එක නැති වෙයි කියලා හිතලා.ඒත් සිද්ධ උනේ ඒකේ අනිත් පැත්ත.ළමයි මට වැඩිපුර හිනා වෙන්න විහිළු කරන්න ගත්තා "ශංකිනිට පස්සේ හම්බ වුන අය්යා කෙනෙකුයි ලොකු වෙලා ඉපදුන මල්ලි කෙනෙකුයි ඉන්නවා කියලා".මේ කතා ඔක්කෝම ඇහෙද්දී මට අප්පච්චි ගැන වෛරයක් ඇතිවෙන එක සාදාරණයි කියලා මම හිතනවා. "ඔය මනුස්සයා හම්බ උනොත් මම මරණවා මරණවාමයි" කියලා මම හිතාගෙන හිටියා.ඔය ඔක්කොම දේවල් අස්සෙත් උසස් පෙළ ලියලා මම පේරාදෙණිය වෛද්‍යයට තේරුනහම මටත් වඩා සතුටු උනේ මගේ කුඩප්පච්චි.

    කුඩප්පච්චිට හැමදාම ඕන උනේ මම හොදට ඉගෙන ගන්නවා දකින්න.එදා අපේ අයියාට ඇඩුනා.මම ඒ අපේ අයියා අඩනවා දැක්කමයි.මට මතකයි ඉස්සර මම ඉස්කෝලේ ඇරිලා ගෙදර ඇවිලා "අනේ අම්මේ මට ආපහු ඉස්කෝලේ යන්න බෑ ළමයි මට අප්පච්චි නැති කෙල්ල කියනවා"කියලා අඩද්දි අයියා ලගට ඇවිත් "මොනවා කරන්නද නංගි ඕක කියන්නේ කොල්ලෙක් නම් මට ඌගේ දත් ටික කඩලා අතෙ පයේ හිරිවත් ඇර ගන්න තිබුනා ඒත් මට කෙල්ලෝන්ට අත උස්සන්න බෑනේ" කිව්වා.

    වෛද්‍ය විද්‍යාලයට යද්දී මම හිතුවා ළමයි මට මෙහේදි "අප්පච්චි නැති කෙල්ල"කියන එකක් නෑ කියලා. වාසනාවකට කවුරුවත් මට එහෙම කිව්වේ නැති උනාට වෛද්‍ය විද්‍යාලයේදී අපේ senior batch එකේ අයියා කෙනෙක් මට විවාහ යෝජනාවක් ගෙනල්ලා පස්සේ එයාම ඒක ඉල්ලා අස් කර ගත්තා අපේ අම්මා දෙවනි සැරෙට කසාද බැදපු කෙනෙක් නිසා එයාලගේ ගෙදරින් කැමති නෑ කියලා.ආපහු වතාවක් මට මගේ අප්පච්චි මරන්න තරහක් ආවා. හිතේ තියන වෛරය දවසින් දවස වැඩි උනා මිසක් අඩු උනේ නෑ.

    දැන් වෛද්‍ය විද්‍යාලයෙන් OUT වෙලා මම සීමාවාසික වෛද්‍යවරියක් විදිහට මහනුවර මහා රෝහලේ සේවය කරනවා.ඉස්සර මට හිනාවුන, මට විහිළු කරපු අය දැන් මගේත් එක්ක හොඳට හිනා වෙලා කතා කරනවා එයාලගේ පවුලේ කෙනෙක් ලෙඩ උනාම මට කරලා උදව් ඉල්ලනවා.ඒ කිසි කෙනෙක් ගැන මගේ හිතේ පොඩීවත් තරහක් නෑ ඒ නිසා පුළුවන් විදිහට ඒ ඔක්කෝටම උදව් කරන්නේ මම හරි කැමැත්තෙන්.ඒ ඔක්කොමත් හරි ඉදලා ඉදලා ගෙදර ගියහම අපේ ආත්තම්මගෙන් පුදුම වදයක් තියෙන්නේ එයාගේ අර මූසල වලව්ව මගේ නමට ලියවන්න එයත් එක්ක lawyer කෙනෙක් ගාවට යන්න එන්න කියලා. ඒ මූසල වලව්ව මට එපා කියලා මට කියා ගන්න බෑ ආත්තම්මගේ හිත රිදෙන නිසා. බැරිම තැන ගිය සදුදා උදේ වාට්ටුවේ Sir ගෙන් පොඩි නිවාඩුවක් ඉල්ලගෙන ආත්තම්මා එක්ක ගිහින් එයාගේ හිත සතුටු කරන්න ඒ මුසල වලව්වේ අයිතියත් බෑග් එකේ දාගෙන මම ආපහු වාට්ටුවට ගියා.

