චිත්රපටයක ඉන්න ප්රධාන දු|ෂ්|ටයා කවදාවත් iPhone එකකින් කෝල් එකක් ගන්නවා ඔබ දැකලා තියෙනවද?
නැහැ. ඇත්තටම ඔබට කවදාවත් එහෙම දකින්න ලැබෙන්නේ නැහැ.
මේක නිකන්ම වෙන අහම්බයක් නෙවෙයි. මීට වසර කිහිපයකට කලින් මේ ගැන ලෝකය පුරාම ලොකු කතාබහක් ඇති වුණා.
2020 අවුරුද්දේ පෙබරවාරි මාසයේදී Knives Out චිත්රපටය අධ්යක්ෂණය කරපු Rian Johnson, Vanity Fair සමඟ වීඩියෝ සාකච්ඡාවකට එකතු වුණා. එතනදී ඔහු සිනමාවේ අමුතුම රහසක් මුළු ලෝකයටම හෙළි කළා.
Apple සමාගම චිත්රපටවලට තමන්ගේ උපකරණ පාවිච්චි කරන්න දෙනවා. හැබැයි ඒකට හරිම අමුතු දැඩි නීතියක් දාලා තියෙනවා.
ඒ නීතිය තමයි, "දු|ෂ්|ට චරිතවලට කවදාවත් iPhone අතින්වත් අල්ලන්න දෙන්න බැහැ."
මුලින් මේක ඇහුවම මට ලොකු කුතුහලයක් දැනුනා. අධ්යක්ෂකවරයා තමන්ගේ සල්ලිවලින් iPhone එකක් අරන් දු|ෂ්|ටයාට දුන්නොත් මොකද වෙන්නේ? එහෙම වුණොත් Apple සමාගමට නීතිමය පියවර ගන්න පුළුවන්ද?
මේ ගැන හොයලා බලද්දී තමයි මට තේරුණේ, සිනමා චිත්රාගාර ලොකු සමාගම් එක්ක නීතිමය ගැටුම් ඇති කරගන්න කොහෙත්ම කැමති නැහැ කියලා.
චිත්රපටයක් හදද්දී රක්ෂණ ආවරණ සහ ප්රකාශන හිමිකම් නීති ඉතාම වැදගත්. Apple සමාගමේ නිල Guidelines for Using Apple Trademarks ලේඛනය බැලුවොත් ඒක පැහැදිලි වෙනවා. ඔවුන්ගේ නීතිය තමයි භාණ්ඩ පෙන්විය යුත්තේ ධනාත්මක විදිහට විතරයි කියන එක.
සන්නාමයට හානියක් වුණොත් නඩු වලට මුහුණ දෙන්න වෙනවා. ඒ නිසා නිෂ්පාදකවරු මේ නීතිවලට තදින්ම එකඟ වෙනවා.
හැබැයි මෙතනදී මතු වෙන ලොකුම ප්රශ්නයක් තියෙනවා. මේ නීතිය බලපාන්නේ හොලිවුඩ් වලට විතරද?
නැහැ. මේ නීතිය ලෝකයේ ඕනෑම රටක නිල වශයෙන් නිෂ්පාදනය වෙන චිත්රපට සහ ටෙලි නාට්යවලට එක හා සමානව බලපානවා.
ඔබ කොරියානු කතා මාලා (K-Dramas), යුරෝපීය සිනමා නිර්මාණ හෝ බොලිවුඩ් චිත්රපට බැලුවත් මේ වෙනස පැහැදිලිවම දකින්න පුළුවන්. Netflix, Disney+, Amazon Prime වැනි ජාත්යන්තර Platform හරහා ලෝකය පුරා බෙදාහරින ඕනෑම නිර්මාණයකට මේ ගෝලීය සන්නාම නීති එක හා සමානව අදාළ වෙනවා.
ලෝකයේ කොහේ හැදුවත් Apple සමාගම නිල වශයෙන් Product Placement ලබා දෙන්නේ මේ දැඩි කොන්දේසිය මත විතරයි.
