කෙල්ලෝ අපිව රවටන හැටි
කියවල බලපන් මේ ගේම් දෙන කෙල්ලෙක් මටත් ඉදල තියනවා,මව්බිම පුවත්පතෙන් උපුටා ගැනීමකි
"අනේ මධුකා මම උඹව හම්බ වෙන්නමයි හිටියේ"
"වයි මචෝ වට් ප්රොබ්ලම්. එනිතින් එනිතින්"
"මට ලයිනක් සෙට් වේගෙන එනවා බං. මොනවා කරන්නද මන්දා"
"කවුද කොහෙද අපේ ඉස්කෝලෙද අපි දන්නවද එළ බුවෙක් ද පට්ට රස්තියාදුකාරයෙක්ද"
"අම්මෝ මොකක්ද බං. කෝච්චියක් වගේනෙ. ඉස්සරවෙලාම උඹ මොකක්ද ඇහුවෙ"
ඒ හඬ වෙනත් මිතුරියකගේය.
"උඹ කට වහපං. ඉතින් කියපන්කො උඹ කැමැති ද?"
"අනේ මන්දා ඉතින්"
"මෙහෙමයි උඹ නොදන්න විදියට උෟ අතට උඹේ නම්බර් එක ලැබෙන්න සලස්සපං"
"ඊට පස්සෙ"
"අයියෝ බං. උෟ ඊට පස්සේ රැයක් දවාලක් නැතුව උඹට ඩයල් කරයි."
"ඉතින් මං මොකද කරන්නේ"
"මොනවා කරන්නද? බබා වොයිස් එකෙන් කතා කරපං. වචනයයි දෙකයි විනාඩියකට වඩා කොහොමවත් එපා හරිද?"
"ඉතින් බං එහෙම කොහොමද"
"එහෙම තමයි. අනේ තව ටිකක් ඉන්න කියයි. තප්පරයක් ඉන්න කියයි. මොනවා කිවුවත් විනාඩියෙන් කට් කරපං"
"හරි හරි එහෙම කළා කියමුකො. ඊට පස්සෙ?"
"සතියක් විතර ඔහොම ඇදපං. ටික ටික උෟ උඹ ගැන විස්තර අහයි"
"මොනවද මං කියන්නෙ"
"මීට කලින් කිසිම දවසක කිසිම කොල්ලෙක් එක්ක යාළුවෙලා නෑ"
"බොරුනෙ බං"
"බොරු නේන්නම්. උෟටත් කැමැතියි කියලා එහෙම කියන්න එපා ගොන් ගහ"
"ඉතින් මං ඒකට කැමැතියිනෙ බං"
"හරි හරි ඉතින් ඒක කියන්න දෙයක් යැ. ඒකනෙ ඉතින් ඔච්චර අඬන්නෙ. ඉඳපන්කො ගාණට හදලා ගන්න හැටි කියන්න"
"හරි හරි කියපන්කො බලන්න"
"හැකිතාක් අඩුවෙන් ඇත්ත කියලා පුළුවන් තරම් බොරුම කියපන්. මාරු කරගන්න එහෙම එපා. ඇත්ත - අඩු දෙකම අයන්න නිසා මතක තියාගන්න ලේසියි නේ"
"අයියෝ බං පස්සේ අහු වුණොත් එහෙම"
"උඹලා හැමෝටම මම මේක කියන්නෙ මොන බොරුව කියලා අහු වුණත් කියන්න ඕනෙ. ඔයාට තියෙන ආදරේ වැඩිකමට ඔයා නැතිවෙයි කියන බයට ඔයාව හැමදාම මං ළඟ තියාගන්න ඕනෙ හින්දා වගේ දෙයක් හරිද"
"ඕවා විශ්වාස කරයිද බං"
"විශ්වාස කරන තත්ත්වෙට ගන්න හැටි නේන්නම් මේ කියලා දෙන්න යන්නෙ. අහගෙන හිටපල්ලකො"
"හරි හරි කියපන්කො ඉතින්"
"ටික ටික කතා කරන කාලය වැඩි කරපං. දෙක තුන පහ දහය වෙනකල්"
