කොනක ඉදං පටන් ගමු මේක ලිහා ගන්න

[thushana]

puluwannam therum aran goda palayan.

 

[Don GasCan]

මම නම් මි
අපි නම් මු

 

[ozykolla]

ඔය හිතන ඒවා ටිකක් පැත්තකින් තියපන්.

තේක බොද්දි කෙලින්ම දැනෙන්නෙම රහද නැත්තම් රහයි කියලා වෙනම හිතන්න ඕනේද?
වචන දන්නැති පොඩි එකෙක්ට චොක්ලට් දුන්නොත්, කාපු ගමන් රහ (වේදනාව) දැනෙන්නේ. හිතන්න දෙයක් නැ අමුතුවෙන්.

අපේ අත්දැකීමෙම කෙලින්ම තණ්හාව යෙදිලා තියෙන්නේ. රස නෙමෙයි ප්‍රශ්නේ, කෙලින්ම දැනෙන එකමයි ප්‍රශ්නේ. දැනෙන තැනම නිච්චයි. ආත්මයි. සුඛයි.

නිච්ච නිසාම තමයි තේකක රහක් ගැන පස්සේ හිතන්න, චේතනා පහළ කරන්න පුලුවන් වෙන්නෙම.

වේදනා නිරෝධයෙදි කොහෙද හිතන්නත් තේකක්, රහක්, රහ දැනුන කෙනෙක්?

නිරෝධය කියන්නේ හිතලා එන logical conclusion නෙමෙයි. හිතන ලෞකික සීමාව pass වෙන තැනක් මේ.

අපේ පාරවල් වෙනස්

මම විශ්වාස කරන හැටියට සලායතන වල, සංඳ්දාවෙ ප්‍රශ්නයක් නෑ.

ඔයා ඔයාගේ පාරෙ යන්න.
වාද කරගන්න දෙයක් නෑ.

 

[Blair Solari]

අපේ පාරවල් වෙනස්

මම විශ්වාස කරන හැටියට සලායතන වල, සංඳ්දාවෙ ප්‍රශ්නයක් නෑ.

ඔයා ඔයාගේ පාරෙ යන්න.
වාද කරගන්න දෙයක් නෑ.

සංඤාවේ ප්‍රශ්නයක් නැහැ කියලා පෙන්නන්නේ සංඤා නිරෝධය. සංඤාව එන්නත් ආයතන ඕනේ. ආයතන තමයි හේතුව. සන්නාව එක්ක ප්‍රඤාව පරිපූර්ණ නිසා නිච්ච, අත්ත, සුඛ වෙනුවට අනිච්ච, අනත්ත, දුක්ඛ characteristics අහු වෙන්නේ. ඒ නිසා තණ්හාව නොයෙදෙන නිසා කෙලින්ම පිරිණිවට යන්නේ, ආයේ ආයතන හදන්න බැරුව.

රහතන් වහන්සේත් සසරේ තමයි. ඒත් ප්‍රඤාව පරිපූර්ණයි. සසර ඉවර වෙන්නේ පිරිනිවීමෙන්.

 

[ozykolla]

හරි ඉතිං දැනෙන්නෙ මටනෙ
වේදනාව දැනෙන්නෙ මට
වේදනාව කියන වචනෙ ඇතුලෙම තියෙනවනෙ කෙනෙක්ට දැනෙනව කියන එක, අමාරුයි කියන එක

වේදනාව දැකපු නිරීක්ෂකයා තමයි ආත්මය (මනෝකාය)

මැරුණාම ඇගෙන් පිටවෙලා අහසෙ පාවෙලා ගිහින් වෙන ඇඟකට රිංගන්නේ

 

[Psiko]

oya httwl wadk na ,salli tikak hoyapan

 

[AnuradhaRa]

වේදනාව දැකපු නිරීක්ෂකයා තමයි ආත්මය (මනෝකාය)

මැරුණාම ඇගෙන් පිටවෙලා අහසෙ පාවෙලා ගිහින් වෙන ඇඟකට රිංගන්නේ

නෑ බං
මට මේක තේරෙන්නෙ නෑ

 

[Don GasCan]

නෑ බං
මට මේක තේරෙන්නෙ නෑ

මනෝකාය බලලා නැද්ද බුද්ධදාස විතානාරච්චි ඉන්න .

හොයලා බලන්න ආස හිතෙයි

 

[AnuradhaRa]

මනෝකාය බලලා නැද්ද බුද්ධදාස විතානාරච්චි ඉන්න .