Apple සමාගම චිත්රපටවලට කෙලින්ම මුදල් ගෙවන්නේ නැහැ. ඒ වෙනුවට ඔවුන් අවශ්ය ලැප්ටොප්, ටැබ්ලට් සහ ස්මාර්ට්ෆෝන් විශාල ප්රමාණයක් නොමිලේ දෙනවා. නිෂ්පාදන කණ්ඩායම්වලට තාක්ෂණික සහාය පවා ලබා දෙනවා.
හැබැයි ඒ හැම උපකරණයක්ම ලැබෙන්නේ අර දැඩි ගිවිසුම එක්ක විතරයි.
මේ උපකරණ පාවිච්චි කරන්න පුළුවන් හොඳ චරිතවලට විතරයි. ප්රධාන වීරයාට හෝ සාධාරණ පොලිස් නිලධාරියෙකුට ඒක ගැටලුවක් නැහැ. හැබැයි ඔවුන් නිර්දෝෂී අය වෙන්න ඕනේ.
මේ නිසා ලෝකයේ ඉන්න චිත්රපට කණ්ඩායම් වෙනත් උපක්රමයක් පාවිච්චි කරනවා. ඔවුන් දුෂ්ටයන්ට ලබා දෙන්නේ Logo එකක් නැති සාමාන්ය ෆෝන් හෝ වෙනත් ඇන්ඩ්රොයිඩ් උපාංග.
මේ සරල නීතිය පිටිපස්සේ දැවැන්ත මනෝවිද්යාත්මක ක්රියාවලියක් තියෙනවා.
අපේ යටිහිත වැඩ කරන්නේ හරිම සියුම් විදිහට. හිතන්න, චිත්රපටියක චරිතයක් ලොකු බැංකු කො|ල්|ලයක් හෝ නී|ති|විරෝධී ව්යාපාරයක් මෙහෙයවන්නේ iPhone එකක ස්ක්රීන් එක ටච් කරලා කියලා.
අපි ඒ වෙලාවට ඒ දර්ශනය බලලා බය වෙනවා. නැත්තම් තරහ ගන්නවා.
අපේ මනස නොදැනුවත්වම අර භ|යා|නක හැඟීම ඒ උපකරණය එක්ක සම්බන්ධ කරගන්නවා.
අපි ඒ ෆෝන් එක අතට ගනිද්දීත් අපේ හිතට ඒ නරක හැඟීම දැනෙන්න පුළුවන්.
තමන්ගේ බ්රෑන්ඩ් එකේ හොඳ නමට එක පුංචි පැල්ලමක්වත් වැටෙනවට Apple සමාගම කොහෙත්ම කැමති නැහැ. Apple උපාංග තිරයේ පෙන්වන්නේ හොඳ චරිත එක්ක විතරයි. බුද්ධිමත් සහ ආකර්ෂණීය අය අතේ විතරක් ඒ උපකරණ තියන්න ඒ අය වගබලා ගන්නවා.
හැබැයි මේකේ අනිත් පැත්තකුත් තියෙනවා.
මේ නීතිය නිසා සිනමා අධ්යක්ෂකවරු වැටෙන්නේ පුදුම අමාරුවක.
මේක Mystery චිත්රපටවලට ලොකු ප්රශ්නයක්. වැරදිකාරයා කවුද කියලා කල්තියාම දැනගන්න ප්රේක්ෂකයාට පුළුවන් වෙනවා.
නිකමට හිතන්න, කාමරයක සැකකරුවෝ පස් දෙනෙක් ඉන්නවා. ඒකෙන් හතර දෙනෙක් කතා කරන්නේ අලුත්ම iPhone වලින්. එකම එක සැකකරුවෙක් විතරක් පාවිච්චි කරන්නේ පරණ ඇන්ඩ්රොයිඩ් ෆෝන් එකක් හරි වෙනත් ෆෝන් එකක් හරි.
එතනින් එහාට චිත්රපටයේ කතාව බලන්න දෙයක් ඉතිරි වෙන්නේ නැහැ.