"මොනවා කතා කරන්නද බං එච්චර වෙලා"
"උඹ කතා කරන්න ඕනෙ නෑ. උෟ කතා කරයි. උඹට තියෙන්නෙ අහගෙන ඉන්න එකයි. ඔව් නෑ. බෑ. වගේ උත්තර දෙන එකයි විතරයි. වැඩිපුරම අපෝ බෑ. මට බයයි වගේ ඒවා නම් තමයි හොඳ"
"උෟ හිතයිනෙ බං මම එළු පැටියෙක් කියලා"
"හිතපුදෙන් උෟටත් දන්නෙ නැතිවෙන්න උෟව ගොන් පැටියෙක් කරන්න නම් එහෙම තමා ඉන්න ඕනෙ"
"ඉතින් ඉතින් ඊට පස්සෙ මොකද වෙන්නෙ"
"ඔහොම කතා කරනකොට ටිකක් හයියෙන් කතා කරපුවාම අඬපං හූල්ලපං. පුළුවන් තරම් ඉහළට ඇදපං. ඉකි ගහපං. වේදනා විඳින බව පෙන්නන්න පුළුවන් හැමදේම කරපන්"
"මළ ගෙයක් වගේනෙ බං"
"සුමානයක් දෙකක් මළ ගෙදරක් වුණාම මොකද බං ජීවිත කාලෙම මඟුල් ගෙදරක් කරගන්න පුළුවන් නම්"
"හරි හරි ඉතින් කියපන්කො"
"කෑවෙ නෑ කියපන්. වේලක් දෙකක් බඩගින්නේ හිටිය එකෙක් වගේ පණ නැතිව කතා කරපන්. බත් කකා කෑවේ නෑ කියපං. නින්ද යන්නෙත් නෑ කියපං"
"ඔය ඔක්කොම රඟපෑම් දාන්නෙ මොකටද කියපන්කො. ඉස්සරලාම යකෝ මීට වඩා හොඳයිනෙ මෙගා ටෙලියක රඟපාන එක"
"සතියක් දෙකක් යනකල් ඔය මං කියන ටික කරපන්කො. ඊට පස්සෙ උඹ මොනවා කිවුවත් කළත් උෟ පස්සෙන් එයි. හැඳි ගෑවිලා පලයන් කිවුවත් පස්සෙන් එනවා ෂුවර්"
"උඹගෙ ඔය තියෙන ප්රේම කතන්දර ඔක්කොම එහෙම පටන් ගත්තු ඒවද?"
"දෙක තුනක්ම එහෙම තමා. එකයි වැරැදුණේ"
"අෑ බං කීයක්ද එතකොට දැන්"
"හතරයි. හතරයි. තාම හතරයි"
"උඹට ඔය හතරෙ නම් පැටලෙන් නැද්ද බං"
"මෙහෙමනෙ උන් එක එකා මට කතා කරන්නෙ එක එක නම්වලින්. ඒ ඒ නමින් තමයි. උන්ගෙ නම්බර් සේව් කරගන්නෙ. එතකොට කීයටවත් පැටලෙන් නෑ"
"ඔය හතරකට පහකට කතා කරන්න ෆෝන් එකට සල්ලි දාගන්නෙ කොහොමද බං. අපිට මේ එකෙකුට කතා කරගන්න බැරුව ඉන්නවා"
"මෙහෙමනෙ කෝල් එකක් අරන් වචනයක් දෙකක් කතා කරලා සල්ලි ඉවරයි කියලා කට් කරලා දානවා. උෟ අනිවා කීයක්හරි රී ලෝඩ් කරනවනෙ. ඒ ගමන්ම ඉතින් උගෙ ෆෝන් එකටත් කීයක්හරි දානවනෙ. උගෙ ෆෝන් එකේ සල්ලි ඉවරවෙනකල් උෟත් එක්ක කතා කරලා අම්මා එනවා හරි මොකක් හරි කියලා ෆෝන් එක කට් කරලා දානවා. ඔය විදියට එකා 50ක් දැම්මත් පස්දෙනාගෙන් 250ක් නෙ බං. මාසෙකට දෙතුන් පාරක් ඕක කළා. ෆෝන් එකට දාන්න ගෙදරින් දෙන සල්ලිත් ඉතුරු වෙනවා මිසක් නාස්තියක් නෑ"
