දැන් මට වයස 26ක් විතර වෙනවා..
IT field එකේ 2.5 years වගේ exp තියෙනවා..
ලංකාවෙ ඕන එකෙක් නම කිව්වම දන්න කම්පැනි එකක අවුරුදු 1.9 වගේ වැඩ කලා..
තව ටික කාලෙකින් IT field එකේ වසන්ත සමය ඉවර වෙන නිසා ඊට කලින් කරගන්න මගුලක් කරන්න ඕන..
ඉස්සරනම් ගොඩක් ලොකු බලාපොරොත්තු තිබුනා 28 වෙන්න කලින් කෝටිපතියෙක් වෙලා බැදලා ලස්සනට ඉන්න..
ඒත දැන් එහෙම දේවල් ලගාකරගන්න සෑහෙන අමාරු හීන කියල තේරෙන්න අරන් තියෙන්නෙ..
මට තියෙන ප්රශ්නය ඉස්සරහට මම මොකද කරන්නෙ කියල..
රට යන්න ට්රයි කරනවද.. ලන්කාවෙ ඉන්නවද..
ඉන්නවනම් කොහෙද ඉන්නෙ..
දැන් ගොඩක් ජොබ් ෆුල් රිමොට් දෙන්නෙ නැති හින්ද කොලබට ආසන්න වෙන්නත් ඕන ඉඩමක් එහෙම
ගන්නවනම්..
ඉඩමක් වගෙ ගත්තොත් (අවුරුදු 02කින් වගෙ) දැන් තියෙන සැලරි රෙන්ජ් එකෙ ගියොත් තව අවුරුදු 4ක් වත් යයි වාහනයජ් ගන්න (ගෙයක් නැතුව) .. එතකොට මට 32යි
ජීවිතෙ හොදම කාලය ගිහින් ඉවරයි..
රට යනවනම් කොහෙද යන්නෙ.. ජර්මනි වගේ යනවනම් දැන්ම ඉදන් ලෑස්ති උනොත් 28න් වගේ යන්න පුලුවන්..
බ්රේකප් එකෙන් පස්සෙ මට සෙට් වෙන කෙල්ලෙක් හම්බුනෙ නෑ.. හම්බෙන්නෙත් නැති වෙයි කොහොමත්..
ලමයිනම් හදන්නෙ නෑ කොහොමත්..
රෙඩිට් එකෙ regretfulparents වගේ සබ් රෙඩිට් එක්කට ගියොත් ලමයෙක් හදන්න සුදුසු මානසික
හැකියාවක් මට නෑ කියල..
අපෙ අම්මට දැන් වයස 64යි තව ටික කාලෙකින් නිතර ලෙඩ වෙන්න පටන් ගන්නවනෙ.. අම්ම නැතු වුනාට පස්සෙ මගෙ කියල මම සලකන කවුරුවත් ලෝකෙ නෑ බන්.
අයියලා හිටියට දැන් මගෙ හිතෙන් ගොඩක් දුරස්..
අතීතය ගැන හිතල බලද්දි දැන් ඉන්න තැනට හරි ආපු එක ගැන පොඩි සතුටක් තිබුනට සමස්තයක් වශයෙන්
ගත්තම තියෙන්නෙ පොඩි කලකිරීමයි දුකයි මිශ්ර හැගීමක්..
අනාගතය ගැන තියෙන්නෙ හෙන අවිනිශ්චිත හැගීමක්..
ආගම් ගැනත් විශ්වාසයක් ඇත්තෙම නැති තරම්..
නිකන් limbo එකක හිර වෙලා වගේ හිතෙනවා..
මොකද බන් ඉස්සරහට කරන්නෙ?
IT field එකේ 2.5 years වගේ exp තියෙනවා..
ලංකාවෙ ඕන එකෙක් නම කිව්වම දන්න කම්පැනි එකක අවුරුදු 1.9 වගේ වැඩ කලා..
තව ටික කාලෙකින් IT field එකේ වසන්ත සමය ඉවර වෙන නිසා ඊට කලින් කරගන්න මගුලක් කරන්න ඕන..
ඉස්සරනම් ගොඩක් ලොකු බලාපොරොත්තු තිබුනා 28 වෙන්න කලින් කෝටිපතියෙක් වෙලා බැදලා ලස්සනට ඉන්න..
ඒත දැන් එහෙම දේවල් ලගාකරගන්න සෑහෙන අමාරු හීන කියල තේරෙන්න අරන් තියෙන්නෙ..
මට තියෙන ප්රශ්නය ඉස්සරහට මම මොකද කරන්නෙ කියල..
රට යන්න ට්රයි කරනවද.. ලන්කාවෙ ඉන්නවද..
ඉන්නවනම් කොහෙද ඉන්නෙ..
දැන් ගොඩක් ජොබ් ෆුල් රිමොට් දෙන්නෙ නැති හින්ද කොලබට ආසන්න වෙන්නත් ඕන ඉඩමක් එහෙම
ගන්නවනම්..
ඉඩමක් වගෙ ගත්තොත් (අවුරුදු 02කින් වගෙ) දැන් තියෙන සැලරි රෙන්ජ් එකෙ ගියොත් තව අවුරුදු 4ක් වත් යයි වාහනයජ් ගන්න (ගෙයක් නැතුව) .. එතකොට මට 32යි
ජීවිතෙ හොදම කාලය ගිහින් ඉවරයි..
රට යනවනම් කොහෙද යන්නෙ.. ජර්මනි වගේ යනවනම් දැන්ම ඉදන් ලෑස්ති උනොත් 28න් වගේ යන්න පුලුවන්..
බ්රේකප් එකෙන් පස්සෙ මට සෙට් වෙන කෙල්ලෙක් හම්බුනෙ නෑ.. හම්බෙන්නෙත් නැති වෙයි කොහොමත්..
ලමයිනම් හදන්නෙ නෑ කොහොමත්..
රෙඩිට් එකෙ regretfulparents වගේ සබ් රෙඩිට් එක්කට ගියොත් ලමයෙක් හදන්න සුදුසු මානසික
හැකියාවක් මට නෑ කියල..
අපෙ අම්මට දැන් වයස 64යි තව ටික කාලෙකින් නිතර ලෙඩ වෙන්න පටන් ගන්නවනෙ.. අම්ම නැතු වුනාට පස්සෙ මගෙ කියල මම සලකන කවුරුවත් ලෝකෙ නෑ බන්.
අයියලා හිටියට දැන් මගෙ හිතෙන් ගොඩක් දුරස්..
අතීතය ගැන හිතල බලද්දි දැන් ඉන්න තැනට හරි ආපු එක ගැන පොඩි සතුටක් තිබුනට සමස්තයක් වශයෙන්
ගත්තම තියෙන්නෙ පොඩි කලකිරීමයි දුකයි මිශ්ර හැගීමක්..
අනාගතය ගැන තියෙන්නෙ හෙන අවිනිශ්චිත හැගීමක්..
ආගම් ගැනත් විශ්වාසයක් ඇත්තෙම නැති තරම්..
නිකන් limbo එකක හිර වෙලා වගේ හිතෙනවා..
මොකද බන් ඉස්සරහට කරන්නෙ?