නියම වැරදිකරුවා කවුද කියලා ප්රේක්ෂකයාට මුල් මිනිත්තු කිහිපය ඇතුළත තේරුම් ගන්න පුළුවන්.
Rian Johnson කිව්වෙත් ඒකමයි. අභිරහස් චිත්රපට හදන හැමෝටම මේ නීතිය ලොකු හිසරදයක් වෙනවා කියලා.
මේක අද ඊයේ පටන් ගත්ත දෙයක් නෙවෙයි. මීට අවුරුදු ගණනකට කලින් ආපු සුප්රසිද්ධ '24' කියන TV Series එක බැලුවොත් ඔබට ඒක හොඳින්ම පැහැදිලි වේවි.
ඒකෙ හිටපු ජැක් බවර් ඇතුළු හොඳ චරිත ඔක්කොම පාවිච්චි කළේ Apple Mac පරිගණක. හැබැයි සතුරෝ පාවිච්චි කළේ Windows PC. ඒ කාලේ ඉඳන්ම මේ සන්නාම බෙදීම සිනමාව ඇතුළේ නිහඬවම ක්රියාත්මක වුණා.
අපි නරඹන්නේ සාමාන්ය චිත්රපටයක් විතරක් නෙවෙයි. අපේ ඇස් ඉස්සරහා ඇත්තටම දිගහැරෙන්නේ තමන්ගේ සන්නාමය ආරක්ෂා කරගන්න කරන ලොකු සටනක්.
ඊළඟ වතාවේ ඔබ හොලිවුඩ්, බොලිවුඩ් හෝ කොරියානු ඕනෑම අලුත් සිනමාපටයක් බලන්න වාඩි වුණාම, චරිතවල දෙබස්වලට වඩා ඒ අය අතේ තියෙන ෆෝන් එක දිහා ටිකක් සැලකිල්ලෙන් බලන්න.
කතාවේ අවසානය මොකක්ද කියලා, අධ්යක්ෂකවරයාටත් කලින් ඔබට හොයාගන්න පුළුවන් වේවි.
නැහැ. ඇත්තටම ඔබට කවදාවත් එහෙම දකින්න ලැබෙන්නේ නැහැ.
මේක නිකන්ම වෙන අහම්බයක් නෙවෙයි. මීට වසර කිහිපයකට කලින් මේ ගැන ලෝකය පුරාම ලොකු කතාබහක් ඇති වුණා.
2020 අවුරුද්දේ පෙබරවාරි මාසයේදී Knives Out චිත්රපටය අධ්යක්ෂණය කරපු Rian Johnson, Vanity Fair සමඟ වීඩියෝ සාකච්ඡාවකට එකතු වුණා. එතනදී ඔහු සිනමාවේ අමුතුම රහසක් මුළු ලෝකයටම හෙළි කළා.
Apple සමාගම චිත්රපටවලට තමන්ගේ උපකරණ පාවිච්චි කරන්න දෙනවා. හැබැයි ඒකට හරිම අමුතු දැඩි නීතියක් දාලා තියෙනවා.
ඒ නීතිය තමයි, "දු|ෂ්|ට චරිතවලට කවදාවත් iPhone අතින්වත් අල්ලන්න දෙන්න බැහැ."
මුලින් මේක ඇහුවම මට ලොකු කුතුහලයක් දැනුනා. අධ්යක්ෂකවරයා තමන්ගේ සල්ලිවලින් iPhone එකක් අරන් දු|ෂ්|ටයාට දුන්නොත් මොකද වෙන්නේ? එහෙම වුණොත් Apple සමාගමට නීතිමය පියවර ගන්න පුළුවන්ද?
මේ ගැන හොයලා බලද්දී තමයි මට තේරුණේ, සිනමා චිත්රාගාර ලොකු සමාගම් එක්ක නීතිමය ගැටුම් ඇති කරගන්න කොහෙත්ම කැමති නැහැ කියලා.