"එකෙක් එක්ක කොහෙ හරි යනවා කියමු. අනිත් එවුන්ට මොනවද එතකොට කියන්නෙ"
"මොනවද ඉතින් රිවිෂන් එකක්"
"අධ්යාපනයට ලැදි ගෑනු ළමයෙක්ට බාධා කරන්නෙ කොයි කොල්ලද ආයෙ ඉතින්. බ්ලැක් ලිස්ට් දාන්න ඕනෙ නෑ. ක්ලාස් ඉවරයි කියලා මමම මැසේජ් එක දානකල් හතරදෙනාම සයිලන්ට්"
"දැන් ඕවයින් කෝකද සිරා එක"
"ධනුකයාට නම් මම පට්ට ලව් බං. ඒක තමයි සිරා එක"
"යකෝ උඹ ගිය සුමානෙ කිවුවෙ මේනකයට සිරා කියලනෙ"
"ඔව් ඔව් වෙන්න ඇති. ඒ වුණත් බං උනුත් හැමදාම එක විදියටම ඉන්නවයැ. ඒකනෙ අපිට වුණත් අදහස් වෙනස් කරන්න සිද්ධ වෙන්නෙ. ඒක මේ උන්ගෙවත් මගෙවත් වරදක් නෙමේ ලෝක ස්වභාවය"
"අනේ උඹේ ලෝක ස්වභාවය. උඹ ගෙදරට නම් බබා නේද?"
"නැතුව කොහොමද? මොන පිස්සුව නටලා ගෙදර ගියත් ගේට්ටුව අරින ගමන්ම මං කීකරු
ළමයගෙ චරිතෙට එන්ටර් වෙනවා. අපේ අම්මටයි තාත්තටයි මට වැඩිය කෙනෙක් නෑ. නංගියි මල්ලියි කැලේ"
"අහුවුණ දාට ඉතින් ගස් තමයි නේද"
"කවුද බං අහුවෙන්න කරන්නෙ. ඉස්කෝලෙ නමය වසරෙ ඉඳන් කීයක් නම් මම කළාද? කෝ මාට්ටු වුණාද නෑ. ඒවට තමයි මොළේ කියලා එකක් අපිට දෙයියෝ දීලා තියෙන්නෙ"
"උඹගෙ ඔය මොළේ ඉගෙනගන්න යෙදෙවුවා නම් එහෙම කොහෙ නතර වෙයිද දන්නෙ නෑ"
"බොරු වැඩ බං. අපේ අම්මලා කවදාවත් මාව රස්සාවකට යවන්නෑ. මං කවදා හරි බඳින්නෙ අම්මලා කියන එකෙක්ව. ඉතින් උෟ කොහොමත් මගෙන් හම්බ කරගන්න ජාතියෙ එකෙක් නෙමේනෙ. මොකටද ඉතින් මේ ඉගෙනීම.
අනික බලපල්ලා විභාගෙට තව අවුරුද්දක්වත් නෑ. ඔය අවුරුද්දෙන් පස්සෙ මේ සේරම සෙල්ලම් ඉවරයි. ආයෙ මොනවා කියලා ගෙදරින් පනින්නද? පන්ති කියන්නද, රිවිෂන් කියන්නද, සෙමිනා කියන්නද? තව අවුරුදු දෙක තුනකින් මොකෙක් හරි බැඳගත්තට පස්සෙ ඉතින් හිරේ වැටුණා වගේ තමයි. අන්න ඒ වගේ දවසට විඳවන්නෙ නැති වෙන්න තමයි දැන් පුළුවන් තරම් ජොලි කරන්න තියෙන්නෙ. උඹලා ඉතින් දැනුත් දුක් විඳලා එදාටත් දුක් විඳපල්ලා. මම නම් ඉතින් හැකිතාක් කල් හැකිතාක් පිස්සුම කෙළලා බැරිදාට ඒවා ගැන මතක් කරවත් ඉන්නවා.