හොයලා බලන්න ආස හිතෙයි

බලල තියෙනව මචං
නයිකැම් තාක්ෂණයෙන් ගිය නාට්ටිය ඉස්සර

 

[Don GasCan]

බලල තියෙනව මචං
නයිකැම් තාක්ෂණයෙන් ගිය නාට්ටිය ඉස්සර

ආ ඒ දිලිත්ගේ වතුරෙන් ආව නයා සීන් එක එක මනෝකාය නෙමෙයි

 

[Candid-B]

මට තේරෙන් නැ බං

කට්ටකින් ඇන්නොත් රිදෙන්නෙ මට නෙමේද?

එතකොට කියපි රිදුන. ඒක ඔයාගෙ කරගන්න එපා කියල

යකෝ රිදුනෙ මටනෙ

භාවනා කරල මට නෙමේ කියල හිතුවොත් වේදනාව දැනෙන එක නතර වෙලා යයිද?

මගේ කියා කිසිම දෙයක් නැත මට කිසිදාක..
කබරගොයත් තලගොයෙක්ය කන්න ඕන දාට..
මනුස්සකම තුට්ටු දෙකට බැස මලගිය සේක..
මටත් හොරෙන් මම විකිනෙන අමුතු රටක් මේක..

 

[Yeezus]

එකකට එකක් පස්සේ වෙන්නැහැ. රිදෙනවා හෝ මොකක්හරි දැනගන්න තැනම නිච්ච, අත්ත (මම), සුඛ characteristics තියෙනවා.

ඔය නැහැ කියන්නේ හදාගත්ත සංකල්ප ටිකක් දරාගෙන. ශාස්වතෙන් උච්ජේදයට මාරු වෙලා වැඩක් නැ.

ඔය කිව්වෙ
උඹට ඕනෙ උඹ දන්නව කියල පෙන්නන්න විතරයි

එක අකුරකින් හරි අපේ දැනුම වැඩි කරන්න උඹට වුවමනාවක් නෑ

තරහ වෙන්න එපා. මට හිතෙන දේ කිව්වෙ

@AnuradhaRa , @Blair Solari කියන ඒව තේරෙන්න ධර්මයගැන, ථෙරවාද යේ මූලික සංකල්ප ගැන අවබෝධයක් තියෙන්න ඕනි ...

නිච්ච - අනිච්ච, අනිත්‍ය නොවන බව, සදාකාලික බව
අත්ත - අනත්ත කියන එකේ අනිත් පැත්ත, ආත්මයක් තියෙනවා, අනාත්ම නෑ කියලා හිතන එක
සුබ - සැපයි, සාරයි, සුවයි, සුකුමයි ලෙස ගැනීම

ශාස්වතය - යමක්, දෙයක් ඇත යන අන්තය ... ( කාම තණ්හා + භව තණ්හා )
උච්ඡේදය - යමක්, දෙයක් නැත යන අන්තය ... ( කාම තණ්හා + විභව තණ්හා )

ධර්ම දේශනා අහන්න ඕනි ඉතින් දිගට දිගට ...නැත්තං @Blair Solari කියන දේවල් නිකන් ත්‍රිකෝණමිතිය, සීමාව, අවකලනය දන්නේ නැති කෙනෙක්ට අනුකලනය උගන්නනවා වගේ දෙයක් ...

මූලික අවබෝධය තියෙන්න ඕනි !

 

[thushana]

https://vt.tiktok.com/ZSaDthgrm/

 

[Kalegana]

බුදු දහමට අනුව තම පියාට පහර දීම හෝ හිංසා කිරීම ඉතාමත් බරපතල අකුසල කර්මයක් ලෙස සැලකේ. මෙහි විපාක ඉතා භයානක වන අතර එය මෙලොව ජීවිතයට මෙන්ම පරලොව ජීවිතයටද බලපායි.

බුදු දහමේ මෙය විග්‍රහ කෙරෙන ආකාරය පහත දැක්වේ:

1. දෙමව්පියන්ගේ ස්වභාවය: "නිවසේ බුදුන්"​

බුදු දහමේ දෙමව්පියන්ව හඳුන්වන්නේ "පුබ්බකාර්" (පූර්ව උපකාරකයන්) සහ "නිවසේ බ්‍රහ්මයා" ලෙසයි. දරුවෙකුට මෙම ලෝකය පෙන්වා දෙන මුල්ම ගුරුවරුන් වන්නේ ඔවුන්ය. එබැවින් දෙමව්පියන්ට කරන කුඩා හෝ හිංසාවක් සාමාන්‍ය කෙනෙකුට කරන හිංසාවකට වඩා විශාල අකුසලයක් ගෙන දෙයි.