චිත්රපටයක් හදද්දී රක්ෂණ ආවරණ සහ ප්රකාශන හිමිකම් නීති ඉතාම වැදගත්. Apple සමාගමේ නිල Guidelines for Using Apple Trademarks ලේඛනය බැලුවොත් ඒක පැහැදිලි වෙනවා. ඔවුන්ගේ නීතිය තමයි භාණ්ඩ පෙන්විය යුත්තේ ධනාත්මක විදිහට විතරයි කියන එක.
සන්නාමයට හානියක් වුණොත් නඩු වලට මුහුණ දෙන්න වෙනවා. ඒ නිසා නිෂ්පාදකවරු මේ නීතිවලට තදින්ම එකඟ වෙනවා.
හැබැයි මෙතනදී මතු වෙන ලොකුම ප්රශ්නයක් තියෙනවා. මේ නීතිය බලපාන්නේ හොලිවුඩ් වලට විතරද?
නැහැ. මේ නීතිය ලෝකයේ ඕනෑම රටක නිල වශයෙන් නිෂ්පාදනය වෙන චිත්රපට සහ ටෙලි නාට්යවලට එක හා සමානව බලපානවා.
ඔබ කොරියානු කතා මාලා (K-Dramas), යුරෝපීය සිනමා නිර්මාණ හෝ බොලිවුඩ් චිත්රපට බැලුවත් මේ වෙනස පැහැදිලිවම දකින්න පුළුවන්. Netflix, Disney+, Amazon Prime වැනි ජාත්යන්තර Platform හරහා ලෝකය පුරා බෙදාහරින ඕනෑම නිර්මාණයකට මේ ගෝලීය සන්නාම නීති එක හා සමානව අදාළ වෙනවා.
ලෝකයේ කොහේ හැදුවත් Apple සමාගම නිල වශයෙන් Product Placement ලබා දෙන්නේ මේ දැඩි කොන්දේසිය මත විතරයි.
Apple සමාගම චිත්රපටවලට කෙලින්ම මුදල් ගෙවන්නේ නැහැ. ඒ වෙනුවට ඔවුන් අවශ්ය ලැප්ටොප්, ටැබ්ලට් සහ ස්මාර්ට්ෆෝන් විශාල ප්රමාණයක් නොමිලේ දෙනවා. නිෂ්පාදන කණ්ඩායම්වලට තාක්ෂණික සහාය පවා ලබා දෙනවා.
හැබැයි ඒ හැම උපකරණයක්ම ලැබෙන්නේ අර දැඩි ගිවිසුම එක්ක විතරයි.
මේ උපකරණ පාවිච්චි කරන්න පුළුවන් හොඳ චරිතවලට විතරයි. ප්රධාන වීරයාට හෝ සාධාරණ පොලිස් නිලධාරියෙකුට ඒක ගැටලුවක් නැහැ. හැබැයි ඔවුන් නිර්දෝෂී අය වෙන්න ඕනේ.
මේ නිසා ලෝකයේ ඉන්න චිත්රපට කණ්ඩායම් වෙනත් උපක්රමයක් පාවිච්චි කරනවා. ඔවුන් දුෂ්ටයන්ට ලබා දෙන්නේ Logo එකක් නැති සාමාන්ය ෆෝන් හෝ වෙනත් ඇන්ඩ්රොයිඩ් උපාංග.
මේ සරල නීතිය පිටිපස්සේ දැවැන්ත මනෝවිද්යාත්මක ක්රියාවලියක් තියෙනවා.
අපේ යටිහිත වැඩ කරන්නේ හරිම සියුම් විදිහට. හිතන්න, චිත්රපටියක චරිතයක් ලොකු බැංකු කො|ල්|ලයක් හෝ නී|ති|විරෝධී ව්යාපාරයක් මෙහෙයවන්නේ iPhone එකක ස්ක්රීන් එක ටච් කරලා කියලා.
අපි ඒ වෙලාවට ඒ දර්ශනය බලලා බය වෙනවා. නැත්තම් තරහ ගන්නවා.
