අපිට මොකෑ වුනේ ?
සුජාත දියණි කතාව හෙනට ප්රසිද්ද වුන ගමං අපි මහාරාජටයි සුජීව ප්රසන්නාරච්චිටයි බැන්න මිනිස්සු රසඥතාවෙද මොකක්ද එක මෙව්ව කරනව, බලන්න පවුල් ප්රශ්න ඇරෙන්න ඉන් එහා ගිය දෙයක් අපේ රටේ මිනිස්සුන්ට රස විඳින්න පුලුවන්නෙ නැත්තං කොහොමද සුජාත දියණි මෙච්චර ජනප්රිය වුනේ කියල
ඊට පස්සෙ අභීත දියණි ආව තව හැට හුටාමාරක් ආව කෝ දැං අර මිනිස්සු ගාව තිබ්බ උද්යෝගය තියෙනවද ?
ඇත්තට වුනේ අපි පවුල් ප්රශ්න වලට එහා ගිය දෙයක් රස විඳින්න පුලුවන් පිරිසක් ඒ රසවින්දනය පුරවන්න සුජාත දියණි පෙන්නුව ගමං අපි අපේ රසඥතාවය හඳුන ගත්ත එක නෙමේ, කලු කැත කොට ලොං හැලිච්ච පෙට්රල් ගාස්තුවො දැකල දැකලම සුදු හම තියෙන අයව දකින්න මිනිස්සුන්ට අවස්ථාවක් ලැබුන, ඉතිං ඒක බැලුව එක
දිගටම පෙන්නද්දි නිතර දකින සුද්දගෙ හමත් කලු වුනා අගයක් නැතුව ගියා
ඒත් පවුල් ප්රශ්න නාට්ටි ? ඒ සේරම එදත් අදත් එක වගේ ජනප්රියයි ඒක තමා අපේ නියම රසඥතාවය
අනික් ඔක්කොම කාලෙන් කාලෙට එන පොඩි රැලි විතරයි එනව hit වෙනව යනව ඊට පස්සෙ නටඹුන් කනිනව
අනික් එක අපිට දෙයක් නිරවුල්ව අවබෝධ කරගැනීමේ හැකියාව මාර අඩුයි
ඊයෙ හිරු එකේ යන අශෝක රජ්ජුරුවන්ගෙ කතාව බැලුව ඉන්දියාවෙ හදල තියෙන්නෙ
තප්පර පහෙන් හයෙන් පෙන්නල ඉවර කරන්න තියෙන දර්ශනේ විනාඩි දහයක් විතර අදිනව දුවනව පෙන්නනව මූනට මූන බලං ඉන්නව පෙන්නනව. Game of Thrones වල හම්බුනා ගහගත්ත මැරුව බඩවැල් ටික ඇදල දැම්ම ගියා. මේකෙ නිකං ගහගෙන යංතං කපල දාල යන්නම පැය කාලක් විතර යනව
ඉන්දියාවෙ මිනිස්සුන්ටයි අපිටයි වෙන දේ තේරුම් ගන්න වෙලා යනව වැඩියි ඉතිං තප්පර කිහිපයේ දර්ශනයත් විනාඩි ගානක් තිස්සෙ ඇද ඇද පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ පෙන්නන්න ඕනෙ නැත්තං Matrix වගේ වෙනව
සමහර විට අපිට Game of Thrones හරියට තේරෙන්නත් දෙතුන් වතාවක් බලන්න ඕනෙ වෙන්නෙ ඒ නිසා වෙන්න ඇති
හීන මානෙන් කියෝනව කියල හිතන්න එපා හීන මානෙන් කියෙව්ව තමා
අවසාන වශයෙන් කියන්න තියෙන්නෙ "කිම් ජොන් උන් රජිඳුනි අප නියුක් කරනු මැන"
සුජාත දියණි කතාව හෙනට ප්රසිද්ද වුන ගමං අපි මහාරාජටයි සුජීව ප්රසන්නාරච්චිටයි බැන්න මිනිස්සු රසඥතාවෙද මොකක්ද එක මෙව්ව කරනව, බලන්න පවුල් ප්රශ්න ඇරෙන්න ඉන් එහා ගිය දෙයක් අපේ රටේ මිනිස්සුන්ට රස විඳින්න පුලුවන්නෙ නැත්තං කොහොමද සුජාත දියණි මෙච්චර ජනප්රිය වුනේ කියල
ඊට පස්සෙ අභීත දියණි ආව තව හැට හුටාමාරක් ආව කෝ දැං අර මිනිස්සු ගාව තිබ්බ උද්යෝගය තියෙනවද ?
ඇත්තට වුනේ අපි පවුල් ප්රශ්න වලට එහා ගිය දෙයක් රස විඳින්න පුලුවන් පිරිසක් ඒ රසවින්දනය පුරවන්න සුජාත දියණි පෙන්නුව ගමං අපි අපේ රසඥතාවය හඳුන ගත්ත එක නෙමේ, කලු කැත කොට ලොං හැලිච්ච පෙට්රල් ගාස්තුවො දැකල දැකලම සුදු හම තියෙන අයව දකින්න මිනිස්සුන්ට අවස්ථාවක් ලැබුන, ඉතිං ඒක බැලුව එක
දිගටම පෙන්නද්දි නිතර දකින සුද්දගෙ හමත් කලු වුනා අගයක් නැතුව ගියා
ඒත් පවුල් ප්රශ්න නාට්ටි ? ඒ සේරම එදත් අදත් එක වගේ ජනප්රියයි ඒක තමා අපේ නියම රසඥතාවය
අනික් ඔක්කොම කාලෙන් කාලෙට එන පොඩි රැලි විතරයි එනව hit වෙනව යනව ඊට පස්සෙ නටඹුන් කනිනව
අනික් එක අපිට දෙයක් නිරවුල්ව අවබෝධ කරගැනීමේ හැකියාව මාර අඩුයි
ඊයෙ හිරු එකේ යන අශෝක රජ්ජුරුවන්ගෙ කතාව බැලුව ඉන්දියාවෙ හදල තියෙන්නෙ
තප්පර පහෙන් හයෙන් පෙන්නල ඉවර කරන්න තියෙන දර්ශනේ විනාඩි දහයක් විතර අදිනව දුවනව පෙන්නනව මූනට මූන බලං ඉන්නව පෙන්නනව. Game of Thrones වල හම්බුනා ගහගත්ත මැරුව බඩවැල් ටික ඇදල දැම්ම ගියා. මේකෙ නිකං ගහගෙන යංතං කපල දාල යන්නම පැය කාලක් විතර යනව
ඉන්දියාවෙ මිනිස්සුන්ටයි අපිටයි වෙන දේ තේරුම් ගන්න වෙලා යනව වැඩියි ඉතිං තප්පර කිහිපයේ දර්ශනයත් විනාඩි ගානක් තිස්සෙ ඇද ඇද පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ පෙන්නන්න ඕනෙ නැත්තං Matrix වගේ වෙනව
සමහර විට අපිට Game of Thrones හරියට තේරෙන්නත් දෙතුන් වතාවක් බලන්න ඕනෙ වෙන්නෙ ඒ නිසා වෙන්න ඇති
හීන මානෙන් කියෝනව කියල හිතන්න එපා හීන මානෙන් කියෙව්ව තමා
අවසාන වශයෙන් කියන්න තියෙන්නෙ "කිම් ජොන් උන් රජිඳුනි අප නියුක් කරනු මැන"