---

2. මරණ චේතනාවෙන් පහරදීම (උදා - තාත්තට මැරෙන්න ගැහුවා)​

පියාට පහර දීම හෝ ශාරීරිකව හිංසා කිරීම "ගරුක අකුසල කර්මයක්" (බරපතල කර්මයක්) ලෙස සැලකේ. එහි විපාක පහත පරිදි වේ:

• මාර්ග ඵල අවහිර වීම: යම් පුද්ගලයෙකු පියාට පහර දී ඇත්නම්, ඔහු කෙතරම් භාවනා කළත්, පින් දහම් කළත් මේ ජීවිතයේදී ධ්‍යාන හෝ මාර්ග ඵල (සෝවාන් ආදී නිවන් මග) අවබෝධ කරගැනීමට නොහැකි වේ. එය විශාල බාධකයක් ලෙස ක්‍රියා කරයි.
• දුගතිගාමී වීම: මෙම අකුසලය මරණින් මතු සතර අපායේ (නිරය, ප්‍රේත, අසුර, තිරිසන්) උපත ලැබීමට ප්‍රධාන හේතුවක් වේ.
• මෙලොව විපාක: මෙලොවදීම දැඩි පසුතැවිල්ලට, මානසික පීඩනයට, සමාජ නින්දාවට සහ නොයෙකුත් විපත් වලට මුහුණ දීමට සිදුවේ.

​

3. ප්‍රතිකර්මයක් තිබේද?​

පියා ඝාතනය කර නොමැති නම්, පහර දීම හෝ හිංසා කිරීම නිසා සිදුවූ අකුසලය ලිහිල් කර ගැනීමට (සම්පූර්ණයෙන්ම නැති කළ නොහැක, නමුත් සහනයක් ලබා ගත හැක) පහත දේ කළ යුතුය:

• සමාව ගැනීම: පියා ඉදිරියේ දණ ගසා, වැඳ වැටී, තම වරද පිළිගෙන හදවතින්ම සමාව ඉල්ලා සිටිය යුතුය.
• පින් අනුමෝදන් කිරීම: දාන මාන ආදී පින්කම් සිදුකර, එහි පින පියාට අනුමෝදන් කළ යුතුය.
• නැවත නොකිරීම: නැවත කිසි දිනෙක එවැනි වරදක් නොකරන බවට දැඩි අධිෂ්ඨානයක් ඇති කර ගත යුතුය.

ක්‍රියාව	වර්ගීකරණය	විපාකය
පහර දීම/හිංසා කිරීම	ගරුක අකුසල කර්ම	සතර අපායේ උපත ලැබීමට ඉඩ ඇත. මේ ජීවිතයේ නිවන් මග ඇසිරේ.
ඝාතනය කිරීම	ආනන්තරිය පාපකර්ම	මරණින් මතු නියත වශයෙන්ම අවීචි මහා නිරයේ උපත ලබයි.

බුදු දහමේ එන, මලපහ අනුභව කළ පුද්ගලයෙකු පිළිබඳව ඇති වඩාත්ම ප්‍රසිද්ධ කතාව ජම්බුක තෙරුන්ගේ කතාවයි. මෙය ධම්මපද අටුවාවේ (70 වන ගාථාවට අදාළව) සඳහන් වේ.

මෙහි විපාක, එයට හේතුව සහ ඉන් මිදුණු ආකාරය පිළිබඳ විස්තරය පහත දැක්වේ.

---

1. මේ සිදුවීමට හේතුව (පෙර කර්මය)​

කාශ්‍යප බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සමයේදී එක්තරා භික්ෂුවක් සිටියා. එම භික්ෂුව වසන පන්සලට එක් දිනක් රහතන් වහන්සේ නමක් වැඩම කළා. දායකයන් එම රහතන් වහන්සේට ඉතා ගෞරවයෙන් සලකා, ප්‍රණීත දානයක් පූජා කළා.

මෙය දුටු නේවාසික භික්ෂුව තුළ දැඩි ඊර්ෂ්‍යාවක් ඇති වුණා. උන්වහන්සේ එම රහතන් වහන්සේට මෙසේ අපහාස කළා:

• "මේ ප්‍රණීත දානය කනවාට වඩා මලපහ අනුභව කිරීම ඔබට සැපය."
• "හිස කෙස් බානවාට වඩා ඔබේ කෙස් අතින් උදුරා ගැනීම සැපය."
• "සිවුරු අඳිනවාට වඩා නිරුවතින් සිටීම සැපය."

