මට මගෙ බිරිදත් එක්ක ලිංගිකව එකතු වෙන්න ඉන්න හිතෙන්නෙම නෑ. ඇයි කියා නොදනිමි. කොච්චර බලෙන් හිතවගත්තත් ඒක වෙන්නෙම නෑ. මම මෙතුවක් කාලෙකට වෙනත් ගැහැනියක්/කෙල්ලක් සමඟ එසේ හැසිරී හෝ නොමැත. මා හට අයුතු සම්බන්ධතාද නොමැත. තවමත් මා කසාදයෙන් පසු කිසිදු දිනක නිරුවත් ගැහැනියක් හෝ කෙල්ලෙක් සජීවීව දැක හෝ නොමැත. (අපි බැදල අවුරුදු තුන හමාරක් වගේ දැනට) ඒ කිසිදු බාහිර බලපෑමක් නැතුවත් මා හට මාගෙ බිරිද සමග ලින්ගික සබදතා පැවැත්වීමට නොහැක. කිසියම් අරුචියක් දැනේ. මාගේ ශිශ්නයේ කිසිදු අප්රානික බවක් හෝ ලිංගික රෝගයක් නොවේ. නිල් චිත්රපටයක් බලන විට හෝ /සරාගික කෙල්ලක් හෝ දකින විට යන සාමාන්ය පුරුශ උත්තේජක අවස්තාවන්හි අතිශය සාමාන්ය ආකාරයට ලිංගය ප්රානවත් වේ. බිරිද සහ මා අතර අඩ දබරද නැත. එහෙත් ලිංගික ජීවිතයක් නැතිකම ලොකු අසංතෘප්තිකභාවයක් ඇති කරනව මා ජීවිතය තුල. ඇයි මට මෙහෙම උනේ ? මං මගේ බිරිදට කිසිදු වරදක් සිතින්වත් නොකර ඉද්දි ඇයි මට ලින්ගික ජීවිතයක් නැති උනේ ? වගේ ඒව හිතෙනව. වෙලාවකට මං සහ අපි පවු කියලත් හිතෙනව.