මෙහෙම උන් තමයි බන් දැන් මේ රටේ වැඩි
කියවල බලපන් මේ ගේම් දෙන කෙල්ලෙක් මටත් ඉදල තියනවා,මව්බිම පුවත්පතෙන් උපුටා ගැනීමකි
"අනේ මධුකා මම උඹව හම්බ වෙන්නමයි හිටියේ"
"වයි මචෝ වට් ප්රොබ්ලම්. එනිතින් එනිතින්"
"මට ලයිනක් සෙට් වේගෙන එනවා බං. මොනවා කරන්නද මන්දා"
"කවුද කොහෙද අපේ ඉස්කෝලෙද අපි දන්නවද එළ බුවෙක් ද පට්ට රස්තියාදුකාරයෙක්ද"
"අම්මෝ මොකක්ද බං. කෝච්චියක් වගේනෙ. ඉස්සරවෙලාම උඹ මොකක්ද ඇහුවෙ"
ඒ හඬ වෙනත් මිතුරියකගේය.
"උඹ කට වහපං. ඉතින් කියපන්කො උඹ කැමැති ද?"
"අනේ මන්දා ඉතින්"
"මෙහෙමයි උඹ නොදන්න විදියට උෟ අතට උඹේ නම්බර් එක ලැබෙන්න සලස්සපං"
"ඊට පස්සෙ"
"අයියෝ බං. උෟ ඊට පස්සේ රැයක් දවාලක් නැතුව උඹට ඩයල් කරයි."
"ඉතින් මං මොකද කරන්නේ"
"මොනවා කරන්නද? බබා වොයිස් එකෙන් කතා කරපං. වචනයයි දෙකයි විනාඩියකට වඩා කොහොමවත් එපා හරිද?"
"ඉතින් බං එහෙම කොහොමද"
"එහෙම තමයි. අනේ තව ටිකක් ඉන්න කියයි. තප්පරයක් ඉන්න කියයි. මොනවා කිවුවත් විනාඩියෙන් කට් කරපං"
"හරි හරි එහෙම කළා කියමුකො. ඊට පස්සෙ?"
"සතියක් විතර ඔහොම ඇදපං. ටික ටික උෟ උඹ ගැන විස්තර අහයි"
"මොනවද මං කියන්නෙ"
"මීට කලින් කිසිම දවසක කිසිම කොල්ලෙක් එක්ක යාළුවෙලා නෑ"
"බොරුනෙ බං"
"බොරු නේන්නම්. උෟටත් කැමැතියි කියලා එහෙම කියන්න එපා ගොන් ගහ"
"ඉතින් මං ඒකට කැමැතියිනෙ බං"
"හරි හරි ඉතින් ඒක කියන්න දෙයක් යැ. ඒකනෙ ඉතින් ඔච්චර අඬන්නෙ. ඉඳපන්කො ගාණට හදලා ගන්න හැටි කියන්න"
"හරි හරි කියපන්කො බලන්න"
"හැකිතාක් අඩුවෙන් ඇත්ත කියලා පුළුවන් තරම් බොරුම කියපන්. මාරු කරගන්න එහෙම එපා. ඇත්ත - අඩු දෙකම අයන්න නිසා මතක තියාගන්න ලේසියි නේ"
"අයියෝ බං පස්සේ අහු වුණොත් එහෙම"
"උඹලා හැමෝටම මම මේක කියන්නෙ මොන බොරුව කියලා අහු වුණත් කියන්න ඕනෙ. ඔයාට තියෙන ආදරේ වැඩිකමට ඔයා නැතිවෙයි කියන බයට ඔයාව හැමදාම මං ළඟ තියාගන්න ඕනෙ හින්දා වගේ දෙයක් හරිද"
"ඕවා විශ්වාස කරයිද බං"
"විශ්වාස කරන තත්ත්වෙට ගන්න හැටි නේන්නම් මේ කියලා දෙන්න යන්නෙ. අහගෙන හිටපල්ලකො"
"හරි හරි කියපන්කො ඉතින්"
"ටික ටික කතා කරන කාලය වැඩි කරපං. දෙක තුන පහ දහය වෙනකල්"