මෙය උත්තමයන්ට කළ නිග්‍රහයක් (ආර්ය උපවාදයක්) ලෙස සැලකේ.

---

2. මෙලොව විපාක (ජම්බුකගේ කතාව)​

එම පාපකර්මය නිසා දීර්ඝ කාලයක් නිරයේ දුක් විඳි එම පුද්ගලයා, ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සමයේ රජගහනුවර ධනවත් පවුලක "ජම්බුක" නමින් උපත ලැබුවා. ඔහුට අත් වූ විපාක මෙසේය:

• අශුචි අනුභවය: කුඩා කල සිටම මවගේ කිරි ප්‍රතික්ෂේප කළ ඔහු, රහසින් මලපහ අනුභව කිරීමට පෙළඹුණා.
• නිරුවතින් සිටීම: ඔහු කිසිදු ඇඳුමක් ඇඳීමට අකමැති වුණා.
• පොළොවේ නිදාගැනීම: ඔහු මෙට්ට හෝ යහන් ප්‍රතික්ෂේප කර බිම නිදාගත්තා.
• කෙස් උදුරා ගැනීම: කොණ්ඩය කැපීමට ඉඩ නොදුන් ඔහු, කෙස් අතින් උදුරා දැමුවා.

පසුව ඔහු නිරුවත් තාපසයෙකු (අජීවක) බවට පත් වුණා. මිනිසුන් ඉදිරියේ ඔහු පෙනී සිටියේ වාතය පමණක් ආහාරයට ගන්නා ඉතා සිල්වත් උත්තමයෙකු ලෙසයි. නමුත් රාත්‍රී කාලයේදී කිසිවෙකුට නොපෙනී වැසිකිළි වලවල් වලට ගොස් මලපහ අනුභව කළා. වසර 55ක් පුරා ඔහු මෙලෙස තම අකුසල විපාකය අත් වින්දා.

---

3. ඉන් මිදුණු ආකාරය (ශාසනික සහනය)​

ජම්බුක තුළ රහත් වීමට පින ඇති බව දුටු බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔහු සිටි ස්ථානයට වැඩම කළා.

• සත්‍යය හෙළි කිරීම: බුදුන් වහන්සේ ජම්බුකට ඔහුගේ පෙර ආත්මයේ කළ පාපය සහ වසර 55ක් පුරා ඔහු රහසින් කළ අශුචි අනුභවය පිළිබඳ සත්‍යය පෙන්වා දුන්නා.
• දැඩි පසුතැවිල්ල: තම වරද වටහාගත් ජම්බුක දැඩි ලැජ්ජාවටත්, භීතියටත් පත් වුණා. ඔහු බුදුන් වහන්සේ ඉදිරියේ දණ ගසා වැඳ වැටී සමාව අයැද සිටියා.
• ධර්මය අවබෝධය: බුදුරජාණන් වහන්සේ ඔහුට ධර්මය දේශනා කළ අතර, එම මොහොතේම ඔහු සියලු කෙලෙසුන් නසා රහත් භාවයට පත් වුණා.

---

4. ඉගෙන ගත යුතු පාඩම​

මෙම කතාවෙන් අපට ලැබෙන වැදගත් පාඩම් කිහිපයකි:

1. වචනයෙන් සිදුවන පාපය (වචී කර්ම): කෙනෙකුට, විශේෂයෙන්ම ගුණවත් උත්තමයෙකුට "අශුචි කාපන්" යැයි පැවසීම පවා තමන්ටම එය විපාක දීමට හේතු වන බව.
2. ඊර්ෂ්‍යාවේ විපාක: අන් අය ලැබෙන සැප සම්පත් දෙස බලා ඊර්ෂ්‍යා කිරීම තමන්ගේ විනාශයට මග පාදන බව.
3. විමුක්තිය: කොතරම් බරපතල අකුසලයක් කළත්, එය අවංකව වටහාගෙන බුදු දහම තුළ හැසිරීමෙන් විමුක්තිය ලබා ගත හැකි බව (නියත මිථ්‍යා දෘෂ්ටියක් හෝ ආනන්තරිය පාපකර්මයක් නොවේ නම්).

@Kalegana මේක පොඩ්ඩක් බලන්න හාමුදුරුවනේ

නුතන ගූ කන ජම්බුක.... මු තාත්තව රවට්ටලා ඒ මිහිහ මරන්න හැදුවේ.. මුට ඔය පවින් ගැලවීමක් නෑ..