අපේ මනස නොදැනුවත්වම අර භ|යා|නක හැඟීම ඒ උපකරණය එක්ක සම්බන්ධ කරගන්නවා.
අපි ඒ ෆෝන් එක අතට ගනිද්දීත් අපේ හිතට ඒ නරක හැඟීම දැනෙන්න පුළුවන්.
තමන්ගේ බ්රෑන්ඩ් එකේ හොඳ නමට එක පුංචි පැල්ලමක්වත් වැටෙනවට Apple සමාගම කොහෙත්ම කැමති නැහැ. Apple උපාංග තිරයේ පෙන්වන්නේ හොඳ චරිත එක්ක විතරයි. බුද්ධිමත් සහ ආකර්ෂණීය අය අතේ විතරක් ඒ උපකරණ තියන්න ඒ අය වගබලා ගන්නවා.
හැබැයි මේකේ අනිත් පැත්තකුත් තියෙනවා.
මේ නීතිය නිසා සිනමා අධ්යක්ෂකවරු වැටෙන්නේ පුදුම අමාරුවක.
මේක Mystery චිත්රපටවලට ලොකු ප්රශ්නයක්. වැරදිකාරයා කවුද කියලා කල්තියාම දැනගන්න ප්රේක්ෂකයාට පුළුවන් වෙනවා.
නිකමට හිතන්න, කාමරයක සැකකරුවෝ පස් දෙනෙක් ඉන්නවා. ඒකෙන් හතර දෙනෙක් කතා කරන්නේ අලුත්ම iPhone වලින්. එකම එක සැකකරුවෙක් විතරක් පාවිච්චි කරන්නේ පරණ ඇන්ඩ්රොයිඩ් ෆෝන් එකක් හරි වෙනත් ෆෝන් එකක් හරි.
එතනින් එහාට චිත්රපටයේ කතාව බලන්න දෙයක් ඉතිරි වෙන්නේ නැහැ.
නියම වැරදිකරුවා කවුද කියලා ප්රේක්ෂකයාට මුල් මිනිත්තු කිහිපය ඇතුළත තේරුම් ගන්න පුළුවන්.
Rian Johnson කිව්වෙත් ඒකමයි. අභිරහස් චිත්රපට හදන හැමෝටම මේ නීතිය ලොකු හිසරදයක් වෙනවා කියලා.
මේක අද ඊයේ පටන් ගත්ත දෙයක් නෙවෙයි. මීට අවුරුදු ගණනකට කලින් ආපු සුප්රසිද්ධ '24' කියන TV Series එක බැලුවොත් ඔබට ඒක හොඳින්ම පැහැදිලි වේවි.
ඒකෙ හිටපු ජැක් බවර් ඇතුළු හොඳ චරිත ඔක්කොම පාවිච්චි කළේ Apple Mac පරිගණක. හැබැයි සතුරෝ පාවිච්චි කළේ Windows PC. ඒ කාලේ ඉඳන්ම මේ සන්නාම බෙදීම සිනමාව ඇතුළේ නිහඬවම ක්රියාත්මක වුණා.
අපි නරඹන්නේ සාමාන්ය චිත්රපටයක් විතරක් නෙවෙයි. අපේ ඇස් ඉස්සරහා ඇත්තටම දිගහැරෙන්නේ තමන්ගේ සන්නාමය ආරක්ෂා කරගන්න කරන ලොකු සටනක්.
ඊළඟ වතාවේ ඔබ හොලිවුඩ්, බොලිවුඩ් හෝ කොරියානු ඕනෑම අලුත් සිනමාපටයක් බලන්න වාඩි වුණාම, චරිතවල දෙබස්වලට වඩා ඒ අය අතේ තියෙන ෆෝන් එක දිහා ටිකක් සැලකිල්ලෙන් බලන්න.
කතාවේ අවසානය මොකක්ද කියලා, අධ්යක්ෂකවරයාටත් කලින් ඔබට හොයාගන්න පුළුවන් වේවි.