"මොනවා කතා කරන්නද බං එච්චර වෙලා"
"උඹ කතා කරන්න ඕනෙ නෑ. උෟ කතා කරයි. උඹට තියෙන්නෙ අහගෙන ඉන්න එකයි. ඔව් නෑ. බෑ. වගේ උත්තර දෙන එකයි විතරයි. වැඩිපුරම අපෝ බෑ. මට බයයි වගේ ඒවා නම් තමයි හොඳ"
"උෟ හිතයිනෙ බං මම එළු පැටියෙක් කියලා"
"හිතපුදෙන් උෟටත් දන්නෙ නැතිවෙන්න උෟව ගොන් පැටියෙක් කරන්න නම් එහෙම තමා ඉන්න ඕනෙ"
"ඉතින් ඉතින් ඊට පස්සෙ මොකද වෙන්නෙ"
"ඔහොම කතා කරනකොට ටිකක් හයියෙන් කතා කරපුවාම අඬපං හූල්ලපං. පුළුවන් තරම් ඉහළට ඇදපං. ඉකි ගහපං. වේදනා විඳින බව පෙන්නන්න පුළුවන් හැමදේම කරපන්"
"මළ ගෙයක් වගේනෙ බං"
"සුමානයක් දෙකක් මළ ගෙදරක් වුණාම මොකද බං ජීවිත කාලෙම මඟුල් ගෙදරක් කරගන්න පුළුවන් නම්"
"හරි හරි ඉතින් කියපන්කො"
"කෑවෙ නෑ කියපන්. වේලක් දෙකක් බඩගින්නේ හිටිය එකෙක් වගේ පණ නැතිව කතා කරපන්. බත් කකා කෑවේ නෑ කියපං. නින්ද යන්නෙත් නෑ කියපං"
"ඔය ඔක්කොම රඟපෑම් දාන්නෙ මොකටද කියපන්කො. ඉස්සරලාම යකෝ මීට වඩා හොඳයිනෙ මෙගා ටෙලියක රඟපාන එක"
"සතියක් දෙකක් යනකල් ඔය මං කියන ටික කරපන්කො. ඊට පස්සෙ උඹ මොනවා කිවුවත් කළත් උෟ පස්සෙන් එයි. හැඳි ගෑවිලා පලයන් කිවුවත් පස්සෙන් එනවා ෂුවර්"
"උඹගෙ ඔය තියෙන ප්රේම කතන්දර ඔක්කොම එහෙම පටන් ගත්තු ඒවද?"
"දෙක තුනක්ම එහෙම තමා. එකයි වැරැදුණේ"
"අෑ බං කීයක්ද එතකොට දැන්"
"හතරයි. හතරයි. තාම හතරයි"
"උඹට ඔය හතරෙ නම් පැටලෙන් නැද්ද බං"
"මෙහෙමනෙ උන් එක එකා මට කතා කරන්නෙ එක එක නම්වලින්. ඒ ඒ නමින් තමයි. උන්ගෙ නම්බර් සේව් කරගන්නෙ. එතකොට කීයටවත් පැටලෙන් නෑ"
"ඔය හතරකට පහකට කතා කරන්න ෆෝන් එකට සල්ලි දාගන්නෙ කොහොමද බං. අපිට මේ එකෙකුට කතා කරගන්න බැරුව ඉන්නවා"
"මෙහෙමනෙ කෝල් එකක් අරන් වචනයක් දෙකක් කතා කරලා සල්ලි ඉවරයි කියලා කට් කරලා දානවා. උෟ අනිවා කීයක්හරි රී ලෝඩ් කරනවනෙ. ඒ ගමන්ම ඉතින් උගෙ ෆෝන් එකටත් කීයක්හරි දානවනෙ. උගෙ ෆෝන් එකේ සල්ලි ඉවරවෙනකල් උෟත් එක්ක කතා කරලා අම්මා එනවා හරි මොකක් හරි කියලා ෆෝන් එක කට් කරලා දානවා. ඔය විදියට එකා 50ක් දැම්මත් පස්දෙනාගෙන් 250ක් නෙ බං. මාසෙකට දෙතුන් පාරක් ඕක කළා. ෆෝන් එකට දාන්න ගෙදරින් දෙන සල්ලිත් ඉතුරු වෙනවා මිසක් නාස්තියක් නෑ"