    ආපු ගමන්ම නර්ස් කෙනෙක් ඇවිත් "ඩොක්ටර් surgical ward එකෙ ඉදලා අපේ ward එකට මාරු කරලා එවපු patient කෙනෙක් ඉන්නවා ischemic type එකේ chest pain එකක් ආපු. ඩොක්ටර් ප්‍රදීප් කියන්න කිව්ව ඩොක්ටර්ට පොඩ්ඩක් ඒ patientව බලන්න කියල්ල" කිව්වා.ළගට ගිහින් විස්තර අහද්දි මාව වෙව්ලලා ගියා මේ මගේ අප්පච්චි. මරන්න තරම් තරහක් හිතේ තිබුනත් කොහොම මරන්නද Hippocratic Oath( වෛද්‍ය දිවුරුම් දීම ) දීපු මගේ රස්සාව ලෙඩ්ඩු සනීප කරන එක. ඒත් මම නිකමටවත් කියන්න ගියේ නෑ මම එයාගේම දුව කියලා.ගෙදර ගිහින් අම්මට කිව්වෙත් නෑ මේ කාලකණ්නි මනුස්සයා ගැන.අම්මට කියන එක අපරාදේ කියල මට හිතුනා.

    අද අප්පච්චිව discharge කරා,යන්න ලේස්ති වෙලා අප්පච්චි එයාගේ බිරිදයි මගේ ළගටත් ඇවිත් අනිත් දොස්තරලාට වැන්දා වගේම මටත් වැදලා යන ගමන් "මටත් දුවගේ වයසේම විතර දුවෙක් ඉන්නවා,ඒ දුවත් දොස්තර කෙනෙක්ලු ඒත් මම එයාගේ නම දන්නේ නෑ ඒ දරුවටයි එයාගේ අම්මාටයි කරපු දේවල් වලට තමා මම අද මේ විදවන්නේ. ඒ පව් නම් කවදාවත් මට ගෙවලා ඉවර කර ගන්න බැරි වෙයි" කියලා ගියා. (කියන්න සතුටුයි පාඨකයිනි,අප්පච්චිව මරන්න තරම් තරහක් හිතේ තියන් හිටපු මට අද ඊට වඩා සතුටක් දැනෙනවා ඒ මනුස්සයාව සුවපත් කරවලා. ඒත් තවමත් අර මූසල වලව්වේ අයිතිය මගේ බෑග් එකේ)
     

    polwattacom

    Well-known member
  • Jul 19, 2008
    5,983
    1,018
    113
    USA
    කාලෙකින් කියවන්න ලැබුන සංවේදී ලිපි දෙකක්...
     

    antasiri

    Active member
  • May 29, 2009
    218
    139
    43
    බොහොම ස්තුතියි. අපරාදෙ කියන්නෙ දැන් බුල්ටෝ ක‍ඩේ කදමල්ල ලියන්නේ නැති එකයි.
     

    Tig®ess

    Member
    Sep 5, 2013
    153
    19
    0
    Valley of Peace
    hoda sahodarayo/sahodariyo labenne pera pinata kiyalai mama nam hithanne.
    TFS such a touching story :)
    mage malliwa mathak wuna mata me kathawa kiyawaddi
    mata adatath bath kawanawa ape malli..me kathawa kiyawanakota aswalata kaduluth awa.
    eyata deergayusha prarthana karanawa mama.
     

    saki2

    Member
    Apr 30, 2010
    677
    100
    0
    Kandy
    ඇත්තටම අක්කා ගැන තියන ලිපිය කියවද්දිනම් මට ඇඩුනා..හේතුව....ඕනි නෑ එක්කෝ..
    යාළුවා තරහ නැතිව ඒ බ්ලොග් ලින්ක් 1 එවනවද...