"එකෙක් එක්ක කොහෙ හරි යනවා කියමු. අනිත් එවුන්ට මොනවද එතකොට කියන්නෙ"
"මොනවද ඉතින් රිවිෂන් එකක්"
"අධ්යාපනයට ලැදි ගෑනු ළමයෙක්ට බාධා කරන්නෙ කොයි කොල්ලද ආයෙ ඉතින්. බ්ලැක් ලිස්ට් දාන්න ඕනෙ නෑ. ක්ලාස් ඉවරයි කියලා මමම මැසේජ් එක දානකල් හතරදෙනාම සයිලන්ට්"
"දැන් ඕවයින් කෝකද සිරා එක"
"ධනුකයාට නම් මම පට්ට ලව් බං. ඒක තමයි සිරා එක"
"යකෝ උඹ ගිය සුමානෙ කිවුවෙ මේනකයට සිරා කියලනෙ"
"ඔව් ඔව් වෙන්න ඇති. ඒ වුණත් බං උනුත් හැමදාම එක විදියටම ඉන්නවයැ. ඒකනෙ අපිට වුණත් අදහස් වෙනස් කරන්න සිද්ධ වෙන්නෙ. ඒක මේ උන්ගෙවත් මගෙවත් වරදක් නෙමේ ලෝක ස්වභාවය"
"අනේ උඹේ ලෝක ස්වභාවය. උඹ ගෙදරට නම් බබා නේද?"
"නැතුව කොහොමද? මොන පිස්සුව නටලා ගෙදර ගියත් ගේට්ටුව අරින ගමන්ම මං කීකරු
ළමයගෙ චරිතෙට එන්ටර් වෙනවා. අපේ අම්මටයි තාත්තටයි මට වැඩිය කෙනෙක් නෑ. නංගියි මල්ලියි කැලේ"
"අහුවුණ දාට ඉතින් ගස් තමයි නේද"
"කවුද බං අහුවෙන්න කරන්නෙ. ඉස්කෝලෙ නමය වසරෙ ඉඳන් කීයක් නම් මම කළාද? කෝ මාට්ටු වුණාද නෑ. ඒවට තමයි මොළේ කියලා එකක් අපිට දෙයියෝ දීලා තියෙන්නෙ"
"උඹගෙ ඔය මොළේ ඉගෙනගන්න යෙදෙවුවා නම් එහෙම කොහෙ නතර වෙයිද දන්නෙ නෑ"
"බොරු වැඩ බං. අපේ අම්මලා කවදාවත් මාව රස්සාවකට යවන්නෑ. මං කවදා හරි බඳින්නෙ අම්මලා කියන එකෙක්ව. ඉතින් උෟ කොහොමත් මගෙන් හම්බ කරගන්න ජාතියෙ එකෙක් නෙමේනෙ. මොකටද ඉතින් මේ ඉගෙනීම.
අනික බලපල්ලා විභාගෙට තව අවුරුද්දක්වත් නෑ. ඔය අවුරුද්දෙන් පස්සෙ මේ සේරම සෙල්ලම් ඉවරයි. ආයෙ මොනවා කියලා ගෙදරින් පනින්නද? පන්ති කියන්නද, රිවිෂන් කියන්නද, සෙමිනා කියන්නද? තව අවුරුදු දෙක තුනකින් මොකෙක් හරි බැඳගත්තට පස්සෙ ඉතින් හිරේ වැටුණා වගේ තමයි. අන්න ඒ වගේ දවසට විඳවන්නෙ නැති වෙන්න තමයි දැන් පුළුවන් තරම් ජොලි කරන්න තියෙන්නෙ. උඹලා ඉතින් දැනුත් දුක් විඳලා එදාටත් දුක් විඳපල්ලා. මම නම් ඉතින් හැකිතාක් කල් හැකිතාක් පිස්සුම කෙළලා බැරිදාට ඒවා ගැන මතක් කරවත් ඉන්නවා.
මෙහෙම උන් තමයි බන් දැන් මේ රටේ වැඩි
